द्रोणकर्णयोः निशि संप्रहारः — Night Engagement with Droṇa and Karṇa
सिषिचुर्मार्गणैस्ती&णैर्गिरिं मेघा इवाम्बुभि: । जैसे बादल पर्वतशिखरपर अपने जलकी बूँदोंसे आघात करते हैं, उसी प्रकार वे कौरव-महारथी धनुष हिलाते तथा अर्जुनके सामने गर्जना करते हुए उनपर तीखे बाणोंकी वर्षा करने लगे
siṣicur mārgaṇais tīkṣṇair giriṃ meghā ivāmbubhiḥ |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಮೋಡಗಳು ಪರ್ವತಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಮಳೆಯ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿ ಹೊಡೆಯುವಂತೆ, ಕೌರವ ಮಹಾರಥಿಗಳು ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನಡುಗಿಸುತ್ತಾ, ಅರ್ಜುನನ ಎದುರು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಅವನ ಮೇಲೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಸಿದರು.
संजय उवाच
The verse highlights how, in war, coordinated aggression and pride can become a deluge that tests a warrior’s steadiness; it implicitly contrasts noisy intimidation with the need for inner composure and disciplined skill in fulfilling kṣatriya-duty.
Sañjaya describes Kaurava elite warriors collectively attacking Arjuna, roaring and brandishing their bows while raining sharp arrows upon him, compared to clouds pelting a mountain with heavy rain.