Adhyaya 33

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे द्वात्रिशो ऽध्यायः व्यास उवाच मनुष्याणां तु हरणं कृत्वा स्त्रीणां गृहस्य च / वापीकूपजलानां च शुध्येच्चान्द्रायणेन तु

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಉತ್ತರ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ಮಾನವರನ್ನು, ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು, ಮನೆಯನ್ನೂ ಹಾಗೂ ವಾಪಿ‑ಕೂಪಗಳ ನೀರನ್ನೂ ಅಪಹರಿಸಿದವನು ‘ಚಾಂದ್ರಾಯಣ’ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 2

द्रव्याणामल्पसाराणां स्तेयं कृत्वान्यवेश्मतः / चरेत् सांतपनं कृच्छ्रं तन्निर्यात्यात्मशुद्धये

ಇತರರ ಮನೆಯಿಂದ ಕಡಿಮೆ ಮೌಲ್ಯದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕದ್ದವನು ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ‘ಸಾಂತಪನ ಕೃಚ್ಛ್ರ’ ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಪಾಪ ನಿವೃತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 3

धान्यान्नधनचौर्यं तु कृत्वा कामाद् द्विजोत्तमः / स्वजातीयगृहादेव कृच्छ्रार्धेन विशुद्ध्यति

ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಕಾಮವಶದಿಂದ ತನ್ನದೇ ಜಾತಿಯವರ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಧಾನ್ಯ, ಅನ್ನ ಅಥವಾ ಧನವನ್ನು ಕದ್ದರೆ, ‘ಕೃಚ್ಛ್ರ’ ವ್ರತದ ಅರ್ಧಭಾಗ ಆಚರಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

भक्षभोज्यापहरणे यानशय्यासनस्य च / पुष्पमूलफलानां च पञ्चगव्यं विशोधनम्

ಭಕ್ಷ್ಯ‑ಭೋಜ್ಯಗಳ ಅಪಹರಣದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ವಾಹನ, ಶಯ್ಯೆ, ಆಸನಗಳ ಹರಣದಲ್ಲಿಯೂ, ಪುಷ್ಪ‑ಮೂಲ‑ಫಲಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ—ಪಂಚಗವ್ಯವೇ ಶುದ್ಧಿಯ ವಿಧಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 5

तृणकाष्ठद्रुमाणां च शुष्कान्नस्य गुडस्य च / चैलचर्मामिषाणां च त्रिरात्रं स्यादभोजनम्

ಹುಲ್ಲು, ಕಟ್ಟಿಗೆ, ಮರಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಒಣ ಅನ್ನ, ಬೆಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ, ಚರ್ಮ, ಮಾಂಸಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ—ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಆಹಾರವರ್ಜನೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ।

Verse 6

मणिमुक्ताप्रवालानां ताम्रस्य रजतस्य च / अयः कांस्योपलानां च द्वादशाहं कणाशनम्

ಮಣಿ, ಮುತ್ತು, ಪ್ರವಾಳ, ಹಾಗೆಯೇ ತಾಮ್ರ, ರಜತ, ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣ, ಕಂಚು, ಕಲ್ಲುಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ—ಹನ್ನೆರಡು ದಿನ ಕಣಾಶನ (ಧಾನ್ಯಕಣ ಮಾತ್ರ) ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ।

Verse 7

कार्पासकीटजोर्णानां द्विशफैकशफस्य च / पक्षिगन्धौषधीनां च रज्वाश्चैव त्र्यहं पयः

ಹತ್ತಿ‑ಹುಳು/ರೇಷ್ಮೆಹುಳಿನ ಅವಶೇಷಗಳು, ದ್ವಿಶಫ‑ಏಕಶಫ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೃತದೇಹಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳು, ಔಷಧಿ ಸಸ್ಯಗಳು, ಹಗ್ಗಗಳು—ಇವುಗಳಿಗೆ ಮೂರು ದಿನ ಹಾಲಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಿ।

Verse 8

नरमांसाशनं कृत्वा चान्द्रायणमथाचरेत् / काकं चैव तथा श्वानं जग्ध्वा हस्तिनमेव च / वराहं कुक्कुटं चाथ तप्तकृच्छ्रेण शुध्यति

ನರಮಾಂಸವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದವನು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಕಾಗೆ, ನಾಯಿ, ಆನೆ, ವರಾಹ ಅಥವಾ ಕೋಳಿ ಭಕ್ಷಿಸಿದರೆ ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 9

क्रव्यादानां च मांसानि पुरीषं मूत्रमेव च / गोगोमायुकपीनां च तदेव व्रतमाचरेत् / उपोष्य द्वादशाहं तु कूष्माण्डैर्जुहुयाद् घृतम्

ಕ್ರವ್ಯಾದ (ಶವಭಕ್ಷಕ) ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮಾಂಸ, ಅಥವಾ ಮಲ–ಮೂತ್ರ, ಹಾಗೆಯೇ ಗೋವಿನೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಗೋಮಾಯುಕ, ಪೀನ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಶುಚಿಯನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದವನು, ಅದೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ದ್ವಾದಶ ದಿನ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಕೂಷ್ಮಾಂಡ (ಬೂದುಗುಂಬಳ)ದಿಂದ ಘೃತಾಹುತಿಗಳನ್ನು ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 10

नकुलोलूकमार्जारं जग्ध्वा सांतपनं चरेत् / श्वापदोष्ट्रखराञ्जग्ध्वा तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति / व्रतवच्चैव संस्कारं पूर्वेण विधिनैव तु

ನಕುಲ, ಗೂಬೆ ಅಥವಾ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮಾಂಸವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದವನು ‘ಸಾಂತಪನ’ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಶ್ವಾಪದ (ಹಿಂಸಕ ವನ್ಯಮೃಗ), ಒಂಟೆ ಅಥವಾ ಕತ್ತೆ ಭಕ್ಷಿಸಿದರೆ ‘ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ’ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ವ್ರತದಂತೆ ಸಮಾಪನ-ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 11

बकं चैव बलाकं च हंसं कारण्डवं तथा / चक्रवाकं प्लवं जग्घ्वा द्वादशाहमभोजनम्

ಬಕ, ಬಲಾಕ, ಹಂಸ, ಕಾರಣ್ಡವ, ಚಕ್ರವಾಕ ಅಥವಾ ಪ್ಲವ (ಜಲಪಕ್ಷಿ) ಮಾಂಸವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದವನು ದ್ವಾದಶ ದಿನ ನಿರಾಹಾರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 12

कपोतं टिट्टिभं चैव शुकं सारसमेव च / उलूकं जालपादं च जग्ध्वाप्येतद् व्रतं चरेत्

ಕಪೋತ, ಟಿಟ್ಟಿಭ, ಶುಕ (ಗಿಳಿ), ಸಾರಸ, ಗೂಬೆ ಅಥವಾ ಜಾಲಪಾದ (ಜಲಪಕ್ಷಿ) ಮಾಂಸವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದ ನಂತರ, ಈ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 13

शिशुमारं तथा चाषं मत्स्यमांसं तथैव च / जग्ध्वा चैव कटाहारमेतदेव चरेद् व्रतम्

ಶಿಶುಮಾರ, ಚಾಷ ಹಾಗೂ ಮೀನುಮಾಂಸವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದವನು, ನಂತರ ಕಟಾಹಾರ (ಅತಿ ಸೀಮಿತ ಸರಳ ಆಹಾರ) ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸುತ್ತಾ, ಇದೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 14

कोकिलं चैव मत्स्यांश्च मण्डुकं भुजगं तथा / गोमूत्रयावकाहारो मासेनैकेन शुद्ध्यति

ಕೋಗಿಲೆ, ಮೀನು, ಕಪ್ಪೆ ಅಥವಾ ಹಾವು ತಿಂದಿದ್ದರೆ, ಗೋಮೂತ್ರಯುಕ್ತ ಯವಗಂಜಿ ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

जलेचरांश्च जलजान् प्रत्तुदान्नखविष्किरान् / रक्तपादांस्तथा जग्ध्वा सप्ताहं चैतदाचरेत्

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವು, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವು, ಚಂಚಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯುವವು, ನಖಗಳಿಂದ ಆಹಾರ ಚದುರಿಸುವವು ಹಾಗೂ ಕೆಂಪುಕಾಲಿನ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ತಿಂದವನು, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಏಳು ದಿನ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 16

शुनो मांसं शुष्कमांसमात्मार्थं च तथा कृतम् / भुक्त्वा मासं चरेदेतत् तत्पापस्यापनुत्तये

ನಾಯಿಯ ಮಾಂಸ, ಒಣಮಾಂಸ ಅಥವಾ ಸ್ವಾರ್ಥಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಮಾಂಸ ತಿಂದವನು, ಆ ಪಾಪ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 17

वार्ताकं भुस्तृणं शिग्रुं खुखुण्डं करकं तथा / प्राजापत्यं चरेज्जग्ध्वा शङ्खं कुम्भीकमेव च

ಬದನೆಕಾಯಿ, ಭುಸ್ತೃಣ ಹುಲ್ಲು, ಶಿಗ್ರು (ನುಗ್ಗೆ), ಖುಖುಂಡ, ಕರಕ ಹಾಗೂ ಶಂಖ, ಕುಂಭೀಕ ಎಂಬ ಕೆಲವು ಸೊಪ್ಪು/ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ತಿಂದವನು, ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 18

पलाण्डुं लशुनं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् / नालिकां तण्डुलीयं च प्राजापत्येन शुद्ध्यति

ಈರುಳ್ಳಿ (ಪಲಾಂಡು) ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ತಿಂದವನು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ನಾಳಿಕಾ ಮತ್ತು ತಂಡುಲೀಯ ಸೊಪ್ಪು ತಿಂದರೆ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ।

Verse 19

अश्मान्तकं तथा पोतं तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति / प्राजापत्येन शुद्धिः स्यात् कक्कुभाण्डस्य भक्षणे

ಅಶ್ಮಾಂತಕ ಮತ್ತು ಪೋತವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದವನು ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕಕ್ಕುಭಾಂಡವನ್ನು ತಿಂದರೆ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ವ್ರತದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 20

अलाबुं किंशुकं चैव भुक्त्वा चैतद् व्रतं चरेत् / उदुम्बरं च कामेन तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति

ಅಲಾಬು (ಸೊರೆಕಾಯಿ) ಮತ್ತು ಕಿಂಶುಕ (ಪಲಾಶ ಪುಷ್ಪ) ಭಕ್ಷಿಸಿದವನು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಆಸೆಯಿಂದ ಉದುಂಬರವನ್ನು ತಿಂದರೆ ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 21

वृथा कृसरसंयावं पायसापूपसंकुलम् / भुक्त्वा चैवं विधं त्वन्नं त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति

ಕೃಸರ ಮತ್ತು ಸಂಯಾವ, ಪಾಯಸ ಹಾಗೂ ಆಪೂಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ/ಅನುಚಿತವಾಗಿ ಭಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ಅಂಥ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದವನು ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ನಿಯಮದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

पीत्वा क्षीराण्यपेयानि ब्रह्मचारी समाहितः / गोमूत्रयावकाहारो मासेनैकेन शुद्ध्यति

ಸಮಾಧಾನಚಿತ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಇತರ ಅನುಮತ ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ಕುಡಿ, ಗೋಮೂತ್ರ ಹಾಗೂ ಯಾವಕ (ಯವದ ಗಂಜಿ) ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

अनिर्दशाहं गोक्षीरं माहिषं चाजमेव च / संधिन्याश्च विवत्सायाः पिबन् क्षीरमिदं चरेत्

ಹತ್ತು ದಿನಗಳೊಳಗಿನ ಗೋಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ಎಮ್ಮೆಹಾಲು ಅಥವಾ ಆಡುಹಾಲನ್ನೂ ಕುಡಿಯಬಾರದು. ಸಂಧಿನೀ (ಋತುಮತಿ) ಅಥವಾ ವಿವತ್ಸಾ (ಕರು ಕಳೆದುಕೊಂಡ) ಹಸುವಿನ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಈ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 24

एतेषां च विकाराणि पीत्वा मोहेन मानवः / गोमूत्रयावकाहारः सप्तरात्रेण शुद्ध्यति

ಈ (ಅಶುದ್ಧ ಪದಾರ್ಥಗಳ) ವಿಕಾರಗಳನ್ನು ಮೋಹದಿಂದ ಯಾರು ಕುಡಿಯುವರೋ, ಅವರು ಗೋಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಯಾವಕ-ಗಂಜಿಯನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಏಳು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 25

भुक्त्वा चैव नवश्राद्धे मृतके सूतके तथा / चान्द्रायणेन शुद्ध्येत ब्राह्मणस्तु समाहितः

ನವಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮೃತಕ/ಸೂತಕ ಅಶೌಚಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರೆ, ಆತನು ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಬೇಕು.

Verse 26

यस्याग्नौ हूयते नित्यं न यस्याग्रं न दीयते / चान्द्रायणं चरेत् सम्यक् तस्यान्नप्राशने द्विजः

ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಹೋಮ ನಡೆಯುತ್ತದೆಯಾದರೂ ಅನ್ನದ ಮೊದಲ ಭಾಗ (ಅಗ್ರ) ಅರ್ಪಿಸಲಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಅನ್ನವನ್ನು ದ್ವಿಜನು ಸೇವಿಸಬಾರದು. ಸೇವಿಸಿದರೆ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 27

अभोज्यानां तु सर्वेषां भुक्त्वा चान्नमुपस्कृतम् / अन्तावसायिनां चैव तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति

ಎಲ್ಲಾ ಅಭೋಜ್ಯ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಅಂತ್ಯಾವಸಾಯಿನರ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ತಯಾರಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ, ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 28

चाण्डालान्नं द्विजो भुक्त्वा सम्यक् चान्द्रायणं चरेत् / बुद्धिपूर्वं तु कृच्छ्राब्दं पुनः संस्कारमेव च

ದ್ವಿಜನು ಚಾಂಡಾಲನ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಚಾಂದ್ರಾಯಣವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡೇ ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಒಂದು ವರ್ಷ ಕೃಚ್ಛ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಪುನಃ ಸಂಸ್ಕಾರ (ಪುನಃಶುದ್ಧಿ ಕರ್ಮ) ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 29

असुरामद्यपानेन कुर्याच्चान्द्रायणव्रतम् / अभोज्यान्नं तु भुक्त्वा च प्राजापत्येन शुद्ध्यति

ಅಸುರಮದ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿದವನು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಭೋಜ್ಯವಲ್ಲದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದರೆ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 30

विण्मूत्रपाशनं कृत्वा रेतसश्चैतदाचरेत् / अनादिष्टेषु चैकाहं सर्वत्र तु यथार्थतः

ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ನಂತರವೂ, ಹಾಗೆಯೇ ವೀರ್ಯಸ್ರಾವದ ನಂತರವೂ ಇದೇ ಶೌಚನಿಯಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ವಿಶೇಷ ವಿಧಿ ಹೇಳದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ ಪಾಲಿಸುವುದೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಯಥಾರ್ಥ ನಿಯಮ.

Verse 31

विड्वराहखरोष्ट्राणां गोमायोः कपिकाकयोः / प्राश्य मूत्रपुरीषाणि द्विजश्चान्द्रायणं चरेत्

ದ್ವಿಜನು ಹಂದಿ, ಕತ್ತೆ, ಒಂಟೆ, ಹಸು, ನರಿಯ, ಕೋತಿ ಅಥವಾ ಕಾಗೆಯ ಮೂತ್ರ ಅಥವಾ ಮಲವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗಿ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 32

अज्ञानात् प्राश्य विण्मूत्रं सुरासंस्पृष्टमेव च / पुनः संस्कारमर्हन्ति त्रयो वर्णा द्विजातयः

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ದ್ವಿಜನು ಮಲಮೂತ್ರವನ್ನಾಗಲಿ, ಮದ್ಯಸಂಸ್ಪೃಷ್ಟವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನಾಗಲಿ ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಮೂರು ವರ್ಣಗಳ ದ್ವಿಜರು ಪುನಃ ಸಂಸ್ಕಾರ (ಮರುಪವಿತ್ರೀಕರಣ) ಪಡೆಯಲು ಅರ್ಹರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 33

क्रव्यादां पक्षिणां चैव प्राश्य मूत्रपुरीषकम् / महासांतपनं मोहात् तथा कुर्याद् द्विजोत्तमः / भासमण्डूककुररे विष्किरे कृच्छ्रमाचरेत्

ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಮೋಹದಿಂದ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮೂತ್ರ ಅಥವಾ ಮಲವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ಮಹಾಸಾಂತಪನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಭಾಸ, ಮಂಡೂಕ, ಕುರರ ಅಥವಾ ವಿಷ್ಕಿರ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ತಿಂದರೆ ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 34

प्राजापत्येन शुद्ध्येत ब्राहामणोच्छिष्टभोजने / क्षत्रिये तप्तकृच्छ्रं स्याद् वैश्ये चैवातिकृच्छ्रकम् / शूद्रोच्छिष्टं द्विजो भुक्त्वा कुर्याच्चान्द्रायणव्रतम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಎಂಜಲು ತಿಂದರೆ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ವ್ರತದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಎಂಜಲಿಗೆ ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯನ ಎಂಜಲಿಗೆ ಅತಿಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು. ಶೂದ್ರನ ಎಂಜಲು ತಿಂದರೆ ದ್ವಿಜನು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 35

सुराभाण्डोदरे वारि पीत्वा चान्द्रायणं चरेत् / शुनोच्छिष्टं द्विजो भुक्त्वा त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति / गोमूत्रयावकाहारः पीतशेषं च रागवान्

ಮದ್ಯದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ನಾಯಿಯ ಎಂಜಲು ತಿಂದರೆ ದ್ವಿಜನು ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಗೋಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಯವೆಯ ಗಂಜಿ ಸೇವಿಸಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 36

अपो मूत्रपुरीषाद्यैर्दूषिताः प्राशयेद् यदा / तदा सांतपनं प्रोक्तं व्रतं पापविशोधनम्

ಮಲಮೂತ್ರಾದಿಗಳಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದಾಗ, ಪಾಪ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಂತಪನ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 37

चाण्डालकूपभाण्डेषु यदि ज्ञानात् पिबेज्जलम् / चरेत् सांतपनं कृच्छ्रं ब्राह्मणः पापशोधनम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತಿಳಿದೂ ಚಂಡಾಲನ ಬಾವಿ ಅಥವಾ ಪಾತ್ರೆಯ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ, ಪಾಪ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಂತಪನ ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 38

चाण्डालेन तु संस्पृष्टं पीत्वा वारि द्विजोत्तमः / त्रिरात्रेण विशुद्ध्येत पञ्चगव्येन चैव हि

ಚಂಡಾಲನು ಮುಟ್ಟಿದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ, ದ್ವಿಜನು ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸವಿದ್ದು ಪಂಚಗವ್ಯ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

महापातकिसंस्पर्शे भुङ्क्ते ऽस्नात्वा द्विजो यदि / बुद्धिपूर्वं तु मूढात्मा तप्तकृच्छ्रं समाचरेत्

ಮಹಾಪಾತಕಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ನಂತರ ಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದೆ ದ್ವಿಜನು ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಮೋಹಗ್ರಸ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಾದರೂ ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದದ್ದಾದರೆ, ‘ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ’ ಎಂಬ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 40

स्पृष्ट्वा महापातकिनं चाण्डालं वा रजस्वलाम् / प्रमादाद् भोजनं कृत्वा त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति

ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಮಹಾಪಾತಕಿ, ಚಾಂಡಾಲ ಅಥವಾ ರಜಸ್ವಲೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ನಂತರ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರೆ, ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ (ನಿಯಮಾನುಷ್ಠಾನ)ದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 41

स्नानार्हे यदि भुञ्जीत अहोरात्रेण शुद्ध्यति / बुद्धिपूर्वं तु कृच्छ्रेण भगवानाह पद्मजः

ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರೆ, ಒಂದು ಅಹೋರಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ ‘ಕೃಚ್ಛ್ರ’ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧಿ—ಎಂದು ಭಗವಾನ್ ಪದ್ಮಜ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಹೇಳಿದರು।

Verse 42

शुष्कपर्युषितादीनि गवादिप्रतिदूषितम् / भुक्त्वोपवासं कुर्वोत कृच्छ्रपादमथापि वा

ಒಣ, ಹಳೆಯಾದ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ಹಸು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ದೂಷಿತವಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದರೆ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲವೇ ‘ಕೃಚ್ಛ್ರಪಾದ’ ಎಂಬ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನೂ ಆಚರಿಸಬಹುದು।

Verse 43

संवत्सरान्ते कृच्छ्रं तु चरेद् विप्रः पुनः पुनः / अज्ञातभुक्तशुद्ध्यर्थं ज्ञातस्य तु विशेषतः

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಪ್ರನು ಪುನಃ ಪುನಃ ‘ಕೃಚ್ಛ್ರ’ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು—ಅರಿಯದೆ (ಅಶುದ್ಧ/ಅನుచಿತವಾಗಿ) ತಿಂದದ್ದರಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ; ದೋಷ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ।

Verse 44

व्रात्यानां यजनं कृत्वा परेषामन्त्यकर्म च / अभिचारमहीनं च त्रिभिः कृच्छ्रैर्विशुद्ध्यति

ವ್ರಾತ್ಯರಿಗಾಗಿ ಯಜನವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಇತರರ ಅಂತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅಭಿಚಾರ (ಹಾನಿಕರ ತಂತ್ರಕರ್ಮ) ಮಾಡಿದರೂ—ಮೂರು ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 45

ब्राह्मणादिहतानां तु कृत्वा दाहादिकाः क्रियाः / गोमूत्रयावकाहारः प्राजापत्येन शुद्ध्यति

ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಹತರಾದವರಾದಿ (ಅಶುದ್ಧ ಮರಣ) ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ದಾಹಾದಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ—ಗೋಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಯಾವಕ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 46

तैलाभ्यक्तो ऽथवा कुर्याद् यदि मूत्रपुरीषके / अहोरात्रेण शुद्ध्येत श्मश्रुकर्म च मैथुनम्

ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮೂತ್ರ ಅಥವಾ ಮಲ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಒಂದು ಅಹೋರಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ಮಶ್ರುಕರ್ಮ (ಗಡ್ಡ/ಮೀಸೆ ಕತ್ತರಿಕೆ) ಮತ್ತು ಮೈಥುನದ ನಂತರವೂ ಶುದ್ಧಿಯ ವಿಧಿಯಿದೆ.

Verse 47

एकाहेन विवाहाग्निं परिहार्य द्विजोत्तमः / त्रिरात्रेण विशद्ध्येत त्रिरात्रात् षडहं पुनः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಗೃಹಸ್ಥನ ವಿವಾಹಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಒಂದು ದಿನ ಪರಿಹರಿಸಿದರೆ, ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಆರು ದಿನಗಳು (ಸಂಯಮ/ಶೌಚಾಚಾರ) ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 48

दशाहं द्वादशाहं वा परिहार्य प्रमादतः / कृच्छ्रं चान्द्रायणं कुर्यात् तत्पापस्यापनुत्तये

ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ದೋಷ ಉಂಟಾದರೆ, ಮೊದಲು ಹತ್ತು ಅಥವಾ ಹನ್ನೆರಡು ದಿನ ಪರಿಹಾರ ಮಾಡಿ, ಆ ಪಾಪ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಮತ್ತು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 49

पतिताद् द्रव्यमादाय तदुत्सर्गेण शुद्ध्यति / चरेत् सांतपनं कृच्छ्रमित्याह भगवान् प्रभुः

ಪತಿತನಿಂದ ಪಡೆದ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಸಾಂತಪನ ಕೃಚ್ಛ್ರವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಭು ಹೇಳಿದರು.

Verse 50

अनाशकनिवृत्तास्तु प्रव्रज्यावसितास्तथा / चरेयुस्त्रीणि कृच्छ्राणि त्रीणि चान्द्रायणानि च

ಉಪವಾಸಾಚರಣೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವರೂ, ಪ್ರವ್ರಜ್ಯಾ ವ್ರತದಿಂದ ಚ್ಯುತರಾದವರೂ—ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ಕೃಚ್ಛ್ರಗಳನ್ನೂ ಮೂರು ಚಾಂದ್ರಾಯಣಗಳನ್ನೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 51

पुनश्च जातकर्मादिसंकारैः संस्कृता द्विजाः / शुद्ध्येयुस्तद् व्रतं सम्यक् चरेयुर्धर्मवर्धनाः

ಮತ್ತೆ ಜಾತಕರ್ಮಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತರಾದ ದ್ವಿಜರು ಶುದ್ಧರಾಗಲಿ; ಧರ್ಮವರ್ಧಕರಾಗಿ ಆ ವ್ರತವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಆಚರಿಸಲಿ.

Verse 52

अनुपासितसंध्यस्तु तदहर्यापको वसेत् / अनश्नन् संयतमना रात्रौ चेद् रात्रिमेव हि

ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆ ಮಾಡದೆ ಹೋದವನು ಆ ದಿನ ಯಾಪಕ (ಅಲ್ಪಾಹಾರ)ದಿಂದ ಇರಲಿ. ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ; ತಪ್ಪು ರಾತ್ರಿ ನಡೆದಿದ್ದರೆ ಆ ರಾತ್ರಿಯೇ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಲಿ.

Verse 53

अकृत्वा समिदाधानं शुचिः स्नात्वा समाहितः / गायत्र्यष्टसहस्रस्य जप्यं कुर्याद् विशुद्धये

ಸಮಿದಾಧಾನವನ್ನು ಮಾಡದೆ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಗಾಯತ್ರಿಯ ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 54

उपासीत न चेत् संध्यां गृहस्थो ऽपि प्रमादतः / स्नात्वा विशुद्ध्यते सद्यः परिश्रान्तस्तु संयमात्

ಗೃಹಸ್ಥನಾದರೂ ಪ್ರಮಾದದಿಂದ ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಸಂಯಮದಿಂದ ದಣಿದವನು ಸ್ಥೈರ್ಯ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 55

वेदोदितानि नित्यानि कर्माणि च विलोप्य तु / स्नातकव्रतलोपं तु कृत्वा चोपवसेद् दिनम्

ವೇದವಿಹಿತ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟು, ಸ್ನಾತಕವ್ರತಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಪ ಮಾಡಿದವನು ಒಂದು ದಿನ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 56

संवत्सरं चरेत् कृच्छ्रमग्न्युत्सादी द्विजोत्तमः / चान्द्रायणं चरेद् व्रात्यो गोप्रदानेन शुद्ध्यति

ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ವ್ರಾತ್ಯನಾದವನು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು; ಗೋಪ್ರದಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 57

नास्तिक्यं यदि कुर्वोत प्राजापत्यं चरेद् द्विजः / देवद्रोहं गुरुद्रोहं तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति

ದ್ವಿಜನು ನಾಸ್ತಿಕ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ದೇವದ್ರೋಹ ಮತ್ತು ಗುರುದ್ರೋಹಕ್ಕೆ ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 58

उष्ट्रयानं समारुह्य खरयानं च कामतः / त्रिरात्रेण विशुद्ध्येत् तु नग्नो वा प्रविशेज्जलम्

ಯಾರಾದರೂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಒಂಟೆ-ವಾಹನ ಅಥವಾ ಕತ್ತೆ-ವಾಹನ ಏರಿದರೆ, ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಥವಾ ನಗ್ನನಾಗಿ ನೀರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ (ಸ್ನಾನದಿಂದ) ಶುದ್ಧಿ ಪಡೆಯಬೇಕು.

Verse 59

षष्ठान्नकालतामासं संहिताजप एव च / होमाश्च शाकला नित्यमपाङ्क्तानां विशोधनम्

‘ಅಪಾಙ್ಕ್ತ್ಯ’ರಾದವರ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಷಷ್ಠಾನ್ನ-ಕಾಲ ನಿಯಮ, ಸಂಹಿತಾ ಜಪ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯ ಶಾಕಲ ಹೋಮಗಳು—ಇವೇ ಅವರ ವಿಶೋಧನೆಯ ಸಾಧನಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 60

नीलं रक्तं वसित्वा च ब्राह्मणो वस्त्रमेव हि / अहोरात्रोषितः स्नातः पञ्चगव्येन शुद्ध्यति

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನೀಲಿ ಅಥವಾ ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಒಂದು ಅಹೋರಾತ್ರ ನಿಯಮದಿಂದಿದ್ದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 61

वेदधर्मपुराणानां चण्डालस्य तु भाषणे / चान्द्रायणेन शुद्धिः स्यान्न ह्यन्या तस्य निष्कृतिः

ಚಂಡಾಲನು ವೇದ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಅಥವಾ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ/ಪಠಿಸಿದರೆ, ಅವನ ಶುದ್ಧಿ ಕೇವಲ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದಲೇ; ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಪರಿಹಾರವಿಲ್ಲ।

Verse 62

उद्बन्धनादिनिहतं संस्पृश्य ब्राह्मणः क्वचित् / चान्द्रायणेन शुद्धिः स्यात् प्राजापत्येन वा पुनः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ನೇಣು ಮುಂತಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹತರಾದವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಚಾಂದ್ರಾಯಣದಿಂದ ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 63

उच्छिष्टो यद्यनाचान्तश्चाण्डालादीन् स्पृशेद् द्विजः / प्रमादाद् वै जपेत् स्नात्वा गायत्र्यष्टसहस्रकम्

ದ್ವಿಜನು ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಆಚಮನ ಮಾಡದೆ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಚಂಡಾಲಾದಿಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಾರ್ಥ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 64

द्रुपदानां शतं वापि ब्रह्मचारी समाहितः / त्रिरात्रोपोषितः सम्यक् पञ्चगव्येन शुद्ध्यति

ನಿಯಮಸ್ಥ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗೆ ನೂರು ‘ದ್ರುಪದ’ ದೋಷಗಳಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಹಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟು ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ ಪಂಚಗವ್ಯವಿಧಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 65

चण्डालपतितादींस्तु कामाद् यः संस्पृशेद् द्विजः / उच्छिष्टस्तत्र कुर्वोत प्राजापत्यं विशुद्धये

ಕಾಮವಶದಿಂದ ಯಾವ ದ್ವಿಜನು ಚಾಂಡಾಲ, ಪತಿತ ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಅಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 66

चाण्डालसूतकशवांस्तथा नारीं रजस्वलाम् / स्पृष्ट्वा स्नायाद् विशुद्ध्यर्थं तत्स्पृष्टं पतितिं तथा

ಚಾಂಡಾಲ, ಸೂತಕವಿರುವವನು, ಶವ ಹಾಗೂ ರಜಸ್ವಲೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅವರಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿತವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನೂ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 67

चाण्डालसूतकशवैः संस्पृष्टं संस्पृशेद् यदि / प्रमादात् तत आचम्य जपं कुर्यात् समाहितः

ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಚಾಂಡಾಲ, ಸೂತಕ ಅಥವಾ ಶವದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿತವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ನಂತರ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಹಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟು ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 68

तत् स्पृष्टस्पर्शिनं स्पृष्ट्वा बुद्धिपूर्वं द्विजोत्तमः / आचमेत् तद् विशुद्ध्यर्थं प्राह देवः पितामहः

ಅಶುದ್ಧನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೇ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು—ಎಂದು ದೇವ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 69

भुञ्जानस्य तु विप्रस्य कदाचित् संस्त्रवेद् गुदम् / कृत्वा शौचं ततः स्नायादुपोष्य जुहुयाद् घृतम्

ಭೋಜನ ಮಾಡುವಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗುದದಿಂದ ಸ್ರಾವವಾದರೆ, ಶೌಚ ಮಾಡಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಘೃತಾಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 70

चाण्डालान्त्यशवं स्पृष्ट्वा कृच्छ्रं कुर्याद् विशुद्धये / स्पृष्ट्वाभ्यक्तस्त्वसंस्पृश्यमहोरात्रेण शुद्ध्यति

ಚಾಂಡಾಲ, ಅಂತ್ಯಜ ಅಥವಾ ಶವವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಅಭ್ಯಂಗ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಂತರ ‘ಅಸ್ಪೃಶ್ಯ’ನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಒಂದು ಅಹೋರಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 71

सुरां स्पृष्ट्वा द्विजः कुर्यात् प्राणायामत्रयं शुचिः / पलाण्डुं लशुनं चैव घृतं प्राश्य ततः शुचिः

ಸುರೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ದ್ವಿಜನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಮೂರು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಈರುಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ತಿಂದ ನಂತರ ಘೃತವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 72

ब्राह्मणस्तु शुना दष्टस्त्र्यहं सायं पयः पिबेत् / नाभेरूर्ध्वं तु दष्टस्य तदेव द्विगुणं भवेत्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನಾಯಿ ಕಚ್ಚಿದರೆ, ಮೂರು ದಿನಗಳು ಸಂಜೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಬೇಕು. ಆದರೆ ನಾಭಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಿದರೆ ಅದೇ ನಿಯಮ ದ್ವಿಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 73

