Shloka 66
Śaineya’s Breakthrough and Reunion with Arjuna (शैनेयस्य समागमः)
एकैकं पज्चभिर्विद्ध्वा भीमं॑ विव्याध सप्तभि: । धनुर्ध्वजं चास्य तथा रथाद् भूमावपातयत्,राजन्! उस समय कृतवर्माने चारों ओर बाण चलाकर उन महारथियोंमेंसे प्रत्येकको पाँच बाणोंद्वारा बींध डाला और भीमसेनको सात बाणोंसे घायल कर दिया। फिर तत्काल ही उनके धनुष और ध्वजको काटकर रथसे पृथ्वीपर गिरा दिया
sañjaya uvāca | ekaikaṃ pañcabhir viddhvā bhīmaṃ vivyādha saptabhiḥ | dhanur-dhvajaṃ cāsya tathā rathād bhūmāv apātayat rājan ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು— ಕೃತವರ್ಮನು ಆ ಮಹಾರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನೂ ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಿದ್ಧಮಾಡಿ, ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಭೀಮನ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ ಧ್ವಜವನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿ ರಥದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the dharma of war, victory often turns on disabling an opponent’s capacity to fight—here by striking Bhīma and then cutting down his bow and banner. It invites reflection on the ethical tension between martial excellence and the harsh, dehumanizing efficiency of battlefield tactics.
Sañjaya reports that Kṛtavarman showers arrows, piercing each of the opposing great warriors with five arrows and wounding Bhīma with seven. He then severs Bhīma’s bow and standard, making them fall from the chariot to the ground—an act meant to neutralize Bhīma’s fighting power and morale-symbols.