Shloka 383
अर्जुनस्य सैन्धवाभिमुखगमनम् तथा विन्दानुविन्दयोर्वधः
Arjuna’s advance toward Saindhava and the fall of Vinda–Anuvinda
ये चावर्जयतां लोका: स्वपतां च तथोषसि । जो बायें हाथसे भोजन करते हैं, गोदमें रखकर खाते हैं, जो पलासके आसनका और तेंदूकी दातुनका त्याग नहीं करते तथा उष:कालमें सोते हैं, उनको जो नरकलोक प्राप्त होते हैं (वे ही मुझे भी मिले; यदि मैं जयद्रथको न मार डालूँ)
ye cāvarjayatāṁ lokāḥ svapatāṁ ca tathōṣasi |
ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು—ಯೋಗ್ಯಾಚಾರವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವವರಿಗೆ—ಎಡಗೈಯಿಂದ ಊಟಮಾಡುವುದು, ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ತಿನ್ನುವುದು, ಪಲಾಶಪತ್ರದ ಆಸನವನ್ನು ಹಾಗೂ ತಿಂದುಕದ ದಂತಕಾಷ್ಠವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದೆ ಇರುವುದು, ಮತ್ತು ಉಷಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುವುದು—ಇಂತಹವರಿಗೇನು ನರಕಲೋಕಗಳು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ನಾನು ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಸಂಹರಿಸದಿದ್ದರೆ ಅವೇ ನರಕಲೋಕಗಳು ನನಗೂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗಲಿ।
अजुन उवाच
Educational Q&A
Arjuna frames his battlefield vow in moral terms: failing a righteous resolve (to punish grave wrongdoing) is treated as spiritually ruinous, even comparable to the demerit associated with violating established codes of conduct. The verse highlights the seriousness of a pledged duty and the ethical weight of keeping one’s word.
During the Drona Parva, after Abhimanyu’s death and Jayadratha’s role in blocking the Pandavas, Arjuna swears to kill Jayadratha. Here he intensifies the vow by invoking the fate of sinners—declaring that if he does not slay Jayadratha, he accepts the same hellish destiny attributed to those who disregard prescribed daily conduct.