स्यादेतत् त्रिगुणं बाह्वोर्मूर्ध्नि च स्याच्चतुर्गुणम् / स्नात्वा जपेद् वा सावित्रीं श्वभिर्दष्टो द्विजोत्तमः

ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಿದರೆ ಈ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ತ್ರಿಗುಣ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಚ್ಚಿದರೆ ಚತುರ್ಗುಣವಾಗಬೇಕು. ಅಥವಾ ನಾಯಿಗಳು ಕಚ್ಚಿದ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಸಾವಿತ್ರೀ (ಗಾಯತ್ರಿ) ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 74

अनिर्वर्त्य महायज्ञान् यो भुङ्क्ते तु द्विजोत्तमः / अनातुरः सति धने कृच्छ्रार्धेन स शुद्ध्यति

ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸದೆ ಭೋಗಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು, ಧನಸಂಪತ್ತು ಇದ್ದು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತದ ಅರ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 75

आहिताग्निरुपस्थानं न कुर्याद् यस्तु पर्वणि / ऋतौ न गच्छेद् भार्यां वा सो ऽपि कृच्छ्रार्धमाचरेत्

ಆಹಿತಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವನು ಪರ್ವದಿನದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನ್ಯುಪಸ್ಥಾನ ಮಾಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವನೂ ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತದ ಅರ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 76

विनाद्भिरप्सु नाप्यार्तः शरीरं सन्निवेश्य च / सचैलो जलमाप्लुत्य गामालभ्य विशुद्ध्यति

ನಿಯತ ಜಲವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಅಶಕ್ತನಾದ ಆರ್ಥನು ದೇಹ-ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಬಟ್ಟೆಯೊಡನೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ; ನಂತರ ಗೋ-ದಾನ/ಗೋಆಲಂಭ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗಲಿ।

Verse 77

बुद्धिपूर्वं त्वभ्युदितो जपेदन्तर्जले द्विजः / गायत्र्यष्टसहस्रं तु त्र्यहं चोपवसेद् व्रती

ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೂರ್ಯೋದಯಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಎದ್ದು ದ್ವಿಜನು ನೀರಿನೊಳಗೆ ನಿಂತು ಜಪ ಮಾಡಲಿ; ವ್ರತಧಾರಿ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ ಮೂರು ದಿನ ಉಪವಾಸವೂ ಇರಲಿ।

Verse 78

अनुगम्येच्छया शूद्रं प्रेतीभूतं द्विजोत्तमः / गायत्र्यष्टसहस्रं च जप्यं कुर्यान्नदीषु च

ಶೂದ್ರನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪ್ರೇತಸಂಬಂಧ ಅಶೌಚದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಆ ದ್ವಿಜನು ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 79

कृत्वा तु शपथं विप्रो विप्रस्य वधसंयुतम् / मृषैव यावकान्नेन कुर्याच्चान्द्रायणं व्रतम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಶಪಥವನ್ನು ಮಾಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದರೆ, ಯಾವಕ (ಯವ) ಅನ್ನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಿ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 80

पङ्क्त्यां विषमदानं तु कृत्वा कृच्छ्रेण शुद्ध्यति / छायां श्वपाकस्यारुह्य स्नात्वा संप्राशयेद् घृतम्

ಪಂಕ್ತಿಭೋಜನದಲ್ಲಿ ಅಸಮ ಅಥವಾ ಅಯೋಗ್ಯ ದಾನ-ವಿತರಣೆ ಮಾಡಿದರೆ ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಶ್ವಪಾಕ (ಚಾಂಡಾಲ)ನ ನೆರಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಘೃತವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾಶನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 81

ईक्षेदादित्यमशुचिर्दृष्ट्वाग्निं चन्द्रमेव वा / मानुषं चास्थि संस्पृश्य स्नानं कृत्वा विशुद्ध्यति

ಅಶೌಚ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿ/ಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ಮಾನವ ಅಸ್ಥಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದರಿಂದಲೋ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 82

कृत्वा तु मिथ्याध्ययनं चरेद् भैक्षं तु वत्सरम् / कृतघ्नो ब्राह्मणगृहे पञ्च संवत्सरं व्रती

ಯಾರಾದರೂ ಮಿಥ್ಯಾಧ್ಯಯನ (ಕಪಟ/ಅಶುದ್ಧ ಪಠಣ) ಮಾಡಿದರೆ, ಒಂದು ವರ್ಷ ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು. ಕೃತಘ್ನನು ವ್ರತಧಾರಿಯಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷ ನಿಯಮಬದ್ಧ ಸೇವೆಯೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಬೇಕು।

Verse 83

हुङ्कारं ब्राह्मणस्योक्त्वा त्वङ्कारं च गरीयसः / स्नात्वानश्नन्नहः शेषं प्रणिपत्य प्रसादयेत्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ತಿರಸ್ಕಾರ ಸೂಚಕವಾಗಿ ‘ಹುಂ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅಥವಾ ಪೂಜ್ಯ ಹಿರಿಯನಿಗೆ ‘ನೀನು’ ಎಂದು ಅಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಸಂಬೋಧಿಸಿದರೆ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಆ ದಿನದ ಉಳಿದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವಿದ್ದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಬೇಕು।

Verse 84

ताडयित्वा तृणेनापि कण्ठं बद्ध्वापि वाससा / विवादे वापि निर्जित्य प्रणिपत्य प्रसादयेत्

ಹುಲ್ಲಿನ ತುಂಡಿನಿಂದಲಾದರೂ ಹೊಡೆದಿದ್ದರೂ, ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಕಂಠವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ವಾದದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿದ್ದರೂ—ಆದರೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 85

अवगूर्य चरेत् कृच्छ्रमतिकृच्छ्रं निपातने / कृच्छ्रातिकृच्छ्रौ कुर्वोत विप्रस्योत्पाद्य शोणितम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನು ಕೃಚ್ಛ್ರ ಮತ್ತು ಅತಿಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರಕ್ತ ಹರಿಸಿದವನು ಕೃಚ್ಛ್ರಾತಿಕೃಚ್ಛ್ರ ಎರಡನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 86

गुरोराक्रोशमनृतं कृत्वा कुर्याद् विशोधनम् / एकरात्रं त्रिरात्रं वा तत्पापस्यापनुत्तये

ಗುರುವಿಗೆ ನಿಂದಿಸಿ ಅಸತ್ಯ ವಾಕ್ಯ ಹೇಳಿದ್ದರೆ, ಆ ಪಾಪ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸರೂಪ ಶುದ್ಧಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 87

देवर्षोणामभिमुखं ष्ठीवनाक्रोशने कृते / उल्मुकेन दहेज्जिह्वां दातव्यं च हिरण्यकम्

ದೇವರ್ಷಿಗಳ ಎದುರು ಉಗುಳುವುದು ಅಥವಾ ನಿಂದಿಸುವುದು ಮಾಡಿದರೆ, ಅಗ್ನಿಶಲಾಕೆಯಿಂದ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ದಹಿಸುವ (ಪ್ರತೀಕಾತ್ಮಕ) ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಿ, ಜೊತೆಗೆ ಚಿನ್ನದ ದಾನ ಕೊಡಬೇಕು।

Verse 88

देवोद्याने तु यः कुर्यान्मूत्रोच्चारं सकृद् द्विजः / छिन्द्याच्छिश्नं तु शुद्ध्यर्थं चरेच्चान्द्रायणं तु वा

ದೇವೋದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ (ದೇವಾಲಯದ ಉಪವನದಲ್ಲಿ) ದ್ವಿಜನು ಒಮ್ಮೆ라도 ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಶಿಶ್ನಛೇದನ ಮಾಡಬೇಕು—ಅಥವಾ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತರೂಪ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 89

देवतायतने मूत्रं कृत्वा मोहाद् द्विजोत्तमः / शिश्नस्योत्कर्तनं कृत्वा चान्द्रायणमथाचरेत्

ಮೋಹವಶಾತ್ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮೂತ್ರ ಮಾಡಿದರೆ, ಶಿಶ್ನೋಚ್ಛೇದನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ನಂತರ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 90

देवतानामृषीणां च देवानां चैव कुत्सनम् / कृत्वा सम्यक् प्रकुर्वोत प्राजापत्यं द्विजोत्तमः

ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಗಣರನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದ ಪಾಪಕ್ಕೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 91

तैस्तु संभाषणं कृत्वा स्नात्वा देवान् समर्चयेत् / दृष्ट्वा वीक्षेत भास्वन्तं स्म्वत्वा विशेश्वरं स्मरेत्

ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ನಂತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕಂಡು ಅದನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಟವಿಟ್ಟು, ವಿಶೇಶ್ವರನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಬೇಕು।

Verse 92

यः सर्वभूताधिपतिं विश्वेशानं विनिन्दति / न तस्य निष्कृतिः शक्या कर्तुं वर्षशतैरपि

ಯಾರು ಸರ್ವಭೂತಾಧಿಪತಿಯಾದ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ನೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 93

चान्द्रायणं चरेत् पूर्वं कृच्छ्रं चैवातिकृच्छ्रकम् / प्रपन्नः शरणं देवं तस्मात् पापाद् विमुच्यते

ಮೊದಲು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಕೃಚ್ಛ್ರ ಮತ್ತು ಅತಿಕೃಚ್ಛ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ದೇವನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗತಿಯಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿತನಾದವನು ಆ ಪಾಪದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 94

सर्वस्वदानं विधिवत् सर्वपापविशोधनम् / चान्द्रायणं चविधिना कृच्छ्रं चैवातिकृच्छ्रकम्

ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ತನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವುದು ಸರ್ವಪಾಪಶೋಧಕ; ಹಾಗೆಯೇ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಆಚರಿಸಿದ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ, ಕೃಚ್ಛ್ರ ಮತ್ತು ಅತಿಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳೂ ಪಾಪಕ್ಷಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ।

Verse 95

पुण्यक्षेत्राभिगमनं सर्वपापविनाशनम् / देवताभ्यर्चनं नॄणामशेषाघविनाशनम्

ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಹೋಗುವುದು ಸರ್ವಪಾಪವಿನಾಶಕ; ಮತ್ತು ಮಾನವರಿಗೆ ದೇವತಾರ್ಚನೆ ಎಲ್ಲ ಅಘಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 96

अमावस्यां तिथिं प्राप्य यः समाराधयेच्छिवम् / ब्राह्मणान् भोजयित्वा तु सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಅಮಾವಾಸ್ಯಾ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಸಮಾರಾಧನೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 97

कृष्णाष्टम्यां महादेवं तथा कृष्णचतुर्दशीम् / संपूज्य ब्राह्मणमुखे सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿ ಹಾಗೂ ಕೃಷ್ಣಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸಂಪೂಜಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮುಖೇ (ಅಂದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಗೌರವಪೂರ್ವಕ ಗ್ರಾಹಕನಾಗಿ ಮಾಡಿ) ಆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 98

त्रयोदश्यां तथा रात्रौ सोपहारं त्रिलोचनम् / दृष्ट्वेशं प्रथमे यामे मुच्यते सर्वपातकैः

ತ್ರಯೋದಶಿಯ ರಾತ್ರಿ, ಉಪಹಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ತ್ರಿಲೋಚನ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಮೊದಲ ಯಾಮದಲ್ಲಿ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನು ಸರ್ವಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 99

उपोषितश्चतुर्दश्यां कृष्णपक्षे समाहितः / यमाच धर्मराजाय मृत्यवे चान्तकाय च

ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಯಮನನ್ನು ಧರ್ಮರಾಜನಾಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಮೃತ್ಯು ಹಾಗೂ ಅಂತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 100

वैवस्वताय कालाय सर्वभूतक्षयाय च / प्रत्येकं तिलसंयुक्तान् दद्यात् सप्तोदकाञ्जलीन् / स्नात्वा नद्यां तु पूर्वाह्ने मुच्यते सर्वपातकैः

ವೈವಸ್ವತ ಯಮ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸರ್ವಭೂತಕ್ಷಯಕ್ಕಾಗಿ, ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ಎಳ್ಳು ಸೇರಿಸಿದ ನೀರಿನ ಏಳು ಅಂಜಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು। ಪೂರ್ವಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 101

ब्रह्मचर्यमधः शय्यामुपवासं द्विजार्चनम् / व्रतेष्वेतेषु कुर्वोत शान्तः संयतमानसः

ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಶಯನಿಸಲಿ, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಲಿ ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರನ್ನು (ವೇದಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು) ಅರ್ಚಿಸಲಿ। ಈ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಂತನಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಿ।

Verse 102

अमावस्यायां ब्रह्माणं समुद्दिश्य पितामहम् / ब्राह्मणांस्त्रीन् समभ्यर्च्य मुच्यते सर्वपातकैः

ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಮೂರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 103

षष्ठ्यामुपोषितो देवं शुक्लपक्षे समाहितः / सप्तम्यामर्चयेद् भानुं मुच्यते सर्वपातकैः

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಷಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಸಪ್ತಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಾನು ಸೂರ್ಯದೇವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 104

भरण्यां च चतुर्थ्यां च शनैश्चरदिने यमम् / पूजयेत् सप्तजन्मोत्थैर्मुच्यते पातकैर्नरः

ಭರಣೀ ನಕ್ಷತ್ರದಿನ, ಚತುರ್ಥೀ ತಿಥಿ ಹಾಗೂ ಶನೈಶ್ಚರ (ಶನಿವಾರ)ದಿನ ಯಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 105

एकादश्यां निराहारः समभ्यर्च्य जनार्दनम् / द्वादश्यां शुक्लपक्षस्य महापापैः प्रमुच्यते

ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಾಹಾರವಾಗಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 106

तपो जपस्तीर्थसेवा देवब्राह्मणपूजनम् / ग्रहणादिषु कालेषु महापातकशोधनम्

ತಪಸ್ಸು, ಜಪ, ತೀರ್ಥಸೇವೆ, ದೇವ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪೂಜೆ—ಗ್ರಹಣಾದಿ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದರೆ ಅವು ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನೂ ಶೋಧಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 107

यः सर्वपापयुक्तो ऽपि पुण्यतीर्थेषु मानवः / नियमेन त्यजेत् प्राणान् स मुच्येत् सर्वपातकैः

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವನಾದರೂ, ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 108

ब्रह्मघ्नं वा कृतघ्नं वा महापातकदूषितम् / भर्तारमुद्धरेन्नारी प्रविष्टा सह पावकम्

ಗಂಡನು ಬ್ರಹ್ಮಘ್ನನಾಗಿರಲಿ, ಕೃತಘ್ನನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ದೂಷಿತನಾಗಿರಲಿ—ಸ್ತ್ರೀ ಪಾವಕದಲ್ಲಿ ಸಹಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿ ಗಂಡನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬಲ್ಲಳು।

Verse 109

एतदेव परं स्त्रीणां प्रायश्चित्तं विदुर्बुधाः / सर्वपापसमुद्भूतौ नात्र कार्या विचारणा

ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಇದನ್ನೇ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಪರಮ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಚಾರ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 110

पतिव्रता तु या नारी भर्तृशुश्रूषणोत्सुका / न तस्या विद्यते पापमिह लोके परत्र च

ಪತಿವ್ರತೆಯಾಗಿದ್ದು ಭರ್ತೃಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ಸುಕಳಾದ ಸ್ತ್ರೀಯಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಪವಿಲ್ಲ.

Verse 111

पतिव्रता धर्मरता रुद्राण्येव न संशयः / नास्याः पराभवं कर्तुं शक्नोतीह जनः क्वचित्

ಪತಿವ್ರತೆಯಾಗಿ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ರತಳಾದ ಆಕೆ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ರುದ್ರಾಣಿಯೇ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳನ್ನು ಪರಾಭವಗೊಳಿಸಲು ಅಥವಾ ಅವಮಾನಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 112

यथा रामस्य सुभगा सीता त्रैलोक्यविश्रुता / पत्नी दाशरथेर्देवी विजिग्ये राक्षसेश्वरम्

ರಾಮನಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ಸೀತಾ—ದಾಶರಥಿಯ ದಿವ್ಯ ಪತ್ನಿ—ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರನನ್ನು ಜಯಿಸಿದಂತೆ.

Verse 113

रामस्य भार्यां विमलां रावणो राक्षसेश्वरः / सीतां विशालनयनां चकमे कालचोदितः

ಕಾಲದ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರ ರಾವಣನು ರಾಮನ ನಿರ್ಮಲ ಪತ್ನಿಯಾದ ವಿಶಾಲನಯನ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಾಮಿಸಿದನು.

Verse 114

गृहीत्वा मायया वेषं चरन्तीं विजने वने / समाहर्तुं मतिं चक्रे तापसः किल कामिनीम्

ಮಾಯೆಯಿಂದ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅವಳು ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದಳು; ಆ ಕಾಮಿನಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತಪಸ್ವಿಯು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನೆಂದು ಕಥೆ.

Verse 115

विज्ञाय सा च तद्भावं स्मृत्वा दाशरथिं पतिम् / जगाम शरणं वह्निमावसथ्यं शुचिस्मिता

ಅವನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು, ದಾಶರಥಿ ಪತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆಯಾದ ಸೀತೆಯು ಯಜ್ಞಶಾಲೆಯ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಶರಣಾದಳು।

Verse 116

उपतस्थे महायोगं सर्वदोषविनाशनम् / कृताञ्जली रामपत्नी शाक्षात् पतिमिवाच्युतम्

ಕೃತಾಂಜಲಿಯಾಗಿ ರಾಮಪತ್ನಿ ಸೀತೆಯು ಸರ್ವದೋಷವಿನಾಶಕ ಮಹಾಯೋಗವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಳು; ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಸాక్షಾತ್ ಪತಿಯಂತೆ ಸಮೀಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದಳು।

Verse 117

नमस्यामि महायोगं कृतान्तं गहनं परम् / दाहकं सर्वभूतानामीशानं कालरूपिणम्

ನಾನು ಮಹಾಯೋಗಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅದು ಕೃತಾಂತ (ಮರಣ) ಸ್ವರೂಪ, ಪರಮ ಮತ್ತು ಅಗಾಧ; ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವ ಕಾಲರೂಪಿ ಈಶಾನನು।

Verse 118

नमस्ये पावकं देवं साक्षिणं विश्वतोमुखम् / आत्मानं दीप्तवपुषं सर्वभूतहृदी स्थितम्

ನಾನು ಪಾವಕ ದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಸರ್ವತೋಮುಖ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದವನಿಗೆ; ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ದೀಪ್ತಸ್ವರೂಪ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ।

Verse 119

प्रपद्ये शरणं वह्निं ब्रह्मण्यं ब्रह्मरूपिणम् / भूतेशं कृत्तिवसनं शरण्यं परमं पदम्

ನಾನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ—ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠನು, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನು; ಭೂತೇಶ್ವರನು, ಕೃತ್ತಿವಸನಧಾರಿ, ಪರಮ ಶರಣ್ಯನು, ಪರಮ ಪದನು.

Verse 120

ॐ प्रपद्ये जगन्मूर्तिं प्रभवं सर्वतेजसाम् / महायोगेश्वरं वह्निमादित्यं परमेष्ठिनम्

ಓಂ. ಜಗನ್ಮೂರ್ತಿಯಾದ, ಸರ್ವತೇಜಸ್ಸಿನ ಮೂಲವಾದ ಅವನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ—ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರ, ದಿವ್ಯ ವಹ್ನಿ, ಆದಿತ್ಯ, ಪರಮೇಷ್ಠಿ.

Verse 121

प्रपद्ये शरणं रुद्रं महाग्रासं त्रिशूलिनम् / कालाग्निं योगिनामीशं भोगमोक्षफलप्रदम्

ನಾನು ರುದ್ರನನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ—ಮಹಾಗ್ರಾಸ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ; ಕಾಲಾಗ್ನಿಸ್ವರೂಪ, ಯೋಗಿಗಳ ಈಶ್ವರ, ಭೋಗ-ಮೋಕ್ಷ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು.

Verse 122

प्रपद्ये त्वां विरूपाक्षं भुर्भुवः स्वः स्वरूपिणम् / हिरण्यमये गृहे गुप्तं महान्तममितौजसम्

ಹೇ ವಿರೂಪಾಕ್ಷ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ—ಭೂಃ, ಭುವಃ, ಸ್ವಃ ಎಂಬ ತ್ರಿಲೋಕವೇ ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪ; ಹಿರಣ್ಯಮಯ ಗೃಹದಲ್ಲಿ (ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ) ಗುಪ್ತನಾಗಿ ಇರುವ ನೀನು ಮಹಾನ್, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನವನು.

Verse 123

वैश्वानरं प्रपद्ये ऽहं सर्वभूतेष्ववस्थितम् / हव्यकव्यवहं देवं प्रपद्ये वह्निमीश्वरम्

ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ವೈಶ್ವಾನರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ. ದೇವರುಗಳಿಗೂ ಪಿತೃಗಳಿಗೋ ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಆ ಈಶ್ವರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

Verse 124

प्रपद्ये तत्परं तत्त्वं वरेण्यं सवितुः स्वयम् / भर्गमग्निपरं ज्योती रक्ष मां हव्यवाहन

ನಾನು ಆ ಪರಮ ತತ್ತ್ವಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ—ಅದು ವರೇಣ್ಯ, ಸ್ವಯಂ ಸವಿತೃ; ಅದರ ಪಾವನ ಭರ್ಗಪ್ರಭೆ ಅಗ್ನಿಪರ ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ. ಹವ್ಯವಾಹನನೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

Verse 125

इति वह्न्यष्टकं जप्त्वा रामपत्नी यशस्विनी / ध्यायन्ती मनसा तस्थौ राममुन्मीलितेक्षणा

ಹೀಗೆ ವಹ್ನ್ಯಷ್ಟಕವನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ರಾಮಪತ್ನಿ (ಸೀತೆ) ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಳು; ರಾಮನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ತೆರೆದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 126

अथावसथ्याद् भगवान् हव्यवाहो महेश्वरः / आविरासीत् सुदीप्तात्मा तेजसा प्रदहन्निव

ನಂತರ ಆ ವಾಸಸ್ಥಾನದಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಹವ್ಯವಾಹನ—ಮಹೇಶ್ವರ—ಪ್ರಕಟನಾದನು; ಅವನ ಅಂತರಾತ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ದೀಪ್ತವಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಹಿಸುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು.

Verse 127

स्वष्ट्वा मायामयीं सीतां स रावणवधेप्सया / सीतामादाय धर्मिष्ठां पावको ऽन्तरधीयत

ರಾವಣವಧವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅಗ್ನಿಯು ಮಾಯಾಮಯೀ ಸೀತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಧರ್ಮಿಷ್ಠ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಪಾವಕನು ಅಂತರಧಾನನಾದನು.

Verse 128

तां दृष्ट्वा तादृशीं सीतां रावणो राक्षसेश्वरः / समादाय ययौ लङ्कां सागरान्तरसंस्थिताम्

ಅಂತಹ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಂಡ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರ ರಾವಣನು ಅವಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಸಮುದ್ರದ ಆಚೆಯಲ್ಲಿರುವ ಲಂಕೆಗೆ ತೆರಳಿದನು.

Verse 129

कृत्वाथ रावणवधं रामो लक्ष्मणसंयुतः / मसादायाभवत् सीतां शङ्काकुलितमानसः

ನಂತರ ರಾವಣವಧವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಣಸಹಿತನಾದ ಶ್ರೀರಾಮನು ಶಂಕೆಯಿಂದ ಕಲಕಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು।

Verse 130

सा प्रत्ययाय भूतानां सीता मायामीय पुनः / विवेश पावकं दीप्तं ददाह ज्वलनो ऽपि ताम्

ಆಗ ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯ ಉಂಟಾಗಲೆಂದು ಸೀತೆಯು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ದೀಪ್ತ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು; ಅಗ್ನಿದೇವನೂ (ದೃಷ್ಟಿಗೆ) ಅವಳನ್ನು ದಹಿಸಿದನು।

Verse 131

दग्ध्वा मायामयीं सीतां भगवानुग्रदीधितिः / रामायादर्शयत् सीतां पावको ऽभूत् सुरप्रियः

ಮಾಯಾಮಯಿಯಾದ ಸೀತೆಯನ್ನು ದಹಿಸಿ, ಉಗ್ರ ಪ್ರಕಾಶವುಳ್ಳ ಭಗವಾನ್ ಪಾವಕನು ರಾಮನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಸೀತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು; ಹೀಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿ ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದನು।

Verse 132

प्रगृह्य भर्तुश्चरणौ कराभ्यां सा सुमध्यमा / चकार प्रणतिं भूमौ रामाय जनकात्मजा

ಆಗ ಸುಮಧ್ಯಮೆಯಾದ ಜನಕಾತ್ಮಜೆ ಸೀತೆಯು ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಭರ್ತೃಚರಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಮನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದಳು।

Verse 133

दृष्ट्वा हृष्टमना रामो विस्मयाकुललोचनः / ननाम वह्निं सिरसा तोषयामास राघवः

ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ರಾಘವನು ಶಿರಸಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅಗ್ನಿದೇವನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು।

Verse 134

उवाच वह्नेर्भगवान् किमेषा वरवर्णिनी / दग्धा भगवता पूर्वं दृष्टा मत्पार्श्वमागता

ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು—“ಈ ವರವರ್ಣಿನಿ, ಮನೋಹರ ಸ್ತ್ರೀ ಯಾರು? ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಿಂದ ದಗ್ಧಳಾದವಳು, ಈಗ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ।”

Verse 135

तमाह देवो लोकानां दाहको हव्यवाहनः / यथावृत्तं दाशरथिं भूतानामेव सन्निधौ

ಆಮೇಲೆ ಹವ್ಯವಾಹನ ದೇವನು—ಲೋಕಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವ ಅಗ್ನಿ—ಸಕಲ ಭೂತಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ದಾಶರಥಿ (ರಾಮ)ನಿಗೆ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಯಥಾವೃತ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು।

Verse 136

इयं सा मिथिलेशेन पार्वतीं रुद्रवल्लभाम् / आराध्य लब्धा तपसा देव्याश्चात्यन्तवल्लभा

ಇವಳೇ ಆ ಸ್ತ್ರೀ; ಮಿಥಿಲಾಧಿಪತಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ರುದ್ರಪ್ರಿಯೆ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಅವಳನ್ನು ಪಡೆದನು; ಅವಳು ದೇವಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯಳಾದಳು।

Verse 137

भर्तुः शुश्रूषणोपेता सुशीलेयं पतिव्रता / भवानीपार्श्वमानीता मया रावणकामिता

ಅವಳು ಪತಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾದ, ಸುಶೀಲೆಯಾದ ಪತಿವ್ರತೆ; ಆದರೆ ನಾನು—ಕಾಮಾತುರ ರಾವಣ—ಅವಳನ್ನು ಬಯಸಿ ಭವಾನಿ (ಪಾರ್ವತಿ)ಯ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಕರೆತಂದೆ।

Verse 138

या नीता राक्षसेशेन सीता भगवताहृता / मया मायामयी सृष्टा रावणस्य वधाय सा

ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿ ಅಪಹರಿಸಿದ ಸೀತೆ ನಿಜವಾಗಿ ಭಗವಂತನಿಂದಲೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಳು; ರಾವಣವಧಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಮಾಯಾಮಯ ಸೀತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ।

Verse 139

तदर्थं भवता दुष्टो रावणो राक्षसेश्वरः / मयोपसंहृता चैव हतो लोकविनाशनः

ಅದೇ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ದುಷ್ಟ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರ ರಾವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ವಧಿಸಿದೆನು—ಅವನು ಲೋಕವಿನಾಶಕನು.

Verse 140

गृहाण विमलामेनां जानकीं वचनान्मम / पश्य नारायणं देवं स्वात्मानं प्रभवाव्ययम्

ನನ್ನ ವಚನದಿಂದ ಈ ನಿರ್ಮಲ ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ನಾರಾಯಣ ದೇವನನ್ನು ನೋಡು—ಅವನೇ ನಿನ್ನ ಸ್ವಾತ್ಮ, ಸರ್ವಪ್ರಭವ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಯ.

Verse 141

इत्युक्त्वा भगवांश्चण्डो विश्चार्चिर्विश्वतोमुखः / मानितो राघवेणाग्निर्भूतैश्चान्तरधीयत

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿ—ಉಗ್ರ, ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುವ, ಸರ್ವದಿಕ್ಕುಮುಖ—ರಾಘವನು ಪೂಜಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಭೂತಗಣಗಳೊಡನೆ ಅಂತರಧಾನವಾಯಿತು.

Verse 142

एतते पतिव्रतानां वैं माहात्म्यं कथितं मया / स्त्रीणां सर्वाघशमनं प्रायश्चित्तमिदं स्मृतम्

ಇದು ಪತಿವ್ರತೆಯರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದೆನು. ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಇದು ಸರ್ವಪಾಪಶಮನಕರವಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 143

अशेषपापयुक्तस्तु पुरुषो ऽपि सुसंयतः / स्वदेहं पुण्यतीर्थेषु त्यक्त्वा मुच्येत किल्बिषात्

ಅಶೇಷ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಪುರುಷನೂ—ಅವನು ಸುಸಂಯತನಾಗಿದ್ದರೆ—ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಕಿಲ್ಬಿಷದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 144

पृथिव्यां सर्वतीर्थेषु स्नात्वा पुण्येषु वा द्विजः / मुच्यते पातकैः सर्वैः समस्तैरपि पूरुषः

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ದ್ವಿಜನು—ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ—ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮನುಷ್ಯನು ಸಂಚಿತ ಸಮಸ್ತ ಅಪರಾಧಗಳಿಂದಲೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 145

व्यास उवाच इत्येष मानवो धर्मो युष्माकं कथितो मया / महेशाराधनार्थाय ज्ञानयोगं च शाश्वतम्

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಮಾನವಧರ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆನು; ಮಹೇಶ (ಶಿವ)ನ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಸನ್ನತೆಯಿಗಾಗಿ ಶಾಶ್ವತ ಜ್ಞಾನಯೋಗವನ್ನೂ ಹೇಳಿದೆನು.

Verse 146

यो ऽनेन विधिना युक्तं ज्ञानयोगं समाचरेत् / स पश्यति महादेवं नान्यः कल्पशतैरपि

ಈ ವಿಧಿಯಿಂದ ನಿಯಮಿತನಾಗಿ ಜ್ಞಾನಯೋಗವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸాక్షಾತ್ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ಇತರನು ನೂರಾರು ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರನು.

Verse 147

स्थापयेद् यः परं धर्मं ज्ञानं तत्पारमेश्वरम् / न तस्मादधिको लोके स योगी परमो मतः

ಪರಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನು—ಅಂದರೆ ಪರಮೇಶ್ವರಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು—ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಅವನೇ ಪರಮ ಯೋಗಿ ಎಂದು ಮತವಾಗಿದೆ.

Verse 148

य संस्थापयितुं शक्तो न कुर्यान्मोहितो जनः / स योगयुक्तो ऽपि मुनिर्नात्यर्थं भगवत्प्रियः

ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ಮೋಹದಿಂದ ಮಾಡದೆ ಇರುವವನು, ಯೋಗಯುಕ್ತ ಮುನಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 149

तस्मात् सदैव दातव्यं ब्राह्मणेषु विशेषतः / धर्मयुक्तेषु शान्तेषु श्रद्धया चान्वितेषु वै

ಆದ್ದರಿಂದ ಸದಾ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರು, ಶಾಂತಸ್ವಭಾವಿಗಳು, ಶ್ರದ್ಧಾಯುತರು ಆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ।

Verse 150

यः पठेद् भवतां नित्यं संवादं मम चैव हि / सर्वपापविनिर्मुक्तो गच्छेत परमां गतिम्

ನಿಮ್ಮ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ನನ್ನ ಈ ಸಂವಾದವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಪಠಿಸುವವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 151

श्राद्धे वा दैविके कार्ये ब्राह्मणानां च सन्निधौ / पठेत नित्यं सुमनाः श्रोतव्यं च द्विजातिभिः

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಾಗಲಿ ದೈವಿಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಪಠಿಸಬೇಕು; ದ್ವಿಜರೂ ಇದನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು।

Verse 152

योर्ऽथं विचार्य युक्तात्मा श्रावयेद् ब्राह्मणान् शुचीन् / स दोषकञ्चुकं त्यक्त्वा याति देवं महेश्वरम्

ಇದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ, ಯುಕ್ತಾತ್ಮನು ಶುದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಅವನು ದೋಷರೂಪ ಕಂಚುಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 153

एतावदुक्त्वा भगवान् व्यासः सत्यवतीसुतः / समाश्वास्य मुनीन् सूतं जगाम च यथागतम्

ಇಷ್ಟನ್ನು ಹೇಳಿ, ಸತ್ಯವತೀಪುತ್ರನಾದ ಭಗವಾನ್ ವ್ಯಾಸರು ಮುನಿಗಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಸೂತನಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ, ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು।