Shloka 52
दुःशासन: शतेनैव वृषसेनश्न सप्तभि: । सात्यकिं विव्यधुस्तूर्ण समन्तान्निशितै: शरै:,दुर्योधनने बीस, शरद्वानके पुत्र कृपाचार्यने तीन, कृतवर्माने दस, कर्णने पचास, दुःशासनने सौ तथा वृषसेनने सात पैने बाणोंद्वारा शीघ्र ही सब ओरसे सात्यकिको घायल कर दिया
sañjaya uvāca |
duḥśāsanaḥ śatenaiva vṛṣasenaś ca saptabhiḥ |
sātyakiṃ vivyadhus tūrṇaṃ samantān niśitaiḥ śaraiḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ದುಃಶಾಸನನು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ನೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ವೃಷಸೇನನು ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದನು. ನಂತರ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶರಗಳಿಂದ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದರು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the brutal reality of dharma-yuddha’s battlefield: even renowned heroes face concentrated, collective force. It highlights how courage and steadfastness are tested amid overwhelming opposition, while the narrator’s tone remains factual—inviting reflection on the ethical cost of war.
Sañjaya reports that Duḥśāsana and Vṛṣasena rapidly shower Sātyaki with arrows—Duḥśāsana with a hundred and Vṛṣasena with seven—wounding him from all directions in the ongoing combat of Droṇa Parva.