Shloka 25
अभिमन्युवधः
Abhimanyu’s Fall and the Battlefield Aftermath
तेजस्विन: कुमारस्य शरा: परमदारुणा:,“तेजस्वी कुमार अभिमन्युके ये अत्यन्त दारुण और अग्निके समान तेजस्वी घोर बाण आज मेरे वक्ष:स्थलको विदीर्ण किये देते हैं।! यह सुनकर द्रोणाचार्य ठहाका मारकर हँसते हुए-से धीरे-धीरे कर्णसे इस प्रकार बोले---
sañjaya uvāca | tejasvinaḥ kumārasya śarāḥ paramadāruṇāḥ | tejasvī kumāra abhimanyuke ye atyanta dāruṇa aura agni-ke samāna tejasvī ghora bāṇa āja mama vakṣaḥsthala-ko vidīrṇa kiye dete haiṃ | iti śrutvā droṇācāryaḥ ṭhahākāṃ mārayan hasan iva śanaiḥ śanaiḥ karṇam prati evam uvāca —
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದರು—ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ಕುಮಾರನ ಬಾಣಗಳು ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣ. ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಜ್ವಲಿಸುವ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಆ ಘೋರ ಶರಗಳು ಇಂದು ನನ್ನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳವನ್ನೇ ಚೀರಿ ಹಾಕುವಂತಿವೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯನು ಅಟ್ಟಹಾಸ ಮಾಡಿದಂತೆ, ನಗುವಿನ ಛಾಯೆಯೊಂದಿಗೆ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕರ್ಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how extraordinary valor can shake even seasoned warriors, and how leaders may respond with composure—or performative confidence—amid fear and pressure. Ethically, it frames the battlefield as a test of steadiness, truthfulness in appraisal of an opponent, and the moral weight of confronting a youthful hero.
Sanjaya describes the terrifying effectiveness of Abhimanyu’s arrows, likening them to fire and saying they seem to rend the chest. In response, Drona laughs loudly and then addresses Karna, setting up the next lines where Drona’s counsel or command to Karna follows.