Adhyaya 78

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे उपलेपनादिकथनं नाम सप्तसप्ततितमो ऽध्यायः सूत उवाच वस्त्रपूतेन तोयेन कार्यं चैवोपलेपनम् शिवक्षेत्रे मुनिश्रेष्ठा नान्यथा सिद्धिरिष्यते

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಲಿಂಗಮಹಾಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಉಪಲೇಪನಾದಿ ಕಥನ’ ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸೋಸಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ನೀರಿನಿಂದಲೇ ಉಪಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿ ಇಷ್ಟವಾಗದು.

Verse 2

आपः पूता भवन्त्येता वस्त्रपूताः समुद्धृताः अफेना मुनिशार्दूला नादेयाश् च विशेषतः

ಹೇ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲರೇ, ಈ ನೀರು ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸೋಸಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡರೆ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ನುರಿಯಿಲ್ಲದಿರಬೇಕು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನದಿನೀರು ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 3

तस्माद्वै सर्वकार्याणि दैविकानि द्विजोत्तमाः अद्भिः कार्याणि पूताभिः सर्वकार्यप्रसिद्धये

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ದೈವಿಕವಾದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧ ಜಲದಿಂದಲೇ ನೆರವೇರಿಸಿರಿ; ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗಲಿ।

Verse 4

जन्तुभिर् मिश्रिता ह्यापः सूक्ष्माभिस्तान्निहत्य तु यत्पापं सकलं चाद्भिर् अपूताभिश्चिरं लभेत्

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜೀವಿಗಳು ಮಿಶ್ರಿತರಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹತಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅಶುದ್ಧ ನೀರನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ ಆ ಪಾಪವು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 5

संमार्जने तथा नॄणां मार्जने च विशेषतः अग्नौ कण्डनके चैव पेषणे तोयसंग्रहे

ಒಗೆಯುವುದು, ಮನುಷ್ಯರ (ಮತ್ತು ಅವರ ಪರಿಸರದ) ಶುದ್ಧೀಕರಣ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒರೆದು ತೊಳೆಯುವುದು—ಅಗ್ನಿಸೇವೆ, ಕುಟ್ಟುವುದು-ಹೊಲೆಯುವುದು, ಅರೆದುದು, ಮತ್ತು ನೀರು ತಂದು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನಿಯಮಬದ್ಧ ಸೇವೆಯಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 6

हिंसा सदा गृहस्थानां तस्माद्धिंसां विवर्जयेत् अहिंसेयं परो धर्मः सर्वेषां प्राणिनां द्विजाः

ಗೃಹಸ್ಥರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆ ಸದಾ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪರಮ ಧರ್ಮ.

Verse 7

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वस्त्रपूतं समाचरेत् तद्दानमभयं पुण्यं सर्वदानोत्तमोत्तमम्

ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಶೋಧಿಸಿ ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿದ ದಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿರಿ. ಆ ದಾನವು ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುವುದು, ಪುಣ್ಯಕರವು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವು.

Verse 8

तस्मात्तु परिहर्तव्या हिंसा सर्वत्र सर्वदा मनसा कर्मणा वाचा सर्वदाहिंसकं नरम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎಲ್ಲಕಾಲದಲ್ಲೂ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು—ಮನಸಾ, ಕರ್ಮಣಾ, ವಾಚಾ. ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ಅಹಿಂಸಕನಾಗಿರಲಿ; ಈ ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಕ್ರೌರ್ಯ-ದ್ವೇಷರೂಪ ಪಾಶವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿ ಬಂಧಿತ ಜೀವ (ಪಶು)ವನ್ನು ಪ್ರಭು ಶಿವ (ಪತಿ) ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ.

Verse 9

रक्षन्ति जन्तवः सर्वे हिंसकं बाधयन्ति च त्रैलोक्यमखिलं दत्त्वा यत्फलं वेदपारगे

ಅಹಿಂಸಕನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ; ಹಿಂಸಕನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತವೆ. ಹೇ ವೇದಪಾರಗನೇ! ಅಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯಫಲವು ಸಮಸ್ತ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.

Verse 10

तत्फलं कोटिगुणितं लभते ऽहिंसको नरः मनसा कर्मणा वाचा सर्वभूतहिते रताः

ಅದೇ ಪುಣ್ಯಫಲವು ಅಹಿಂಸಕನಾದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಮನಸಾ, ಕರ್ಮಣಾ, ವಾಚಾ ಸರ್ವಭೂತಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರುವವನಿಗೆ.

Verse 11

दयादर्शितपन्थानो रुद्रलोकं व्रजन्ति च स्वामिवत्परिरक्षन्ति बहूनि विविधानि च

ಕರುಣೆಯಿಂದ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರು ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾಮಿಯಂತೆ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 12

ये पुत्रपौत्रवत्स्नेहाद् रुद्रलोकं व्रजन्ति ते तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वस्त्रपूतेन वारिणा

ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರ ಮೇಲಿನ ಸ्नेಹದಂತೆ (ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಸೇವೆ-ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಿ) ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುವವರು ಅವರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಶೋಧಿಸಿ ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿದ ನೀರಿನಿಂದ (ಸೇವೆ-ಪೂಜೆ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 13

कार्यमभ्युक्षणं नित्यं स्नपनं च विशेषतः त्रैलोक्यमखिलं हत्वा यत्फलं परिकीर्त्यते

ಶಿವಲಿಂಗಕ್ಕೆ ನಿತ್ಯ ಅಭ್ಯುಕ್ಷಣವನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ನಪನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಇದರ ಫಲವು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲ ನಾಶಮಾಡಿದ ನಂತರ ಹೇಳಲ್ಪಡುವ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತದೆ; ಅಷ್ಟೊಂದು ಮಹಿಮೆ ಇದಕ್ಕಿದೆ.

Verse 14

शिवालये निहत्यैकम् अपि तत्सकलं लभेत् शिवार्थं सर्वदा कार्या पुष्पहिंसा द्विजोत्तमाः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಶಿವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಹೂವನ್ನು ಕೀಳಿದರೂ ಆ ಅರ್ಪಣೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಿವಾರ್ಥವಾಗಿ ಪುಷ್ಪಗ್ರಹಣದಲ್ಲಿ ಇರುವ ‘ಹಿಂಸೆ’ಯನ್ನೂ ಸದಾ ಪವಿತ್ರ ಪೂಜಾಕರ್ಮವೆಂದು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 15

यज्ञार्थं पशुहिंसा च क्षत्रियैर्दुष्टशासनम् विहिताविहितं नास्ति योगिनां ब्रह्मवादिनाम्

ಯಜ್ಞಾರ್ಥವಾಗಿ ಪಶುಹಿಂಸೆಯನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವುದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಯೋಗಿಗಳು—ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠರು, ಪತಿ (ಶಿವ) ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರು—ಅವರಿಗೆ ‘ವಿಹಿತ’ ‘ನಿಷಿದ್ಧ’ ಎಂಬ ಕಠಿಣ ಭೇದವಿಲ್ಲ; ಅವರು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪಾಶಬಂಧನಾತೀತವಾಗಿ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 16

यतस्तस्मान्न हन्तव्या निषिद्धानां निषेवणात् सर्वकर्माणि विन्यस्य संन्यस्ता ब्रह्मवादिनः

ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಷಿದ್ಧವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಬಾರದು. ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳು—ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ—ಪತಿ (ಶಿವ) ಕೃಪೆಯಿಂದ ಪಾಶಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 17

न हन्तव्याः सदा पूज्याः पापकर्मरता अपि पवित्रास्तु स्त्रियः सर्वा अत्रेश् च कुलसंभवाः

ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಬಾರದು; ಪಾಪಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದರೂ ಅವರು ಸದಾ ಪೂಜ್ಯರು. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಪವಿತ್ರರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅತ್ರಿ ಕುಲಸಂಭವರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 18

ब्रह्महत्यासमं पापम् आत्रेयीं विनिहत्य च स्त्रियः सर्वा न हन्तव्याः पापकर्मरता अपि

ಆತ್ರೇಯಿ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದರಿಂದ ಬರುವ ಪಾಪವು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾದುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು.

Verse 19

न यज्ञार्थं स्त्रियो ग्राह्याः सर्वैः सर्वत्र सर्वदा सर्ववर्णेषु विप्रेन्द्राः पापकर्मरता अपि

ಎಲೈ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ, ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಯಜ್ಞದ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ಅವರು ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ ಸರಿಯೇ.

Verse 20

मलिना रूपवत्यश् च विरूपा मलिनांबराः न हन्तव्याः सदा मर्त्यैः शिववच्छङ्कया तथा

ಅವರು ಮಲಿನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಕುರೂಪಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಕೊಳಕು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರೂ, ಮನುಷ್ಯರು ಅವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕೊಲ್ಲಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶಿವನಂತೆ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

Verse 21

वेदबाह्यव्रताचाराः श्रौतस्मार्तबहिष्कृताः पाषण्डिन इति ख्याता न संभाष्या द्विजातिभिः

ಯಾರ ವ್ರತ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳು ವೇದಕ್ಕೆ ಹೊರಗಿವೆಯೋ ಮತ್ತು ಯಾರು ಶ್ರೌತ ಹಾಗೂ ಸ್ಮಾರ್ತ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಹೊರಗಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೋ, ಅವರನ್ನು 'ಪಾಷಂಡಿಗಳು' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ದ್ವಿಜರು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.

Verse 22

न स्पृष्टव्या न द्रष्टव्या दृष्ट्वा भानुं समीक्षते तथापि तेन वध्याश् च नृपैरन्यैश् च जन्तुभिः

ಅವರನ್ನು ಮುಟ್ಟಬಾರದು ಅಥವಾ ನೋಡಬಾರದು; ನೋಡಿದರೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು. ಆದರೂ, ಆ ಕೃತ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ಅವರು ರಾಜರು ಮತ್ತು ಇತರ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ (ವಧೆಗೆ) ಅರ್ಹರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 23

प्रसंगाद्वापि यो मर्त्यः सतां सकृदहो द्विजाः रुद्रलोकमवाप्नोति समभ्यर्च्य महेश्वरम्

ಓ ದ್ವಿಜರೇ! ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಂಗವಶವೂ ಒಮ್ಮೆ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

भवन्ति दुःखिताः सर्वे निर्दया मुनिसत्तमाः भक्तिहीना नराः सर्वे भवे परमकारणे

ಓ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಭಕ್ತಿಹೀನರಾದ ಎಲ್ಲ ನರರೂ ದುಃಖಿತರಾಗಿ ನಿರ್ದಯರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಭವಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಪರಮಕಾರಣನಾದ ಪತಿ-ಸ್ವರೂಪ ಪ್ರಭು ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯನು.

Verse 25

ये भक्ता देवदेवस्य शिवस्य परमेष्ठिनः भाग्यवन्तो विमुच्यन्ते भुक्त्वा भोगानिहैव ते

ದೇವದೇವನಾದ ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಶಿವನ ಭಕ್ತರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಾಗ್ಯವಂತರು. ಅವರು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಯೋಗ್ಯ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಬಂಧನದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 26

पुत्रेषु दारेषु गृहेषु नॄणां भक्तं यथा चित्तमथादिदेवे सकृत्प्रसंगाद्यतितापसानां तेषां न दूरः परमेशलोकः

ಮನುಷ್ಯರ ಚಿತ್ತವು ಪುತ್ರ, ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಂತೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಅದನ್ನೇ ಆದಿದೇವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಯತಿಗಳಿಗೂ ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೂ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರವೂ ಸತ್ಯಸಂಗ ದೊರೆತರೆ, ಅವರಿಗೆ ಪರಮೇಶ್ವರಲೋಕ ದೂರವಲ್ಲ.