दुर्योधनकवचविमर्शः
Duryodhana’s Armor and the Tactical Reassessment
शुष्काशन्यश्न निष्पेतु: सनिर्घाता: सविद्युत: । चचाल चापि पृथिवी सशैलवनकानना,बिना वर्षके ही वज्र गिरने लगे। आकाशमें बिजलीकी चमकके साथ भयंकर गर्जना होने लगी। पर्वत, वन और काननोंसहित पृथ्वी काँपने लगी
sañjaya uvāca | śuṣkāśany aśni niṣpetuḥ sanirghātāḥ savidyutaḥ | cacāla cāpi pṛthivī saśailavanakānanā ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಮಳೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆಕಾಶದಿಂದ ವಜ್ರಪಾತಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು; ಮಿಂಚಿನ ಝಳಕಗಳೊಡನೆ ಭಯಂಕರ ಗುಡುಗು ಕೇಳಿಬಂತು. ಪರ್ವತಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ತೋಟಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿಯೇ ಕಂಪಿಸಿತು.
संजय उवाच
The verse highlights how adharma and mass violence are portrayed as disturbing the cosmic and natural order; ominous portents serve as ethical commentary, warning that actions in war have consequences beyond the battlefield.
Sañjaya reports terrifying omens: thunderbolts and lightning appear without rain, thunder roars, and the earth shakes with its mountains and forests—signs of impending calamity amid the Drona Parva war events.