Adhyaya 15
Purva BhagaAdhyaya 1532 Verses

Adhyaya 15

Aghora-Mantra Japa: Graded Expiations, Pañcagavya Purification, and Homa for Mahāpātaka-Nivṛtti

ಸೂತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಭಯಾನಕ, ತಮೋವರ್ಣದ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಶಿವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶಿವನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ, “ಈ ರೂಪದಲ್ಲೇ ನಾನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಮಹಾಪಾತಕಗಳು, ಉಪಪಾತಕಗಳು ಹಾಗೂ ಮನೋ-ವಾಕ್ಕಾಯ ದೋಷಗಳು—ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ ಅಥವಾ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಅಶುದ್ಧಿಗಳೂ ಸೇರಿ—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿ, ಅವಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗಿ ಅಘೋರಮಂತ್ರ ಜಪವನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸಂಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಜಪವಿಧಾನ (ಮಾನಸ, ವಾಚಿಕ, ಉಪಾಂಶು) ಪ್ರಕಾರ ಜಪಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಹಂತಗಳನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ, ವೀರಹತ್ಯೆ, ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆ, ಮಾತೃಹತ್ಯೆ, ಗೋಹತ್ಯೆ, ಕೃತಘ್ನತೆ, ಸ್ತ್ರೀಹಿಂಸೆ, ಸುರಾಪಾನ, ಸುವರ್ಣಸ್ತೇಯ ಮತ್ತು ಸಂಗದೋಷದಿಂದ ಬಂದ ಪಾಪಗಳಿಗೂ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಬಳಿಕ ರುದ್ರಗಾಯತ್ರಿ, ಪಂಚಗವ್ಯ (ಗೋಮೂತ್ರ, ಗೋಮಯ, ಕ್ಷೀರ, ದಧಿ, ಘೃತ), ಕುಶೋದಕವನ್ನು ನಿಗದಿತ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಘೃತ-ಚರು-ಸಮಿಧ್-ತಿಲ-ಯವ-ವ್ರೀಹಿಯಿಂದ ಹೋಮ; ನಂತರ ಸ್ನಾನ, ಶಿವಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರಣಪಾನ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಜಪದ ವಿಧಿ ವಿವರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅತಿಘೋರ ಅಪರಾಧಿಗಳೂ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೀರ್ಘ ಕರ್ಮಭಾರ ಇದ್ದರೂ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ—ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಸರ್ವಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಜಪವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ಶೈವ ಶಿಸ್ತು-ಆಚಾರವನ್ನು ನಿಯಮಿತ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ.

Shlokas

Verse 1

सूत उवाच ततस्तस्मिन् गते कल्पे कृष्णवर्णे भयानके तुष्टाव देवदेवेशं ब्रह्मा तं ब्रह्मरूपिणम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ಕೃಷ್ಣವರ್ಣದ ಭಯಾನಕ ಕಲ್ಪವು ಕಳೆದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ದೇವದೇವೇಶ ಶಂಭುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು।

Verse 2

अनुगृह्य ततस्तुष्टो ब्रह्माणमवदद्धरः अनेनैव तु रूपेण संहरामि न संशयः

ನಂತರ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಹರ (ಶಿವ) ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಈ ರೂಪದಿಂದಲೇ ನಾನು ಸಂಹಾರ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।”

Verse 3

ब्रह्महत्यादिकान् घोरांस् तथान्यानपि पातकान् हीनांश्चैव महाभाग तथैव विविधान्यपि

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಘೋರ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ, ಇತರ ಪಾತಕಗಳನ್ನೂ—ಹೀನವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ನಾನಾವಿಧವಾಗಿರಲಿ—ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 4

उपपातकमप्येवं तथा पापानि सुव्रत मानसानि सुतीक्ष्णानि वाचिकानि पितामह

ಹೇ ಸುವ್ರತ! ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಉಪಪಾತಕಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪಾಪಗಳು—ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದವು, ಅತಿತೀಕ್ಷ್ಣ ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದವು—ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಹೇ ಪಿತಾಮಹ।

Verse 5

कायिकानि सुमिश्राणि तथा प्रासंगिकानि च बुद्धिपूर्वं कृतान्येव सहजागन्तुकानि च

ಕರ್ಮಗಳು ಅನೇಕ ವಿಧ—ಕಾಯಿಕ, ಸುಮಿಶ್ರ, ಪ್ರಸಂಗದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ, ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಹಜ ಮತ್ತು ಆಗಂತುಕವೂ।

Verse 6

मातृदेहोत्थितान्येवं पितृदेहे च पातकम् संहरामि न संदेहः सर्वं पातकजं विभो

ಹೇ ವಿಭೋ! ಮಾತೃದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ, ಪಿತೃದೇಹಸಂಬಂಧಿತ ಪಾತಕವನ್ನೂ ನಾನು (ನಿನ್ನ ಶರಣದಲ್ಲಿ) ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಅಧರ್ಮಜನ್ಯ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳನ್ನು ನೀನು ಭಸ್ಮಮಾಡುತ್ತೀ.

Verse 7

लक्षं जप्त्वा ह्यघोरेभ्यो ब्रह्महा मुच्यते प्रभो तदर्धं वाचिके वत्स तदर्धं मानसे पुनः

ಹೇ ಪ್ರಭೋ! ಅಘೋರಮಂತ್ರವನ್ನು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ವತ್ಸಾ, ಅದರ ಅರ್ಧ ಸಂಖ್ಯೆ ವಾಚಿಕ ಜಪದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೆ ಅದರ ಅರ್ಧ ಮಾನಸ ಜಪದಲ್ಲಿ ಸಾಕು.

Verse 8

चतुर्गुणं बुद्धिपूर्वे क्रोधादष्टगुणं स्मृतम् वीरहा लक्षमात्रेण भ्रूणहा कोटिमभ्यसेत्

ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ನಾಲ್ಕುಪಟ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ ಎಂಟುಪಟ್ಟು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ವೀರಹಂತಕನು ಲಕ್ಷಮಾತ್ರ (ಜಪ) ಮಾಡಲಿ; ಭ್ರೂಣಹಂತಕನು ಕೋಟಿಮಾತ್ರ (ಜಪ) ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲಿ.

Verse 9

मातृहा नियुतं जप्त्वा शुध्यते नात्र संशयः गोघ्नश्चैव कृतघ्नश् च स्त्रीघ्नः पापयुतो नरः

ಮಾತೃಹಂತಕನು ನಿಯುತ (ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ) ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಗೋಹಂತಕ, ಕೃತಘ್ನ, ಸ್ತ್ರೀಹಂತಕ—ಪಾಪಭಾರಿತನಾದ ನರನೂ (ಶಿವಜಪದಿಂದ) ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

अयुताघोरमभ्यस्य मुच्यते नात्र संशयः सुरापो लक्षमात्रेण बुद्ध्याबुद्ध्यापि वै प्रभो

ಅಘೋರಮಂತ್ರವನ್ನು ಅಯುತ (ಹತ್ತು ಸಾವಿರ) ಜಪಿಸಿದರೆ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಹೇ ಪ್ರಭೋ, ಮದ್ಯಪಾನಿಯೂ ಲಕ್ಷಮಾತ್ರ (ಜಪ) ಮಾಡಿದರೆ, ತಿಳಿದು ಮಾಡಿದರೂ ತಿಳಿಯದೆ ಮಾಡಿದರೂ, ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

मुच्यते नात्र संदेहस् तदर्धेन च वारुणीम् अस्नाताशी सहस्रेण अजपी च तथा द्विजः

ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅದರ ಅರ್ಧ ಆಚರಣೆಯಿಂದಲೂ ವಾರುಣೀ ವ್ರತಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದೆ ಊಟ ಮಾಡಿದ ದ್ವಿಜನಾದರೂ, ಜಪವಿಲ್ಲದವನಾದರೂ, ಇದನ್ನು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

अहुताशी सहस्रेण अदाता च विशुध्यति ब्राह्मणस्वापहर्ता च स्वर्णस्तेयी नराधमः

ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿ ನೀಡದೆ ಊಟ ಮಾಡುವವನೂ ಸಾವಿರ (ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ)ಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ದಾನ ಕೊಡದವನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರ ಕಳ್ಳನು—ಅವನು ನರಾಧಮನು.

Verse 13

नियुतं मानसं जप्त्वा मुच्यते नात्र संशयः गुरुतल्परतो वापि मातृघ्नो वा नराधमः

ನಿಯುತ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಾನಸ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಗುರುತಲ್ಪರತನು ಆಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಮಾತೃಹಂತಕ ನರಾಧಮನು ಆಗಿರಲಿ, ಶಿವಕೇಂದ್ರಿತ ಅಂತರ್ಜಪದಿಂದ ಪಾಶಬಂಧದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

ब्रह्मघ्नश् च जपेदेवं मानसं वै पितामह संपर्कात्पापिनां पापं तत्समं परिभाषितम्

ಓ ಪಿತಾಮಹ! ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಕನಾದರೂ ದೇವನ ನಾಮವನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಪಾಪಿಗಳ ಸಂಗದಿಂದ ಸಮಪ್ರಮಾಣದ ಪಾಪವು ತಗಲುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅಂತರ್ಜಪವನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 15

तथाप्ययुतमात्रेण पातकाद्वै प्रमुच्यते संसर्गात्पातकी लक्षं जपेद्वै मानसं धिया

ಆದರೂ ಕೇವಲ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ (ಶಿವಮಂತ್ರ) ಜಪದಿಂದ ಪಾತಕದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದುಸ್ಸಂಗದಿಂದ ಪಾತಕಿಯಾದವನು, ಸ್ಥಿರವಾದ ಶುದ್ಧ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಮಾನಸ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 16

उपांशु यच्चतुर्धा वै वाचिकं चाष्टधा जपेत् पातकादर्धमेव स्याद् उपपातकिनां स्मृतम्

ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಪಾಂಶು (ಮಂದಸ್ವರದಲ್ಲಿ) ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ, ವಾಚಿಕವಾಗಿ (ಉಚ್ಚಸ್ವರದಲ್ಲಿ) ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಉಪಪಾತಕಬಾಧಿತರಿಗೋ ಪಾತಕಫಲದ ಅರ್ಧಮಾತ್ರವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ.

Verse 17

तदर्धं केवले पापे नात्र कार्या विचारणा ब्रह्महत्या सुरापानं सुवर्णस्तेयमेव च

ಪಾಪವು ಸ್ವಭಾವತಃ ಶುದ್ಧ ದುಷ್ಟವಾದದ್ದಾದರೆ, ಹೇಳಿದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಅರ್ಧಮಾತ್ರವೇ ಅನ್ವಯ—ಇಲ್ಲಿ ವಿಚಾರ ಬೇಡ. ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ, ಸುರಾಪಾನ, ಸುವರ್ಣಸ್ತೇಯ ಇವುಗಳೇ.

Verse 18

कृत्वा च गुरुतल्पं च पापकृद्ब्राह्मणो यदि रुद्रगायत्रिया ग्राह्यं गोमूत्रं कापिलं द्विजाः

ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಪಾಪಕೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಗುರುತಲ್ಪಗಮನ ಎಂಬ ಮಹಾಪಾತಕ ಮಾಡಿದರೆ, ರುದ್ರಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಶುದ್ಧಿಮಂತ್ರವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿ ಕಪಿಲಾ ಹಸುವಿನ ಗೋಮೂತ್ರವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು. ರುದ್ರಮಂತ್ರಬಲದಿಂದ ಪಶು ಪಾಶದಿಂದ ದೂರಾಗಿ ಪತಿ ಶಿವನತ್ತ ಮರಳುತ್ತದೆ.

Verse 19

गन्धद्वारेति तस्या वै गोमयं स्वस्थम् आहरेत् तेजो ऽसि शुक्तम् इत्याज्यं कापिलं संहरेद्बुधः

“ಗಂಧದ್ವಾರೆ…” ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಶುದ್ಧವಾದ, ಆರೋಗ್ಯಕರ ಗೋಮಯವನ್ನು ತರಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ “ತೇಜೋऽಸಿ…” ಎಂಬ ಸೂಕ್ತದಿಂದ ಜ್ಞಾನಿ ಸಾಧಕನು ಕಪಿಲಾ ಹಸುವಿನ ತುಪ್ಪವನ್ನೂ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು—ಶಿವಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಪಣಯೋಗ್ಯ.

Verse 20

आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राव्णेति चाहरेत् गव्यं दधि नवं साक्षात् कापिलं वै पितामह

“ಆಪ್ಯಾಯಸ್ವ” ಮಂತ್ರದಿಂದ ಹಾಲನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು “ದಧಿಕ್ರಾವ್ಣ” ಜಪದಿಂದ ತಾಜಾ ಹಸುವಿನ ಮೊಸರನ್ನು ತರಬೇಕು. ಓ ಪಿತಾಮಹ, ಇದು ಕಪಿಲಾ ಹಸುವಿನ ನೇರವಾದ ಶುದ್ಧ ನೈವೇದ್ಯ, ರುದ್ರಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ.

Verse 21

देवस्य त्वेति मन्त्रेण संग्रहेद्वै कुशोदकम् एकस्थं हेमपात्रे वा कृत्वाघोरेण राजते

“ದೇವಸ್ಯ ತ್ವಾ…” ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ ಕುಶಾ-ಸಂಸ್ಕೃತ ಜಲವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಣಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರೆ ಅಘೋರ ಆವಾಹನಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ಲಿಂಗಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಪತಿ-ಸೇವೆಗೆ ಶುದ್ಧಿಕರವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 22

ताम्रे वा पद्मपात्रे वा पालाशे वा दले शुभे सकूर्चं सर्वरत्नाढ्यं क्षिप्त्वा तत्रैव काञ्चनम्

ತಾಮ್ರಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪದ್ಮಾಕಾರದ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಶುಭ ಪಲಾಶದ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಕುಶಾ-ಕೂರ್ಚ (ಛಿಟಕಿಸುವ ತೂಲಿ)ಯನ್ನು ಸರ್ವರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಇಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣವನ್ನೂ ಅರ್ಪಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು—ಲಿಂಗಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧನಮೋಚಕ ಪತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾ.

Verse 23

जपेल्लक्षमघोराख्यं हुत्वा चैव घृतादिभिः घृतेन चरुणा चैव समिद्भिश् च तिलैस् तथा

ಅಘೋರ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಘೃತಾದಿ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು—ಘೃತ, ಚರು, ಸಮಿಧೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಮಹಾದೇವನ ಕೃಪೆ ಹಾಗೂ ಪಾಶಬಂಧನ ಛೇದನಕ್ಕಾಗಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 24

यवैश् च व्रीहिभिश्चैव जुहुयाद्वै पृथक्पृथक् प्रत्येकं सप्तवारं तु द्रव्यालाभे घृतेन तु

ಯವ ಮತ್ತು ವ್ರೀಹಿ (ಅಕ್ಕಿ)ಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದ್ರವ್ಯಕ್ಕೆ ಏಳು ಬಾರಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು. ದ್ರವ್ಯಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಘೃತದಿಂದಲೇ ಆಹುತಿ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 25

हुत्वाघोरेण देवेशं स्नात्वाघोरेण वै द्विजाः अष्टद्रोणघृतेनैव स्नाप्य पश्चाद्विशोध्य च

ಅಘೋರ ಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇವೇಶನಿಗೆ ಹೋಮಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ನಂತರ ಅಘೋರ ಮಂತ್ರದಿಂದಲೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ಎಂಟು ದ್ರೋಣ ಘೃತದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಶೋಧನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 26

अहोरात्रोषितः स्नातः पिबेत्कूर्चं शिवाग्रतः ब्राह्मं ब्रह्मजपं कुर्याद् आचम्य च यथाविधि

ಅಹೋರಾತ್ರ ನಿಯಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಶಿವಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರ್ಚ-ಜಲವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮ ಕರ್ಮ—ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರ ಜಪ—ಮಾಡಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಪಾಶಬಂಧಿತ ಪಶು (ಜೀವ) ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಪತಿ ಪರಮೇಶ್ವರ ಶಿವನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಬಲ್ಲನು।

Verse 27

एवं कृत्वा कृतघ्नो ऽपि ब्रह्महा भ्रूणहा तथा वीरहा गुरुघाती च मित्रविश्वासघातकः

ಇಂತೆ ಮಾಡಿದರೂ ಕೃತಘ್ನ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕ, ಭ್ರೂಣಹಂತಕ, ವೀರಹಂತಕ, ಗುರುಘಾತಕ ಮತ್ತು ಮಿತ್ರವಿಶ್ವಾಸಘಾತಕ—ಇವರೆಲ್ಲ ಮಹಾಪಾತಕ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಜೀವವನ್ನು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿ, ಪತಿ ಪರಮೇಶ್ವರ ಶಿವನನ್ನು ಸೇರುವುದಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 28

स्तेयी सुवर्णस्तेयी च गुरुतल्परतः सदा मद्यपो वृषलीसक्तः परदारविधर्षकः

ಕಳ್ಳ, ಚಿನ್ನ ಕಳ್ಳ, ಸದಾ ಗುರುತಲ್ಪವನ್ನು ಲಂಘಿಸುವವ, ಮದ್ಯಪ, ದುಷ್ಟಾಚಾರಿಣಿ ಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತ, ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ದೂಷಿಸುವವ—ಇವರೆಲ್ಲ ಘೋರ ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಪಾಶಬಂಧವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿ ಜೀವವನ್ನು ಪತಿ ಶಿವನಿಂದ ದೂರಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 29

ब्रह्मस्वहा तथा गोघ्नो मातृहा पितृहा तथा देवप्रच्यावकश्चैव लिङ्गप्रध्वंसकस् तथा

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವ, ಗೋಹಂತಕ, ಮಾತೃಹಂತಕ, ಪಿತೃಹಂತಕ; ದೇವರನ್ನು ಅವರ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಚ್ಯುತಗೊಳಿಸುವವ ಮತ್ತು ಲಿಂಗವನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡುವವ—ಇವು ಮಹಾಪಾಪಗಳು; ಪತಿಯ ಅವಮಾನದಿಂದ ಜೀವಕ್ಕೆ ಘೋರ ಪಾಶಬಂಧವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ।

Verse 30

तथान्यानि च पापानि मानसानि द्विजो यदि वाचिकानि तथान्यानि कायिकानि सहस्रशः

ಅದೇ ರೀತಿ ದ್ವಿಜನು ಮಾನಸಿಕ, ವಾಚಿಕ ಮತ್ತು ಕಾಯಿಕವಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ವಿಧದ ಇತರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅವುಗಳೂ ಪಾಶಬಂಧಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳು; ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಶಿವಾನುಗ್ರಹದಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 31

कृत्वा विमुच्यते सद्यो जन्मान्तरशतैरपि एतद्रहस्यं कथितम् अघोरेशप्रसंगतः

ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ನೂರಾರು ಜನ್ಮಗಳ ಬಂಧನವಿದ್ದರೂ. ಪಶುವಿನ ಪಾಶವನ್ನು ಛೇದಿಸುವ ಪತಿ ಶ್ರೀಶಿವನ ಅಘೋರೇಶ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಈ ಗುಹ್ಯೋಪದೇಶ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.

Verse 32

तस्माज्जपेद्द्विजो नित्यं सर्वपापविशुद्धये

ಆದ್ದರಿಂದ ದ್ವಿಜನು ಪ್ರತಿದಿನ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ. ಇದರಿಂದ ಪಶು (ಜೀವ) ಯ ಪಾಶ (ಬಂಧನ) ಸಡಿಲವಾಗಿ, ಪತಿ ಶ್ರೀಶಿವ ಮತ್ತು ಲಿಂಗತತ್ತ್ವದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡುತ್ತದೆ.

Frequently Asked Questions

It presents graded efficacy and corresponding counts: mental (mānasa) and verbal (vācika) recitation are measured differently, and upāṃśu (low/whispered) is given a distinct scaling—establishing a hierarchy of discipline and intentionality for prāyaścitta.

Brahmahatyā, surāpāna, suvarṇa-steya, and gurutalpa are explicitly named; the remedy centers on Aghora-mantra japa with specified counts, supported by pañcagavya-based purification and homa, culminating in bathing and devotional observances before Śiva.

Collection and use of pañcagavya items, kuśodaka in specified vessels, homa offerings (ghṛta, caru, samidh, tila, yava, vrīhi) in repeated cycles, followed by bathing, drinking the prepared mixture before Śiva, and performing Brahma-japa as per rule (yathā-vidhi).