Shloka 10
Jarītā-Śārṅgaka-saṃvādaḥ — The Dialogue of Jaritā and the Śārṅgaka Chicks
Fire-escape deliberation
न तु केवलदैवेन प्रजा भावेन रेमिरे । यद् बभूव मनःकान्तं कर्मणा स चकार तत्
na tu kevaladaivena prajā bhāvena remire | yad babhūva manaḥkāntaṃ karmaṇā sa cakāra tat |
ಪ್ರಜೆಗಳು ಕೇವಲ ದೈವಯೋಗದಿಂದಲೇ ಹರ್ಷಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ಭಾವದಿಂದ, ಹೃದಯದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಅವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಯಾವುದು ಪ್ರಿಯವೋ, ಅದನ್ನೇ ರಾಜನು ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ತೃಪ್ತಿ ರಾಜಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವನ ಮೇಲಿನ ಶ್ರದ್ಧೆ-ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಆಗಿತ್ತು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Public welfare is not secured by 'fortune' alone; it arises from a ruler’s deliberate, ethical action that aligns governance with the genuine needs and well-being of the people, thereby earning their trust and devotion.
The narrator describes the subjects’ happiness under the king: they are not merely passively content due to circumstances, but actively delighted because the king fulfills what is dear to them through concrete deeds, which generates loyalty and devotion.