Shloka 4
धृतराष्ट्रस्य शोकविलापः — Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Inquiry to Sañjaya
सहस्र॑ यत्र मातड़् गच्छन्ति पर्वतोपमा: । सौवर्ण चाभवत् सर्व सद: परमभास्वरम्,व9:9 ९९७ कक 5 हर य 20 0 ॑. श्क्कः वहाँ पर्वतोंके समान विशालकाय सहस्रों गजराज विचरा करते थे। राजाका सभामण्डप सोनेका बना हुआ था, जो सदा देदीप्यमान रहता था
sahasraṃ yatra mātaṅgā gacchanti parvatopamāḥ | sauvarṇaṃ cābhavat sarvaṃ sadaḥ paramabhāsvaram ||
ಅಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಮಹಾಕಾಯವಾದ ಸಾವಿರಾರು ಗಜರಾಜರು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾಜಸಭಾಮಂಟಪವೆಲ್ಲವೂ ಚಿನ್ನದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಸದಾ ಪರಮ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the allure and authority of worldly grandeur—elephants and a golden court—while implicitly reminding the listener that such external brilliance is secondary to dharma, which will be the true measure of conduct in the unfolding war narrative.
Nārada is describing a place of extraordinary royal magnificence: thousands of massive elephants roam there, and the king’s assembly-hall is entirely golden and brilliantly radiant.