Shloka 8
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
पशव्यश्रैव पुण्यश्च प्रभूतधनधान्यवान् । स्वारक्ष्यश्चैव सौम्यश्न भोग्यैर्भूमिगुणैर्युत:
vaishampāyana uvāca | paśavyāś caiva puṇyaś ca prabhūtadhana-dhānyavān | svārakṣyaś caiva saumyaś ca bhogyair bhūmi-guṇair yutaḥ ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನು ಪಶುಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನೂ ಪುಣ್ಯವಂತನೂ ಆಗಿದ್ದ; ಅಪಾರ ಧನಧಾನ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದ. ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತಾನೇ ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಮರ್ಥ, ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸೌಮ್ಯ, ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಭೋಗ್ಯಗುಣಗಳು ಹಾಗೂ ಸಹಜ ವೈಭವಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Prosperity is presented as ethically grounded: true excellence includes virtue (puṇya), the capacity to protect one’s realm (svārakṣya), gentleness (saumya), and the responsible enjoyment and stewardship of the land’s resources (bhūmi-guṇa).
Vaiśampāyana describes a figure’s qualities—material abundance (cattle, wealth, grain) together with moral and administrative fitness (virtue, self-protection, gentleness), portraying an idealized condition of a well-endowed and well-governed domain.