Adhyaya 37
Purva BhagaAdhyaya 3717 Verses

Adhyaya 37

Yamunā–Gaṅgā Tīrtha-Māhātmya: Agni-tīrtha, Anaraka, Prayāga, and the Tapovana of Jāhnavī

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ತೀರ್ಥೋಪದೇಶವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸೂರ್ಯನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಯಮುನಾ, ಗಂಗೆಯ ಮೂಲಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದವಳಾಗಿ, ಪರಮ ಪಾವನಿಯೆಂದು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳ ನಾಮಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಸ್ತೋತ್ರ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ. ಯಮುನೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿನ ಅಗ್ನಿ-ತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ಅದರ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿರುವ ಧರ್ಮರಾಜನ ಅನರಕವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ವಿಧಿಗಳು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ತರ್ಪಣ—ಮಹಾಪಾಪಮೋಚನ ಹಾಗೂ ಸ್ವರ್ಗಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಪ್ರಯಾಗದ ವಿಶಾಲ ತೀರ್ಥಜಾಲವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿ, ಜಾಹ್ನವೀ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ತೀರ್ಥಗಳ ಆಧಾರರೂಪವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುತ್ತದೆ—ಗಂಗೆಯು ಹರಿಯುವೆಡೆ ತಪೋವನ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿಕ್ಷೇತ್ರ. ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ವಟೇಶ್ವರರೂಪದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳ ಸ್ವತಃ ತೀರ್ಥವೆಂದು ಘೋಷಣೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಉಪದೇಶದ ಗುಪ್ತತೆ, ಅರ್ಹತೆ, ಮತ್ತು ನಿತ್ಯ ಶ್ರವಣ-ಪಠನದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ, ಪಾಪಕ್ಷಯ, ರುದ್ರಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ಫಲಶ್ರುತಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

All Adhyayas

Shlokas

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे षट्त्रिंशो ऽध्यायः मार्कण्डय उवाच तपनस्य सुता देवी त्रिषु लोकेषु विश्रुता / समागता महाभागा यमुना यत्र निम्नगा

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಪೂರ್ವವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮுப்பತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ತಪನ (ಸೂರ್ಯ)ನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ದೇವಿ, ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಯಮುನಾ, ನದಿ ಹರಿಯುವ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 2

येनैव निः सृता गङ्गा तेनैव यमुना गता / योजनानां सहस्त्रेषु कीर्तनात् पापनाशनी

ಗಂಗೆ ಯಾವ ಮೂಲದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದಳೋ, ಅದೇ ಮೂಲದಿಂದ ಯಮುನೆಯೂ ಹರಿದು ಬಂದಿದೆ. ಸಾವಿರಾರು ಯೋಜನ ದೂರದಿಂದಲೂ ಕೇವಲ ಕೀರ್ತನೆ-ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದಲೇ ಅವಳು ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 3

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च यमुनायां युधिष्ठिर / सर्वपापविनिर्मुक्तः पुनात्यासप्तमं कुलम् / प्राणांस्त्यजति यस्तत्र स याति परमां गतिम्

ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಾ! ಅಲ್ಲಿ ಯಮುನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಅದರ ಜಲವನ್ನು ಪಾನ ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಏಳನೇ ತಲೆಮಾರಿನವರೆಗೆ ತನ್ನ ಕುಲವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

अग्नितीर्थमिति ख्यातं यमुनादक्षिण तटे / पश्चिमे धर्मराजस्य तीर्थं त्वनरकं स्मृतम् / तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्ते ऽपुनर्भवाः

ಯಮುನೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತಟದಲ್ಲಿ ‘ಅಗ್ನಿತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ತೀರ್ಥವಿದೆ. ಅದರ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಜನ ತೀರ್ಥ ‘ಅನರಕ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ (ನಂತರ) ಮೃತರಾದವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.

Verse 5

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नात्वा संतर्पयेच्छुचिः / धर्मराजं महापापैर्मुच्यते नात्र संशयः

ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 6

दश तीर्थसहस्त्राणि त्रिंशत्कोट्यस्तथापराः / प्रयागे संस्थितानि स्युरेवमाहुर्मनीषिणः

ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಮೂವತ್ತು ಕೋಟಿ, ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 7

तिस्त्रः कोट्योर्ऽधकोटी च तीर्थानां वायुरब्रवीत् / दिवि भूम्यन्तरिक्षे च तत्सर्वं जाह्नवी स्मृता

ವಾಯು ಹೇಳಿದನು: ತೀರ್ಥಗಳು ಮೂರು ಕೋಟಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಧಕೋಟಿ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಜಾಹ್ನವೀ (ಗಂಗೆ) ಎಂದೇ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 8

यत्र गङ्गा महाभागा स देशस्तत् तपोवनम् / सिद्धिक्षेत्रं तु तज्ज्ञेयं गङ्गातीरसमाश्रितम्

ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಾದ ಗಂಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಾಳೋ ಆ ದೇಶವೇ ತಪೋವನ; ಗಂಗಾತೀರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 9

यत्र देवो महादेवो देव्या सह महेश्वरः / आस्ते वटेश्वरो नित्यं तत् तीर्थं तत् तपोवनम्

ದೇವಾಧಿದೇವ ಮಹಾದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನು ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ವಟೇಶ್ವರನಾಗಿ ನಿತ್ಯ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳವೇ—ಅದೇ ತೀರ್ಥ, ಅದೇ ತಪೋವನ.

Verse 10

इदं सत्यं द्विजातीनां साधूनामात्मजस्य च / सुहृदां च जपेत् कर्णे शिष्यस्यानुगतस्य तु

ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ದ್ವಿಜರಿಗೆ, ಸಾಧುಜನರಿಗೆ, ಸ್ವಪುತ್ರನಿಗೂ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಸುಹೃದರಿಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು; ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಅನುಗತನಾದ ವಿನೀತ ಶಿಷ್ಯನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮೃದುವಾಗಿ ಜಪಿಸಿ ಹೇಳಬೇಕು।

Verse 11

इदं धन्यमिदं स्वर्ग्यमिदं मेध्यमिदं सुखम् / इदं पुण्यमिदं रम्यं पावनं धर्म्यमुत्तमम्

ಇದು ಧನ್ಯ, ಇದು ಸ್ವರ್ಗಪ್ರದ, ಇದು ಶುದ್ಧಿಕರ, ಇದು ಸುಖ. ಇದು ಪುಣ್ಯ, ಇದು ರಮ್ಯ, ಇದು ಪಾವನ—ಇದು ಧರ್ಮಾನುಕೂಲವಾದ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಮಾರ್ಗ.

Verse 12

महर्षोणामिदं गुह्यं सर्वपापप्रमोचनम् / अत्राधीत्य द्विजो ऽध्यायं निर्मलत्वमवाप्नुयात्

ಇದು ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಗುಹ್ಯೋಪದೇಶ; ಇದು ಸರ್ವಪಾಪವಿಮೋಚನ. ಇಲ್ಲಿ ಈ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ದ್ವಿಜನು ಅಂತರಂಗದ ನಿರ್ಮಲತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 13

यश्चेदं शृणुयान्नित्यं तीर्थं पुण्यं सदा शुचिः / जातिस्मरित्वं लभते नाकपृष्ठे च मोदते

ಯಾರು ಸದಾ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಈ ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಕಥೆಯನ್ನು ನಿತ್ಯ ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪೂರ್ವಜನ್ಮಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

प्राप्यन्ते तानितीर्थानि सद्भिः शिष्टानुदर्शिभिः / स्नाहि तीर्थेषु कौरव्य न च वक्रमतिर्भव

ಆ ತೀರ್ಥಗಳು ಸಜ್ಜನರಿಂದ—ಶಿಷ್ಟರ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರಿಂದ—ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತವೆ. ಓ ಕೌರವ್ಯ, ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡು; ವಕ್ರಮತಿಯಾಗಬೇಡ।

Verse 15

एवमुक्त्वा स भगवान् मार्कण्डेयो महामुनिः / तीर्तानि कथयामास पृथिव्यां यानि कानिचित्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭಗವಾನ್ ಮಹಾಮುನಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕೆಲವು ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು।

Verse 16

भूसमुद्रादिसंस्थानं प्रमाणं ज्योतिषां स्थितम् / पृष्टः प्रोवाच सकलमुक्त्वाथ प्रययो मुनिः

ಕೇಳಿದಾಗ ಮುನಿಯು ಭೂಮಿ-ಸಮುದ್ರಾದಿಗಳ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನೂ, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಕಗಳ ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿ ನಂತರ ಹೊರಟರು।

Verse 17

य इदं कल्यमुत्थाय पठते ऽथ शृणोति वा / मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति

ಯಾರು ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಎದ್ದು ಈ ಮಂಗಳಕರ ಪಾಠವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

← Adhyaya 36Adhyaya 38

Frequently Asked Questions

Bathing at Anaraka (Dharmarāja’s ford) and offering tarpana—especially on the dark-fortnight caturdaśī—are said to remove great sins; the tīrtha is framed as ‘free from hell,’ promising heavenly attainment and non-return in the chapter’s rhetoric of pilgrimage merit.

Any region touched by Gaṅgā’s flow is called tapovana and a field of accomplishment (siddhi-kṣetra); additionally, wherever Maheśvara abides with Devī as Vaṭeśvara is intrinsically a tīrtha, grounding sanctity in both river-presence and divine residence.