Shloka 35
Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
तस्मादा ग्रहणात् पाणेर्याचयन्ति परस्परम् । कन्यावर: पुरा दत्तो मरुद्धिरिति न: श्रुतम्
tasmād āgrahaṇāt pāṇer yācayanti parasparam | kanyāvaraḥ purā datto marudbhir iti naḥ śrutam ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಸಂಸ್ಕಾರ ಪೂರ್ಣವಾಗುವವರೆಗೆ ವರನೂ ಕನ್ಯೆಯೂ ಪರಸ್ಪರ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಯಸಬಹುದು; ಪರಸ್ಪರ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಪ್ರಾಚೀನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರುದ್ಗಣಗಳು ಕನ್ಯಾ-ವರರ ಈ ‘ಪರಸ್ಪರ ಆಯ್ಕೆ’ಯನ್ನು ಹಕ್ಕಿನಂತೆ ಅನುಮೋದಿಸಿದರು ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣವಾಗುವವರೆಗೆ ಪರಸ್ಪರ ವಿನಂತಿ ಅನುಮತವಾಗಿದೆ.
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Until the pāṇigrahaṇa rite is performed, the prospective bride and groom are not yet ritually bound; therefore, mutual seeking/asking is allowed. The passage grounds this permissibility in traditional authority attributed to the Maruts.
Bhīṣma is explaining norms of marriage-dharma: he clarifies when a match becomes binding and cites an old tradition—said to be granted by the Maruts—to justify that prior to the hand-taking ceremony, the parties may still request or choose one another.