Adhyaya 33

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे द्वात्रिंशो ऽध्यायः सूत उवाच ततः सर्वाणि गुह्यानि तीर्थान्यायतनानि च / जगाम भगवान् व्यासो जैमिनिप्रमुखैर्वृतः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅನಂತರ ಜೈಮಿನಿ ಮೊದಲಾದ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭಗವಾನ್ ವ್ಯಾಸನು ಎಲ್ಲಾ ಗುಹ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೂ ಪವಿತ್ರ ಆಯತನಗಳಿಗೂ ಹೊರಟನು।

Verse 2

प्रयागं परमं तीर्थं प्रयागादधिकं शुभम् / विश्वरूपं तथा तीर्थं तालतीर्थमनुत्तमम्

ಪ್ರಯಾಗವು ಪರಮ ತೀರ್ಥ; ಮತ್ತು ಪ್ರಯಾಗಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಶುಭಕರವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶ್ವರೂಪ ತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ಅನುತ್ತಮ ತಾಳತೀರ್ಥವೂ (ವಂದನೀಯ).

Verse 3

आकाशाख्यं महातीर्थं तीर्थं चैवार्षभं परम् / स्वर्नोलं च महातीर्थं गौरीतीर्थमनुत्तमम्

‘ಆಕಾಶಾಖ್ಯ’ ಎಂಬ ಮಹಾತೀರ್ಥವಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪರಮ ‘ಋಷಭ-ತೀರ್ಥ’ವೂ ಇದೆ. ‘ಸ್ವರ್ಣೋಲ’ ಮಹಾತೀರ್ಥ, ಮತ್ತು ‘ಗೌರೀ-ತೀರ್ಥ’ ಅನುತ್ತಮ.

Verse 4

प्राजापत्यं तथा तीर्थं स्वर्गद्वारं तथैव च / जम्बुकेश्वरमित्युक्तं धर्माख्यं तीर्थमुत्तमम्

‘ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ’ ಎಂಬ ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ಸ್ವರ್ಗದ್ವಾರ’ ಎಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಅದನ್ನು ‘ಜಂಬುಕೇಶ್ವರ’ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ‘ಧರ್ಮ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಖ್ಯಾತಿಯಾದ ಅದು ಉತ್ತಮ ತೀರ್ಥ.

Verse 5

गयातीर्थं महातीर्थं तीर्थं चैव महानदी / नारायणं परं तीर्थं वायुतीर्थमनुत्तमम्

ಗಯಾ-ತೀರ್ಥ ಮಹಾತೀರ್ಥ; ಮಹಾನದಿಯೂ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥವೇ. ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಮ ತೀರ್ಥ; ವಾಯು-ತೀರ್ಥ ಅನುತ್ತಮ.

Verse 6

ज्ञानतीर्थं परं गुह्यं वाराहं तीर्थमुत्तमम् / यमतीर्थं महापुण्यं तीर्थं संवर्तकं शुभम्

ಜ್ಞಾನ-ತೀರ್ಥ ಪರಮವೂ ಅತಿಗುಹ್ಯವೂ; ವಾರಾಹ-ತೀರ್ಥ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತೀರ್ಥ. ಯಮ-ತೀರ್ಥ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರ; ಸಂವರ್ತಕ-ತೀರ್ಥ ಶುಭಕರ.

Verse 7

अग्नितीर्थं द्विजश्रेष्ठाः कलशेश्वरमुत्तमम् / नागतीर्थं सोमतीर्थं सूर्यतीर्थं तथैव च

ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅಗ್ನಿ-ತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಕಲಶೇಶ್ವರ (ತೀರ್ಥ) ಇವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನಾಗ-ತೀರ್ಥ, ಸೋಮ-ತೀರ್ಥ, ಸೂರ್ಯ-ತೀರ್ಥಗಳೂ ಇವೆ.

Verse 8

पर्वताख्यं महागुह्यं मणिकर्णमनुत्तमम् / घटोत्कचं तीर्थवरं श्रीतीर्थं च पितामहम्

ಪರ್ವತಾಖ್ಯ (ತೀರ್ಥ), ‘ಮಹಾಗುಹ್ಯ’ ಎಂಬ ಅತಿಗುಹ್ಯ ತೀರ್ಥ, ಅನುತ್ತಮ ಮಣಿಕರ್ಣ; ತೀರ್ಥವರ ಘಟೋತ್ಕಚ; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೀ-ತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹ-ತೀರ್ಥವೂ ಇವೆ.

Verse 9

गङ्गातीर्थं तु देवेशं ययातेस्तीर्थमुत्तमम् / कापिलं चैव सोमेशं ब्रह्मतीर्थमनुत्तमम्

ಗಂಗಾ-ತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ದೇವೇಶ (ತೀರ್ಥ) ಇವೆ; ಯಯಾತಿ ರಾಜನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತೀರ್ಥ ಇದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಪಿಲ (ತೀರ್ಥ) ಮತ್ತು ಸೋಮೇಶ (ತೀರ್ಥ) ಕೂಡ; ಅನುತ್ತಮ ಬ್ರಹ್ಮ-ತೀರ್ಥವೂ ಇದೆ.

Verse 10

अत्र लिङ्गं पुरानीय ब्रह्मा स्नातुं यदा गतः / तदानीं स्थापयामास विष्णुस्तल्लिङ्गमैश्वरम्

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಾಚೀನ ಪವಿತ್ರ ಲಿಂಗವಿತ್ತು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಅದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವು ಆ ಈಶ್ವರಸ್ವರೂಪ ದಿವ್ಯ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 11

ततः स्नात्वा समागत्य ब्रह्मा प्रोवाच तं हरिम् / मयानीतमिदं लिङ्गं कस्मात् स्थापितवानसि

ನಂತರ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮರಳಿ ಬಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹರಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು— “ನಾನು ತಂದ ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದೆ?”

Verse 12

तमाह विष्णुस्त्वत्तो ऽपि रुद्रे भक्तिर्दृढा मम / तस्मात् प्रतिष्ठितं लिङ्गंनाम्ना तव भविष्यति

ವಿಷ್ಣುವು ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ರುದ್ರಾ! ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಅಚಲವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಲಿಂಗವು ನಿನ್ನ ನಾಮದಿಂದಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವುದು.”

Verse 13

भूतेश्वरं तथा तीर्थं तीर्थं धर्मसमुद्भवम् / गन्धर्वतीर्थं परमं वाह्नेयं तीर्थमुत्तमम्

ಹಾಗೆಯೇ ಭೂತೇಶ್ವರ ತೀರ್ಥ, ಧರ್ಮಸಮುದ್ಭವ ಎಂಬ ತೀರ್ಥ, ಪರಮ ಗಂಧರ್ವತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಾಹ್ನೇಯ ತೀರ್ಥಗಳಿವೆ.

Verse 14

दौर्वासिकं व्योमतीर्थं चन्द्रतीर्थं द्विजोत्तमाः / चित्राङ्गदेश्वरं पुण्यं पुण्यं विद्याधरेश्वरम्

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ದೌರ್ವಾಸಿಕ ತೀರ್ಥ, ವ್ಯೋಮತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರತೀರ್ಥ; ಹಾಗೆಯೇ ಪುಣ್ಯವಾದ ಚಿತ್ರಾಂಗದೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವಾದ ವಿದ್ಯಾಧರೇಶ್ವರಗಳೂ ಇವೆ.

Verse 15

केदारतीर्थमुग्राख्यं कालञ्जरमनुत्तमम् / सारस्वतं प्रभासं च भद्रकर्णं ह्रदं शुभम्

‘ಉಗ್ರ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಕೇದಾರತೀರ್ಥ, ಅನುತ್ತಮ ಕಾಲಂಜರ, ಸಾರಸ್ವತ, ಪ್ರಭಾಸ ಮತ್ತು ‘ಭದ್ರಕರ್ಣ’ ಎಂಬ ಶುಭ ಹ್ರದ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳು.

Verse 16

लौकिकाख्यं महातीर्थं तीर्थं चैव वृषध्वजम् / हिरण्यगर्भं गोप्रेक्ष्यं तीर्थं चैव वृषध्वजम्

‘ಲೌಕಿಕಾ’ ಎಂಬ ಮಹಾತೀರ್ಥ, ಹಾಗೆಯೇ ‘ವೃಷಧ್ವಜ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥ; ‘ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ’ ಮತ್ತು ‘ಗೋಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ’ ಇವೂ ತೀರ್ಥಗಳೇ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ವೃಷಧ್ವಜ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವೂ ಇದೆ.

Verse 17

उपशान्तं शिवं चैव व्याघ्रेश्वरमनुत्तमम् / त्रिलोचनं महातीर्थं लोलार्कं चोत्तराह्वयम्

ಉಪಶಾಂತ ಮತ್ತು ಶಿವ ಎಂಬ ತೀರ್ಥಗಳು, ಅನುತ್ತಮ ವ್ಯಾಘ್ರೇಶ್ವರ; ‘ತ್ರಿಲೋಚನ’ ಎಂಬ ಮಹಾತೀರ್ಥ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಉತ್ತರ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಲೋಲಾರ್ಕ.

Verse 18

कपालमोचनं तीर्थं ब्रह्महत्याविनाशनम् / शुक्रेश्वरं महापुण्यमानन्दपुरमुत्तमम्

‘ಕಪಾಲಮೋಚನ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥ, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಮಹಾಪುಣ್ಯದಾಯಕ ‘ಶುಕ್ರೇಶ್ವರ’; ಮತ್ತು ‘ಆನಂದಪುರ’ ಎಂಬ ಉತ್ತಮ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ.

Verse 19

एवमादीनि तीर्थानि प्राधान्यात् कथितानि तु / न शक्यं विस्तराद् वक्तुं तीर्थसंख्या द्विजात्तमाः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಈ ಮೊದಲಾದ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರೇ, ತೀರ್ಥಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 20

तेषु सर्वेषु तीर्थेषु स्नात्वाभ्यर्च्य पिनाकिनम् / उपोष्य तत्र तत्रासौ पाराशर्यो महामुनिः

ಆ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಿನಾಕಿನನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಮಹಾಮುನಿ ಪಾರಾಶರ್ಯನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲೂ ಉಪವಾಸ ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 21

तर्पयित्वा पितॄन् देवान् कृत्वा पिण्डप्रिदानकम् / जगाम पुनरेवापि यत्र विश्वेश्वरः शिवः

ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ, ಪಿಂಡಪ್ರದಾನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಶಿವನಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು।

Verse 22

स्नात्वाभ्यर्च्य परं लिङ्गं शिष्यैः सह महामुनिः / उवाच शिष्यान् धर्मात्मा स्वान् देशान् गन्तुमर्हथा

ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಪರಮ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಮಹಾಮುನಿ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಈಗ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿರಿ।”

Verse 23

ते प्रणम्य महात्मानं जग्मुः पैलादयो द्विजाः / वासं च तत्र नियतो वाराणस्यां चकार सः

ಪೈಲ ಮೊದಲಾದ ದ್ವಿಜ ಋಷಿಗಳು ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೊರಟರು. ಅವನು ನಿಯತಾತ್ಮನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿದನು।

Verse 24

शान्तो दान्तस्त्रिषवणंस्नात्वाभ्यर्च्य पिनाकिनम् / भैक्षाहारो विशुद्धात्मा ब्रह्मचर्यपरायणः

ಶಾಂತನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ, ತ್ರಿಸವಣ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿನಾಕಿನನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಭಿಕ್ಷಾಹಾರದಿಂದ ಬದುಕಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರಬೇಕು।

Verse 25

कदाचिद् वसता तत्र व्यासेनामिततेजसा / भ्रममाणेन भिक्षा तु नैव लब्धा द्विजोत्तमाः

ಎಲೈ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಒಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವ್ಯಾಸರು ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಅಲೆದಾಡಿದರೂ ಅವರಿಗೆ ಆಹಾರವು ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ.

Verse 26

ततः क्रोधावृततनुर्नराणामिह वासिनाम् / विघ्नं सृजामि सर्वेषां येन सिद्धिर्विहीयते

ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ಆವೃತನಾದ ನಾನು, ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ವಿಘ್ನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಇದರಿಂದ ಅವರ ಸಿದ್ಧಿಯು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆನು.

Verse 27

तत्क्षणे सा महादेवी शङ्करार्धशरीरिणी / प्रादुरासीत् स्वयं प्रीत्या वेषं कृत्वा तु मानुषम्

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ಶಂಕರನ ಅರ್ಧಾಂಗಿಯಾದ ಮಹಾದೇವಿಯು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು.

Verse 28

भो भो व्यास महाबुद्धे शप्तव्या भवता न हि / गृहाण भिक्षां मत्तस्त्वमुक्त्वैवं प्रददौ शिवा

"ಎಲೈ ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತ ವ್ಯಾಸನೇ! ನೀನು ಶಪಿಸಬಾರದು. ನನ್ನಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು," ಎಂದು ಹೇಳಿ ಶಿವೆಯು (ಪಾರ್ವತಿ) ಅವರಿಗೆ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡಿದಳು.

Verse 29

उवाच च महादेवी क्रोधनस्त्वं भवान् यतः / इह क्षेत्रे न वस्तव्यं कृतघ्नो ऽसि त्वया सदा

ಮತ್ತು ಮಹಾದೇವಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ನೀನು ಕೋಪಿಷ್ಠನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೃತಘ್ನನಾಗಿದ್ದೀಯೆ."

Verse 30

एवमुक्तः स भगवान् ध्यानाज्ज्ञात्वा परां शिवाम् / उवाच प्रणतो भूत्वा स्तुत्वा च प्रवरैः स्तवैः

ಇಂತೆ ಉಕ್ತನಾದ ಆ ಭಗವಾನ್ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಪರಾಶಿವೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಣಾಮಮಾಡಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತವಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ ನಂತರ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 31

चतुर्दश्यामथाष्टम्यां प्रवेशं देहि शाङ्करि / एवमस्त्वित्यनुज्ञाय देवी चान्तरधीयत

“ಹೇ ಶಾಂಕರಿ, ಚತುರ್ದಶಿ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು (ನಮಗೆ) ಪ್ರವೇಶಾನುಮತಿ ದಯಪಾಲಿಸು.” ದೇವಿ “ಏವಮಸ್ತು” ಎಂದು ಅನುಜ್ಞೆ ನೀಡಿ ಅಂತರಧಾನಳಾದಳು।

Verse 32

एवं स भगवान् व्यासो महायोगी पुरातनः / ज्ञात्वा क्षेत्रगुणान् सर्वान् स्थितस्तस्याथ पार्श्वतः

ಇಂತೆ ಆ ಪುರಾತನ ಮಹಾಯೋಗಿ ಭಗವಾನ್ ವ್ಯಾಸರು ಕ್ಷೇತ್ರದ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ನಂತರ ಅವರ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ನಿಂತರು।

Verse 33

एवं व्यासं स्थितं ज्ञात्वा क्षेत्रं सेवन्ति पण्डिताः / तस्मात् सर्वप्रयत्नेन वाराणस्यां वसेन्नरः

ವ್ಯಾಸರು ಇಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದು ಪಂಡಿತರು ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು।

Verse 34

सूत उवाच यः पठेदविमुक्तस्य माहात्म्यं शृणुयादपि / श्रावयेद् वा द्विजान् शान्तान् सो ऽपियातिपराङ्गतिम्

ಸೂತರು ಹೇಳಿದರು—ಯಾರು ಅವಿಮುಕ್ತ (ಕಾಶಿ)ಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅಥವಾ ಶಾಂತ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನೂ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 35

श्राद्धे वा दैविके कार्ये रात्रावहनि वा द्विजाः / नदीनां चैव तीरेषु देवतायतनेषु च

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ದೈವಿಕ ಕಾರ್ಯವಾಗಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಆಗಲಿ ಹಗಲು ಆಗಲಿ—ಈ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನದೀತೀರಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವತಾ-ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 36

स्नात्वा समाहितमना दम्भमात्सर्यवर्जितः / जपेदीशं नमस्कृत्य स याति परमां गतिम्

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ದಂಭ ಮತ್ತು ಮಾತ್ಸರ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಈಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಜಪಮಾಡಬೇಕು; ಅಂಥವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು (ಮೋಕ್ಷವನ್ನು) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.