Adhyaya 30

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वंविभागे एकोनत्रिशो ऽध्यायः सूत उवाच स शिष्यैः संवृतो धीमान् गुरुर्द्वैपायनो मुनिः / जगाम विपुलं लिङ्गमोङ्कारं मुक्तिदायकम्

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಪೂರ್ವವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಂಶ ಅಧ್ಯಾಯ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಶಿಷ್ಯರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಧೀಮಂತ ಗುರು ದ್ವೈಪಾಯನ ಮುನಿ (ವ್ಯಾಸ) ಮುಕ್ತಿದಾಯಕವಾದ ವಿಶಾಲ ಓಂಕಾರಲಿಂಗದ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು।

Verse 2

तत्राभ्यर्च्य महादेवं शिष्यैः सह महामुनिः / प्रोवाच तस्य माहात्म्यं मुनीनां भावितात्मनाम्

ಅಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಮಹಾಮುನಿಯು ಭಾವಿತಾತ್ಮರಾದ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಅವನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು।

Verse 3

इदं तद् विमलं लिङ्गमोङ्कारं नाम शोभनम् / अस्य स्मरणमात्रेण मुच्यते सर्वपातकैः

ಇದೇ ಆ ವಿಮಲ ಲಿಂಗ—ಶುಭ ‘ಓಂಕಾರ’ ಎಂಬ ನಾಮವುಳ್ಳದು; ಇದರ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

एतत् परतरं ज्ञानं पञ्चयतनमुत्तमम् / सेवितं सूरिभिर्नित्यं वाराणस्यां विमोक्षदम्

ಇದು ಪರಮೋನ್ನತ ಜ್ಞಾನ—ಉತ್ತಮ ಪಂಚಾಯತನ-ಉಪಾಸನೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿತ್ಯ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ; ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಮೋಕ್ಷ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 5

अत्र साक्षान्महादेवः पञ्चायतनविग्रहः / रमते भगवान् रुद्रो जन्तूनामपवर्गदः

ಇಲ್ಲಿ ಸాక్షಾತ್ ಮಹಾದೇವನು ಪಂಚಾಯತನ-ವಿಗ್ರಹರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅಪವರ್ಗ (ಪರಮ ವಿಮೋಚನೆ) ನೀಡುವವನು.

Verse 6

यत् तत् पाशुपतं ज्ञानं पञ्चार्थमिति शब्द्यते / तदेतद् विमलं लिङ्गमोङ्कारे समवस्थितम्

‘ಪಂಚಾರ್ಥ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪಾಶುಪತ ಜ್ಞಾನವೇ ಇದಾಗಿದೆ; ಅದೇ ಈ ವಿಮಲ ಲಿಂಗ, ಓಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಸಮವಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 7

शान्त्यतीता तथा शान्तिर्विद्या चैव परा कला / प्रतिष्ठा च निवृत्तिश्च पञ्चार्थं लिङ्गमैश्वरम्

ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ; ಹಾಗೆಯೇ ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಪರಾಕಲೆ; ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ನಿವೃತ್ತಿ—ಇವೇ ಐದು ಈಶ್ವರಲಿಂಗದ ಪಂಚಾರ್ಥಗಳು.

Verse 8

पञ्चानामपि देवानां ब्रह्मादीनां सदाश्रयम् / ओङ्कारबोधकं लिङ्गं पञ्चायतनमुच्यते

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಐದು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸದಾ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದ್ದು, ಓಂಕಾರದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ಲಿಂಗವೇ ‘ಪಂಚಾಯತನ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 9

संस्मरेदैश्वरं लिङ्गं पञ्चायतनमव्ययम् / देहान्ते तत्परं ज्योतिरानन्दं विशते बुधः

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಸದಾ ಈಶ್ವರನ ಅವ್ಯಯ ಪಂಚಾಯತನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲಿ. ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತತ್ಪರನಾಗಿ ಆನಂದಸ್ವರೂಪವಾದ ದಿವ್ಯ ಜ್ಯೋತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

अत्र देवर्षयः पूर्वं सिद्धा ब्रह्मर्षयस्तथा / उपास्य देवमीशानं प्राप्तवन्तः परं पदम्

ಇಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು ಹಾಗೂ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಈಶಾನ ದೇವರನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 11

मत्स्योदर्यास्तटे पुण्यं स्थानं गुह्यतमं शुभम् / गोचर्ममात्रं विप्रेन्द्रा ओङ्कारेश्वरमुत्तमम्

ಮತ್ಸ್ಯೋದರೀ ತಟದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಗುಹ್ಯ ಮತ್ತು ಶುಭವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ. ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ, ಅದು ಗೋಚರ್ಮಮಾತ್ರ ಪ್ರಮಾಣವಾದರೂ ಅದೇ ಉತ್ತಮನಾದ ಓಂಕಾರೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದೆ.

Verse 12

कृत्तिवासेश्वरं लिङ्गः मध्यमेश्वरमुत्तमम् / विश्वेश्वरं तथोङ्कारं कपर्देश्वरमेव च

(ಇಲ್ಲಿನ) ಶಿವಲಿಂಗಗಳು ಇವು—ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರ, ಉತ್ತಮನಾದ ಮಧ್ಯಮೇಶ್ವರ, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ, ಹಾಗೆಯೇ ಓಂಕಾರ, ಮತ್ತು ಕಪರ್ದೇಶ್ವರ ಕೂಡ.

Verse 13

एतानि गुह्यलिङ्गानि वाराणस्यां द्विजोत्तमाः / न कश्चिदिह जानाति विना शंभोरनुग्रहात्

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಇವು ಗುಹ್ಯ ಲಿಂಗಗಳು; ಶಂಭು (ಶಿವ)ನ ಅನುಗ್ರಹವಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿಯರು.

Verse 14

एवमुक्त्वा ययौ कृष्णः पाराशर्यो महामुनिः / कृत्तिवासेश्वरं लिङ्गं द्रष्टुं देवस्य शूलिनः

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಪರಾಶರಪುತ್ರ ಮಹಾಮುನಿ ಕೃಷ್ಣ ದ್ವೈಪಾಯನನು ಶೂಲಧಾರಿ ದೇವನ ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನಾರ್ಥ ಹೊರಟನು।

Verse 15

समभ्यर्च्य तथा शिष्यैर्माहात्म्यं कृत्तिवाससः / कथयामास शिष्येभ्यो भगवान् ब्रह्मवित्तमः

ನಂತರ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಗವಾನ್ ಕೃತ್ತಿವಾಸ (ಶಿವ)ನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು।

Verse 16

अस्मिन् स्थाने पुरा दैत्यो हस्ती भूत्वा भवान्तिकम् / ब्राह्मणान् हन्तुमायातो ये ऽत्र नित्यमुपासते

ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ದೈತ್ಯನು ಆನೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಇಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಂದನು।

Verse 17

तेषां लिङ्गान्महादेवः प्रादुरासीत् त्रिलोचनः / रक्षणार्थं द्विजश्रेष्ठा भक्तानां भक्तवत्सलः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಅವರ ಲಿಂಗದಿಂದ ತ್ರಿನೇತ್ರ ಮಹಾದೇವನು ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಭಕ್ತವತ್ಸಲನಾಗಿ ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ।

Verse 18

हत्वा गजाकृतिं दैत्यं शूलेनावज्ञया हरः / वसस्तस्याकरोत् कृत्तिं कृत्तिवासेश्वरस्ततः

ಆನೆಯ ರೂಪ ಪಡೆದ ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಹರನು ಅವಜ್ಞೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಶೂಲದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿ, ಅದರ ಚರ್ಮವನ್ನು ವಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು।

Verse 19

अत्र सिद्धिं परां प्राप्ता मुनयो मुनिपुङ्गवाः / तेनैव च शरीरेण प्राप्तास्तत् परमं पदम्

ಇಲ್ಲಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಋಷಿಗಳು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು; ಮತ್ತು ಅದೇ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಅವರು ಪರಮ ಪದ (ಪರಮ ಧಾಮ)ವನ್ನು ತಲುಪಿದರು।

Verse 20

विद्या विद्येश्वरा रुद्राः शिवाये च प्रकीर्तिताः / कृत्तिवासेश्वरं लिङ्गं नित्यमावृत्य संस्थिताः

ದಿವ್ಯ ವಿದ್ಯೆಗಳು, ವಿದ್ಯೇಶ್ವರರು, ರುದ್ರರು ಮತ್ತು ‘ಶಿವ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವ ಶಿವಗಣಗಳು—ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಆವರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 21

ज्ञात्वा कलियुगं घोरमधर्मबहुलं जनाः / कृत्तिवासं न मुञ्चन्ति कृतार्थास्ते न संशयः

ಕಲಿಯುಗವು ಘೋರವಾಗಿಯೂ ಅಧರ್ಮಬಹುಳವಾಗಿಯೂ ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಜನರು ಕೃತ್ತಿವಾಸವನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಕೃತಾರ್ಥರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 22

जन्मान्तरसहस्त्रेण मोक्षो ऽन्यत्राप्यते न वा / एकेन जन्मना मोक्षः कृत्तिवासे तु लभ्यते

ಇತರ ಕಡೆ ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಗಳಿಂದ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗಬಹುದು—ಅಥವಾ ಸಿಗದೇ ಇರಬಹುದು; ಆದರೆ ಕೃತ್ತಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 23

आलयः सर्वसिद्धानामेतत् स्थानं वदन्ति हि / गोपितं देवदेवेन महादेवेन शंभुना

ಈ ಸ್ಥಳವು ಸರ್ವ ಸಿದ್ಧರ ಆಲಯವೆಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ದೇವದೇವ ಮಹಾದೇವ ಶಂಭು ಇದನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 24

युगे युगे ह्यत्र दान्ता ब्राह्मणा वेदपारागाः / उपासते महादेवं जपन्ति शतरुद्रियम्

ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ದಮವಂತ, ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿ ಶತರುದ್ರೀಯವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 25

स्तुवन्ति सततं देवं त्र्यम्बकं कृत्तिवाससम् / ध्यायन्ति हृदये देवं स्थाणुं सर्वान्तरं शिवम्

ಅವರು ಸದಾ ಕೃತ್ತಿವಾಸನಾದ ತ್ರ್ಯಂಬಕ ದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿ ಸ್ಥಾಣು-ಸ್ವರೂಪ ಶಿವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 26

गायन्ति सिद्धाः किल गीतकानि ये वाराणस्यां निवसन्ति विप्राः / तेषामथैकेन भवेन मुक्तिर् ये कृत्तिवासं शरणं प्रपन्नाः

ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಆ ವಿಪ್ರರ ಕುರಿತು ಸಿದ್ಧರು ಪವಿತ್ರ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಕೃತ್ತಿವಾಸನನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಪಡೆದವರಿಗೆ ಒಂದೇ ಭವದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 27

संप्राप्य लोके जगतामभीष्टं सुदुर्लभं विप्रकुलेषु जन्म / ध्याने समाधाय जपन्ति रुद्रं ध्यायन्ति चित्ते यतयो महेशम्

ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅಭೀಷ್ಟವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕುಲಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದು ಯತಿಗಳು ಧ್ಯಾನ-ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿ ರುದ್ರನ ಜಪ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 28

आराधयन्ति प्रभुमीशितारं वाराणसीमध्यगता मुनिन्द्राः / यजन्ति यज्ञैरभिसंधिहीनाः स्तुवन्ति रुद्रं प्रणमन्ति शंभुम्

ವಾರಾಣಸಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮುನೀಂದ್ರರು ಪ್ರಭು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸಂಕಲ್ಪರಹಿತರಾಗಿ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಶಂಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 29

नमो भवायामलयोगधाम्ने स्थाणुं प्रपद्ये गिरिशं पुराणम् / स्मरामि रुद्रं हृदये निविष्टं जाने महादेवमनेकरूपम्

ನಿರ್ಮಲ ಯೋಗಧಾಮವಾದ ಭವನೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಾನು ಪುರಾತನ ಗಿರೀಶ ಸ್ಥಾಣುವಿನ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅನೇಕರೂಪಧಾರಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತೇನೆ.