Shloka 35
उत्पपात भृशं क्रुद्ध: श्येनवन्निपपात च । राजन्! तदनन्तर घटोत्कच अलम्बुषके वधकी इच्छासे अत्यन्त कुपित होकर ऊपर उछला और जैसे बाज (चिड़ियापर) झपटता है, उसी प्रकार उसके ऊपर टूट पड़ा ।। ३४३ || गृहीत्वा च महाकायं राक्षसेन्द्रमलम्बुषम्
sañjaya uvāca | utpapāta bhṛśaṃ kruddhaḥ śyenavan nipapāta ca | rājan! tadanantaraṃ ghaṭotkacaḥ alambuṣake vadhakī icchayā atyanta-kupitaḥ upari uccalya yathā śyenaḥ (pakṣiṇi) jhaṭiti patati tathā tasya upari nipapāta || gṛhītvā ca mahākāyaṃ rākṣasendram alambuṣam ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನು ಅತೀವ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿ, ಶ್ಯೇನದಂತೆ ಜಿಗಿದು ಬಿದ್ದನು. ರಾಜನೇ, ಅನಂತರ ಅಲಂಬುಷನ ವಧೆಯ ತೀವ್ರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ದಗ್ಧನಾದ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಜಿಗಿದು, ಗಿಡುಗು ಹಕ್ಕಿಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ತೂಗಿ ಬಿದ್ದನು. ಬಳಿಕ ಆ ಮಹಾಕಾಯ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರ ಅಲಂಬುಷನನ್ನು ಹಿಡಿದು ವಧಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಯಿತು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how uncontrolled wrath (krodha) drives violent intent and rapid escalation in conflict; it serves as a narrative reminder that in war, passion and vengeance often overpower restraint, intensifying destruction.
Sañjaya describes Ghaṭotkaca, furious and intent on killing Alambuṣa, leaping up and swooping down like a hawk, then physically seizing the massive Rākṣasa Alambuṣa to overpower him.