Adhyaya 30

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकोनत्रिंशो ऽध्यायः व्यास उवाच अतः परं प्रवलक्ष्यामि प्रायश्चित्तविधिं शुभम् / हिताय सर्वविप्राणां दोषाणामपनुत्तये

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಉತ್ತರ-ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ (ಆರಂಭ). ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲ ವಿಪ್ರರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹಾಗೂ ದೋಷನಿವಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಶುಭ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 2

अकृत्वा विहितं कर्म कृत्वा निन्दितमेव च / दोषमाप्नोति पुरुषः प्रायश्चित्तं विशोधनम्

ವಿಹಿತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡದೆ ಬಿಡುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ನಿಂದಿತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ದೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆ ದೋಷವನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಉಪಾಯವೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ.

Verse 3

प्रायश्चित्तमकृत्वा तु न तिष्ठेद् ब्राह्मणः क्वचित् / यद् ब्रूयुर्ब्राह्मणाः शान्ता विद्वांसस्तत्समाचरेत्

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡದೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ತಂಗಬಾರದು. ಶಾಂತರೂ ವಿದ್ಯಾವಂತರೂ ಆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಏನು ಹೇಳುವರೋ, ಅದನ್ನೇ ಅವನು ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ತರಬೇಕು.

Verse 4

वेदार्थवित्तमः शान्तो धर्मकामो ऽग्निमान् द्विजः / स एव स्यात् परो धर्मो यमेको ऽपि व्यवस्यति

ವೇದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿ, ಶಾಂತನಾಗಿ, ಧರ್ಮಕಾಮಿಯಾಗಿ, ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ದ್ವಿಜನೇ ಪರಮ ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪನು. ಅವನು ಈ ಒಂದೇ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನಾದರೂ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರೆ, ಅದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 5

अनाहिताग्नयो विप्रास्त्रयो वेदार्थपारगाः / यद् ब्रूयुर्धर्मकामास्ते तज्ज्ञेयं धर्मसाधनम्

ಅನಾಹಿತಾಗ್ನಿಗಳಾದರೂ ಆ ಮೂರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋಷಿಗಳು ವೇದಾರ್ಥಪಾರಂಗತರು. ಧರ್ಮಕಾಮಿಗಳಾಗಿ ಅವರು ಏನು ಹೇಳುವರೋ ಅದನ್ನೇ ಧರ್ಮಸಾಧನವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 6

अनेकधर्मशास्त्रज्ञा ऊहापोहविशारदाः / वेदाध्ययनसंपन्नाः सप्तैते परिकीर्तिताः

ಅನೇಕ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಊಹಾಪೋಹದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು—ಯುಕ್ತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅಯುಕ್ತವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರು—ಮತ್ತು ವೇದಾಧ್ಯಯನಸಂಪನ್ನರು; ಇವರು ಏಳು ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 7

मीमांसाज्ञानतत्त्वज्ञा वेदान्तकुशला द्विजाः / एकविंशतिसंख्याताः प्रयाश्चित्तं वदन्ति वै

ಮೀಮಾಂಸಾಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ಜ್ಞಾನತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ವೇದಾಂತದಲ್ಲಿ ಕುಶಲರಾದ ಆ ದ್ವಿಜರು—ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ—ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಧಾನವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು.

Verse 8

ब्रह्महा मद्यपः स्तेनो गुरुतल्पग एव च / महापातकिनस्त्वेते यश्चैतैः सह संवसेत्

ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಕ, ಮದ್ಯಪ, ಕಳ್ಳ, ಮತ್ತು ಗುರುತಲ್ಪಗ—ಇವರು ಮಹಾಪಾತಕಿಗಳು; ಇವರೊಂದಿಗೆ ಸಹವಾಸ ಮಾಡುವವನು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

संवत्सरं तु पतितैः संसर्गं कुरुते तु यः / यानशय्यासनैर्नित्यं जानन् वै पतितो भवेत्

ಯಾರು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೇ ಪತಿತರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಸಂಸರ್ಗ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನಿತ್ಯವೂ ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಾಹನ, ಹಾಸಿಗೆ ಮತ್ತು ಆಸನಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವನೋ, ಅವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪತಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

याजनं योनिसंबन्धं तथैवाध्यापनं द्विजः / कृत्वा सद्यः पतेज्ज्ञानात् सह भोजनमेव च

ಅಯೋಗ್ಯರಿಗಾಗಿ ಯಾಜನ ಮಾಡುವದು, ಅಕ್ರಮ ಯೋನಿಸಂಬಂಧ ಹೊಂದುವದು, ಅಥವಾ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಧರ್ಮವಾಗಿ ಬೋಧಿಸುವದು—ಇವು ಮಾಡಿದ ದ್ವಿಜನು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಮ್ಯಕ್ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರೂ ಪತನವೇ.

Verse 11

अविज्ञायाथ यो मोहात् कुर्यादध्यापनं द्विजः / संवत्सरेण पतति सहाध्ययनमेव च

ವಿಷಯವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಮೋಹದಿಂದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬೋಧಿಸಲು ಮುಂದಾಗುವ ದ್ವಿಜನು ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಜೊತೆಗೆ ಅವನ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 12

ब्रह्माहा द्वादशाब्दानि कुटिं कृत्वा वने वसेत् / भैक्षमात्मविशुद्ध्यर्थं कृत्वा शवशिरोध्वजम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನು ಗುಡಿಸೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು; ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಿ, ಶವಶಿರಸ್ಸಿನ ಗುರುತುಳ್ಳ ಧ್ವಜವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು।

Verse 13

ब्राह्मणावसथान् सर्वान् देवागाराणि वर्जयेत् / विनिन्दन् स्वयमात्मानं ब्राह्मणं तं च संस्मरन्

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನಿವಾಸಗಳನ್ನೂ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನೂ ಸಹ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು; ತನ್ನನ್ನೇ ನಿಂದಿಸುತ್ತಾ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು।

Verse 14

असंकल्पितयोग्यानि सप्तागाराणि संविशेत् / विधूमे शनकैर्नित्यं व्यङ्गारे भुक्तवज्जने

ಅವನು ಏಳು ಗೃಹಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಯೋಗ್ಯ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕಾಗಿ, ಕಲ್ಪಿತ ಸಂಕಲ್ಪವಿಲ್ಲದೆ, ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಬಳಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿದಿನ ಧೂಮರಹಿತ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಅಂಗಾರಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಈಗಾಗಲೇ ಊಟ ಮಾಡಿದವರ ನಡುವೆ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 15

एककालं चरेद् भैक्षं दोषं विख्यापयन् नृणाम् / वन्यमूलफलैर्वापि वर्तयेद् धैर्यमाक्षितः

ಅವನು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ, ತನ್ನ ಪರಾಧೀನತೆಯ ದೋಷವನ್ನು ಜನರ ಮುಂದೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲಿ; ಅಥವಾ ಅರಣ್ಯದ ಮೂಲ‑ಫಲಗಳಿಂದಲೇ ಬದುಕಲಿ—ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ, ಅಚಲ।

Verse 16

कपालपाणिः खट्वाङ्गी ब्रह्मचर्यपरायणः / पूर्णे तु द्वादशे वर्षे ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಪಾಲಪಾತ್ರ, ಖಟ್ವಾಂಗ ದಂಡವನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾಗಿ—ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 17

अकामतः कृते पापे प्रायश्चित्तमिदं शुभम् / कामतो मरणाच्छुद्धिर्ज्ञेया नान्येन केनचित्

ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಈ ಶುಭ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಶುದ್ಧಿ ಮರಣದಿಂದಲೇ—ಇನ್ನಾವುದರಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ।

Verse 18

कुर्यादनशनं वाथ भृगोः पतनमेव वा / ज्वलन्तं वा विशेदग्निं जलं वा प्रविशेत् स्वयम्

ಅವನು ಅನಶನ (ಮರಣಾಂತ ಉಪವಾಸ) ಮಾಡಬಹುದು; ಅಥವಾ ಭೃಗುಪತನವಾಗಿ ಕಂದಕದಿಂದ ಬೀಳಬಹುದು; ಅಥವಾ ಜ್ವಲಂತ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು; ಅಥವಾ ತಾನೇ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಬಹುದು।

Verse 19

ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा सम्यक् प्राणान् परित्यजेत् / ब्रह्महत्यापनोदार्थमन्तरा वा मृतस्य तु

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಗೋವಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಧರ್ಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಮಲಿನತೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಮರಣಪರ್ಯಂತ ವಿಧಿಸಿದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 20

दीर्घामयान्वितं विप्रं कृत्वानामयमेव तु / दत्त्वा चान्नं स दुर्भिक्षे ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ದುರ್ಭಿಕ್ಷಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘರೋಗಪೀಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಆರೋಗ್ಯವಂತನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಅವನಿಗೆ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 21

अश्वमेधावभृथके स्नात्वा वा शुध्यते द्विजः / सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणाय प्रदाय तु

ದ್ವಿಜನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದ ಅವಭೃಥಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಥವಾ ವೇದವಿದ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ತನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಶುದ್ಧಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 22

सरस्वत्यास्त्वरुणया संगमे लोकविश्रुते / शुध्येत् त्रिषवणस्नानात् त्रिरात्रोपोषितो द्विजः

ಲೋಕವಿಖ್ಯಾತ ಸರಸ್ವತಿ–ಅರುಣಾ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಉಪವಾಸವಿದ್ದು, ತ್ರಿಷವಣಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ದ್ವಿಜನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 23

गत्वा रामेश्वरं पुण्यं स्नात्वा चैव महोदधौ / ब्रह्मचर्यादिभिर्युक्तो दृष्ट्वा रुद्रं विमुच्यते

ಪವಿತ್ರ ರಾಮೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮಹಾಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಾದಿ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ರುದ್ರನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಬಂಧನಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 24

कपालमोचनं नाम तीर्थं देवस्य शूलिनः / स्नात्वाभ्यर्च्य पितॄन् भक्त्या ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ಶೂಲಧಾರಿ ದೇವ (ಶಿವ)ನ ‘ಕಪಾಲಮೋಚನ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವು ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 25

यत्र देवादिदेवेन भरवेणामितौजसा / कपालं स्थापितं पूर्वं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः

ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವಾದಿದೇವ, ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಭೈರವನು ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಪಾಲವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 26

समभ्यर्च्य महादेवं तत्र भैरवरूपिणम् / तर्पपित्वा पितॄन् स्नात्वा मुच्यते ब्रह्महत्यया

ಅಲ್ಲಿ ಭೈರವರೂಪಿಯಾದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।