Shloka 26
Kṛṣṇopadeśa and Duryodhana’s Challenge
Droṇa-parva, Adhyāya 77
संजय उवाच एवमुक्क्त्वा हृषीकेशं स्वयमात्मानमात्मना | संदिदेशार्जुनो नर्दन् वासवि: केशवं प्रभुम्,संजय कहते हैं--राजन्! इन्द्रकुमार अर्जुनने गर्जना करते हुए इस प्रकार उपर्युक्त बातें कहकर सम्पूर्ण इन्द्रियोंक नियनन््ता तथा सब कुछ करनेमें समर्थ अपने आत्मस्वरूप भगवान् श्रीकृष्णको स्वयं ही मनसे सोचकर इस प्रकार आदेश दिया--
sañjaya uvāca evam uktvā hṛṣīkeśaṃ svayam ātmānam ātmanā | saṃdideśārjuno nardan vāsaviḥ keśavaṃ prabhum ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಇಂದ್ರಪುತ್ರ ಅರ್ಜುನನು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಯಂತನಾದ, ಅಂತರಾತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ, ಸರ್ವಕಾರ್ಯಸಮರ್ಥನಾದ ಪ್ರಭು ಹೃಷೀಕೇಶ ಕೇಶವನ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಆ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid the fury of war, rightful action is strengthened when the warrior’s resolve is anchored in reverence for divine wisdom: Arjuna’s command is not mere arrogance but a duty-driven directive offered to Krishna, acknowledged as the inner Self and master of the senses.
Sanjaya narrates that after speaking his preceding words, Arjuna roars like a warrior and, mentally focusing on Krishna (Hrishikesha/Keśava), gives him an instruction—typically to act as charioteer in a decisive battlefield maneuver.