Shloka 97
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
तामब्रवीद्धसन् देवो भविता वै सुतस्तव
tām abravīd hasan devo bhavitā vai sutas tava | devi mama kṛpayā kevalaṃ yajñasambandhīyāyāś caru-dravasya pāna-mātreṇa pati-sahāyaṃ vināpi te putro bhaviṣyati—na saṃśayaḥ | sa ca tava vaṃśe tavaiva nāmnā yathā-kāmaṃ khyātiṃ prāpsyati ||
ನಗುತ್ತ ದೇವನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—‘ದೇವಿ! ನಿನಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸುವನು. ನನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಯಜ್ಞಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಚರುದ್ರವವನ್ನು ಕೇವಲ ಪಾನಮಾಡುವುದರಿಂದಲೇ, ಭರ್ತೃಸಹಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಕೂಡ, ನಿನಗೆ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿ ಆಗುವುದು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅವನು ನಿನ್ನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನದೇ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.’
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes the certainty of divine grace and the power attributed to properly sanctioned ritual means: a boon is granted with assurance (“no doubt”), linking ethical legitimacy to divine authorization rather than ordinary human agency.
Vāsudeva, smiling, reassures a woman addressed as “Devī” that she will obtain a son simply by drinking the sacrificial caru-liquid, even without a husband’s participation, and that the child will become renowned in her lineage, bearing her name.