Shloka 98
उद्धव: सुन्दर: सुन्दो रत्ननाभ: सुलोचन: । अर्को वाजसन: शृज्जी जयन्त: सर्वविज्जयी
uddhavaḥ sundaraḥ sundaḥ ratnanābhaḥ sulocanaḥ | arko vājasanaḥ śṛjñī jayantaḥ sarvavijjayī ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಅವನು ಉದ್ದವ, ಸುಂದರ, ಸುಂದ, ರತ್ನನಾಭ, ಸುಲೋಚನ; ಹಾಗೆಯೇ ಅರ್ಕ, ವಾಜಸನ, ಶೃಜ್ಞೀ, ಜಯಂತ, ಸರ್ವವಿಜ್ಜಯೀ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಉಪನಾಮಗಳು ಅವನ ಸ್ವೇಚ್ಛಾವತಾರ, ಸೌಂದರ್ಯ-ಕರುಣೆ, ದೀಪ್ತಿಮಯ ರೂಪ, ಯಾಚಕರಿಗೆ ದಾನಶೀಲತೆ, ಪ್ರಳಯಕಾಲದ ರಕ್ಷಣೆ, ಮತ್ತು ಅಜೇಯ ಸರ್ವಜ್ಞ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ—ಭಕ್ತಿಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯಾಗಿ ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತವೆ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Remembering and reciting the Lord’s auspicious names is presented as a dharmic act: the names encapsulate virtues—beauty, compassion, generosity, protective power, and invincibility—guiding the listener toward devotion and ethical orientation.
In Bhīṣma’s discourse (Anuśāsana Parva), he continues a litany of divine epithets, listing several names that glorify the Lord and hint at mythic functions (such as the horned fish form at pralaya), as part of a larger instruction on dharma and worship.