Adhyaya 29

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे अष्टाविंशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः प्राप्य वाराणसीं दिव्यां कृष्णद्वैपायनो मुनिः / किमकार्षोन्महाबुद्धिः श्रोतुं कौतूहलं हि नः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಪೂರ್ವವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾವಿಂಶ ಅಧ್ಯಾಯ. ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ದಿವ್ಯ ವಾರಾಣಸಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಮಹಾಬುದ್ಧಿ ಮುನಿ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನನು ಏನು ಮಾಡಿದನು? ಕೇಳಲು ನಮಗೆ ಮಹಾ ಕುತೂಹಲ.

Verse 2

सूत उवाच प्राप्य वाराणसी दिव्यामुपस्पृश्य महामुनिः / पूजयामास जाह्नव्यां देवं विश्वेश्वरं शिवम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ದಿವ್ಯ ವಾರಾಣಸಿಗೆ ತಲುಪಿ ಮಹಾಮುನಿಯು ಪವಿತ್ರ ಜಲವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಶುದ್ಧನಾದನು. ನಂತರ ಜಾಹ್ನವಿ (ಗಂಗಾ) ತೀರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನಾದ ಶಿವಭಗವಂತನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು।

Verse 3

तमागतं पुनिं दृष्ट्वा तत्र ये निवसन्ति वै / पूजयाञ्चक्रिरे व्यासं मुनयो मुनिपुङ्गवम्

ಆ ಪುಣ್ಯ ಮುನಿಯು ಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದ ಮುನಿಗಳು ಮುನಿಪುಂಗವನಾದ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದರು।

Verse 4

पप्रच्छुः प्रणताः सर्वे कथाः पापविनाशनीः / महादेवाश्रयाः पुण्या मोक्षधर्मान् सनातनान्

ಎಲ್ಲರೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಪಾಪವಿನಾಶಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು—ಮಹಾದೇವನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿರುವ ಪುಣ್ಯವಾದ, ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮದ ಸನಾತನ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು।

Verse 5

स चापि कथयामास सर्वज्ञो भगवानृषिः / माहात्म्यं देवदेवस्य धर्मान् वेदनिदर्शितान्

ನಂತರ ಸರ್ವಜ್ಞನಾದ ಭಗವಾನ್ ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದನು—ದೇವದೇವನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೂ ವೇದದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲಾದ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು।

Verse 6

तेषां मध्ये मुनीन्द्राणां व्यासशिष्यो महामुनिः / पृष्टवान् जैमिनिर्व्यासं गूढमर्थं सनातनम्

ಆ ಮುನೀಂದ್ರರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಶಿಷ್ಯನಾದ ಮಹಾಮುನಿ ಜೈಮಿನಿ, ಸನಾತನವಾದ ಗುಢಾರ್ಥವನ್ನು ಕುರಿತು ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು।

Verse 7

जैमिनिरुवाच भगवन् संशयं त्वेकं छेत्तुमर्हसि तत्त्वतः / न विद्यते ह्यविदितं भवता परमर्षिणा

ಜೈಮಿನಿ ಹೇಳಿದರು— ಓ ಭಗವನ್, ನನ್ನ ಈ ಒಂದೇ ಸಂಶಯವನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ನಿವಾರಿಸಬೇಕಾದವರು ನೀವು. ಓ ಪರಮರ್ಷಿ, ನಿಮಗೆ ಯಾವುದೂ ಅಜ್ಞಾತವಲ್ಲ.

Verse 8

केचिद् ध्यानं प्रशंसन्ति धर्ममेवापरे जनाः / अन्ये सांख्यं तथा योगं तपस्त्वन्ये महर्षयः

ಕೆಲವರು ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತವರು ಸಾಂಖ್ಯ ಹಾಗೂ ಯೋಗವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ; ಇತರ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತಪಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

ब्रह्मचर्यमथो मौनमन्ये प्राहर्महर्षयः / अहिंसां सत्यमप्यन्ये संन्यासमपरे विदुः

ಕೆಲ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಮೌನವನ್ನು ಧರ್ಮವೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತವರು ಸನ್ನ್ಯಾಸವನ್ನೇ ಧರ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 10

केचिद् दयां प्रशंसन्ति दानमध्ययनं तथा / तीर्थयात्रां तथा केचिदन्ये चेन्द्रियनिग्रहम्

ಕೆಲವರು ದಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ದಾನ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು. ಕೆಲವರು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತವರು ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 11

किमेतेषां भवेज्ज्यायः प्रब्रूहि मुनिपुङ्गव / यदि वा विद्यते ऽप्यन्यद् गुह्यं तद्वक्तुमर्हसि

ಓ ಮುನಿಪುಂಗವ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವೆಂದು ತಿಳಿಸಿ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಗುಹ್ಯ ಉಪದೇಶವಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನೂ ಹೇಳಲು ನೀವು ಅರ್ಹರು.

Verse 12

श्रुत्वा स जैमिनेर्वाक्यं कृष्णद्वैपायनो मुनिः / प्राह गम्भीरया वाचा प्रणम्य वृषकेतनम्

ಜೈಮಿನಿಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಮುನಿ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ (ವ್ಯಾಸ)ನು ವೃಷಕೇತನ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಗಂಭೀರ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು।

Verse 13

साधु साधु महाभाग यत्पृष्टं भवता मुने / वक्ष्ये गुह्यतमाद् गुह्यं श्रुण्वन्त्वन्ये महर्षयः

ಸಾಧು ಸಾಧು ಮಹಾಭಾಗ ಮುನೇ! ನೀನು ಕೇಳಿದುದು ಅತ್ಯಂತ ಯುಕ್ತ. ನಾನು ಪರಮಗುಹ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಗುಹ್ಯವಾದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು; ಇತರ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ಕೇಳಲಿ।

Verse 14

ईश्वरेण पुरा प्रोक्तं ज्ञानमेतत् सनातनम् / गूढमप्राज्ञविद्विष्टं सेवितं सूक्ष्मदर्शिभिः

ಈ ಸನಾತನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಈಶ್ವರನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು. ಇದು ಗೂಢ; ಅಪ್ರಾಜ್ಞರಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯ, ಆದರೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮತತ್ತ್ವದರ್ಶಿಗಳು ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 15

नाश्रद्दधाने दातव्यं नाभक्ते परमेष्ठिनः / न वेदविद्विषु शुभं ज्ञाननानां ज्ञानमुत्तमम्

ಅಶ್ರದ್ಧೆಯವನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು; ಪರಮೇಶ್ವರನ ಅಭಕ್ತನಿಗೂ ಅಲ್ಲ. ವೇದದ್ವೇಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶುಭವಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮತತ್ತ್ವಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಜ್ಞಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ।

Verse 16

मेरुशृङ्गे पुरा देवमीशानं त्रिपुरद्विषम् / देवासनगता देवी महादेवमपृच्छत

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೇರುಶಿಖರದಲ್ಲಿ ದೇವಿ ದಿವ್ಯಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನಳಾಗಿ ತ್ರಿಪುರದ್ವೇಷಿ ಈಶಾನ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು।

Verse 17

देव्युवाच देवदेव महादेव भक्तानामार्तिनाशन / कथं त्वां पुरुषो देवमचिरादेव पश्यति

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವದೇವ, ಹೇ ಮಹಾದೇವ, ಭಕ್ತರ ಆರ್ಥಿ-ನಾಶಕ! ಮನುಷ್ಯನು ನಿನ್ನನ್ನು, ಹೇ ದೇವೇಶ್ವರ, ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲೇ ಹೇಗೆ ದರ್ಶನಮಾಡಬಹುದು?

Verse 18

सांख्ययोगस्तथा ध्यानं कर्मयोगो ऽथ वैदिकः / आयासबहुला लोके यानि चान्यानि शङ्कर

ಹೇ ಶಂಕರ! ಸಾಂಖ್ಯಯೋಗ, ಧ್ಯಾನ, ಕರ್ಮಯೋಗ ಹಾಗೂ ವೈದಿಕ ಕರ್ಮಮಾರ್ಗ—ಮತ್ತು ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಇತರ ಸಾಧನೆಗಳೂ—ಬಹುಪಾಲು ಶ್ರಮಭರಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 19

येन विब्रान्तचित्तानां योगिनां कर्मिणामपि / दृश्यो हि भगवान् सूक्ष्मः सर्वेषामथ देहिनाम्

ಆ ಉಪಾಯದಿಂದ, ಚಿತ್ತಭ್ರಾಂತಿಯಾದ ಯೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ಕರ್ಮಿಗಳಿಗೂ ಸಹ, ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾದ ಭಗವಾನ್ ಎಲ್ಲ ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ದರ್ಶನಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

एतद् गुह्यतमं ज्ञानं गूढं ब्रह्मादिसेवितम / हिताय सर्वभक्तानां ब्रूहि कामाङ्गनाशन

ಇದು ಪರಮಗುಹ್ಯವಾದ ಜ್ಞಾನ—ಅತಿಗೂಢವಾದುದು—ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರೂ ಸೇವಿಸುವುದು. ಹೇ ಕಾಮಗಣನಾಶಕ! ಎಲ್ಲ ಭಕ್ತರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳು.

Verse 21

ईश्वर उवाच अवाच्यमेतद् विज्ञानं ज्ञानमज्ञैर्बहिष्कृतम् / वक्ष्ये तव यथा तत्त्वं यदुक्तं परमर्षिभिः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಈ ಅನುಭವಸಿದ್ಧ ವಿಜ್ಞಾನವು ವಾಣಿಗೆ ಅತೀತ; ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಪರಮರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ ಯಥಾರ್ಥ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಿನಗೆ ನಾನು ಹೇಳುವೆನು.

Verse 22

परं गुह्यतमं क्षेत्रं मम वाराणसी पुरी / सर्वेषामेव भूतानां संसारार्णवतारिणी

ನನ್ನ ನಗರವಾದ ವಾರಾಣಸಿ ಪರಮ ಗುಹ್ಯತಮವೂ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವೂ ಆದ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ. ಅದು ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸಂಸಾರಸಾಗರದಿಂದ ದಾಟಿಸುವ ತಾರಿಣಿ.

Verse 23

तत्र भक्ता महादेवि मदीयं व्रतमास्थिताः / निवसन्ति महात्मानः परं नियममास्थिताः

ಅಲ್ಲಿ, ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ನನ್ನ ವ್ರತವನ್ನು ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಿದ ಭಕ್ತರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅವರು ಮಹಾತ್ಮರು, ಪರಮ ನಿಯಮ-ಸಂಯಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರು.

Verse 24

उत्तमं सर्वतीर्थानां स्थानानामुत्तमं च तत् / ज्ञानानामुत्तमं ज्ञानमविमुक्तं परं मम

ಅವಿಮುಕ್ತವು ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥ; ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅದೇ ಉತ್ತಮ ಧಾಮ. ಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಪರಮ ಜ್ಞಾನ—ಅವಿಮುಕ್ತ, ನನ್ನ ಪರಮ ಪದ.

Verse 25

स्थानान्तरं पवित्राणि तीर्थान्यायतनानि च / श्मशानसंस्थितान्येव दिव्यभूमिगतानि च

ಇನ್ನೂ ಇತರ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನಗಳಿವೆ—ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳು—ಕೆಲವು ಶ್ಮಶಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ, ಇನ್ನಾವು ದಿವ್ಯ ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರ ಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಇವೆ.

Verse 26

भूर्लोके नैव संलग्नमन्तरिक्षे ममालयम् / अयुक्तास्तन्न पश्यन्ति युक्ताः पश्यन्ति चेतसा

ನನ್ನ ಆಲಯವು ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ; ಅದು ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಅಯುಕ್ತರು ಅದನ್ನು ಕಾಣರು, ಯೋಗಯುಕ್ತರು ಶುದ್ಧ ಚೇತಸದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

Verse 27

श्मसानमेतद् विख्यातमविमुक्तमिति श्रुतम् / कालो भूत्वा जगदिदं संहराम्यत्र सुन्दरि

ಈ ಸ್ಥಳ ಶ್ಮಶಾನವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ‘ಅವಿಮುಕ್ತ’ ಎಂದು ಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ಓ ಸುಂದರಿ, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಾಲಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 28

देवीदं सर्वगुह्यानां स्थानं प्रियतमं मम / मद्भक्तास्तत्र गच्छन्ति मामेव प्रविशन्ति ते

ಓ ದೇವಿ, ಇದು ಎಲ್ಲ ಗುಹ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಗುಹ್ಯವಾದ, ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಧಾಮ. ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವರು ನನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 29

दत्तं जप्तं हुतं चेष्टं तपस्तप्तं कृतं च यत् / ध्यानमध्ययनं ज्ञानं सर्वं तत्राक्षयं भवेत्

ಯಾವ ದಾನವನ್ನಾದರೂ, ಯಾವ ಜಪವನ್ನಾದರೂ, ಹೋಮದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಆಹುತಿಯನ್ನಾದರೂ, ಧರ್ಮಪ್ರಯತ್ನವನ್ನಾದರೂ, ತಪಸ್ಸನ್ನಾದರೂ, ಮತ್ತೇನನ್ನಾದರೂ—ಧ್ಯಾನ, ಶಾಸ್ತ್ರಾಧ್ಯಯನ, ಜ್ಞಾನ ಸಹಿತ—ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 30

जन्मान्तरसहस्त्रेषु यत्पापं पूर्वसंचितम् / अविमुक्तं प्रविष्टस्य तत्सर्वं व्रजति क्षयम्

ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಸಂಚಿತವಾದ ಯಾವ ಪಾಪವಿದ್ದರೂ, ಅವಿಮುಕ್ತವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವನಿಗೆ ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 31

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा ये वर्णसंकराः / स्त्रियो म्लेच्छाश्च ये चान्ये संकीर्णाः पापयोनयः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು—ಮತ್ತು ವರ್ಣಸಂಕರರಾದವರು; ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಮ್ಲೇಚ್ಛರು ಹಾಗೂ ಇತರರು—ಇವರೆಲ್ಲ ಮಿಶ್ರ ಗುಂಪುಗಳು, ಪಾಪಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ।

Verse 32

कोटाः पिपीलिकाश्चैव ये चान्ये मृगपक्षिणः / कालेन निधनं प्राप्ता अविमुक्ते वरानने

ಹೇ ವರಾನನೆ! ಅವಿಮುಕ್ತದಲ್ಲಿ ಕೀಟಗಳು, ಇರುವೆಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಮೃಗ-ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಕಾಲವಶವಾಗಿ ಮರಣವನ್ನು ಪಡೆದಿವೆ.

Verse 33

चन्द्रार्धमौलयस्त्र्यक्षा महावृषभवाहनाः / शिवे मम पुरे देवि जायन्ते तत्र मानवाः

ಹೇ ದೇವಿ ಶಿವೇ! ನನ್ನ ಆ ಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ರುದ್ರಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ—ಚಂದ್ರಾರ್ಧಮೌಲಿ, ತ್ರಿನೇತ್ರರು, ಮಹಾವೃಷಭವಾಹನರು.

Verse 34

नाविमुक्ते मृतः कश्चिन्नरकं याति किल्बिषी / ईश्वरानुगृहीता हि सर्वे यान्ति परां गतिम्

ಅವಿಮುಕ್ತದಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಪಾಪಿಯೂ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಈಶ್ವರನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 35

मोक्षं सुदुर्लभं मत्वा संसारं चातिभीषणम् / अश्मना चरणौ हत्वा वाराणस्यां वसेन्नरः

ಮೋಕ್ಷವು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ, ಸಂಸಾರವು ಅತಿಭೀಷಣ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಮನುಷ್ಯನು ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು—ಅವಶ್ಯಕವಾದರೆ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ತನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದುಕೊಂಡರೂ (ತನ್ನನ್ನು ಬಲವಂತಪಡಿಸಿ) ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬೇಕು.

Verse 36

दुर्लभा तपसा चापि पूतस्य परमेश्वरि / यत्र तत्र विपन्नस्य गतिः संसारमोक्षणी

ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರಿ! ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧನಾದವನಿಗೂ ನೀನು ದುರ್ಲಭೆ; ಆದರೆ ವಿಪನ್ನನಿಗೆ ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ನೀಡುವ ಶರಣಾಗತಿಯಾಗುತ್ತೀ.

Verse 37

प्रसादाज्जायते ह्येतन्मम शैलेन्द्रनन्दिनि / अप्रबुद्धा न पश्यन्ति मम मायाविमोहिताः

ಓ ಶೈಲೇಂದ್ರನಂದಿನಿ! ಈ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನವು ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಅಪ್ರಬುದ್ಧರು ನನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ವಿಮೋಹಿತರಾಗಿ ನನನ್ನು—ಪರಮಸತ್ಯವನ್ನು—ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 38

अविमुक्तं न सेवन्ति मूढा ये तमसावृताः / विण्मूत्ररेतसां मध्ये ते वसन्ति पुनः पुनः

ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತರಾದ ಮೂಢರು ಅವಿಮುಕ್ತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮಲ, ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ರೇತಸ್ಸಿನ ಮಧ್ಯೆ—ಅಶುಚಿ ದೇಹಬಂಧನದಲ್ಲಿ—ಪುನಃ ಪುನಃ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 39

हन्यमानो ऽपि यो विद्वान् वसेद् विघ्नशतैरपि / स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

ಹಲ್ಲೆಗೊಳಗಾದರೂ ನೂರಾರು ವಿಘ್ನಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಇರುವ ವಿದ್ಯಾವಂತನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 40

जन्ममृत्युजरामुक्तं परं याति शिवालयम् / अपुनर्मरणानां हि सा गतिर्मोक्षकाङ्क्षिणाम् / यां प्राप्य कृतकृत्यः स्यादिति मन्यन्ति पण्डताः

ಜನ್ಮ, ಮರಣ ಮತ್ತು ಜರೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸಾಧಕನು ಪರಮ ಶಿವಾಲಯವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ಮೋಕ್ಷಕಾಂಕ್ಷಿಗಳ ಗತಿ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋದವರಿಗೆ ಪುನರ್ಮರಣವಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಪಡೆದವನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 41

न दानैर्न तपोभिश्च न यज्ञैर्नापि विद्यया / प्राप्यते गतिरुत्कृष्टा याविमुक्ते तु लभ्यते

ದಾನದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಕೇವಲ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ—ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಗತಿ ದೊರೆಯದು; ಅದು ವಿಮುಕ್ತಿ—ಮುಕ್ತಿ—ಯಿಂದಲೇ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 42

नानावर्णा विवर्णाश्च चण्डालाद्या जुगुप्सिताः / किल्बिषैः पूर्णदेहा ये विशिष्टैः पातकैस्तथा / भेषजं परमं तेषामविमुक्तं विदुर्बुधाः

ನಾನಾವರ್ಣದವರೂ, ಪತಿತ ಸ್ಥಿತಿಯವರೂ—ಚಂಡಾಲಾದಿ ಜುಗುಪ್ಸಿತರಾಗಿ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುವವರು, ಅವರ ದೇಹಗಳು ಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ ವಿಶೇಷ ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದಲೂ ತುಂಬಿದಂತಿದ್ದರೂ—ಅವರಿಗೂ ಅವಿಮುಕ್ತ (ಕಾಶೀ)ವೇ ಪರಮ ಔಷಧ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರಿಹಾರವೆಂದು ಪಂಡಿತರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 43

अविमुक्तं परं ज्ञानमविमुक्तं परं पदम् / अविमुक्तं परं तत्त्वमविमुक्तं परं शिवम्

ಅವಿಮುಕ್ತವೇ ಪರಮ ಜ್ಞಾನ; ಅವಿಮುಕ್ತವೇ ಪರಮ ಪದ. ಅವಿಮುಕ್ತವೇ ಪರಮ ತತ್ತ್ವ; ಅವಿಮುಕ್ತವೇ ಪರಮ ಶಿವ ಸ್ವಯಂ.

Verse 44

कृत्वा वै नैष्ठिकीं दीक्षामविमुक्ते वसन्ति ये / तेषां तत्परमं ज्ञानं ददाम्यन्ते परं पदम्

ಅವಿಮುಕ್ತದಲ್ಲಿ ನೈಷ್ಠಿಕೀ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ನಾನು ಆ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 45

प्रायागं नैमिषं पुण्यं श्रीशैलो ऽथ महालयः / केदारं भद्रकर्णं च गया पुष्करमेव च

ಪ್ರಯಾಗ, ಪುಣ್ಯ ನೈಮಿಷ, ಶ್ರೀಶೈಲ ಮತ್ತು ಮಹಾಲಯ; ಕೇದಾರ, ಭದ್ರಕರ್ಣ, ಗಯಾ ಹಾಗೂ ಪುಷ್ಕರವೂ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳು.

Verse 46

कुरुक्षेत्रं रुद्रकोटिर्नर्मदाम्रातकेश्वरम् / शालिग्रामं च कुब्जाम्रं कोकामुखमनुत्तमम् / प्रभासं विजयेशानं गोकर्णं भद्रकर्णकम्

ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ರುದ್ರಕೋಟಿ, ನರ್ಮದಾ ತೀರದ ಅಮ್ರಾತಕೇಶ್ವರ; ಶಾಲಿಗ್ರಾಮ ಮತ್ತು ಕುಬ್ಜಾಮ್ರ; ಅನುತ್ತಮ ಕೋಕಾಮುಖ; ಪ್ರಭಾಸ, ವಿಜಯೇಶಾನ, ಗೋಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಭದ್ರಕರ್ಣಕ—ಇವು ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥಗಳೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 47

एतानि पुण्यस्थानानि त्रैलोक्ये विश्रुतानि ह / न यास्यन्ति परं मोक्षं वाराणस्यां यथा मृताः

ಈ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನಗಳು ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವೇ; ಆದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದವರು ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವರಂತೆ ಪರಮ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯರು।

Verse 48

वाराणस्यां विशेषेण गङ्गा त्रिपथगामिनी / प्रविष्टा नाशयेत् पापं जन्मान्तरशतैः कृतम्

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪಥಗಾಮಿನಿ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ನೂರಾರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 49

अन्यत्र सुलभा गङ्गा श्राद्धं दानं तपो जपः / व्रतानि सर्वमेवैतद् वाराणस्यां सुदुर्लभम्

ಬೇರೆಡೆ ಗಂಗೆಯೂ ಸುಲಭ, ಶ್ರಾದ್ಧ-ದಾನ-ತಪ-ಜಪ-ವ್ರತಗಳೂ ಸುಲಭ; ಆದರೆ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ (ಸಿದ್ಧಫಲದೊಂದಿಗೆ) ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ।

Verse 50

यजेत जुहुयान्नित्यं ददात्यर्चयते ऽमरान् / वायुभक्षश्च सततं वाराणस्यां स्तितो नरः

ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ನಿತ್ಯ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ ಹೋಮಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಲಿ, ದಾನ ನೀಡಲಿ, ಅಮರ ದೇವರನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಸದಾ ಸಂಯಮದಿಂದ, ವಾಯುಭಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಿದಂತೆ ತಪೋನಿಷ್ಠ ಜೀವನ ನಡೆಸಲಿ।

Verse 51

यदि पापो यदि शठो यदि वाधार्मिको नरः / वाराणसीं समासाद्य पुनाति सकलं नरः

ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪಿಯಾಗಿರಲಿ, ವಂಚകനಾಗಿರಲಿ, ಅಧಾರ್ಮಿಕನಾಗಿರಲಿ—ವಾರಾಣಸಿಯನ್ನು ಸೇರಿದಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 52

वाराणस्यां महादेवं येर्ऽचयन्ति स्तुवन्ति वै / सर्वपापविनिर्मुक्तास्ते विज्ञेया गणेश्वराः

ವಾರಾಣಸಿ (ಕಾಶಿ)ಯಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸುವವರು, ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ಶಿವಗಣಗಳಲ್ಲಿ ಗಣೇಶ್ವರರು (ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು) ಎಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 53

अन्यत्र योगज्ञानाभ्यां संन्यासादथवान्यतः / प्राप्यते तत् परं स्थानं सहस्त्रेणैव जन्मना

ಯೋಗ ಮತ್ತು ವಿಮೋಚಕ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ—ಅಥವಾ ಸಂನ್ಯಾಸ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಶೇಷ ಉಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ—ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಾನ ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಗಳ ನಂತರವೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 54

ये भक्ता देवदेवेशे वाराणस्यां वसन्ति वै / ते विन्दन्ति परं मोक्षमेकेनैव तु जन्मना

ದೇವದೇವೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ವಾರಾಣಸಿ (ಕಾಶಿ)ಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಭಕ್ತರು ಪರಮ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 55

यत्र योगस्तथा ज्ञानं मुक्तिरेकेन जन्मना / अविमुक्तं समासाद्य नान्यद् गच्छेत् तपोवनम्

ಯೋಗವೂ ಜ್ಞಾನವೂ ಇರುವಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿ. ಅವಿಮುಕ್ತ (ಕಾಶಿ)ಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ತಪೋವನಕ್ಕೂ ಹೋಗಬಾರದು।

Verse 56

यतो मया न मुक्तं तदविमुक्तं ततः स्मृतम् / तदेव गुह्यं गुह्यानामेतद् विज्ञाय मुच्यते

ನಾನು ಇದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ‘ಅವಿಮುಕ್ತ’ (ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲದದು) ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಗುಹ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗುಹ್ಯತಮ; ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 57

ज्ञानाज्ञानाभिनिष्ठानां परमानन्दमिच्छताम् / या गतिर्विहिता सुभ्रु साविमुक्ते मृतस्य तु

ಹೇ ಸುಭ್ರೂ! ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠರಿಗೂ ಸಾಧನೆ/ಕರ್ಮನಿಷ್ಠರಿಗೂ, ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರವು ವಿಧಿಸಿದ ಯಾವ ಗತಿಯಿದೆಯೋ—ಅವಿಮುಕ್ತದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಭಾವದಿಂದ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಅದೇ ಪರಮಗತಿ ಆಗುತ್ತದೆ।

Verse 58

यानि चैवाविमुक्तस्य देहे तूक्तानि कृत्स्नशः / पुरी वाराणसी तेभ्यः स्थानेभ्यो ह्यधिकाशुभा

ಅವಿಮುಕ್ತನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಿಗಿಂತಲೂ—ಕಾಶೀಪುರಿ ವಾರಾಣಸಿ ಇನ್ನೂ ಅಧಿಕ ಶುಭಕರವಾಗಿದೆ।

Verse 59

यत्र साक्षान्महादेवो देहान्ते स्वयमीश्वरः / व्याचष्टे तारकं ब्रह्म तत्रैव ह्यविमुक्तकम्

ದೇಹಾಂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಈಶ್ವರನಾದ ಮಹಾದೇವನು ಸాక్షಾತ್ ಆಗಿ ‘ತಾರಕ ಬ್ರಹ್ಮ’ವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವ ಸ್ಥಳ—ಅದೇ ‘ಅವಿಮುಕ್ತಕ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 60

यत् तत् परतरं तत्त्वमविमुक्तमिति श्रुतम् / एकेन जन्मना देवि वाराणस्यां तदाप्नुयात्

ಹೇ ದೇವಿ! ‘ಅವಿಮುಕ್ತ’ ಎಂದು ಶ್ರುತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಆ ಪರಮತತ್ತ್ವವನ್ನು—ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 61

भ्रूमध्ये नाभिमध्ये च हृदये चैव मूर्धनि / यथाविमुक्तादित्ये वाराणस्यां व्यवस्थितम्

ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ನಾಭಿಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮೂರ್ಧ್ನಿಯಲ್ಲಿ—ಅವಿಮುಕ್ತದಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆಯೇ (ಮೋಕ್ಷಪ್ರದ ಸನ್ನಿಧಿ) ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 62

वरणायास्तथा चास्या मध्ये वाराणसी पुरी / तत्रैव संस्थितं तत्त्वं नित्यमेवाविमुक्तकम्

ವರಣಾ–ಅಸೀ ನದಿಗಳ ಮಧ್ಯದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ವಾರಾಣಸೀ ಪುರಿ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವು ನಿತ್ಯವೂ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ—ಅದೇ ಶಾಶ್ವತ ‘ಅವಿಮುಕ್ತ’ ಕ್ಷೇತ್ರ।

Verse 63

वाराणस्याः परं स्थानं न भूतं न भविष्यति / यत्र नारायणो देवो महादेवो दिवेश्वरः

ವಾರಾಣಸಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಾನವು ಹಿಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಇರದು—ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ವಿರಾಜಮಾನ, ಹಾಗೆಯೇ ದೇವೇಶ್ವರ ಮಹಾದೇವನು ದಿವ್ಯಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ।

Verse 64

तत्र देवाः सगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः / उपासते मां सततं देवदेवं पितामहम्

ಅಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು—ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ಉರಗರು (ನಾಗರು), ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ—ನನ್ನನ್ನು, ದೇವದೇವನಾದ ಆದ್ಯ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು, ಸದಾ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 65

महापातकिनो ये च ये तेभ्यः पापकृत्तमाः / वाराणसीं समासाद्य ते यान्ति परमां गतिम्

ಮಹಾಪಾತಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಭಾರೀ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳು ಕೂಡ—ವಾರಾಣಸಿ (ಕಾಶೀ) ಯನ್ನು ಸೇರಿ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 66

तस्मान्मुमुक्षुर्नियतो वसेद् वै मरणान्तिकम् / वाराणस्यां महादेवाज्ज्ञानं लब्ध्वा विमुच्यते

ಆದ್ದರಿಂದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವ ಸಾಧಕನು ನಿಯಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಜೀವಾಂತವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನಿಂದ ವಿಮೋಚಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 67

किन्तु विघ्ना भविष्यन्ति पापोपहतचेतसः / ततो नैव चरेत् पापं कायेन मनसा गिरा

ಆದರೆ ಪಾಪದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಚಿತ್ತವಿರುವವರಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಿಘ್ನಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ದೇಹದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಾಣಿಯಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಪಾಪ ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 68

एतद् रहस्यं वेदानां पुराणानां च सुव्रताः / अविमुक्ताश्रयं ज्ञानं न कश्चिद् वेत्ति तत्त्वतः

ಹೇ ಸುವ್ರತಿಗಳೇ, ಇದೇ ವೇದಗಳೂ ಪುರಾಣಗಳೂ ಹೇಳುವ ರಹಸ್ಯ; ಅವಿಮುಕ್ತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತತ್ತ್ವವಾಗಿ ಯಾರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಿಳಿಯರು।

Verse 69

देवतानामृषीणां च शृण्वतां परमेष्ठिनाम् / देव्यै देवेन कथितं सर्वपापविनाशनम्

ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪರಮೇಷ್ಠಿಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವನು ದೇವಿಗೆ ಸರ್ವಪಾಪವಿನಾಶಕವಾದ ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 70

यथा नारायणः श्रेष्ठो देवानां पुरुषोत्तमः / यथेश्वराणां गिरिशः स्थानानां चैतदुत्तमम्

ದೇವರಲ್ಲಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮನಾದ ನಾರಾಯಣನು ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದಂತೆ, ಈಶ್ವರರಲ್ಲಿ ಗಿರೀಶ (ಶಿವ) ಪ್ರಥಮನು; ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ಥಳವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ।

Verse 71

यैः समाराधितो रुद्रः पूर्वस्मिन्नेव जन्मनि / ते विन्दन्ति परं क्षेत्रमविमुक्तं शिवालयम्

ಯಾರು ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ರುದ್ರನನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿದ್ದಾರೋ, ಅವರು ಪರಮ ಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ಅವಿಮುಕ್ತ—ಶಿವಾಲಯವನ್ನು—ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 72

कलिकल्मषसंभूता येषामुपहता मतिः / न तेषां वेदितुं शक्यं स्थानं तत् परमेष्ठिनः

ಕಲಿಯುಗದ ಕಲ್ಮಷದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೋಷಗಳಿಂದ ಯಾರ ಬುದ್ಧಿ ಹತವಾಗಿದೆ, ಅವರು ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಿಳಿಯಲಾರರು।

Verse 73

ये स्मरन्ति सदा कालं विन्दन्ति च पुरीमिमाम् / तेषां विनश्यति क्षिप्रमिहामुत्र च पातकम्

ಯಾರು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಈ ಪವಿತ್ರ ಪುರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಪಾಪ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಶೀಘ್ರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 74

यानि चेह प्रकुर्वन्ति पातकानि कृतालयाः / नाशयेत् तानि सर्वाणि देवः कालतनुः शिवः

ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುವವರು ಮಾಡುವ ಯಾವ ಪಾಪಗಳನ್ನಾದರೂ ಕಾಲತನು ದೇವ ಶಿವನು ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 75

आगच्छतामिदं स्थानं सेवितुं मोक्षकाङ्क्षिणाम् / मृतानां च पुनर्जनम् न भूयो भवसागरे

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸೇವಿಸಲು ಬರಲಿ; ಇಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದವರಿಗೆ ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ।

Verse 76

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन वाराणस्यां वसेन्नरः / योगी वाप्यथवायोगी पापी वा पुण्यकृत्तमः

ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾನವನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು—ಯೋಗಿಯಾಗಿರಲಿ ಅಯೋಗಿಯಾಗಿರಲಿ, ಪಾಪಿಯಾಗಿರಲಿ ಪರಮ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಯಾಗಿರಲಿ।

Verse 77

न वेदवचनात् पित्रोर्न चैव गुरुवादतः / मतिरुत्क्रमणीया स्यादविमुक्तगतिं प्रति

ವೇದವಚನಬಲದಿಂದಾಗಲಿ, ತಂದೆತಾಯಿಗಳ ಒತ್ತಾಯದಿಂದಾಗಲಿ, ಗುರುವಿನ ಉಪದೇಶದಿಂದಾಗಲಿ—ಅವಿಮುಕ್ತಗತಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಸಂಕಲ್ಪವು ಎಂದಿಗೂ ತಿರುಗಬಾರದು।

Verse 78

सूत उवाच इत्येवमुक्त्वा भगवान् व्यासो वेदविदां वरः / सहैव शिष्यप्रवरैर्वाराणस्यां चचार ह

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ವೇದವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಗವಾನ್ ವ್ಯಾಸನು ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು।