Adhyaya 79

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे भक्तिमहिमवर्णनं नामाष्टसप्ततितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः कथं पूज्यो महादेवो मर्त्यैर्मन्दैर्महामते कल्पायुषैर् अल्पवीर्यैर् अल्पसत्त्वैः प्रजापतिः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಲಿಂಗಮಹಾಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಭಕ್ತಿಮಹಿಮಾವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎಂಭತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹಾಮತೇ! ಮಂದಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ, ಈ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಾಯು, ಅಲ್ಪವೀರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಸತ್ತ್ವ ಹೊಂದಿದ ಮರಣಶೀಲ ಮಾನವರು ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು?

Verse 2

संवत्सरसहस्रैश् च तपसा पूज्य शङ्करम् न पश्यन्ति सुराश्चापि कथं देवं यजन्ति ते

ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅವರ ದರ್ಶನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ದೇವನನ್ನು ಕಾಣಲಾರದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವರು ಹೇಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬಲ್ಲರು?

Verse 3

सूत उवाच कथितं तथ्यम् एवात्र युष्माभिर् मुनिपुङ्गवाः तथापि श्रद्धया दृश्यः पूज्यः संभाष्य एव च

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮುನಿಪುಂಗವರೇ, ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜವೇ. ಆದರೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು, ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ವಿನಯದಿಂದ ಸಂಭಾಷಿಸಬೇಕು.

Verse 4

प्रसंगाच्चैव सम्पूज्य भक्तिहीनैरपि द्विजाः भावानुरूपफलदो भगवानिति कीर्तितः

ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಸಂದರ್ಭವಶಾತ್ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೂ ಸಹ, ಭಗವಂತನು ‘ಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಫಲ ನೀಡುವವನು’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

Verse 5

उच्छिष्टः पूजयन्याति पैशाचं तु द्विजाधमः संक्रुद्धो राक्षसं स्थानं प्राप्नुयान् मूढधीर् द्विजाः

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಅಧಮ ದ್ವಿಜನು ಪೈಶಾಚ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮೋಹಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ ರಾಕ್ಷಸ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

अभक्ष्यभक्षी सम्पूज्य याक्षं प्राप्नोति दुर्जनः गानशीलश् च गान्धर्वं नृत्यशीलस्तथैव च

ಅಭಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವ ದುರ್ಜನನು ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೂ ಯಕ್ಷ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಗಾನದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದವನು ಗಾಂಧರ್ವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು, ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದವನು ಹಾಗೆಯೇ ತಕ್ಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

ख्यातिशीलस् तथा चान्द्रं स्त्रीषु सक्तो नराधमः मदार्तः पूजयन् रुद्रं सोमस्थानमवाप्नुयात्

ಖ್ಯಾತಿಶೀಲನಾಗಿದ್ದರೂ, ಚಂದ್ರಸ್ವಭಾವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಸ್ತ್ರೀಸಕ್ತನಾಗಿ ಮದದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ನರಾದಮನಾದರೂ—ರುದ್ರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಸೋಮಸ್ಥಾನ (ಚಂದ್ರಲೋಕ)ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

गायत्र्या देवमभ्यर्च्य प्राजापत्यमवाप्नुयात् ब्राह्मं हि प्रणवेनैव वैष्णवं चाभिनन्द्य च

ಗಾಯತ್ರಿಯಿಂದ ದೇವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಪದ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಕೇವಲ ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ದಿಂದಲೇ ಬ್ರಾಹ್ಮ ಪದ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಭಿನಂದನ-ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದರೆ ವೈಷ್ಣವ ಪದವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 9

श्रद्धया सकृदेवापि समभ्यर्च्य महेश्वरम् रुद्रलोकमनुप्राप्य रुद्रैः सार्धं प्रमोदते

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರವೂ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ ಜೀವನು ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ರುದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ತಲುಪಿ ರುದ್ರಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

संशोध्य च शुभं लिङ्गम् अमरासुरपूजितम् जलैः पूतैस्तथा पीठे देवमावाह्य भक्तितः

ದೇವರಿಂದ ಪೂಜಿತವೂ ಅಸುರರಲ್ಲಿಯೂ ಗೌರವಿತವೂ ಆದ ಆ ಶುಭ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮೊದಲು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಪವಿತ್ರ ಜಲಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಿ, ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಆವಾಹಿಸಬೇಕು.

Verse 11

दृष्ट्वा देवं यथान्यायं प्रणिपत्य च शङ्करम् कल्पिते चासने स्थाप्य धर्मज्ञानमये शुभे

ವಿಧಿಯಂತೆ ದೇವನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಶಂಕರನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಧರ್ಮ-ಜ್ಞಾನಮಯವಾದ ಶುಭವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 12

वैराग्यैश्वर्यसम्पन्ने सर्वलोकनमस्कृते ओङ्कारपद्ममध्ये तु सोमसूर्याग्निसंभवे

ವೈರಾಗ್ಯೈಶ್ವರ್ಯಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನಾದ ಪ್ರಭುವೇ! ಓಂಕಾರಪದ್ಮದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸೋಮ-ಸೂರ್ಯ-ಅಗ್ನಿಗಳ ತ್ರಿವಿಧ ತೇಜಸ್ಸಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀ।

Verse 13

पाद्यमाचमनं चार्घ्यं दत्त्वा रुद्राय शंभवे स्नापयेद्दिव्यतोयैश् च घृतेन पयसा तथा

ರುದ್ರನಾದ ಮಂಗಳಸ್ವರೂಪ ಶಂಭುವಿಗೆ ಪಾದ್ಯ, ಆಚಮನೀಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ದಿವ್ಯ ಜಲಗಳಿಂದಲೂ ಹಾಗೆಯೇ ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದಲೂ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ನಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 14

दध्ना च स्नापयेद्रुद्रं शोधयेच्च यथाविधि ततः शुद्धांबुना स्नाप्य चन्दनाद्यैश् च पूजयेत्

ಮೊಸರಿನಿಂದ ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ನಾಪಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಶೋಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಶುದ್ಧ ಜಲದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಚಂದನಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 15

रोचनाद्यैश् च सम्पूज्य दिव्यपुष्पैश् च पूजयेत् बिल्वपत्रैरखण्डैश् च पद्मैर्नानाविधैस् तथा

ರೋಚನಾದಿ ಪವಿತ್ರ ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಖಂಡ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ನಾನಾವಿಧ ಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 16

नीलोत्पलैश् च राजीवैर् नद्यावर्तैश् च मल्लिकैः चम्पकैर् जातिपुष्पैश्च बकुलैः करवीरकैः

ನೀಲೋತ್ಪಲ, ರಾಜೀವ, ನಂದ್ಯಾವರ್ತ, ಮಲ್ಲಿಕೆ, ಚಂಪಕ, ಜಾತಿ ಪುಷ್ಪ, ಬಕುಲ ಮತ್ತು ಕರವೀರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ (ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು) ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 17

शमीपुष्पैर् बृहत्पुष्पैर् उन्मत्तागस्त्यजैरपि अपामार्गकदम्बैश् च भूषणैरपि शोभनैः

ಶಮೀ ಪುಷ್ಪಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಪುಷ್ಪಗಳು, ಉನ್ಮತ್ತಾ ಮತ್ತು ಅಗಸ್ತ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಅಪಾಮಾರ್ಗ ಹಾಗೂ ಕದಂಬ ಪುಷ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಪಾಶಬಂಧಿತ ಪಶುವನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸುವ ಪತಿ (ಶಿವ)ಯ ಪೂಜೆ ಇಂತೆ ವೈಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 18

दत्त्वा पञ्चविधं धूपं पायसं च निवेदयेत् दधिभक्तं च मध्वाज्यपरिप्लुतमतः परम्

ಐದು ವಿಧದ ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಪಾಯಸ (ಖೀರ್) ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅರ್ಪಣವಾಗಿ ದಧಿಭಕ್ತ (ಮೊಸರು-ಅನ್ನ)ವನ್ನು ಜೇನು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿಂಚಿತವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಶಿವಲಿಂಗ ಉಪಚಾರಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 19

