Adhyaya 44
Adhyaya 44: Nandikesvara’s Manifestation and Abhisheka; The Rule of Namaskara in Shiva-Nama
ಶೈಲಾದಿ ಹೇಳುವದೇನೆಂದರೆ—ರುದ್ರಸ್ಮರಣ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಅನೇಕಾನೇಕ ಗಣರು ಪ್ರकटವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ತೇಜಸ್ವಿಗಳು, ತ್ರಿನೇತ್ರರು, ಆಯುಧಧಾರಿಗಳು, ಗಾನ‑ನೃತ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ದಿವ್ಯವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದು ದೈವಾಜ್ಞೆ ಸಮೀಪವಿದೆ ಎಂಬ ಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಶಿವ‑ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ; ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸುವುದು, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದು, ಯಮನೊಂದಿಗೆ ಸಮರ, ದೈತ್ಯನಿಗ್ರಹ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಹಾಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಿವನು—ಲೋಕಹಿತಾರ್ಥವೇ ನಿಮಗೆ ಆಹ್ವಾನ; ನನ್ನ ಪುತ್ರಸಮಾನ ಸ್ವಾಮಿ ನಂದೀಶ್ವರನನ್ನು ಗಣಗಳ ಸೇನಾನಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ರತ್ನಮಂಟಪ, ಮೇರುವಿನಂತ ಸ್ವರ್ಣಾಸನ, ಪಾದಪೀಠ, ಜೋಡಿ ಕಲಶಗಳು, ಸರ್ವತೀರ್ಥಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಾವಿರಾರು ಪಾತ್ರೆಗಳು, ವಸ್ತ್ರ‑ಸುಗಂಧ‑ಆಭರಣಗಳು, ಛತ್ರ‑ಚಾಮರಾದಿ ರಾಜಚಿಹ್ನೆಗಳು—ದಿವ್ಯ ಶಿಲ್ಪಿಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ—ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೊದಲು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಬಳಿಕ ವಿಷ್ಣು, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಲೋಕಪಾಲರು; ಋಷಿ‑ದೇವರು ನವಾಭಿಷಿಕ್ತ ಗಣೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಧಿಯಿಂದ ವಿವಾಹವಿಧಾನದ ಉಲ್ಲೇಖವೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಪದೇಶ—ನಮಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಶಿವನಾಮ ಉಚ್ಚರಿಸಬಾರದು; ಪ್ರಣಾಮದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ನಾಮೋಚ್ಚಾರವೇ ಕ್ಷೇಮಕರವೂ ಮೋಕ್ಷದಾಯಕವೂ ಆದ ನಿಯಮ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।
Shlokas
Verse 1
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे नन्दिकेश्वरप्रादुर्भावनन्दिकेश्वराभिषेकमन्त्रो नाम त्रिचत्वारिंशो ऽध्यायः शैलादिरुवाच स्मरणादेव रुद्रस्य सम्प्राप्ताश् च गणेश्वराः सर्वे सहस्रहस्ताश् च सहस्रायुधपाणयः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಲಿಂಗಮಹಾಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ನಂದಿಕೇಶ್ವರ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವ ಮತ್ತು ನಂದಿಕೇಶ್ವರಾಭಿಷೇಕ ಮಂತ್ರ’ ಎಂಬ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಶೈಲಾದಿ ಹೇಳಿದರು—ರುದ್ರನ ಸ್ಮರಣ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಗಣೇಶ್ವರರು ಬಂದರು; ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳು, ಆ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಆಯುಧಗಳು ಇದ್ದವು।
Verse 2
त्रिनेत्राश् च महात्मानस् त्रिदशैरपि वन्दिताः कोटिकालाग्निसंकाशा जटामुकुटधारिणः
ಅವರು ತ್ರಿನೇತ್ರ ಮಹಾತ್ಮರು; ತ್ರಿದಶ ದೇವರೂ ವಂದಿಸುವವರು. ಕೋಟಿ ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು, ಜಟಾಮುಕುಟ ಧರಿಸಿದವರು।
Verse 3
दंष्ट्राकरालवदना नित्या बुद्धाश् च निर्मलाः कोटिकोटिगणैस्तुल्यैर् आत्मना च गणेश्वराः असंख्याता महात्मानस् तत्राजग्मुर्मुदा युताः
ಅವರ ಮುಖಗಳು ದಂಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಭೀಕರವಾಗಿದ್ದವು; ಅವರು ನಿತ್ಯರು, ಪ್ರಬುದ್ಧರು, ನಿರ್ಮಲರು. ಆ ಗಣೇಶ್ವರರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿ ಗಣಗಳಿಗೆ ಸಮಾನರು. ಇಂತಹ ಅಸಂಖ್ಯ ಮಹಾತ್ಮರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು।
Verse 4
गायन्तश् च द्रवन्तश् च नृत्यन्तश् च महाबलाः मुखाडम्बरवाद्यानि वादयन्तस्तथैव च
ಆ ಮಹಾಬಲಿಗಳು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಓಡುತ್ತಾ, ನೃತ್ಯಿಸುತ್ತಾ, ಹಾಗೆಯೇ ಮುಖದಿಂದ ಊದುವ ಗಂಭೀರನಾದ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಕೂಡ ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।
Verse 5
रथैर्नागैर्हयैश्चैव सिंहमर्कटवाहनाः विमानेषु तथारूढा हेमचित्रेषु वै गणाः
ರಥಗಳಲ್ಲೂ, ಆನೆಗಳಲ್ಲೂ, ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಿಂಹ‑ಕಪಿಗಳನ್ನು ವಾಹನವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಶಿವಗಣರು ಬಂದರು. ಚಿನ್ನದ ಚಿತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಿ, ಪತಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಪರಿಚಾರಕ ಸೇನೆಗಳು ಮುಂದುವರಿದವು।
Verse 6
भेरीमृदङ्गकाद्यैश् च पणवानकगोमुखैः वादित्रैर्विविधैश्चान्यैः पटहैरेकपुष्करैः
ಭೇರಿ, ಮೃದಂಗಾದಿ, ಪಣವ, ಆನಕ, ಗೋಮುಖ ಶೃಂಗಗಳ ನಾದ; ಇನ್ನೂ ಹಲವು ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಠಹ ಮತ್ತು ಏಕಪುಷ್ಕರ ಡೋಲುಗಳು ಮೊಳಗಿದವು—ಪಶುಗಳ ಪಾಶಬಂಧನವನ್ನು ಬಿಡಿಸುವ ಪತಿ ಮಹೇಶ್ವರನ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ.
Verse 7
भेरीमुरजसंनादैर् आडम्बरकडिण्डिमैः मर्दलैर्वेणुवीणाभिर् विविधैस्तालनिःस्वनैः
ಭೇರಿ‑ಮುರಜಗಳ ಘನನಾದ, ಆಡಂಬರ‑ಕಡಿಣ್ಡಿಮ ಯುದ್ಧಡೋಲು; ಮರ್ಧಲ, ವೇಣು, ವೀಣೆ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ತಾಳಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಸಭೆ ಮೊಳಗಿತು—ಲಿಂಗಸ್ವರೂಪ ತತ್ತ್ವವಾದ ಪತಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಂಗಳೋತ್ಸವವಾಗಿ.
Verse 8
दर्दुरैस्तलघातैश् च कच्छपैः पणवैरपि वाद्यमानैर्महायोगा आजग्मुर्देवसंसदम्
ದರ್ಧುರ ಮತ್ತು ಕಚ್ಛಪ ಡೋಲುಗಳ ತಾಳಘಾತ, ಪಣವ ವಾದ್ಯಗಳ ನಾದದೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಯೋಗಿಗಳು ದೇವಸಂಸದಿಗೆ ಬಂದರು—ಪಾಶುಪತಯೋಗಸಿದ್ಧರ ಶುಭಾಗಮನವನ್ನು ಸಾರುವಂತೆ ಆ ಸಂಗೀತ ಮೊಳಗಿತು।
Verse 9
ते गणेशा महासत्त्वाः सर्वदेवेश्वरेश्वराः प्रणम्य देवं देवीं च इदं वचनम् अब्रुवन्
ಆ ಮಹಾಸತ್ತ್ವ ಗಣೇಶ್ವರರು—ಸರ್ವ ದೇವಾಧಿಪತಿಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ಅಧಿಪತಿಗಳು—ದೇವನಿಗೂ ದೇವಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು।
Verse 10
भगवन्देवदेवेश त्रियंबक वृषध्वज किमर्थं च स्मृता देव आज्ञापय महाद्युते
ಹೇ ಭಗವನ್, ದೇವದೇವೇಶ, ತ್ರ್ಯಂಬಕ, ವೃಷಧ್ವಜ! ಹೇ ಮಹಾದ್ಯುತಿ ದೇವಾ, ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ? ಆಜ್ಞಾಪಿಸು, ನಾವು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುವೆವು.
Verse 11
किं सागराञ्शोषयामो यमं वा सह किङ्करैः हन्मो मृत्युसुतां मृत्युं पशुवद्धन्म पद्मजम्
“ನಾವು ಏನು ಮಾಡೋಣ—ಸಾಗರಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸಿಬಿಡೋಣವೇ? ಅಥವಾ ಸೇವಕರೊಡನೆ ಯಮನನ್ನು ಸಂಹರಿಸೋಣವೇ? ಮೃತ್ಯುವನ್ನೂ ಮೃತ್ಯುಪುತ್ರರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲೋಣವೇ? ಪದ್ಮಜ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನನ್ನೂ ಪಶುವಿನಂತೆ ಹೊಡೆದು ಬೀಳಿಸೋಣವೇ?”
Verse 12
बद्ध्वेन्द्रं सह देवैश् च सह विष्णुं च वायुना आनयामः सुसंक्रुद्धा दैत्यान्वा सह दानवैः
“ವಾಯುಬಲದಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ದೇವರೊಡನೆ—ವಿಷ್ಣುವನ್ನೂ ಸಹ—ಕಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬರುವೆವು; ನಾವು ದೈತ್ಯರು ದಾನವರೊಡನೆ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರುದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ।”
Verse 13
कस्याद्य व्यसनं घोरं करिष्यामस्तवाज्ञया कस्य वाद्योत्सवो देव सर्वकामसमृद्धये
ಹೇ ದೇವಾ, ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಇಂದು ನಾವು ಯಾರ ಮೇಲೆ ಭೀಕರ ವಿಪತ್ತನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡೋಣ? ಮತ್ತು ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಯಾರಿಗಾಗಿ ವಾದ್ಯೋತ್ಸವವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸೋಣ?
Verse 14
तांस्तथावादिनः सर्वान् गणेशान् सर्वसंमतान् उवाच देवः सम्पूज्य कोटिकोटिशतान्प्रभुः
ಆಮೇಲೆ ಪ್ರಭುವು—ಅಂತೆ ಮಾತಾಡಿದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮ್ಮತವಾದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಗಣೇಶರನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ—ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಶತ ಗಣಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಆ ಅನೇಕ ಗಣಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು।
Verse 15
शृणुध्वं यत्कृते यूयम् इहाहूता जगद्धिताः श्रुत्वा च प्रयतात्मानः कुरुध्वं तदशङ्किताः
ಹೇ ಜಗದ್ಹಿತೈಷಿಗಳೇ, ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಆಹ್ವಾನವಾಯಿತೋ ಅದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಕೇಳಿ ನಿಯತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸಂಶಯ-ಹಿಂಜರಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿರಿ।
Verse 16
नन्दीश्वरो ऽयं पुत्रो नः सर्वेषामीश्वरेश्वरः विप्रो ऽयं नायकश्चैव सेनानीर् वः समृद्धिमान्
ಈ ನಂದೀಶ್ವರನು ನಮ್ಮ ಪುತ್ರನೇ—ಎಲ್ಲ ಈಶ್ವರರಿಗೂ ಈಶ್ವರನು. ಇವನು ವಿಪ್ರಸ್ವರೂಪ ಋಷಿ, ನಾಯಕನು, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಮೃದ್ಧಿಮಾನ ಸೇನಾಧಿಪತಿ।
Verse 17
तमिमं मम संदेशाद् यूयं सर्वे ऽपि संमताः सेनान्यम् अभिषिञ्चध्वं महायोगपतिं पतिम्
ನನ್ನ ಈ ಸಂದೇಶದಂತೆ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಂದ, ಆ ಮಹಾಯೋಗಪತಿ ಪ್ರಭು ‘ಪತಿ’ಯನ್ನು ಗಣಸೇನೆಯ ಸೇನಾನಾಯಕನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿರಿ।
Verse 18
एवमुक्ता भगवता गणपाः सर्व एव ते एवमस्त्विति संमन्त्र्य संभारानाहरंस्ततः
ಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಆ ಎಲ್ಲ ಗಣಪತಿಗಳು ‘ಎವಮಸ್ತು’ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ, ನಂತರ ಅಗತ್ಯ ಸಂಭಾರಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟರು।
Verse 19
तस्य सर्वाश्रयं दिव्यं जांबूनदमयं शुभम् आसनं मेरुसंकाशं मनोहरम् उपाहरन्
ಸರ್ವಾಶ್ರಯನಾದ ಆ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಭುವಿಗಾಗಿ ಅವರು ಜಾಂಬೂನದ ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಶುಭ ಆಸನವನ್ನು ತಂದರು—ಮೇರುಪರ್ವತದಂತೆ ಕాంతಿಮಂತ, ಮನೋಹರ ಮತ್ತು ರಮ್ಯ।
Verse 20
नैकस्तंभमयं चापि चामीकरवरप्रभम् मुक्तादामावलम्बं च मणिरत्नावभासितम्
ಅದು ಅನೇಕ ಸ್ತಂಭಮಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು; ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನದ ಪರಮ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ಮುತ್ತಿನ ತೂಗುಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ, ಮಣಿ-ರತ್ನಗಳ ಜ್ಯೋತಿಯಿಂದ ದೀಪ್ತವಾಯಿತು. ಅದೇ ಪತಿ-ಸ್ವರೂಪದ ಪವಿತ್ರ ಲಿಂಗ; ಪಶು-ಜೀವಗಳನ್ನು ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಆಕರ್ಷಿಸುವ ದೃಶ್ಯ ಚಿಹ್ನೆ.
Verse 21
स्तंभैश् च वैडूर्यमयैः किङ्किणीजालसंवृतम् चारुरत्नकसंयुक्तं मण्डपं विश्वतोमुखम्
ಅಲ್ಲಿ ವೈಡೂರ್ಯಮಣಿಯ ಸ್ತಂಭಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಂದು ಮಂಡಪವಿತ್ತು; ಕಿಂಕಿಣಿಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ, ಸುಂದರ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿಗೂ ಮುಖವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪತಿ-ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ; ಅಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತ ಪಶು-ಜೀವ ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ.
Verse 22
कृत्वा विन्यस्य तन्मध्ये तदासनवरं शुभम् तस्याग्रतः पादपीठं नीलवज्रावभासितम्
ಇದನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವಿಗಾಗಿ ಶುಭವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಸನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಅದರ ಮುಂದೆ ನೀಲ ವಜ್ರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಪಾದಪೀಠವನ್ನು ಇಡಬೇಕು—ದೃಢ, ದೀಪ್ತ ಮತ್ತು ಪೂಜಾರ್ಹ.
Verse 23
चक्रुः पादप्रतिष्ठार्थं कलशौ चास्य पार्श्वगौ सम्पूर्णौ परमाम्भोभिर् अरविन्दावृताननौ
ಪಾದಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆಂದು ಅವರು ಅದರ ಎರಡೂ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಲಶಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟರು—ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಜಲದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ತುಂಬಿದವು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮುಖಗಳು ಕಮಲಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವು.
Verse 24
कलशानां सहस्रं तु सौवर्णं राजतं तथा ताम्रजं मृन्मयं चैव सर्वतीर्थाम्बुपूरितम्
ನಂತರ ಸಹಸ್ರ ಕಲಶಗಳನ್ನು—ಸುವರ್ಣ, ರಜತ, ತಾಮ್ರ ಹಾಗೂ ಮಣ್ಣಿನ—ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳ ಪವಿತ್ರ ಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಶಿವಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
Verse 25
वासोयुगं तथा दिव्यं गन्धं दिव्यं तथैव च केयूरे कुण्डले चैव मुकुटं हारमेव च
ಪ್ರಭುವಿಗೆ ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರಯುಗಲವನ್ನೂ ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿರಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಕೇಯೂರ, ಕುಂಡಲ, ಮುಕುಟ ಮತ್ತು ಹಾರವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಿರಿ. ಲಿಂಗಾರಾಧನೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತ ಪಶುವನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸುವ ಪತಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಇಂತೆ ಅಲಂಕರಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 26
छत्रं शतशलाकं च वालव्यजनमेव च दत्तं महात्मना तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना
ಮಹಾತ್ಮ ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ನೂರು ದಂಡಗಳಿರುವ ರಾಜಛತ್ರವನ್ನೂ, ವಾಲವ್ಯಜನವಾದ ಚಾಮರವನ್ನೂ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು. ಇಂತಹ ಮಂಗಳ ದಾನಗಳಿಂದ ಅವನು ಪರಮ ಪತಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.
Verse 27
शङ्खहाराङ्गगौरेण पृष्ठेनापि विराजितम् व्यजनं चन्द्रशुभ्रं च हेमदण्डं सुचामरम्
ಅದು ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಶಂಖದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಗೌರವರ್ಣದಿಂದ, ಹಾರದ ಶೋಭೆಯಿಂದಲೂ ವಿರಾಜಿಸಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಶುಭ್ರವಾದ ವ್ಯಜನ—ಹೇಮದಂಡವಿರುವ ಉತ್ತಮ ಚಾಮರ—ಇತ್ತು.
Verse 28
ऐरावतः सुप्रतीको गजावेतौ सुपूजितौ मुकुटं काञ्चनं चैव निर्मितं विश्वकर्मणा
ಐರಾವತ ಮತ್ತು ಸುಪ್ರತೀಕ—ಈ ಇಬ್ಬರು ಗಜಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜಿತರಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಕಾಞ್ಚನ ಮುಕುಟವೂ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
Verse 29
कुण्डले चामले दिव्ये वज्रं चैव वरायुधम् जांबूनदमयं सूत्रं केयूरद्वयमेव च
ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ನಿರ್ಮಲವಾದ ದಿವ್ಯ ಕುಂಡಲಗಳು ಇದ್ದವು; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯುಧವಾದ ವಜ್ರವೂ ಇತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದ ಸೂತ್ರ ಮತ್ತು ಕೇಯೂರದ ಜೋಡಿಯೂ (ಇತ್ತು/ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು).
Verse 30
सम्भाराणि तथान्यानि विविधानि बहून्यपि समन्तान् निन्युर् अव्यग्रा गणपा देवसंमताः
ಆಗ ದೇವಸಮ್ಮತರಾದ ಶಿವಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು ಅವ್ಯಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ನಾನಾವಿಧ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಅಗತ್ಯ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನೂ ತಂದು ಸೇರಿಸಿದರು।
Verse 31
ततो देवाश् च सेन्द्राश् च नारायणमुखास् तथा मुनयो भगवान्ब्रह्मा नवब्रह्माण एव च
ನಂತರ ಇಂದ್ರಸಹಿತ ದೇವರುಗಳು, ನಾರಾಯಣಮುಖರಾದವರು, ಮುನಿಗಳು, ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮತ್ತು ನವಬ್ರಹ್ಮರು—ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಮಾಗಮಿಸಿದರು।
Verse 32
देवैश् च लोकाः सर्वे ते ततो जग्मुर्मुदा युताः तेष्वागतेषु सर्वेषु भगवान्परमेश्वरः
ನಂತರ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ ಅಲ್ಲಿ നിന്ന് ಹೊರಟವು. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದಾಗ ಭಗವಾನ್ ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಅಧಿಪತ್ಯಮಯ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು।
Verse 33
सर्वकार्यविधिं कर्तुम् आदिदेश पितामहम् पितामहो ऽपि भगवान् नियोगादेव तस्य तु
ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಭಗವಾನ್ ಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದನು. ಪಿತಾಮಹನೂ ಅವನ ನಿಯೋಗದಂತೆ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಿದನು।
Verse 34
चकार सर्वं भगवान् अभिषेकं समाहितः अर्चयित्वा ततो ब्रह्मा स्वयमेवाभ्यषेचयत्
ಭಗವಾನ್ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಭಿಷೇಕವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಸ್ವತಃ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದನು।
Verse 35
ततो विष्णुस्ततः शक्रो लोकपालास्तथैव च अभ्यषिञ्चन्त विधिवद् गणेन्द्रं शिवशासनात्
ನಂತರ ವಿಷ್ಣು, ಬಳಿಕ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಹಾಗೂ ಇತರ ಲೋಕಪಾಲರೂ ಶಿವಾಜ್ಞೆಯಂತೆ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಗಣೇಂದ್ರನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು।
Verse 36
ऋषयस्तुष्टुवुश्चैव पिता महपुरोगमाः स्तुतवत्सु ततस्तेषु विष्णुः सर्वजगत्पतिः
ಆಗ ಋಷಿಗಳು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಅವರ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನಿದ್ದರು. ಸ್ತುತಿಗಳು ಮುಗಿದಾಗ, ಸರ್ವಜಗತ್ಪತಿ ವಿಷ್ಣು ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರಕಟರಾದರು।
Verse 37
शिरस्यञ्जलिमादाय तुष्टाव च समाहितः प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा जयशब्दं चकार च
ಅವನು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅಂಜಲಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ಕೈಮುಗಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ‘ಜಯ’ ಎಂಬ ಜಯಘೋಷವನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು।
Verse 38
ततो गणाधिपाः सर्वे ततो देवास्ततो ऽसुराः एवं स्तुतश्चाभिषिक्तो देवैः सब्रह्मकैस्तदा
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು, ನಂತರ ದೇವರುಗಳು, ನಂತರ ಅಸುರರೂ ಸಹ ಅವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರನ್ನು, ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ದೇವರುಗಳು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು।
Verse 39
उद्वाहश् च कृतस्तत्र नियोगात्परमेष्ठिनः मरुतां च सुता देवी सुयशाख्या बभूव या
ಅಲ್ಲಿ ಪರಮೇಷ್ಠಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಅವರ ನಿಯೋಗದಂತೆ ವಿವಾಹಸಂಸ್ಕಾರ ನೆರವೇರಿತು. ಮರುತರಿಂದ ‘ಸುಯಶಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಖ್ಯಾತಿಯಾದ ದೇವಿಕನ್ಯೆ ಜನ್ಮಿಸಿದಳು।
Verse 40
लब्धं शशिप्रभं छत्रं तया तत्र विभूषितम् चामरे चामरासक्तहस्ताग्रैः स्त्रीगणैर्युता
ಅಲ್ಲಿ ಅವಳು ನವಲಭ್ಯವಾದ ಚಂದ್ರಪ್ರಭೆಯ ಛತ್ರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ, ಚಾಮರಗಳನ್ನು ಬೀಸುವ ಸ್ತ್ರೀಗಣದಿಂದ ಪರಿವೃತಳಾಗಿದ್ದಳು।
Verse 41
सिंहासनं च परमं तया चाधिष्ठितं मया अलंकृता महालक्ष्म्या मुकुटाद्यैः सुभूषणैः
ಅಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸಿಂಹಾಸನವೂ ಇತ್ತು; ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಅದರಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾದೆ. ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಮುಕುಟಾದಿ ಶುಭಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದಳು।
Verse 42
लब्धो हारश् च परमो देव्याः कण्ठगतस् तथा वृषेन्द्रश् च सितो नागः सिंहः सिंहध्वजस् तथा
ಪರಮ ಹಾರವು ಲಭಿಸಿ ದೇವಿಯ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ವೃಷೇಂದ್ರ, ಶ್ವೇತ ನಾಗ, ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಸಿಂಹಧ್ವಜವೂ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದವು।
Verse 43
रथश् च हेमच्छत्रं च चन्द्रबिंबसमप्रभम् अद्यापि सदृशः कश्चिन् मया नास्ति विभुः क्वचित्
ರಥವೂ, ಚಂದ್ರಬಿಂಬಸಮಾನ ಪ್ರಕಾಶದ ಹಿರಣ್ಯಛತ್ರವೂ ಇತ್ತು. ಇಂದಿಗೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನ ಸಮಾನನಾದ ವಿಭು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ।
Verse 44
सान्वयं च गृहीत्वेशस् तथा संबन्धिबान्धवैः आरुह्य वृषमीशानो मया देव्या गतः शिवः
ಈಶನು ತನ್ನ ವಂಶವನ್ನೂ ಸಂಬಂಧಿತ ಬಂಧುಬಾಂಧವರನ್ನೂ ಜೊತೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವೃಷಭವನ್ನು ಆರೋಹಿಸಿ—ಈಶಾನನು—ದೇವಿಯಾದ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಶಿವನು ಹೊರಟನು।
Verse 45
तदा देवीं भवं दृष्ट्वा मया च प्रार्थयन् गणैः मुनिदेवर्षयः सिद्धा आज्ञां पाशुपतीं द्विजाः
ಆಗ ದೇವಿಯನ್ನೂ ಭವ (ಶಿವ)ನನ್ನೂ ಕಂಡು ನಾನು ಗಣಗಳೊಡನೆ ವಿನಯದಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದೆ. ಮುನಿಗಳು, ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರು ಪಶುಪತಿಯ ಪಾಶುಪತ ಆಜ್ಞೆ—ಬಂಧವಿಮೋಚಕ ವಿಧಿ—ಯನ್ನು ಬೇಡಿದರು.
Verse 46
अथाज्ञां प्रददौ तेषाम् अर्हाणाम् आज्ञया विभोः नन्दिको नगजाभर्तुस् तेषां पाशुपतीं शुभाम्
ನಂತರ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ವಿಭುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಂದಿಕನು ಆ ಪೂಜ್ಯರಿಗೆ ಶುಭವಾದ ಪಾಶುಪತ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೀಡಿದನು—ಪರ್ವತಕನ್ಯೆ (ಪಾರ್ವತಿ)ಯ ಭರ್ತೃ ಶಿವನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು।
Verse 47
तस्माद्धि मुनयो लब्ध्वा तदाज्ञां मुनिपुङ्गवात् भवभक्तास्तदा चासंस् तस्मादेवं समर्चयेत्
ಆದ್ದರಿಂದ ಮುನಿಪುಂಗವನಿಂದ ಆ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಮುನಿಗಳು ಭವ (ಶಿವ)ನ ಭಕ್ತರಾದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು।
Verse 48
नमस्कारविहीनस्तु नाम उद्गिरयेद्भवे ब्रह्मघ्नदशसंतुल्यं तस्य पापं गरीयसम्
ನಮಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಕೇವಲ ಭವ (ಶಿವ)ನ ನಾಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವವನ ಪಾಪವು ಅತ್ಯಂತ ಭಾರೀ—ಹತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನ।
Verse 49
तस्मात्सर्वप्रकारेण नमस्कारादिमुच्चरेत् आदौ कुर्यान्नमस्कारं तदन्ते शिवतां व्रजेत्
ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಮೊದಲು ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು।
Frequently Asked Questions
They appear in countless hosts—three-eyed, radiant like many cosmic fires, with matted hair-crowns, fearsome faces, and immense strength—singing, dancing, and playing instruments while arriving on chariots, elephants, horses, lions, and aerial vimanas.
To publicly establish Nandi as the sanctioned senapati and leader of the ganas under Shiva’s command, with universal divine assent (Brahma, Vishnu, Indra, and lokapalas), making Shaiva authority a ritually consecrated cosmic institution.
The text prescribes that Shiva’s name should be uttered with namaskara; chanting without salutation is condemned as gravely sinful, while beginning with namaskara and concluding in Shiva-oriented devotion is praised as leading toward shivata (spiritual fulfillment and liberation).