द्रोणकर्णयोः निशि संप्रहारः — Night Engagement with Droṇa and Karṇa
अयुध्येतां महाराज परस्परवधैषिणौ । सम्पूर्ण योद्धाओंके उस सम्मेलनमें वे दोनों दर्शनीय हो रहे थे। महाराज! समरभूमिमें सिद्ध, चारण और नागोंद्वारा प्रशंसित होते हुए कर्ण और अर्जुन एक-दूसरेके वधकी इच्छासे युद्ध कर रहे थे
ayudhyetāṃ mahārāja parasparavadhaiṣiṇau |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾರಾಜ! ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ವಧವನ್ನು ಬಯಸಿ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಮಸ್ತ ಯೋಧರ ಆ ಸಮಾಗಮದಲ್ಲಿ ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ನೋಡಲು ಮನೋಹರರಾಗಿದ್ದರು. ಮಹಾರಾಜ! ಸಮರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ಮತ್ತು ನಾಗರು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿರಲು, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಹಾರಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಹೋರಾಡಿದರು.
संजय उवाच
The verse highlights the kṣatriya-war ethic: even when combat is framed as duty and celebrated by celestial witnesses, its immediate reality is mutual intent to kill. It invites reflection on how dharma in war can coexist with, yet never erase, the moral gravity of violence.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Karṇa and Arjuna are engaged in direct combat, each seeking the other’s death, and that their duel is being acclaimed by exalted beings (Siddhas, Cāraṇas, and Nāgas) as a spectacular confrontation among foremost warriors.