शुद्धान्नं चैव मुद्गान्नं षड्विधं च निवेदयेत् अथ पञ्चविधं वापि सघृतं विनिवेदयेत्

ಶುದ್ಧ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಮುದ್ಗಾನ್ನ (ಹೆಸರುಕಾಳು ಅನ್ನ)ವನ್ನು ಆರು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅಥವಾ ತುಪ್ಪসহ ಐದು ವಿಧದ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು. ಹೀಗೆ ಭಕ್ತನು ಪತಿ ಶಿವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೈವೇದ್ಯ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

केवलं चापि शुद्धान्नम् आढकं तण्डुलं पचेत् कृत्वा प्रदक्षिणं चान्ते नमस्कृत्य मुहुर्मुहुः

ಕೇವಲ ಶುದ್ಧ ಅನ್ನವನ್ನೂ—ಒಂದು ಆಢಕ ಪ್ರಮಾಣದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು—ಬೇಯಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಮರುಮರು ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

Verse 21

स्तुत्वा च देवमीशानं पुनः सम्पूज्य शङ्करम् ईशानं पुरुषं चैव अघोरं वाममेव च

ಈಶಾನ ದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಶಂಕರನನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಶಿವನನ್ನು ಈಶಾನ, ಪುರುಷ (ತತ್ಪುರುಷ), ಅಘೋರ ಮತ್ತು ವಾಮ (ವಾಮದೇವ) ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 22

सद्योजातं जपंश्चापि पञ्चभिः पूजयेच्छिवम् अनेन विधिना देवः प्रसीदति महेश्वरः

ಸದ್ಯೋಜಾತ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಪಂಚಬ್ರಹ್ಮ ವಿಧಾನದ ಮೂಲಕ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಈ ವಿಧಿಯಿಂದಲೇ ದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 23

वृक्षाः पुष्पादिपत्राद्यैर् उपयुक्ताः शिवार्चने गावश्चैव द्विजश्रेष्ठाः प्रयान्ति परमां गतिम्

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ವೃಕ್ಷಗಳ ಪುಷ್ಪ-ಪತ್ರಾದಿಗಳು ಶಿವಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗವಾದರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಗೋವುಗಳೂ—ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ।

Verse 24

पूजयेद्यः शिवं रुद्रं शर्वं भवमजं सकृत् स याति शिवसायुज्यं पुनरावृत्तिवर्जितम्

ಯಾರು ಒಂದೇ ಸಲವಾದರೂ ಶಿವ—ರುದ್ರ, ಶರ್ವ, ಭವ, ಅಜ—ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಪುನರಾವೃತ್ತಿರಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 25

अर्चितं परमेशानं भवं शर्वमुमापतिम् सकृत्प्रसंगाद्वा दृष्ट्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪರಮೇಶಾನ—ಭವ, ಶರ್ವ, ಉಮಾಪತಿ—ಯನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿಯಾದರೂ, ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 26

पूजितं वा महादेवं पूज्यमानमथापि वा दृष्ट्वा प्रयाति वै मर्त्यो ब्रह्मलोकं न संशयः

ಮಹಾದೇವನ ಪೂಜೆ ಆಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ನಡೆಯುತ್ತಿರಲಿ—ಆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿದರೂ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 27

श्रुत्वानुमोदयेच्चापि स याति परमां गतिम् यो दद्याद् घृतदीपं च सकृल्लिङ्गस्य चाग्रतः

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅನುಮೋದಿಸುವವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೂ ಲಿಂಗದ ಮುಂದೆ ಒಮ್ಮೆವಾದರೂ ಘೃತದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು ಪಶುವನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಪಾಶವನ್ನು ಶಿಥಿಲಗೊಳಿಸಿ ಪತಿ ಶಿವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 28

स तां गतिम् अवाप्नोति स्वाश्रमैर् दुर्लभां स्थिराम् दीपवृक्षं पार्थिवं वा दारवं वा शिवालये

ಸ್ವಾಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದವರಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ಆ ಸ್ಥಿರಗತಿಯನ್ನು ಅವನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಶಿವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನದಾಗಲಿ ಮರದದಾಗಲಿ ದೀಪವೃಕ್ಷ (ದೀಪಸ್ತಂಭ)ವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರೆ ಆ ಗತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 29

दत्त्वा कुलशतं साग्रं शिवलोके महीयते आयसं ताम्रजं वापि रौप्यं सौवर्णिकं तथा

ನೂರು ಕುಲಗಳಿಗೆ ಉಪಕಾರವಾಗುವ ಪೂರ್ಣ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಿ ಅವನು ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. (ಆ ದಾನ) ಕಬ್ಬಿಣದದು, ತಾಮ್ರದದು, ಬೆಳ್ಳಿಯದು ಹಾಗೂ ಬಂಗಾರದದೂ ಆಗಿರಬಹುದು.

Verse 30

शिवाय दीपं यो दद्याद् विधिना वापि भक्तितः सूर्यायुतसमैः श्लक्ष्णैर् यानैः शिवपुरं व्रजेत्

ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಾಗಲಿ ಶಿವನಿಗೆ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಸುಂದರ ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವಪುರಕ್ಕೆ ತೆರಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 31

कार्तिके मासि यो दद्याद् घृतदीपं शिवाग्रतः सम्पूज्यमानं वा पश्येद् विधिना परमेश्वरम्

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಮುಂದೆ ಘೃತದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು, ಅಥವಾ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು, ಶಿವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಶುಭಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

स याति ब्रह्मणो लोकं श्रद्धया मुनिसत्तमाः आवाहनं सुसान्निध्यं स्थापनं पूजनं तथा

ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಆವಾಹನ, ಶುಭ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ-ಸ್ಥಾಪನ, ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನ ಮತ್ತು ಪೂಜನೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 33

सम्प्रोक्तं रुद्रगायत्र्या आसनं प्रणवेन वै पञ्चभिः स्नपनं प्रोक्तं रुद्राद्यैश् च विशेषतः

ಆಸನಕ್ರಮವು ರುದ್ರಗಾಯತ್ರಿಯಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಣವ (ಓಂ)ದಿಂದಲೂ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ। ಸ್ನಪನ (ಅಭಿಷೇಕ) ಐದು ಶುದ್ಧಿಮಂತ್ರಗಳಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರುದ್ರಮಂತ್ರಾದಿಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 34

एवं सम्पूजयेन्नित्यं देवदेवमुमापतिम् ब्रह्माणं दक्षिणे तस्य प्रणवेन समर्चयेत्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿತ್ಯ ದೇವದೇವನಾದ ಉಮಾಪತಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಬೇಕು। ಅವನ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ಪ್ರಣವ (ಓಂ)ದಿಂದ ಸಮರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 35

उत्तरे देवदेवेशं विष्णुं गायत्रिया यजेत् वह्नौ हुत्वा यथान्यायं पञ्चभिः प्रणवेन च

ನಂತರ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ದೇವದೇವೇಶನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಗಾಯತ್ರಿಯಿಂದ ಯಜಿಸಬೇಕು। ಹಾಗೆಯೇ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಸಹಿತ ಐದು ಆಹುತಿಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 36

स याति शिवसायुज्यम् एवं सम्पूज्य शङ्करम् इति संक्षेपतः प्रोक्तो लिङ्गार्चनविधिक्रमः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿದವನು ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ। ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಇದೇ ಲಿಂಗಾರ್ಚನ ವಿಧಿಕ್ರಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 37

व्यासेन कथितः पूर्वं श्रुत्वा रुद्रमुखात्स्वयम्

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸರು ಸ್ವತಃ ರುದ್ರನ ಮುಖದಿಂದ ಕೇಳಿ ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಇದು ಪತಿರೂಪ ಶಿವನ ಸాక్షಾತ್ ಪ್ರಕಟನೆ; ಬಂಧಿತ ಪಶು-ಜೀವನ ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥ ಸಂರಕ್ಷಿತವಾಗಿದೆ.