Adhyaya 19

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे अष्टादशो ऽध्यायः सूत उवाच अदितिः सुषुवे पुत्रमादित्यं कश्यपात् प्रभुम् / तस्यादित्यस्य चैवसीद् भार्याणां तु चतुष्टयम् / संज्ञा राज्ञी प्रभा छाया पुत्रांस्तासां निबोधत

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಅಧ್ಯಾಯ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅದಿತಿಯು ಕಶ್ಯಪನಿಂದ ಪ್ರಭುವಾದ ಆದಿತ್ಯನನ್ನು ಪುತ್ರನಾಗಿ ಪ್ರಸವಿಸಿದಳು. ಆ ಆದಿತ್ಯನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಪತ್ನಿಯರು—ಸಂಜ್ಞಾ, ರಾಜ್ಞೀ, ಪ್ರಭಾ, ಛಾಯಾ. ಈಗ ಅವರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.

Verse 2

संज्ञा त्वाष्ट्री च सुषुवे सूर्यान्मनुमनुत्तमम् / यमं च यमुनां चैव राज्ञी रैवतमेव च

ತ್ವಷ್ಟೃನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಸಂಜ್ಞೆಯು ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಮನುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮನುವನ್ನು ಪ್ರಸವಿಸಿದಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಯಮ, ಯಮುನಾ, ಮತ್ತು ರಾಜ್ಞೀ ಹಾಗೂ ರೈವತನನ್ನೂ ಜನ್ಮನೀಡಿದಳು.

Verse 3

प्रभा प्रभातमादित्याच्छाया सावर्णमात्मजम् / शनिं च तपतीं चैव विष्टिं चैव यथाक्रमम्

ಆದಿತ್ಯ (ಸೂರ್ಯ)ನಿಂದ ಪ್ರಭೆಯು ಪ್ರಭಾತನನ್ನು ಪ್ರಸವಿಸಿದಳು; ಛಾಯೆಯು ತನ್ನ ಪುತ್ರನಾದ ಸಾವರ್ಣನನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಶನಿ, ತಪತೀ, ವಿಷ್ಟಿ ಇವರನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜನ್ಮನೀಡಿದಳು.

Verse 4

मनोस्तु प्रथमस्यासन् नव पुत्रास्तु संयमाः / इक्ष्वाकुर्नभगश्चैव धृष्टः शर्यातिरेव च

ಪ್ರಥಮ ಮನುವಿಗೆ ಸಂಯಮಶೀಲರಾದ ಒಂಬತ್ತು ಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು—ಇಕ್ಷ್ವಾಕು, ನಭಗ, ಧೃಷ್ಟ ಮತ್ತು ಶರ್ಯಾತಿ ಮೊದಲಾದವರು।

Verse 5

नरिष्यन्तश्च नाभागो ह्यरिष्टः कारुषकस्तथा / पृषध्रश्च महातेजा नवैते शक्रसन्निभाः

ಮತ್ತೆ ನರಿಷ್ಯಂತ, ನಾಭಾಗ, ಅರಿಷ್ಟ, ಕಾರುಷಕ ಹಾಗೂ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಪೃಷಧ್ರ—ಈ ಒಂಬತ್ತೂ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು।

Verse 6

इला ज्येष्ठा वरिष्ठा च सोमवंशविवृद्धये / बुधस्य गत्वा भवनं सोमपुत्रेण संगता

ಸೋಮವಂಶದ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ-ವರಿಷ್ಠೆಯಾದ ಇಳಾ ಬುದ್ಧನ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಸೋಮಪುತ್ರ ಬುದ್ಧನೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮಿಸಿದಳು।

Verse 7

असूत सौम्यजं देवी पुरूरवसमुत्तमम् / पितॄणां तृप्तिकर्तारं बुधादिति हि नः श्रुतम्

ದೇವಿಯು ಸೌಮ್ಯ (ಬುದ್ಧ)ನಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪುರೂರವಸನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು; ಅವನು ಬುದ್ಧಜನ್ಯನಾಗಿ ಪಿತೃಗಳ ತೃಪ್ತಿಕರ್ತನೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ।

Verse 8

संप्राप्य पुंस्त्वममलं सुद्युम्न इति विश्रुतः / इला पुत्रत्रयं लेभे पुनः स्त्रीत्वमविन्दत

