Shloka 36
कर्णो वैकर्तनो युद्धे राक्षसेन युयुत्सति । “तुम विशाल सेनासे घिरकर वहीं जाओ, जहाँ महाबली वैकर्तन कर्ण रणभूमिमें उस राक्षसके साथ युद्ध करना चाहता है,उद्यम्य न्यवधीद् भूमौ मयं विष्णुरिवाहवे । विशालकाय राक्षसराज अलम्बुषको दोनों हाथोंसे पकड़कर घटोत्कचने युद्धस्थलमें उसे उठाकर धरतीपर दे मारा, मानो भगवान् विष्णुने मयासुरको पछाड़ दिया हो ।। ततो घटोत्कच: खड्गमुद्धृत्याद्भुतदर्शनम् निचकर्त महाराज शत्रोरमितविक्रम: । महाराज! तब अमितपराक्रमी घटोत्कचने हि त दिखायी देनेवाली अपनी तलवार उठाकर समरांगणमें अत्यन्त भयंकर गर्जना करते और उछल-कूद मचाते हुए शत्रु अलम्बुषके भयंकर एवं विकराल मस्तकको उस भयानक राक्षसकी कायासे काटकर अलग कर दिया
karṇo vaikartano yuddhe rākṣasena yuyutsati |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣನು ಆ ರಾಕ್ಷಸನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಿಸಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದನು. ಆಗ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಮಹಾಕಾಯ ರಾಕ್ಷಸರಾಜ ಅಲಂಬುಷನನ್ನು ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸಮರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಡಿದನು—ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವು ಮಯಾಸುರನನ್ನು ಪತನಗೊಳಿಸಿದಂತೆ. ನಂತರ, ಮಹಾರಾಜ, ಅಮಿತವಿಕ್ರಮಿಯಾದ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಅದ್ಭುತದರ್ಶನವಾದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಶತ್ರು ಅಲಂಬುಷನ ವಿಕರಾಳ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethos of meeting formidable threats directly: in war, a warrior’s resolve is measured by willingness to face even terrifying opponents, while the narrative also hints at how conflict expands beyond human limits when adharma-driven war intensifies.
Sañjaya reports that Karṇa (Vaikartana) is intent on fighting a rākṣasa in the ongoing battle, setting up a confrontation between a leading human champion and a supernatural adversary.