Adhyaya 8

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे सप्तमो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच एवं भूतानि सृष्टानि स्थावराणि चराणि च / यदा चास्य प्रजाः सृष्टा न व्यवर्धन्त धीमतः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಪೂರ್ವವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು। ಶ್ರೀಕೂರ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಚರವಾದ ಭೂತಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಆದರೆ ಅವನ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದರೂ, ಆ ಧೀಮಂತನಿದ್ದರೂ ಅವು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ।

Verse 2

तमोमात्रावृतो ब्रह्मा तदाशोचत दुः खितः / ततः स विदधे बुद्धिमर्थनिश्चयगामिनीम्

ತಮಸ್ಸು ಮಾತ್ರದಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆಗ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಶೋಕಿಸಿದನು। ನಂತರ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಜನದ ನಿಶ್ಚಯಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅವನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು।

Verse 3

अथात्मनि समद्राक्षीत् तमोमात्रां नियामिकाम् / रजः सत्त्वं च संवृत्य वर्तमानां स्वधर्मतः

ನಂತರ ಅವನು ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ತಮಸ್ಸು ಮಾತ್ರದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ನಿಯಾಮಕ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಂಡನು; ಅದು ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರೂ ತನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮದಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರತವಾಗಿರುತ್ತದೆ।

Verse 4

तमस्तद् व्यनुदत् पश्चात् रजः सत्त्वेन संयुतः / तत् तमः प्रतिनुन्नं वै मिथुनं समजायत

ನಂತರ ಸತ್ತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ರಜಸ್ಸು ಆ ತಮಸ್ಸನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳಿತು. ಆ ತಮಸ್ಸು ಪ್ರತಿನುನ್ನವಾದಾಗ, ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಮಿಥುನ (ಯುಗಲ) ಉದ್ಭವಿಸಿತು।

Verse 5

अधर्माचरणो विप्रा हिंसा चाशुभलक्षणा / स्वां तनुं स ततो ब्रह्मा तामपोहत भास्वराम्

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಅಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮತ್ತು ಅಶುಭಲಕ್ಷಣಯುಕ್ತ ಹಿಂಸೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನೊಳಗಿನ ಆ ತಮೋಮಯ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು।

Verse 6

द्विधाकरोत् पुनर्देहमर्धेन पुरुषो ऽभवत् / अर्धेन नारी पुरुषो विराजमसृजत् प्रभुः

ನಂತರ ಪ್ರಭುವು ತನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿದನು—ಒಂದು ಅರ್ಧದಿಂದ ಪುರುಷನಾದನು, ಮತ್ತೊಂದು ಅರ್ಧದಿಂದ ನಾರಿಯಾದನು; ಆ ಅಧಿಪತಿ ಪುರುಷನು ವಿರಾಜನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು।

Verse 7

नारीं च शतरूपाख्यां योगिनीं ससृजे शुभाम् / सा दिवं पृथिवीं चैव महम्ना व्याप्य संस्थिता

ಅವನು ಶತರೂಪಾ ಎಂಬ ಶುಭ ಯೋಗಿನೀ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅವಳು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ದಿವ್ಯಲೋಕ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ ನಿಂತಳು।

Verse 8

योगैश्वर्यबलोपेता ज्ञानविज्ञानसंयुता / यो ऽभवत् पुरुषात् पुत्रो विराडव्यक्तजन्मनः

ಯೋಗೈಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿ—ಅವನು ಪುರುಷನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರನಾದನು: ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ವಿರಾಟ್।

Verse 9

स्वायंभुवो मनुर्देवः सो ऽभवत् पुरुषो मुनिः / सा देवी शतरूपाख्या तपः कृत्वा सुदुश्चरम्

ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನು—ದೇವಸ್ವಭಾವನು—ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಮುನಿಯಾಗಿ, ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿಜ ಪುರುಷನಾಗಿ ಆದನು. ಮತ್ತು ಶತರೂಪಾ ಎಂಬ ದೇವಿಯು ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಕರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಳು।

Verse 10

भर्तारं ब्रह्मणः पुत्रं मनुमेवानुपद्यत / तस्माच्च शतरूपा सा पुत्रद्वयमसूयत

ಶತರೂಪಾ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾದ ಮನುನನ್ನೇ ಪತಿಯಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದಳು; ಅವನಿಂದ ಶತರೂಪೆಗೆ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು।

Verse 11

प्रियव्रतोत्तानपादौ कन्याद्वयमनुत्तमम् / तयोः प्रसूतिं दक्षाय मनुः कन्यां ददौ पुनः

ಪ್ರಿಯವ್ರತ ಮತ್ತು ಉತ್ತಾನಪಾದರಿಗೆ ಎರಡು ಅತಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುತ್ರಿಯರು ಇದ್ದರು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮನುವು ತನ್ನ ಪುತ್ರಿ ಪ್ರಸೂತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ದಕ್ಷನಿಗೆ ವಿವಾಹವಾಗಿ ನೀಡಿದನು।