ಕಲಂಕವಿಲ್ಲದ ಪುರುಷತ್ವವನ್ನು ಮರುಪಡೆದು ಅವನು ಸುದ್ಯುಮ್ನನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು; ಇಳೆಯಿಂದ ಮೂರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಸ್ತ್ರೀತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು।

Verse 9

उत्कलश्च गयश्चैव विनताश्वस्तथैव च / सर्वे ते ऽप्रतिमप्रख्याः प्रपन्नाः कमलोद्भवम्

ಉತ್ಕಲ, ಗಯ ಹಾಗೂ ವಿನತಾಶ್ವ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಅಪ್ರತಿಮ ಖ್ಯಾತಿಯುಳ್ಳವರಾಗಿ ಕಮಲೋದ್ಭವ ಬ್ರಹ್ಮನ ಶರಣು ಪಡೆದರು।

Verse 10

इक्ष्वाकोश्चाभवद् वीरो विकुक्षिर्नाम पार्थिवः / ज्येष्ठः पुत्रशतस्यापि दश पञ्च च तत्सुताः

ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಿನಿಂದ ವಿಕುಕ್ಷಿ ಎಂಬ ವೀರ ರಾಜನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು. ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಿನ ನೂರು ಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ಅವನೇ ಜ್ಯೇಷ್ಠ; ವಿಕುಕ್ಷಿಗೆ ಹದಿನೈದು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು।

Verse 11

तेषाञ्ज्येष्ठः ककुत्स्थो ऽभूत् काकुत्स्थो हि सुयोधनः / सुयोधनात् पृथुः श्रीमान् विश्वकश्च पृथोः सुतः

ಅವರಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠನು ಕಕುತ್ಸ್ಥನು; ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನೇ ಸುಯೋಧನನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಸುಯೋಧನನಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತ ಪೃಥು ಜನಿಸಿದನು; ಪೃಥುವಿನ ಪುತ್ರ ವಿಶ್ವಕನು.

Verse 12

विश्वकादार्द्रको धीमान् युवनाश्वस्तु तत्सुतः / स गोकर्णमनुप्राप्य युवनाश्वः प्रतापवान्

ವಿಶ್ವಕನಿಂದ ಧೀಮಂತ ಆರ್ಧ್ರಕನು ಜನಿಸಿದನು; ಅವನ ಪುತ್ರ ಯುವನಾಶ್ವನು. ಆ ಪ್ರತಾಪವಂತ ಯುವನಾಶ್ವನು ಗೋಕರಣವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡನು।

Verse 13

दृष्ट्वा तु गौतमं विप्रं तपन्तमनलप्रभम् / प्रणम्य दण्डवद् भूमौ पुत्रकामो महीपतिः / अपृच्छत् कर्मणा केन धार्मिकं प्राप्नुयात् सुतम्

ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಗೌತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕಂಡು, ಪುತ್ರಕಾಮನಾದ ರಾಜನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತ್ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೇಳಿದನು—“ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪುತ್ರನು ದೊರೆಯುವನು?”

Verse 14

गौतम उवाच आराध्य पूर्वपुरुषं नारायणमनामयम् / अनादिनिधनं देवं धार्मिकं प्राप्नुयात् सुतम्

ಗೌತಮನು ಹೇಳಿದನು—ಆದಿಪುರುಷ, ನಿರಾಮಯ, ಅನಾದಿ-ಅನಂತ ದೇವ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ಪುತ್ರನು ಲಭಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

यस्य पुत्रः स्वयं ब्रह्मा पौत्रः स्यान्नीललोहितः / तमादिकृष्णमीशानमाराध्याप्नोति सत्सुतम्

ಯಾರ ಪುತ್ರನು ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿಯೂ, ಪೌತ್ರನು ನೀಲಲೋಹಿತ (ರುದ್ರ)ನಾಗಿಯೂ ಆಗುವನೋ—ಆ ಆದಿಕೃಷ್ಣ ಈಶಾನನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಸತ್ಪುತ್ರನು ಲಭಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

न यस्य भगवान् ब्रह्मा प्रभावं वेत्ति तत्त्वतः / तमाराध्य हृषीकेशं प्राप्नुयाद्धार्मिकं सुतम्

ಯಾರ ನಿಜ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ತತ್ತ್ವತಃ ತಿಳಿಯಲಾರನೋ—ಆ ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಪುತ್ರನು ಲಭಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

