Shloka 37
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
आर्तहस्तप्रदो नित्यं प्रजा धर्मेण पालयन् । सत्य: सत्यानि कुरुते नित्यं यः सुखदर्शन:
ārtahastaprado nityaṁ prajā dharmeṇa pālayan | satyaḥ satyāni kurute nityaṁ yaḥ sukhadarśanaḥ ||
ಅವನು ಸದಾ ಆರ್ಥರಿಗೆ ಸಹಾಯದ ಕೈ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸತ್ಯನಿಷ್ಠನಾಗಿ ನಿತ್ಯವೂ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಿ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಂತ್ವನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಆಚರಣೆಯೇ ಆದರ್ಶ ಕ್ಷತ್ರಿಯ—ಯೋಗ್ಯ ಆಡಳಿತಗಾರ—ನ ಗುರುತು.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse defines righteous kingship: a ruler should actively aid the distressed, protect the people through dharma, remain unwaveringly truthful in conduct and speech, and be so well-disposed that his very presence brings reassurance and happiness.
Śrī Maheśvara is describing the ethical marks of an exemplary kṣatriya/king, emphasizing public welfare, dharmic governance, and satya as the foundation of legitimate rule.