Adhyaya 26

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चविंशो ऽध्यायः सूत उवाच ततो लब्धवरः कृष्णो जाम्बवत्यां महेश्वरात् / अजीजनन्महात्मानं साम्बमात्मजमुत्तमम्

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಪೂರ್ವವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ ವರ ಪಡೆದ ಕೃಷ್ಣನು ಜಾಂಬವತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುತ್ರ ಸಾಂಬನನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 2

प्रद्युम्नस्याप्यभूत् पुत्रो ह्यनिरुद्धो महाबलः / तावुभौ गुणसंपन्नौ कृष्णस्यैवापरे तनू

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನಿಗೂ ಪುತ್ರನೊಬ್ಬನಾದನು—ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಅನಿರುದ್ಧನು. ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಗುಣಸಂಪನ್ನರು; ಕೃಷ್ಣನ ಇನ್ನೊಂದು ದೇಹಗಳಂತೆ ಇದ್ದರು।

Verse 3

हत्वा च कंसं नरकमन्यांश्च शतशो ऽसुरान् / विजित्य लीलया शक्रं जित्वा बाणं महासुरम्

ಕಂಸನನ್ನೂ ನರಕನನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ನೂರಾರು ಅಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಲೀಲಾಮಾತ್ರದಿಂದ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿ, ಮಹಾಸುರ ಬಾಣನನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದನು।

Verse 4

स्थापयित्वा जगत् कृत्स्नं लोके धर्मांश्च शाश्वतान् / चक्रे नारायणो गन्तुं स्वस्थानं बुद्धिमुत्तमाम्

ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ವಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು।

Verse 5

एतस्मिन्नन्तरे विप्रा भृग्वाद्याः कृष्णमीश्वरम् / आजग्मुर्द्वारकां द्रष्टुं कृतकार्यं सनातनम्

ಈ ನಡುವೆ ಭೃಗು ಮೊದಲಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋಷಿಗಳು, ಕೃತಕಾರ್ಯನಾದ ಸನಾತನ ಈಶ್ವರ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಬಂದರು।

Verse 6

स तानुवाच विश्वात्मा प्रणिपत्याभिपूज्य च / आसनेषूपविष्टान् वै सह रामेण धीमता

ಆಗ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಅವರು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 7

गमिष्ये तत् परं स्थानं स्वकीयं विष्णुसंज्ञितम् / कृतानि सर्वकार्याणि प्रसीदध्वं मुनीश्वराः

“ನಾನು ನನ್ನ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವಾದ, ವಿಷ್ಣು-ಸಂಜ್ಞಿತ ಸ್ವಧಾಮಕ್ಕೆ ತೆರಳುವೆನು. ಮಾಡಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿವೆ; ಓ ಮುನೀಶ್ವರರೇ, ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ ಶಾಂತವಾಗಿರಿ.”

Verse 8

इदं कलियुगं घोरं संप्राप्तमधुनाशुभम् / भविष्यन्ति जनाः सर्वे ह्यस्मिन् पापानुवर्तिनः

ಈ ಘೋರ, ಅಶುಭ ಕಲಿಯುಗವು ಈಗ ಬಂದಿಹುದು; ಇದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಾಪಾನುಯಾಯಿಗಳಾಗಿ ಅಧರ್ಮವನ್ನೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರು।

Verse 9

प्रवर्तयध्वं मज्ज्ञानं ब्राह्मणानां हितावहम् / येनेमे कलिजैः पापैर्मुच्यन्ते हि द्विजोत्तमाः

ನನ್ನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೊಳಿಸಿ ಪ್ರಸಾರಮಾಡಿರಿ; ಅದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಕರ. ಅದರಿಂದ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಕಲಿಯುಗಜನ್ಯ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 10

ये मां जनाः संस्मरन्ति कलौ सकृदपि प्रभुम् / तेषां नश्यतु तत् पापं भक्तानां पुरुषोत्तमे

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ಪ್ರಭುವಾದ ನನ್ನನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಆದರೂ ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ, ಆ ಭಕ್ತರ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಗಲಿ—ನಾನು ಪುರುಷೋತ್ತಮನು.

Verse 11

येर्ऽचयिष्यन्तिमां भक्त्या नित्यं कलियुगे द्विजाः / विधाना वेददृष्टेन ते गमिष्यन्ति तत् पदम्

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ನಿತ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ, ವೇದದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ವಿಧಾನದಂತೆ ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಆ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಸೇರುವರು।

Verse 12

ये ब्राह्मणा वंशजाता युष्माकं वै सहस्त्रशः / तेषां नारायणे भक्तिर्भविष्यति कलौ युगे

ನಿಮ್ಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು—ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ—ಅವರಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ ಉದಯಿಸುವುದು।

Verse 13

परात् परतरं यान्ति नारायणपरायणाः / न ते तत्र गमिष्यन्ति ये द्विषन्ति महेश्वरम्

ನಾರಾಯಣನನ್ನೇ ಪರಮಾಶ್ರಯವೆಂದು ಹಿಡಿದವರು ಪರಾತ್ಪರಾತೀತ ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಮಹೇಶ್ವರ (ಶಿವ)ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವರು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗರು.

Verse 14

ध्यानं होमं तपस्तप्तं ज्ञानं यज्ञादिको विधिः / तेषां विनश्यति क्षिप्रं ये निन्दन्ति पिनाकिनम्

ಧ್ಯಾನ, ಹೋಮ, ಸುತಪ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಾದಿ ವಿಧಿಗಳು—ಪಿನಾಕಿ (ಶಿವ)ನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಶೀಘ್ರ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 15

यो मां समाश्रयेन्नित्यमेकान्तं भावमाश्रितः / विनिन्द्य देवमीशानं स याति नरकायुतम्

ಯಾರಾದರೂ ಏಕಾಂತಭಾವದಿಂದ ನಿತ್ಯ ನನ್ನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರೂ, ಇಶಾನ ದೇವ (ಶಿವ)ನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರೆ ಅವನು ಅನೇಕ ನರಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

तस्मात् सा परिहर्तव्या निन्दा पशुपतौ द्विजाः / कर्मणा मनसा वाचा तद्भक्तेष्वपि यत्नतः

ಆದುದರಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಪಶುಪತಿ (ಶಿವ)ನ ನಿಂದೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಕರ್ಮದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಾಕಿನಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರ ಭಕ್ತರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿಂದೆ ತಪ್ಪಿಸಿರಿ.

Verse 17

ये तु दक्षाध्वरे शप्ता दधीयेन द्विजोत्तमाः / भविष्यन्ति कलौ भक्तैः परिहार्याः प्रयत्नतः

ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ದಧೀಚಿಯಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಭಕ್ತರು ಅವರನ್ನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೂರವಿಡಬೇಕು.

Verse 18

द्विषन्तो देवमीशानं युष्माकं वंशसंभवाः / शप्ताश्च गौतमेनोर्व्यां न संभाष्या द्विजोत्तमैः

ನಿಮ್ಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ದೇವೇಶ್ವರನಾದ ಈಶಾನನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಿದವರು ಗೌತಮ ಮುನಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಬಾರದು।

Verse 19

इत्येवमुक्ताः कृष्णेन सर्व एव महर्षयः / ओमित्युक्त्वा ययुस्तूर्णंस्वानि स्थानानि सत्तमाः

ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಆ ಎಲ್ಲ ಮಹರ್ಷಿಗಳು—ಸಜ್ಜನರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು—‘ಓಂ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು।

Verse 20

ततो नारायणः कृष्णो लीलयैव जगन्मयः / संहृत्य स्वकुलं सर्वं ययौ तत् परमं पदम्

ನಂತರ ಜಗನ್ಮಯನಾದ ನಾರಾಯಣ—ಕೃಷ್ಣ—ನು ಕೇವಲ ಲೀಲಾಮಾತ್ರದಿಂದ ತನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಕುಲವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಆ ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 21

इत्येष वः समासेन राज्ञां वंशो ऽनुकीर्तितः / न शक्यो विस्तराद् वक्तुं किं भूयः श्रोतुमिच्छथ

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ರಾಜರ ವಂಶವನ್ನು ನಿಮಗೆ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ—ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀರಿ?

Verse 22

यः पठेच्छृणुयाद् वापि वंशानां कथनं शुभम् / सर्वपापविनिर्मुक्तः स्वर्गलोके महीयते

ಈ ವಂಶಗಳ ಶುಭಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।