Verse 12

प्रजापतिरथाकूतिं मानसो जगृहे रुचिः / आकूत्यां मिथुनं जज्ञे मानसस्य रुचेः शुभम् / यज्ञश्च दक्षिणा चैव याभ्यां संवर्धितं जगत्

ನಂತರ ಮಾನಸಪುತ್ರ ಪ್ರಜಾಪತಿ ರುಚಿಯು ಆಕೂತಿಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಆಕೂತಿಯಿಂದ ಮಾನಸ ರುಚಿಗೆ ಮಂಗಳಕರ ಜೋಡಿ—ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಾ—ಜನಿಸಿದರು; ಅವರಿಂದ ಜಗತ್ತು ಪೋಷಿತವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು।

Verse 13

यज्ञस्य दक्षिणायां तु पुत्रा द्वादश जज्ञिरे / यामा इति समाक्यता देवाः स्वायंभुवे ऽन्तरे

ಯಜ್ಞನ ಪತ್ನಿ ದಕ್ಷಿಣೆಯಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು; ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಅವರು ‘ಯಾಮ’ ಎಂಬ ದೇವತೆಗಳೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು।

Verse 14

प्रसूत्यां च तथा दक्षश्चतस्त्रो विंशतिं तथा / ससर्ज कन्या नामानि तासां सम्यम् निबोधत

ಮತ್ತು ಪ್ರಸೂತಿಯಿಂದ ದಕ್ಷನು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಜನಿಸಿದನು. ಈಗ ಆ ಕನ್ಯೆಯರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿರಿ।

Verse 15

श्रद्धा लक्ष्मीर्धृतिस्तुष्टिः पुष्टिर्मेधा क्रिया तथा / बुद्धिर्लज्जावपुः शान्तिः सिद्धिः कीर्तिस्त्रयोदशी

ಶ್ರದ್ಧೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಧೃತಿ, ತೃಪ್ತಿ, ಪುಷ್ಟಿ, ಮೇಧೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಕ್ರಿಯೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಬುದ್ಧಿ, ಲಜ್ಜೆ, ಸೌಂದರ್ಯ, ಶಾಂತಿ, ಸಿದ್ಧಿ, ಕೀರ್ತಿ—ಇವು ಹದಿಮೂರು ಮಂಗಳಗುಣಗಳು.

Verse 16

पत्न्यर्थं प्रतिजग्राह धर्मो दाक्षायणीः शुभाः / ताभ्यः शिष्टा यवीयस्य एकादश सुलोचनाः

ಪತ್ನ್ಯಾರ್ಥವಾಗಿ ಧರ್ಮನು ದಕ್ಷನ ಶುಭ ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು (ದಾಕ್ಷಾಯಣಿಯರನ್ನು) ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು; ಅವರಿಂದ ಕಿರಿಯ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಶಿಷ್ಟ, ಸುಲೋಚನೆ ಪುತ್ರಿಯರು ಜನಿಸಿದರು.

Verse 17

ख्यातिः सत्यथ संभूतिः स्मृतिः प्रीतिः क्षमा तथा / संततिश्चानसूया च ऊर्जा स्वाहा स्वधा तथा

ಖ್ಯಾತಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಸತಿ; ಸಂಭೂತಿ; ಸ್ಮೃತಿ; ಪ್ರೀತಿ; ಕ್ಷಮಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಂತತಿ, ಅನಸೂಯಾ; ಇನ್ನೂ ಊರ್ಜಾ, ಸ್ವಾಹಾ, ಸ್ವಧಾ.

Verse 18

भृगुर्भवो मरीचिश्च तथा चैवाङ्गिरा मुनिः / पुलस्त्यः पुलहश्चैव क्रतुः परमधर्मवित्

ಭೃಗು, ಭವ, ಮರೀಚಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಮುನಿ ಅಂಗಿರಸ; ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ; ಇನ್ನೂ ಕ್ರತು—ಇವರೆಲ್ಲ ಪರಮ ಧರ್ಮವಿದ್ವಾಂಸರು.

Verse 19

अत्रिर्वसिष्ठो वह्निश्च पितरश्च यथाक्रमम् / ख्यात्याद्या जगृहुः कन्या मुनयो मुनिसत्तमाः

ಅತ್ರಿ, ವಸಿಷ್ಠ, ವಹ್ನಿ (ಅಗ್ನಿ) ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು—ಯಥಾಕ್ರಮವಾಗಿ—ಖ್ಯಾತಿ ಮೊದಲಾದ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು; ಅವರು ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು.

Verse 20

श्रद्धाया आत्मजः कामो दर्पो लक्ष्मीसुतः स्मृतः / धृत्यास्तु नियमः पुत्रस्तुष्ट्याः संतोष उच्यते

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕಾಮನು ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಲಕ್ಷ್ಮೀಸುತ್ತನಾಗಿ ದರ್ಪನು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಧೃತಿಯಿಂದ ನಿಯಮನು ಪುತ್ರನಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತಾನೆ; ತುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 21

पुष्ट्या लाभः सुतश्चापि मेधापुत्रः श्रुतस्तथा / क्रियायाश्चाभवत् पुत्रो दण्डः समय एव च

ಪುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಲಾಭನೆಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನ್ಮಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಮೇಧೆಯಿಂದ ಶ್ರುತ (ಶ್ರವಣಜನ್ಯ ಜ್ಞಾನ) ಉಂಟಾಯಿತು. ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ದಂಡ ಮತ್ತು ಸಮಯ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

Verse 22

बुद्ध्या बोधः सुतस्तद्वदप्रमादो व्यजायत / लज्जाया विनयः पुत्रो वपुषो व्यवसायकः

ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಬೋಧನೆಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನ್ಮಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಪ್ರಮಾದವೂ ಉಂಟಾಯಿತು. ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ವಿನಯ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು; ವಪು (ಸುಶರೀರ)ದಿಂದ ವ್ಯವಸಾಯ (ದೃಢ ಪ್ರಯತ್ನ) ಜನ್ಮಿಸಿತು.

Verse 23

क्षेमः शान्तिसुतश्चापि सुखं सिद्धिरजायत / यशः कीर्तिसुतस्तद्वदित्येते धर्मसूनवः

ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಕ್ಷೇಮನು ಪುತ್ರನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸಿದನು; ಸುಖ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿಯೂ ಹುಟ್ಟಿದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಯಶಸ್ಸು ಪುತ್ರನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸಿದನು—ಇವರೆಲ್ಲ ಧರ್ಮನ ಪುತ್ರರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 24

कामस्य हर्षः पुत्रो ऽभूद् देवानन्दो व्यजायत / इत्येष वै सुखोदर्कः सर्गो धर्मस्य कीर्तितः

ಕಾಮನಿಂದ ಹರ್ಷನೆಂಬ ಪುತ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನಿಂದ ದೇವಾನಂದನು ಜನ್ಮಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಸುಖಫಲದಲ್ಲಿ ಪರ್ಯವಸಾನಗೊಳ್ಳುವ ಧರ್ಮನ ಸರ್ಗವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 25

जज्ञे हिंसा त्वधर्माद् वै निकृतिं चानृतं सुतम् / निकृत्यनृतयोर्जज्ञे भयं नरक एव च

ಅಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಹಿಂಸೆ ಜನ್ಮವಾಯಿತು; ಅವಳ ಪುತ್ರರು ನಿಕೃತಿ ಮತ್ತು ಅನೃತ (ಸುಳ್ಳು). ನಿಕೃತಿ–ಅನೃತಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಭಯ ಮತ್ತು ನರಕ ಜನ್ಮಿಸಿದವು.

Verse 26

माया च वेदना चैव मिथुनं त्विदमेतयोः / भयाज्जज्ञे ऽथ वै माया मृत्युं भूतापहारिणम्

ಮಾಯಾ ಮತ್ತು ವೇದನಾ—ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಯುಗಲರಾದರು. ನಂತರ ಭಯದಿಂದ ಮಾಯೆ, ಭೂತಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಜನ್ಮಕೊಟ್ಟಳು.

Verse 27

वेदना च सुतं चापि दुः खं जज्ञे ऽथ रौरवात् / मृत्योर्व्याधिजराशोकतृष्णाक्रोधाश्च जज्ञिरे

ರೌರವದಿಂದ ವೇದನಾ ಜನ್ಮವಾಯಿತು; ಅವಳ ಪುತ್ರ ದುಃಖವೂ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ವ್ಯಾಧಿ, ಜರಾ, ಶೋಕ, ತೃಷ್ಣೆ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧ ಜನ್ಮಿಸಿದವು.

Verse 28

दुः खोत्तराः स्मृता ह्येते सर्वे चाधर्मलक्षणाः / नैषां भार्यास्ति पुत्रो वा सर्वे ते ह्यूर्ध्वरेतसः

ಇವರೆಲ್ಲ ದುಃಖಾಂತವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವರು; ಎಲ್ಲರೂ ಅಧರ್ಮಲಕ್ಷಣಧಾರಿಗಳು. ಇವರಿಗೆ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಮಗನೂ ಇಲ್ಲ; ಇವರೆಲ್ಲ ಊರ್ಧ್ವರೇತಸರು.

Verse 29

इत्येष तामसः सर्गो जज्ञे धर्मनियामकः / संक्षेपेण मया प्रोक्ता विसृष्टिर्मुनिपुङ्गवा

ಇಂತೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಿಯಮಿಸುವ ತಾಮಸ ಸೃಷ್ಟಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು. ಓ ಮುನಿಪುಂಗವ, ಈ ವಿಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು.