Shloka 27
Bhīṣma–Karṇa Saṃvāda on the Śaraśayyā (भीष्म–कर्ण संवादः शरशय्यायाम्)
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा हस्तावापं च पञठ्चभि: । अथैनं सायकैस्तीकषणैर्भुशं विव्याध मर्मणि,एकैकं त्रिभिरानर्च्छत् कड़ुकबर्हिणवाजितै: । उसके बाद सुशर्मा और कृपाचार्यको भी तीन-तीन बाणोंसे बींध डाला। राजेन्द्र! फिर समरांगणमें प्राग्ज्योतिषनरेश भगदत्त, सिन्धुराज जयद्रथ, चित्रसेन, विकर्ण, कृतवर्मा, दुर्मीषण तथा महारथी विन्द और अनुविन्द--इनमैंसे प्रत्येकको गीधकी पाँखसे युक्त तीन- तीन बाणोंद्वारा विशेष पीड़ा दी यह देख अर्जुनने पाँच बाणोंसे उनके धनुष और दस्तानेको काटकर तीखे सायकोंद्वारा उनके मर्मस्थलमें गहरी चोट पहुँचायी
sañjaya uvāca | tasya pārtho dhanuś chittvā hastāvāpaṃ ca pañcabhiḥ | athainaṃ sāyakais tīkṣṇair bhṛśaṃ vivyādha marmaṇi | ekaikaṃ tribhir ānarccchat kaṅkabārhiṇavājitaiḥ |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ಪಾರ್ಥ ಅರ್ಜುನನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ ಕೈರಕ್ಷಕವನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿ, ನಂತರ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶರಗಳಿಂದ ಅವನ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರಿಯಾಗಿ ಭೇದಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ ಅವನು ಎದುರಾಳಿಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಮೂರು ಮೂರು ಗಿಡುಗಪಕ್ಷಯುಕ್ತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೇದಿಸಿದನು.
संजय उवाच