Adhyaya 16

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चदशो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच अन्दके निगृहीते वै प्रह्लादस्य महात्मनः / विरोचनो नाम सुतो बभूव नृपतिः पुरा

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಪೂರ್ವವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತ. ಶ್ರೀಕೂರ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಅಂಧಕನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಳಿಕ ಮಹಾತ್ಮ ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಗೆ ವಿರೋಚನನೆಂಬ ಪುತ್ರನು ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ರಾಜನಾದನು।

Verse 2

देवाञ्जित्वा सदेवेन्द्रान बहून् वर्षान् महासुरः / पालयामास धर्मेण त्रैलोक्यं सचराचरम्

ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಆ ಮಹಾಸುರನು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಿಂದ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು—ಚರಾಚರ ಸಹಿತವಾಗಿ—ಪಾಲಿಸಿದನು।

Verse 3

तस्यैवं वर्तमानस्य कदाचिद् विष्णुचोदितः / सनत्कुमारो भगवान् पुरं प्राप महामुनिः

ಅವನು ಹೀಗೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಮ್ಮೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಮಹಾಮುನಿ ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಆ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು।

Verse 4

दृष्ट्वा सिहासनगतो ब्रह्मपुत्रं महासुरः / ननामोत्थाय शिरसा प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्

ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರನು ಸಿಂಹಾಸನಾರೂಢನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಮಹಾಸುರನು ಎದ್ದು, ಶಿರಸಾ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಂಜಲಿ ಬಿಗಿದು ಈ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 5

धन्यो ऽस्म्यनुगृहीतो ऽस्मि संप्राप्तो मे पुरातनः / योगीश्वरो ऽद्य भगवान् यतो ऽसौ ब्रह्मवित् स्वयम्

ನಾನು ಧನ್ಯನು; ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ದೊರೆತಿದೆ. ಇಂದು ಪುರಾತನನಾದ ಭಗವಾನ್—ಯೋಗೀಶ್ವರನು—ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್.

Verse 6

किमर्थमागतो ब्रह्मन् स्वयं देवः पितामहः / ब्रूहि मे ब्रह्मणः पुत्र किं कार्यं करवाण्यहम्

ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್! ಯಾವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ? ನೀವು ಸ್ವತಃ ದೇವಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನೇ. ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನೇ, ಹೇಳು—ನಾನು ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲಿ?

Verse 7

सो ऽब्रवीद् भगवान् देवो धर्मयुक्तं महासुरम् / द्रष्टुमभ्यागतो ऽहं वै भवन्तं भाग्यवानसि

ಆಗ ಭಗವಾನ್ ದೇವನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಆ ಮಹಾಸುರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ನಾನೇ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಾಗ್ಯವಂತನು.”

Verse 8

सुदुर्लभा नीतिरेषा दैत्यानां दैत्यसत्तम / त्रिलोके धार्मिको नूनं त्वादृशो ऽन्यो न विद्यते

ಹೇ ದೈತ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಧರ್ಮಯುಕ್ತ ನೀತಿ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ. ನಿಜವಾಗಿ ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನಂತಹ ಧಾರ್ಮಿಕನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ.

Verse 9

इत्युक्तो ऽसुरराजस्तं पुनः प्राह महामुनिम् / धर्माणां परमं धर्मं ब्रूहि मे ब्रह्मवित्तम

ಇಂತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅಸುರರಾಜನು ಮತ್ತೆ ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತಮ! ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮಧರ್ಮವನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು।”

Verse 10

सो ऽब्रवीद् भगवान् योगी दैत्येन्द्राय महात्मने / सर्वगुह्यतमं धर्ममात्मज्ञानमनुत्तमम्

ಆಗ ಭಗವಾನ್ ಯೋಗಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು— “ನಿನಗೆ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಗುಹ್ಯವಾದ ಪರಮಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಅನುತ್ತಮ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ।”