स गौतमवचः श्रुत्वा युवनाश्वो महीपतिः / आराधयन्महायोगं वासुदेवं सनातनम्

ಗೌತಮನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಭೂಪತಿ ಯುವನಾಶ್ವನು ಮಹಾಯೋಗದಿಂದ ಅರಿಯಲ್ಪಡುವ ಸನಾತನ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

Verse 18

तस्य पुत्रो ऽभवद् वीरः श्रावस्तिरिति विश्रुतः / निर्मिता येन श्रावस्तिर्गौडदेशे महापुरी

ಅವನಿಗೆ ‘ಶ್ರಾವಸ್ತಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ವೀರ ಪುತ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನೇ ಗೌಡದೇಶದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾವಸ್ತಿ ಎಂಬ ಮಹಾಪುರಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 19

तस्माच्च बृहदश्वो ऽभूत् तस्मात् कुवलयाश्वकः / धुन्धुमारत्वमगमद् धुन्धुं हत्वा महासुरम्

ಅವನಿಂದ ಬೃಹದಶ್ವನು ಜನಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದ ಕುವಲಯಾಶ್ವಕನು. ಮಹಾಸುರ ಧುಂಧುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಅವನು ‘ಧುಂಧುಮಾರ’ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 20

धुन्धुमारस्य तनयास्त्रयः प्रोक्ता द्विजोत्तमाः / दृढाश्वश्चैव दण्डाश्वः कपिलाश्वस्तथैव च

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾ! ಧುಂಧುಮಾರನಿಗೆ ಮೂರು ಪುತ್ರರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ದೃಢಾಶ್ವ, ದಂಡಾಶ್ವ ಮತ್ತು ಕಪಿಲಾಶ್ವ।

Verse 21

दृढाश्वस्य प्रमोदस्तु हर्यश्वस्तस्य चात्मजः / हर्यश्वस्य निकुम्भस्तु निकुम्भात् संहताश्वकः

ದೃಢಾಶ್ವನಿಂದ ಪ್ರಮೋದನು ಜನಿಸಿದನು; ಅವನ ಪುತ್ರ ಹర్యಶ್ವನು. ಹర్యಶ್ವನಿಂದ ನಿಕುಂಭನು, ನಿಕುಂಭನಿಂದ ಸಂಹತಾಶ್ವಕನು ಜನಿಸಿದನು।

Verse 22

कृशाश्वश्च रणाश्वश्च संहताश्वस्य वै सुतौ / युवनाश्वो रणाश्वस्य शक्रतुल्यबलो युधि

ಸಂಹತಾಶ್ವನಿಗೆ ಎರಡು ಪುತ್ರರು—ಕೃಶಾಶ್ವ ಮತ್ತು ರಣಾಶ್ವ. ರಣಾಶ್ವನ ಪುತ್ರ ಯುವನಾಶ್ವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಸಮಾನ ಬಲವಂತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 23

कृत्वा तु वारुणीमिष्टिमृषीणां वै प्रसादतः / लेभे त्वप्रतिमं पुत्रं विष्णुभक्तमनुत्तमम् / मान्धातारं महाप्राज्ञं सर्वशस्त्रभृतां वरम्

ನಂತರ ವಾರುಣೀ ಇಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಋಷಿಗಳ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವನು ಅಪ್ರತಿಮ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆದನು—ಮಾಂಧಾತೃ—ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತಮ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು।

Verse 24

मान्धातुः पुरुकुत्सो ऽभूदम्बरीषश्च वीर्यवान् / मुचुकुन्दश्च पुण्यात्मा सर्वे शक्रसमा युधि

ಮಾಂಧಾತೃನಿಂದ ಪುರುಕುತ್ಸನು ಜನಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ವೀರ್ಯವಂತ ಅಂಬರೀಷನು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಮುಚುಕುನ್ದನು—ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಸಮಾನರು.

Verse 25

अम्बरीषस्य दायादो युवनाश्वो ऽपरः स्मृतः / हरितो युवनाश्वस्य हारितस्तत्सुतो ऽभवत्

ಅಂಬರೀಷನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಯುವನಾಶ್ವನೆಂಬ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಯುವನಾಶ್ವನಿಂದ ಹರಿತನು ಜನಿಸಿದನು; ಹರಿತನ ಪುತ್ರ ಹಾರಿತನು ಆಯನು.

Verse 26

पुरुकुत्सस्य दायादस्त्रसदस्युर्महायशाः / नर्मदायां समुत्पन्नः संभूतिस्तत्सुतो ऽभवत्

ಪುರುಕುತ್ಸನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ತ್ರಸದಸ್ಯು ಜನಿಸಿದನು. ನರ್ಮದಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಸಂಭೂತಿ ಉದ್ಭವಿಸಿ ಅವನ ಪುತ್ರನಾದನು.

Verse 27

विष्णुवृद्धः सुतस्तस्य त्वनरण्यो ऽभवत् परः / बृहदशवो ऽनरण्यस्य हर्यश्वस्तत्सुतो ऽभवत्

ಅವನ ಪುತ್ರ ವಿಷ್ಣುವೃದ್ಧನು; ಅವನಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅನರಣ್ಯನು ಜನಿಸಿದನು. ಅನರಣ್ಯನ ಪುತ್ರ ಬೃಹದಶ್ವನು, ಬೃಹದಶ್ವನ ಪುತ್ರ ಹರ್ಯಶ್ವನು ಆಯನು.

Verse 28

सो ऽतीव धार्मिको राजा कर्दमस्य प्रजापतेः / प्रसादाद्धार्मिकं पुत्रं लेभे सूर्यपरायणम्

ಆ ರಾಜನು ಅತ್ಯಂತ ಧಾರ್ಮಿಕನಾಗಿದ್ದನು; ಪ್ರಜಾಪತಿ ಕರ್ಧಮನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಸೂರ್ಯಪರಾಯಣನಾದ ಧರ್ಮಿಷ್ಠ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 29

स तु सूर्यं समभ्यर्च्य राजा वसुमनाः शुभम् / लेभे त्वप्रतिमं पुत्रं त्रिधन्वानमरिन्दमम्

ಶುಭಬುದ್ಧಿಯೂ ಸಮೃದ್ಧಮನಸ್ಸೂಳ್ಳ ರಾಜ ವಸುಮನನು ಸೂರ್ಯದೇವನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವ ಅಪ್ರತಿಮ ಪುತ್ರ ತ್ರಿಧನ್ವನನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 30

अयजच्चाश्वमेधेन शत्रून् जित्वा द्विजोत्तमाः / स्वाध्यायवान् दानशीलस्तितिक्षुर्धर्मतत्परः

ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು। ಅವನು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯನಿಷ್ಠ, ದಾನಶೀಲ, ತಿತಿಕ್ಷು (ಸಹನಶೀಲ) ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪರಾಯಣನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 31

ऋषयस्तु समाजग्मुर्यज्ञवाटं महात्मनः / वसिष्ठकश्यपमुखा देवाश्चेन्द्रपुरोगमाः

ಆಮೇಲೆ ಮಹಾತ್ಮನ ಯಜ್ಞವಾಟಕ್ಕೆ ವಸಿಷ್ಠ-ಕಶ್ಯಪ ಮುಂತಾದವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಸೇರಿದರು; ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಾಗಿ ದೇವರೂ ಆಗಮಿಸಿದರು।

Verse 32

तान् प्रणम्य महाराजः पप्रच्छ विनयान्वितः / समाप्य विधिवद् यज्ञं वसिष्ठादीन् द्विजोत्तमान्

ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯಾಗವನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿ, ವಿನಯಸಂಪನ್ನ ಮಹಾರಾಜನು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ವಸಿಷ್ಠಾದಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು।

Verse 33

वसुमना उवाच किंस्विच्छेयस्करतरं लोके ऽस्मिन् ब्राह्मणर्षभाः / यज्ञस्तपो वा संन्यासो ब्रूत मे सर्ववेदिनः

ವಸುಮನನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ್ಷಭರೇ! ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾದುದು ಯಾವುದು—ಯಾಗವೋ, ತಪಸ್ಸೋ, ಅಥವಾ ಸನ್ನ್ಯಾಸವೋ? ಹೇ ಸರ್ವವೇದವಿದರೇ, ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ।

Verse 34

वसिष्ठ उवाच अधीत्य वेदान् विधिवत् पुत्रानुत्पाद्य धर्मतः / इष्ट्वा यज्ञेश्वरं यज्ञैर् गच्छेद वनमथात्मवान्

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದರು—ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದು, ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ; ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹಿಯು ನಂತರ ವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 35

पुलस्त्य उवाच आराध्य तपसा देवं योगिनं परमेष्ठिनम् / प्रव्रजेद् विधिवद् यज्ञैरिष्ट्वा पूर्वं सुरोत्तमान्

ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಯೋಗಿಗಳ ನಾಥನಾದ ಪರಮೇಷ್ಠಿ ದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ; ಮೊದಲು ದೇವೋತ್ತಮರಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಂತರ ವಿಧಿಯಂತೆ ಪ್ರವ್ರಜಿಸಬೇಕು।

Verse 36

पुलह उवाच यमाहुरेकं पुरुषं पुराणं परमेश्वरम् / तमाराध्य सहस्त्रांशुं तपसा मोक्षमाप्नुयात्

ಪುಲಹನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾವನನ್ನು ಏಕನಾದ ಪುರಾತನ ಪರಮಪುರುಷ, ಪರಮೇಶ್ವರ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಆ ಸಹಸ್ರಕಿರಣನನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 37

जमदग्निरुवाच अजस्य नाभावध्येकमीश्वरेण समर्पितम् / बीजं भगवता येन स देवस्तपसेज्यते

ಜಮದಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ಅಜನ ನಾಭಿಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದ ಆ ಏಕೈಕ ಅನನ್ಯ ಬೀಜ, ಅದರಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ದೇವನೇ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜ್ಯನು।

Verse 38

विश्वामित्र उवाच यो ऽग्निः सर्वात्मको ऽनन्तः स्वयंभूर्विश्वतोमुखः / स रुद्रस्तपसोग्रेण पूज्यते नेतरैर्मखैः

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾವ ಅಗ್ನಿ ಸರ್ವಾತ್ಮಕ, ಅನಂತ, ಸ್ವಯಂಭೂ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವತೋಮುಖನೋ; ಅವನೇ ರುದ್ರ, ಅವನು ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜ್ಯನು, ಇತರ ಮಖಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ।

Verse 39

भरद्वाज उवाच यो यज्ञैरिज्यते देवो जातवेदाः सनातनः / स सर्वदैवततनुः पूज्यते तपसेश्वरः

ಭರದ್ವಾಜನು ಹೇಳಿದನು—ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಸನಾತನ ‘ಜಾತವೇದ’ ದೇವನು ಸರ್ವದೇವತಾತನುವೇ; ತಪಸ್ಸಿನ ಈಶ್ವರನು ಸದಾ ಪೂಜ್ಯನು।

Verse 40

अत्रिरुवाच यतः सर्वमिदं जातं यस्यापत्यं प्रजापतिः / तपः सुमहदास्थाय पूज्यते स महेश्वरः

ಅತ್ರಿಯು ಹೇಳಿದನು—ಯಾರಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಜನಿಸಿದೆ, ಯಾರ ಸಂತಾನವೇ ಪ್ರಜಾಪತಿ; ಅತಿಮಹತ್ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಆ ಮಹೇಶ್ವರನು ಪೂಜ್ಯನು।

Verse 41

गौतम उवाच यतः प्रधानपुरुषौ यस्य शक्तिमयं जगत् / स देवदेवस्तपसा पूजनीयः सनातनः

ಗೌತಮನು ಹೇಳಿದನು—ಯಾರಿಂದ ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪುರುಷ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ, ಯಾರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ; ಆ ಸನಾತನ ದೇವದೇವನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜ್ಯನು।

Verse 42

कश्यप उवाच सहस्त्रनयनो देवः साक्षी स तु प्रजापतिः / प्रसीदति महायोगी पूजितस्तपसा परः

ಕಶ್ಯಪನು ಹೇಳಿದನು—ಸಹಸ್ರನೇತ್ರ ದೇವನು ಸಾಕ್ಷಿಸ್ವರೂಪನು; ಅವನೇ ಪ್ರಜಾಪತಿ. ಪರಮ ಮಹಾಯೋಗಿ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದಾಗ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 43

क्रतुरुवाच प्राप्ताध्ययनयज्ञस् लब्धपुत्रस्य चैव हि / नान्तरेण तपः कश्चिद्धर्मः शास्त्रेषु दृश्यते

ಕ್ರತು ಹೇಳಿದನು—ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆದವನಿಗೂ, ಪುತ್ರಲಾಭ ಹೊಂದಿದವನಿಗೂ ಸಹ; ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮವು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 44

इत्याकर्ण्य स राजर्षिस्तान् प्रणम्यातिहृष्टधीः / विसर्जयित्वा संपूज्य त्रिधन्वानमथाब्रवीत्

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜರ್ಷಿ ಪರಮ ಹರ್ಷಚಿತ್ತನಾಗಿ ಆ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಅವರನ್ನು ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಿ, ತ್ರಿಧನ್ವಾನನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜಿಸಿ, ತದನಂತರ ಮಾತನಾಡಿದನು.

Verse 45

आराधयिष्ये तपसा देवमेकाक्षराह्वयम् / प्राणं बृहन्तं पुरुषमादित्यान्तरसंस्थितम्

ನಾನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ‘ಏಕಾಕ್ಷರ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾದ ಆ ದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವೆನು—ಅವನೇ ಮಹಾ ಪ್ರಾಣ, ಮಹಾಪುರುಷ, ಆದಿತ್ಯನ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು.

Verse 46

त्वं तु धर्मरतो नित्यं पालयैतदतन्द्रितः / चातुर्वर्ण्यसमायुक्तमशेषं क्षितिमण्डलम्

ಆದರೆ ನೀನು ನಿತ್ಯ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಅಲಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಂಡಲವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸು.

Verse 47

एवमुक्त्वा स तद्राज्यं निधायात्मभवे नृपः / जगामारण्यमनघस्तपश्चर्तुमनुत्तमम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ನಿರ್ದೋಷ ರಾಜನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಅನುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.

Verse 48

हिमवच्छिखरे रम्ये देवदारुवने शुभे / कन्दमूलफलाहारो मुन्यन्नैरयजत् सुरान्

ಹಿಮವತ್‌ನ ಮನೋಹರ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ಶುಭ ದೇವದಾರು ವನದಲ್ಲಿ, ಕಂದಮೂಲ-ಫಲಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿಟ್ಟ ಆ ಮುನಿಯು, ಮುನಿಗಳ ಸರಳ ಅನ್ನದಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯಜಿಸಿದನು.

Verse 49

संवत्सरशतं साग्रं तपोनिर्धूतकल्मषः / जजाप मनसा देवीं सावित्ररिं वेदमातरम्

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಲ್ಮಷವನ್ನು ತೊಳೆದು, ಅವನು ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಕಾಲ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವೇದಮಾತೆ ದೇವಿ ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಜಪಿಸಿದನು।

Verse 50

तस्यैवं जपतो देवः स्वयंभूः परमेश्वरः / हिरण्यगर्भो विश्वात्मा तं देशमगमत् स्वयम्

ಅವನು ಹೀಗೆ ಜಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸ್ವಯಂಭೂ ಪರಮೇಶ್ವರ—ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮ—ಆ ದೇವರು ಸ್ವತಃ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು।

Verse 51

दृष्ट्वा देवं समायान्तं ब्रह्माणं विश्वतोमुखम् / ननाम शिरसा तस्य पादयोर्नाम कीर्तयन्

ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಮುಖಗಳಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮದೇವನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಅವರ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಶಿರಸಾ ನಮಿಸಿ, ನಾಮಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ವಂದಿಸಿದನು।

Verse 52

नमो देवाधिदेवाय ब्रह्मणे परमात्मने / हिर्ण्यमूर्तये तुभ्यं सहस्त्राक्षाय वेधसे

ದೇವಾಧಿದೇವನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸುವರ್ಣಮಯ ಮೂರ್ತಿಯೇ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನೇ, ಸರ್ವವಿಧಾತಾ ವೇಧಸೇ—ನಿನಗೆ ವಂದನೆ।

Verse 53

नमो धात्रे विधात्रे च नमो वेदात्ममूर्तये / सांख्ययोगाधिगम्याय नमस्ते ज्ञानमूर्तये

ಧಾತ್ರನಿಗೂ ವಿಧಾತ್ರನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ; ವೇದಾತ್ಮಮೂರ್ತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಾಂಖ್ಯ-ಯೋಗದಿಂದ ಅರಿಯಲ್ಪಡುವವನೇ, ಜ್ಞಾನಮೂರ್ತಿಯೇ—ನಿನಗೆ ವಂದನೆ।

Verse 54

नमस्त्रिमूर्तये तुभ्यं स्त्रष्ट्रे सर्वार्थवेदिने / पुरुषाय पुराणाय योगिनां गुरवे नमः

ತ್ರಿಮೂರ್ತಿ-ಸ್ವರೂಪನಾದ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಸಮಸ್ತ ಅರ್ಥ-ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ನಿಮಗೆ ಪ್ರಣಾಮ. ಆದ್ಯ ಪುರಾಣ ಪುರುಷ, ಯೋಗಿಗಳ ಗುರುವಿಗೆ ನಮಃ।

Verse 55

ततः प्रसन्नो भगवान् विरिञ्चो विश्वभावनः / वरं वरय भद्रं ते वरदो ऽस्मीत्यभाषत

ಆಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಭಾವನನಾದ ಭಗವಾನ್ ವಿರಿಂಚ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಹೇಳಿದರು—“ವರವನ್ನು ಕೇಳು; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ನಾನು ವರದಾತನು.”

Verse 56

राजोवाच जपेयं देवदेवेश गायत्रीं वेदमातरम् / भूयो वर्षशतं साग्रं तावदायुर्भवेन्मम

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ದೇವದೇವೇಶ! ನಾನು ವೇದಮಾತೆ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ, ನನ್ನ ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪೂರ್ಣ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಗುವದೇ?”

Verse 57

बाढमित्याह विश्वात्मा समालोक्य नराधिपम् / स्पृष्ट्वा कराभ्यां सुप्रीतस्तत्रैवान्तरधीयत

“ತಥಾಸ್ತು,” ಎಂದು ವಿಶ್ವಾತ್ಮನು ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಅಲ್ಲೀಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.

Verse 58

सो ऽपि लब्धवरः श्रीमान् जजापातिप्रसन्नधीः / शान्तस्त्रिषवणस्नायी कन्दमूलफलाशनः

ಅವನು ಕೂಡ ವರವನ್ನು ಪಡೆದು ಶ್ರೀಮಂತನಾದನು; ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅವನ ಬುದ್ಧಿ ಪ್ರಸನ್ನವೂ ನಿರ್ಮಲವೂ ಆಯಿತು. ಶಾಂತಸ್ವಭಾವಿಯಾಗಿ, ತ್ರಿಸಂಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಕಂದ-ಮೂಲ-ಫಲಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸಿದನು.

Verse 59

तस्य पूर्णे वर्षशते भगवानुग्रदीधितिः / प्रादुरासीन्महायोगी भानोर्मण्डलमध्यतः

ಅವನ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ ಭಗವಾನ್ ಉಗ್ರದೀಧಿತಿ ಮಹಾಯೋಗಿ ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು।

Verse 60

तं दृष्ट्वा वेदविदुषं मण्डलस्थं सनातनम् / स्वयंभुवमनाद्यन्तं ब्रह्माणं विस्मयं गतः

ವೇದಪಾರಂಗತನಾದ, ಮಂಡಲಸ್ಥನಾದ, ಸನಾತನ, ಸ್ವಯಂಭು, ಆದ್ಯಂತರಹಿತ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಮಹಾ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡನು।

Verse 61

तुष्टाव वैदिकैर्मन्त्रैः सावित्र्या च विशेषतः / क्षणादपश्यत् पुरुषं तमेव परमेश्वरम्

ಅವನು ವೈದಿಕ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಾವಿತ್ರಿ (ಗಾಯತ್ರಿ)ಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದನು; ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅದೇ ಪುರುಷ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 62

चतुर्मुखं जटामौलिमष्टहस्तं त्रिलोचनम् / चन्द्रावयवलक्षमाणं नरनारीतनुं हरम्

ಅವನು ಹರ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಕಂಡನು—ಚತುರ್ಮುಖ, ಜಟಾಮೌಲಿ, ಅಷ್ಟಹಸ್ತ, ತ್ರಿಲೋಚನ, ಚಂದ್ರಲಾಂಛನಧಾರಿ, ನರ-ನಾರಿ-ತನು (ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರ) ರೂಪದಲ್ಲಿ।

Verse 63

भासयन्तं जगत् कृत्स्नं नीलकण्ठं स्वरश्मिभिः / रक्ताम्बरधरं रक्तं रक्तमाल्यानुलेपनम्

ನಾನು ನೀಲಕಂಠ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಕಂಡೆ; ಅವನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ—ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರಧಾರಿ, ಕೆಂಪಾಗಿ ದೀಪ್ತ, ಕೆಂಪು ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಅನುಲೇಪನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ।

Verse 64

तद्भावभावितो दृष्ट्वा सद्भावेन परेण हि / ननाम शिरसा रुद्रं सावित्र्यानेन चैव हि

ಆ ದಿವ್ಯಭಾವದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಾವಿತವಾದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಪರಮ ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಶಿರಸ್ಸು ಬಾಗಿಸಿ ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಸಾವಿತ್ರೀ (ಗಾಯತ್ರಿ) ಮಂತ್ರದಿಂದಲೂ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು।

Verse 65

नमस्ते नीलकण्ठाय भास्वते परमेष्ठिने / त्रयीमयाय रुद्राय कालरूपाय हेतवे

ಹೇ ನೀಲಕಂಠ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಪರಮೇಷ್ಠಿ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ತ್ರಯೀಮಯ ರುದ್ರನಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಾಲರೂಪ ಕಾರಣತತ್ತ್ವಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 66

तदा प्राह महादेवो राजानं प्रीतमानसः / इमानि मे रहस्यानि नामानि शृणु चानघ

ಆಗ ಪ್ರೀತಮನಸ್ಸಿನ ಮಹಾದೇವನು ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಅನಘ, ನನ್ನ ಈ ರಹಸ್ಯ ನಾಮಗಳನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 67

सर्ववेदेषु गीतानि संसारशमनानि तु / नमस्कुरुष्व नृपते एभिर्मां सततं शुचिः

ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರಬಂಧನವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವ ಸ್ತುತಿಗಳು ಹಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ನೃಪತಿ, ಸದಾ ಶುಚಿಯಾಗಿದ್ದು ಈ (ವೇದಸ್ತುತಿ)ಗಳಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸು।

Verse 68

अध्यायं शतरुद्रीयं यजुषां सारमुद्धृतम् / जपस्वानन्यचेतस्को मय्यासक्तमना नृप

ಹೇ ನೃಪ, ಯಜುರ್ವೇದದ ಸಾರವಾಗಿ ಉದ್ಧೃತವಾದ ಶತರುದ್ರೀಯ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಜಪಿಸು—ಚಿತ್ತವನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ತಿರುಗಿಸದೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು।

Verse 69

ब्रह्मचारी मिताहारो भस्मनिष्ठः समाहितः / जपेदामरणाद् रुद्रं स याति परमं पदम्

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಮಿತಾಹಾರಿ, ಭಸ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ, ಮರಣಾಂತವರೆಗೆ ರುದ್ರನ ಜಪ ಮಾಡಲಿ; ಅವನು ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 70

इत्युक्त्वा भगवान् रुद्रो भक्तानुग्रहकाम्यया / पुनः संवत्सरशतं राज्ञे ह्यायुरकल्पयत्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಕ್ತನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು, ಮತ್ತೆ ರಾಜನಿಗೆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದನು.

Verse 71

दत्त्वास्मै तत् परं ज्ञानं वैराग्यं परमेश्वरः / क्षणादन्तर्दधे रुद्रस्तदद्भुतमिवाभवत्

ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅವನಿಗೆ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸಿ, ರುದ್ರನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು; ಅದು ಅద్భುತವೆನಿಸಿತು.

Verse 72

राजापि तपसा रुद्रं जजापानन्यमानसः / भस्मच्छन्नस्त्रिषवणं स्नात्वा शान्तः समाहितः

ರಾಜನೂ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅನನ್ಯಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ರುದ್ರನ ಜಪ ಮಾಡಿದನು. ಭಸ್ಮಲೇಪನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತ್ರಿಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶಾಂತನಾಗಿ ಸಮಾಹಿತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 73

जपतस्तस्य नृपतेः पूर्णे वर्षशते पुनः / योगप्रवृत्तिरभवत् कालात् कालात्मकं परम्

ಆ ನೃಪತಿ ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪೂರ್ಣ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಮುಗಿದವು; ಆಗ ಕಾಲದಿಂದ—ಕಾಲಸ್ವರೂಪವಾದ ಪರಮ ತತ್ತ್ವದಿಂದ—ಅವನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಯೋಗಪ್ರವೃತ್ತಿ ಉದಯವಾಯಿತು.

Verse 74

विवेश तद् वेदसारं स्थानं वै परमेष्ठिनः / भानोः स मण्डलं शुभ्रं ततो यातो महेश्वरम्

ಅವನು ವೇದಸಾರಭೂತ ಪರಮೇಷ್ಠಿ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ಪರಮಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ನಂತರ ಭಾನುನ ಶುಭ್ರ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಮಂಡಲವನ್ನು ತಲುಪಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು।

Verse 75

यः पठेच्छृणुयाद् वापि राज्ञश्चरितमुत्तमम् / सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

ಯಾರು ಈ ರಾಜನ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।