Verse 11

स लब्ध्वा परमं ज्ञानं दत्त्वा च गुरुदक्षिणाम् / निधाय पुत्रे तद्राज्यं योगाभ्यासरतो ऽभवत्

ಅವನು ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪುತ್ರನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದನು।

Verse 12

स तस्य पुत्रो मतिमान् बलिर्नाम महासुरः / ब्रह्मण्यो धार्मिको ऽत्यर्थं विजिग्ये ऽथ पुरन्दरम्

ಅವನ ಪುತ್ರನು ‘ಬಲಿ’ ಎಂಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಹಾಸುರನು— ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭಕ್ತನೂ ಅತ್ಯಂತ ಧಾರ್ಮಿಕನೂ ಆಗಿದ್ದನು; ನಂತರ ಅವನು ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ)ನನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು।

Verse 13

कृत्वा तेन महद् युद्धं शक्रः सर्वामरैर्वृतः / जगाम निर्जितो विष्णुं देवं शरणमच्युतम्

ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಸೋತು, ಅಚ್ಯುತ ದೇವ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶರಣಿಗೆ ಹೋದನು।

Verse 14

तदन्तरे ऽदितिर्देवी देवमाता सुदुः खिता / दैत्येन्द्राणां वधार्थाय पुत्रो मे स्यादिति स्वयम्

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದೇವಮಾತೆ ದೇವಿ ಅದಿತಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾದಳು. ಅವಳು ಸ್ವತಃ ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದಳು—“ದೈತ್ಯೇಂದ್ರರ ವಧಾರ್ಥವಾಗಿ ನನಗೆ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಲಿ.”

Verse 15

तताप सुमहद् घोरं तपोराशिस्तपः परम् / प्रपन्ना विष्णुमव्यक्तं शरण्यं शरणं हरिम्

ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತಾದ ಭಯಂಕರ ತಪಸ್ಸು—ಪರಮ ತಪೋರಾಶಿ—ಆಚರಿಸಿದಳು. ಶರಣ್ಯನಾದ ಅವ್ಯಕ್ತ ವಿಷ್ಣು, ಹರಿಯ ಶರಣನ್ನು ಪಡೆದಳು.

Verse 16

कृत्वा हृत्पद्मकिञ्जल्के निष्कलं परमं पदम् / वासुदेवमनाद्यन्तमानन्दं व्योम केवलम्

ಹೃದಯಪದ್ಮದ ಕೇಸರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಕಲ ಪರಮಪದವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಆದಿ-ಅಂತವಿಲ್ಲದ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಅವನೇ ಕೇವಲ ವ್ಯೋಮಸ್ವರೂಪ, ಶುದ್ಧಾನಂದವೇ.

Verse 17

प्रसन्नो भगवान् विष्णुः शङ्खचक्रगदाधरः / आविर्बभूव योगात्मा देवमातुः पुरो हरिः

ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು—ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾಧಾರಿ—ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಯೋಗಾತ್ಮ ಹರಿಯು ದೇವಮಾತೆಯ ಮುಂದೆ ಅವಿರ್ಭವಿಸಿದನು.

Verse 18

दृष्ट्वा समागतं विष्णुमदितिर्भक्तिसंयुता / मेने कृतार्थमात्मानं तोषयामास केशवम्

ವಿಷ್ಣು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅದಿತಿ ತನ್ನನ್ನು ಕೃತಾರ್ಥಳಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ, ಕೇಶವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.

Verse 19

अदितिरुवाच जयाशेषदुः खौघनाशैकहेतो जयानन्तमाहात्म्ययोगाभियुक्त / जयानादिमध्यान्तविज्ञानमूर्ते जयाशेषकल्पामलानन्दरूप

ಅದಿತಿ ಹೇಳಿದರು—ಸಕಲ ದುಃಖಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಏಕೈಕ ಕಾರಣನೇ, ನಿಮಗೆ ಜಯ; ಯೋಗಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಅನಂತ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನೇ, ನಿಮಗೆ ಜಯ. ಆದಿ–ಮಧ್ಯ–ಅಂತವನ್ನೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸುವ ಸರ್ವಜ್ಞ ಚೈತನ್ಯಮೂರ್ತಿಯೇ, ನಿಮಗೆ ಜಯ; ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿರ್ಮಲ ಆನಂದಸ್ವರೂಪನೇ, ನಿಮಗೆ ಜಯ.

Verse 20

नमो विष्णवे कालरूपाय तुभ्यं नमो नारसिंहाय शेषाय तुभ्यम् / नमः कालरुद्राय संहारकर्त्रे नमो वासुदेवाय तुभ्यं नमस्ते

ಕಾಲರೂಪನಾದ ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನರಸಿಂಹರೂಪನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಶೇಷರೂಪನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಂಹಾರಕರ್ತನಾದ ಕಾಲರುದ್ರನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ವಾಸುದೇವನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ನಮೋ ನಮಃ.

Verse 21

नमो विश्वमायाविधानाय तुभ्यं नमो योगगम्याय सत्याय तुभ्यम् / नमो धर्मविज्ञाननिष्ठाय तुभ्यं नमस्ते वराहाय भूयो नमस्ते

ವಿಶ್ವಮಾಯೆಯ ವಿಧಾನದ ಕರ್ತನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಯೋಗದಿಂದ ಗಮ್ಯವಾದ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಧರ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಆತ್ಮವಿವೇಕಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಷ್ಠನಾದವನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ವರಾಹನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 22

नमस्ते सहस्त्रार्कचन्द्राभमूर्ते नमो वेदविज्ञानधर्माभिगम्य / नमो देवदेवादिदेवादिदेव प्रभो विश्वयोने ऽथ भूयो नमस्ते

ಸಹಸ್ರ ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಮೂರ್ತಿಯೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ವೇದ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಿಂದ ಗಮ್ಯನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವದೇವಾ, ದೇವಾದಿದೇವಾ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪ್ರಭೋ, ವಿಶ್ವಯೋನಿಯೇ, ಮತ್ತೆ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 23

नमः शंभवे सत्यनिष्ठाय तुभ्यं नमो हेतवे विश्वरूपाय तुभ्यम् / नमो योगपीठान्तरस्थाय तुभ्यं शिवायैकरूपाय भूयो नमस्ते

ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾದ ಶಂಭುವೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಕಾರಣಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ವಿಶ್ವರೂಪನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಯೋಗಪೀಠದ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶಿವನೇ, ಏಕರಸ ಅವಿಭಕ್ತ ಏಕರೂಪನೇ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 24

एवं स भगवान् कृष्णो देवमात्रा जगन्मयः / तोषितश्छन्दयामास वरेण प्रहसन्निव

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದೇವಮಾತ್ರನೂ ಜಗನ್ಮಯನೂ ಆದ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಮೃದುವಾಗಿ ನಗುವಂತೆ ಅವರಿಗೆ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು।

Verse 25

प्रणम्य शिरसा भूमौ सा वब्रे वरमुत्तमम् / त्वामेव पुत्रं देवानां हिताय वरये वरम्

ಅವಳು ಭೂಮಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು—“ನಾನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ: ದೇವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನೇ ನನ್ನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ವರಿಸುತ್ತೇನೆ।”

Verse 26

तथास्त्वित्याह भगवान् प्रपन्नजनवत्सलः / दत्त्वा वरानप्रमेयस्तत्रैवान्तरधीयत

ಶರಣಾಗತಜನವತ್ಸಲನಾದ ಭಗವಾನ್ “ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅಪಾರ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಅಲ್ಲೀಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು।

Verse 27

ततो बहुतिथे काले भगवन्तं जनार्दनम् / दधार गर्भं देवानां माता नारायणं स्वयम्

ನಂತರ ಬಹುಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ದೇವಮಾತೆ ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣನಾದ ಭಗವಾನ್ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದಳು।

Verse 28

समाविष्टे हृषीकेशे देवमातुरथोदरम् / उत्पाता जज्ञिरे घोरा बलेर्वैरोचनेः पुरे

ಹೃಷೀಕೇಶನು ದೇವಮಾತೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಬಲಿ ವೈರೋಚನನ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ಅಪಶಕುನಗಳು ಉಂಟಾದವು।

Verse 29

निरीक्ष्य सर्वानुत्पातान् दैत्येन्द्रो भयविह्वलः / प्रह्लादमसुरं वृद्धं प्रणम्याह पितामहम्

ಎಲ್ಲಾ ಅಪಶಕುನಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನು ಭಯದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲನಾದನು. ವೃದ್ಧ ಅಸುರ ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ‘ಪಿತಾಮಹ’ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಿದನು.

Verse 30

बलिरुवाच पितामह महाप्राज्ञ जायन्ते ऽस्मत्पुरे ऽधुना / किमुत्पाता भवेत् कार्यमस्माकं किंनिमित्तकाः

ಬಲಿ ಹೇಳಿದನು— ಹೇ ಪಿತಾಮಹ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ! ನಮ್ಮ ನಗರದಲ್ಲಿ ಈಗ ಅಪಶಕುನಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇವು ಯಾವ ವಿಧದ ಉತ್ಪಾತಗಳು? ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು, ಇದರ ಕಾರಣವೇನು?

Verse 31

निशम्य तस्य वचनं चिरं ध्यात्वा महासुरः / नमस्कृत्य हृषीकेशमिदं वचनमब्रवीत्

ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹಾಸುರನು ಬಹುಕಾಲ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ಹೃಷೀಕೇಶನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 32

प्रह्लाद उवाच यो यज्ञैरिज्यते विष्णुर्यस्य सर्वमिदं जगत् / दधारासुरनाशार्थं माता तं त्रिदिवौकसाम्

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು— ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ವಿಷ್ಣು, ಯಾರದೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು; ದೇವರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮತ್ತು ಅಸುರರ ನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ ದೇವಮಾತೆ ಅವನನ್ನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದಳು.

Verse 33

यस्मादभिन्नं सकलं भिद्यते यो ऽखिलादपि / स वासुदेवो देवानां मातुर्देहं समाविशत्

ಯಾರಿಂದ ಅವಿಭಕ್ತವಾದ ಸಮಸ್ತವೂ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಯಾರು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಪರನಾಗಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವನೋ— ಆ ವಾಸುದೇವನು ದೇವಮಾತೆಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

Verse 34

न यस्य देवा जानन्ति स्वरूपं परमार्थतः / स विष्णुरदितेर्देहं स्वेच्छयाद्य समाविशत्

ಯಸ್ಯ ಪರಮಾರ್ಥಸ್ವರೂಪವನ್ನು ದೇವರೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿಯರು; ಆ ವಿಷ್ಣುವೇ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಇಂದು ಅದಿತಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 35

यस्माद् भवन्ति भूतानि यत्र संयान्ति संक्षयम् / सो ऽवतीर्णो महायोगी पुराणपुरुषो हरिः

ಯಾವನಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಭೂತಗಳು ಹುಟ್ಟಿ, ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಯಾವನಲ್ಲೇ ಲಯವಾಗುತ್ತವೋ—ಆ ಮಹಾಯೋಗಿ, ಪುರಾಣಪುರುಷ ಹರಿ ಅವತಾರಗೊಂಡನು।

Verse 36

न यत्र विद्यते नामजात्यादिपरिकल्पना / सत्तामात्रात्मरूपो ऽसौ विष्णुरंशेन जायते

ಯಲ್ಲಿ ನಾಮ-ಜಾತಿ ಮೊದಲಾದ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಲ್ಲವೋ, ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತಾಮಾತ್ರಾತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಆ ಪ್ರಭು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಂಶವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ।

Verse 37

यस्य सा जगतां माता शक्तिस्तद्धर्मधारिणी / माया भगवती लक्ष्मीः सो ऽवतीर्णो जनार्दनः

ಯಸ್ಯ ಶಕ್ತಿಯೇ ಜಗನ್ಮಾತೆ, ಅವನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುವವಳು; ಆ ಭಗವತಿ ಮಾಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀ—ಅದೇ ಜನಾರ್ದನನು ಅವತಾರಗೊಂಡನು।

Verse 38

यस्य सा तामसी मूर्तिः शङ्करो राजसी तनुः / ब्रह्मा संजायते विष्णुरंशेनैकेन सत्त्वभृत्

ಯಸ್ಯ ತಾಮಸೀ ಮೂರ್ತಿ ಶಂಕರನು, ರಾಜಸೀ ತನುವು ಬ್ರಹ್ಮನು; ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ವಿಷ್ಣುವೂ ಆ ಪರಮನ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 39

इत्थं विचिन्त्य गोविन्दं भक्तिनम्रेण चेतसा / तमेव गच्छ शरणं ततो यास्यसि निर्वृतिम्

ಹೀಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿನಯಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ಅವನೊಬ್ಬನ ಶರಣಿಗೆ ಹೋಗು; ಆಗ ನೀನು ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಪರಮ ನಿರ್ವೃತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ।

Verse 40

ततः प्रह्लादवचनाद् बलिर्वैरोचनिर्हरिम् / जगाम शरणं विश्वं पालयामास धर्मतः

ನಂತರ ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ವಚನದಿಂದ ವಿರೋಚನನ ಪುತ್ರ ಬಲಿ ಹರಿಯ ಶರಣಿಗೆ ಹೋದನು; ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದನು।

Verse 41

काले प्राप्ते महाविष्णुं देवानां हर्षवर्धनम् / असूत कश्यपाच्चैनं देवमातादितिः स्वयम्

ನಿಯತ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ದೇವಮಾತೆ ಅದಿತಿ ಕಶ್ಯಪನ ಮೂಲಕ ದೇವರ ಹರ್ಷವರ್ಧಕನಾದ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಸವಿಸಿದಳು।

Verse 42

चतुर्भुजं विशालाक्षं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम् / नीलमेघप्रतीकाशं भ्राजमानं श्रियावृतम्

ಅವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸು—ಚತುರ್ಭುಜ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷ, ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವತ್ಸಚಿಹ್ನಧಾರಿ; ನೀಲಮೇಘದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಯಿಂದ ಆವರಿತನು।

Verse 43

उपतस्थुः सुराः सर्वे सिद्धाः साध्याश्च चारणाः / उपेन्द्रमिन्द्रप्रमुखा ब्रह्मा चर्षिगमैर्वृतः

ಉಪೇಂದ್ರ (ವಿಷ್ಣು)ನ ಸೇವೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಬಂದರು; ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧ್ಯರು, ಚಾರಣರೂ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತರು. ಇಂದ್ರಪ್ರಮುಖ ದೇವನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಣಗಳಿಂದ ವೃತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಅವನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದನು।

Verse 44

कृतोपनयनो वेदानध्यैष्ट भगवान् हरिः / समाचारं भरद्वाजात् त्रिलोकाय प्रदर्शयन्

ಉಪನಯನ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯು ವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದನು; ಭರದ್ವಾಜರಿಂದ ಸದಾಚಾರವನ್ನು ತಿಳಿದು ತ್ರಿಲೋಕಕ್ಕೂ ಅದನ್ನು ಆದರ್ಶವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದನು।

Verse 45

एवं हि लौकिकं मार्गं प्रदर्शयति स प्रभुः / स यत् प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते

ಹೀಗೆ ಆ ಪ್ರಭು ಲೋಕಜೀವನದ ಯೋಗ್ಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಜನರು ಅದನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 46

ततः कालेन मतिमान् बलिर्वैरोचनिः स्वयम् / यज्ञैर्यज्ञेश्वरं विष्णुमर्चयामास सर्वगम्

ನಂತರ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ವಿರೋಚನಪುತ್ರ ಬಲಿಯು ಸ್ವತಃ ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಯಜ್ಞೇಶ್ವರ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು।

Verse 47

ब्राह्मणान् पूजयामास दत्त्वा बहुतरं धनम् / ब्रह्मर्षयः समाजग्मुर्यज्ञवाटं महात्मनः

ಅವನು ಅಪಾರ ಧನವನ್ನು ನೀಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಯಜ್ಞವಾಟಕ್ಕೆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಸಮಾಗಮಿಸಿದರು।

Verse 48

विज्ञाय विष्णुर्भगवान् भरद्वाजप्रचोदितः / आस्थाय वामनं रूपं यज्ञदेशमथागमत्

ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಭರದ್ವಾಜನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವು ವಾಮನರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಂತರ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು।

Verse 49

कृष्णाजिनोपवीताङ्ग आषाढेन विराजितः / ब्राह्मणो जटिलो वेदानुद्गिरन् भस्ममण्डितः

ಕೃಷ್ಣಾಜಿನವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತಯುಕ್ತನಾಗಿ, ದಂಡದಿಂದ ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿ, ಜಟಾಧಾರಿಯಾಗಿ, ಭಸ್ಮವಿಭೂಷಿತನಾಗಿ, ನಿರಂತರ ವೇದೋಚ್ಚಾರ ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತಪೋತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು।

Verse 50

संप्राप्यासुरराजस्य समीपं भिक्षुको हरिः / स्वपादैर्विमितं देशमयाचत बलिं त्रिभिः

ಅಸುರರಾಜನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಭಿಕ್ಷುಕ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಹರಿಯು ಬಲಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಪಾದಗಳಿಂದ ಅಳೆಯಬಹುದಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು—ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳು—ದಾನವಾಗಿ ಬೇಡಿದನು।

Verse 51

प्रक्षाल्य चरणौ विष्णोर्बलिर्भासमन्वितः / आचामयित्वा भृङ्गारमादाय स्वर्णनिर्मितम्

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಚರಣಗಳನ್ನು ತೊಳಗಿ, ಭಕ್ತಿತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದ ಬಲಿಯು ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಸ್ವರ್ಣನಿರ್ಮಿತ ಭೃಂಗಾರ (ಜಲಪಾತ್ರ)ವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡನು।

Verse 52

दास्ये तवेदं भवते पदत्रयं प्रीणातु देवो हरिरव्ययाकृतिः / विचिन्त्य देवस्य कराग्रपल्लवे निपातयामास जलं सुशीतलम्

“ಸೇವೆಯಾಗಿ ನಿನಗೆ ಈ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವ್ಯಯಸ್ವರೂಪನಾದ ದೇವ ಹರಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ.” ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ, ದೇವನ কোমಲ ಬೆರಳ ತುದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಶೀತಲ ಜಲವನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಸುರಿದನು।

Verse 53

विचक्रमे पृथिवीमेष एता- मथान्तरिक्षं दिवमादिदेवः / व्यपेतरागं दितिजेश्वरं तं प्रकर्तुकामः शरणं प्रपन्नम्

ಆ ಆದಿದೇವ (ವಾಮನ-ವಿಷ್ಣು) ಮೊದಲು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ನಂತರ ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು, ಆಮೇಲೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಪಿಸಿದನು; ರಾಗವಿಲ್ಲದೆ ಶರಣಾಗತನಾದ ದಿತಿಜೇಶ್ವರ ಬಲಿಯನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು।

Verse 54

आक्रम्य लोकत्रयमीशपादः प्राजापत्याद् ब्रह्मलोकं जगाम / प्रणेमुरादित्यसहस्त्रकल्पं ये तत्र लोके निवसन्ति सिद्धाः

ತ್ರಿಲೋಕಗಳನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿ, ಈಶ್ವರಪಾದನಾದ ಪ್ರಭು ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಲೋಕದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸಿದ್ಧರು ಸಹಸ್ರಸೂರ್ಯಸಮ ತೇಜಸ್ವಿ, ಕಲ್ಪಕಾಲವ್ಯಾಪಿ ಅನಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು॥

Verse 55

अथोपतस्थे भगवाननादिः पितामहास्तोषयामास विष्णुम् / भित्त्वा तदण्डस्य कपालमूर्ध्वं जगाम दिव्यावरणानि भूयः

ಆಮೇಲೆ ಅನಾದಿ ಭಗವಂತನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು. ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಅಂಡದ ಮೇಲಿನ ಕಪಾಲಸದೃಶ ಆವರಣವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ದಿವ್ಯ ಆವರಣಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋದನು॥

Verse 56

अथाण्डभेदान्निपपात शीतलं महाजलं तत् पुण्यकृद्भिश्चजुष्टम् / प्रवर्तते चापि सरिद्वरा तदा गङ्गेत्युक्ता ब्रह्मणा व्योमसंस्था

ನಂತರ ಅಂಡಭೇದದಿಂದ ಶೀತಲ ಮಹಾಜಲವು ಕೆಳಗೆ ಬಿತ್ತು; ಅದು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳಿಂದ ಆಶ್ರಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು. ಆಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿ ಹರಿಯತೊಡಗಿತು; ಆಕಾಶಸ್ಥಿತಿಯಾದ ಆ ಧಾರೆಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ‘ಗಂಗಾ’ ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದನು॥

Verse 57

गत्वा महान्तं प्रकृतिं प्रधानं ब्रह्माणमेकं पुरुषं स्वबीजम् / अतिष्ठदीशस्य पदं तदव्ययं दृष्ट्वा देवास्तत्र तत्र स्तुवन्ति

ಮಹತ್, ಪ್ರಕೃತಿ, ಪ್ರಧಾನಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಸ್ವಬೀಜನಾದ ಏಕ ಪುರುಷರೂಪ ಏಕ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಅರಿತು, ಅವನು ಈಶ್ವರನ ಅವ್ಯಯ ಪದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದನು. ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ॥

Verse 58

आलोक्य तं पुरुषं विश्वकायं महान् बलिर्भक्तियोगेन विष्णुम् / ननाम नारायणमेकमव्ययं स्वचेतसा यं प्रणमन्ति देवाः

ವಿಶ್ವಕಾಯನಾದ ಆ ಪುರುಷ—ವಿಷ್ಣುವನ್ನು—ನೋಡಿ ಮಹಾನ್ ಬಲಿಯು ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಅಂತರಚಿತ್ತದಿಂದ ಅವನು ಏಕನಾದ, ಅವ್ಯಯನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು; ಅವನಿಗೆ ದೇವತೆಗಳೂ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ॥

Verse 59

तमब्रवीद् भगवानादिकर्ता भूत्वा पुनर्वामनो वासुदेवः / ममैव दैत्याधिपते ऽधुनेदं लोकत्रयं भवता भावदत्तम्

ಆಗ ಆದಿಕರ್ತ ಭಗವಾನ್ ವಾಸುದೇವನು ಪುನಃ ವಾಮನರೂಪಧರಿಸಿ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರ! ಈಗ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯೂ ಶುದ್ಧ ಸಂಕಲ್ಪವೂ ಈ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ನನಗೆ ದತ್ತಮಾಡಿವೆ.”

Verse 60

प्रणम्य मूर्ध्ना पुनरेव दैत्यो निपातयामास जलं कराग्रे / दास्ये तवात्मानमनन्तधाम्ने त्रिविक्रमायामितविक्रमाय

ದೈತ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಶಿರಸಾ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ದಾನವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಯ ಅಗ್ರದಿಂದ ಜಲವನ್ನು ಸುರಿದನು. ನಂತರ ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ಅನಂತಧಾಮ, ಅಮಿತವಿಕ್ರಮ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ! ನಾನೇ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ದಾಸ್ಯಸೇವೆಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.”

Verse 61

प्रगृह्य सूनोरपि संप्रदत्तं प्रह्लादसूनोरथ शङ्खपाणिः / जगाद दैत्यं जगदन्तरात्मा पातालमूलं प्रविशेति भूयः

ನಂತರ ಜಗದಂತರಾತ್ಮನಾದ ಶಂಖಪಾಣಿ ವಿಷ್ಣುವು ಪ್ರಹ್ಲಾದಪುತ್ರನ ಪುತ್ರನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದುದನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ದೈತ್ಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು— “ಮತ್ತೆ ಪಾತಾಳದ ಮೂಲಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು.”

Verse 62

समास्यतां भवता तत्र नित्यं भुक्त्वा भोगान् देवतानामलभ्यान् / ध्यायस्व मां सततं भक्तियोगात् प्रवेक्ष्यसे कल्पदाहे पुनर्माम्

ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ವಾಸಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಲಭ್ಯವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು. ಆದರೂ ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸು; ಕಲ್ಪದಾಹ (ಪ್ರಳಯ) ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವೆ.

Verse 63

उक्त्वैवं दैत्यसिंहं तं विष्णुः सत्यपराक्रमः / पुरन्दराय त्रैलोक्यं ददौ विष्णुरुरुक्रमः

ಈ ರೀತಿ ಆ ದೈತ್ಯಸಿಂಹನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಉರುಕ್ರಮ ವಿಷ್ಣುವು ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ)ನಿಗೆ ತ್ರಿಲೋಕಾಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ನೀಡಿದನು.

Verse 64

संस्तुवन्ति महायोगं सिद्धा देवर्षिकिन्नराः / ब्रह्मा शक्रो ऽथ भगवान् रुद्रादित्यमरुद्गणाः

ಸಿದ್ಧರು, ದೇವರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಿನ್ನರರು ಆ ಮಹಾಯೋಗವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ), ಭಗವಾನ್ ಮತ್ತು ರುದ್ರ-ಆದಿತ್ಯ-ಮರುತ್ ಗಣಗಳೂ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 65

कृत्वैतदद्भुतं कर्म विष्णुर्वामनरूपधृक् / पश्यतामेव सर्वेषां तत्रैवान्तरधीयत

ಈ ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ವಾಮನರೂಪಧಾರಿ ವಿಷ್ಣು ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲೀಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನರಾದನು।

Verse 66

सो ऽपि दैत्यवरः श्रीमान् पातालं प्राप चोदितः / प्रह्लादेनासुरवरैर्विष्णुना विष्णुतत्परः

ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ದೈತ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು—ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಅಸುರಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ; ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಷ್ಣುಪರಾಯಣವಾಗಿತ್ತು।

Verse 67

अपृच्छद् विष्णुमाहात्मयं भक्तियोगमनुत्तमम् / पूजाविधानं प्रह्लादं तदाहासौ चकार सः

ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ಅನುತ್ತಮ ಭಕ್ತಿಯೋಗ ಮತ್ತು ಪೂಜಾವಿಧಾನವನ್ನು ಕೇಳಿದನು; ಆಗ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು, ಅವನು ಸಹ ಅದೇಂತೆ ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 68

अथ रथचरणासिशङ्खपाणिं सरसिजोलचनमीशमप्रमेयम् / शरणमुपपयौ स भावयोगात् प्रणतगतिं प्रणिधाय कर्मयोगम्

ನಂತರ ಭಾವಯೋಗದಿಂದ ಅವನು ಅಪ್ರಮೇಯ ಈಶ್ವರನ ಶರಣಾದನು—ಪದ್ಮನೇತ್ರ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗಧಾರಿ, ರಥಸ್ಥ ಪಾದಗಳಿರುವವನು; ವಿನಯಪ್ರಣಾಮವನ್ನೇ ಗತಿಯಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಕರ್ಮಯೋಗದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಿರನಾದನು।

Verse 69

एष वः कथितो विप्रा वामनस्य पराक्रमः / स देवकार्याणि सदा करोति पुरुषोत्तमः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ವಾಮನನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೀಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಸದಾ ದೇವಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ.