Adhyaya 7

Verse 1

वृषोत्सर्गमाहात्म्यनिरूपणं नाम षष्ठो ऽध्यायः गरुड उवाच / श्रुतं मे महादाख्यानं वृषोत्सर्गफलं हरे / पुनरन्यां कथां ब्रूहि यत्र ते महिमाद्भुतः

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಹರೇ! ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗದ ಫಲವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಮಹಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನಿನ್ನ ಅದ್ಭುತ ಮಹಿಮೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಮತ್ತೊಂದು ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳು.

Verse 2

श्रीकृष्ण उवाच / अहं ते कथयाम्यद्य संवादं परमाद्भुतम् / सन्तप्तकस्य च प्रेतैस्तद्रूपज्ञापनाय वै

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂದು ನಾನು ನಿನಗೆ ಪರಮ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸಂವಾದವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಸಂತಪ್ತಕನೆಂಬವನ ರೂಪ-ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಅದು ಪ್ರೇತರಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು.

Verse 3

विप्रः सन्तप्तकः कश्चित् तपसादग्धकिल्बिषः / संसारासारतां ज्ञात्वारण्यष्वेव चचार ह

ಸಂತಪ್ತಕನೆಂಬ ಒಬ್ಬ ವಿಪ್ರನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಸಂಸಾರದ ಅಸಾರತೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವನು ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲೇ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

Verse 4

वैखानसमुनिव्रातैः प्राणिपातकृतेक्षणः / स कदाचित् तीर्थयात्रामुद्दिश्य स्माटतिद्विजः

ವೈಖಾನಸ ಮುನಿವ್ರಾತದಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಹಿಂಸಾಪಾತಕದೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಗಮನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದ್ವಿಜನು ಒಮ್ಮೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೊರಟನು।

Verse 5

प्रत्याकृष्टेन्द्रियत्वाच्च बहिर्वृत्तिनिरोधकः / संस्कारमात्रगमनो मार्गभ्रष्टो बभूव ह

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಒಳಗೆ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟುದರಿಂದ ಅವನ ಬಾಹ್ಯವೃತ್ತಿಗಳು ನಿಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಸಂಸ್ಕಾರಮಾತ್ರದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾ ಅವನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಾರ್ಗಭ್ರಷ್ಟನಾದನು।

Verse 6

चलन्नेवं स्नानकाले मध्याह्ने ऽथाभिलाषुकः / जलस्योन्मील्य नयने दिशः सर्वा न्यभीलयत्

ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ, ಸ್ನಾನಕಾಲದಲ್ಲಿ—ಮಧ್ಯಾಹ್ನ—ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಚಂಚಲನಾಗಿ, ನೀರಿನೊಳಗಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದನು।

Verse 7

स ददर्श तदा गुल्मैर्वोरुद्वृक्षशतैश्चितम् / त्वक्सारैः शाखिशाखाभिः संकुलं गहनंवनम्

ಆಗ ಅವನು ದಟ್ಟವಾದ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಕಂಡನು—ಗುಲ್ಮಗಳಿಂದಲೂ ನೂರಾರು ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ತುಂಬಿದ; ಕಠಿಣ ತ್ವಕ್ಸಾರವಿರುವ ಮರಗಳ ಶಾಖಾ-ಉಪಶಾಖೆಗಳಿಂದ ಗೋಜುಗೊಂಡದ್ದು।

Verse 8

तत्र तालास्तमालाश्च प्रियालाः पनसास्तथा / श्रीपर्णो शालशाखोटस्यन्दनास्तिन्दुकास्तथा

ಅಲ್ಲಿ ತಾಳ, ತಮಾಲ, ಪ್ರಿಯಾಲ, ಪನಸ (ಹಲಸು) ಮರಗಳಿದ್ದವು; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೀಪರ್ಣ, ಶಾಲ, ಶಾಖೋಟ, ಸ್ಯಂದನ ಮತ್ತು ತಿಂದುಕ ಮರಗಳೂ ಇದ್ದವು।

Verse 9

सर्जार्जुनाम्रातकाश्च श्लेष्मा तकभिभीतकौ / पिचुमर्दश्चिञ्चिणी च कर्कन्धूकर्णिकारकाः

ಸರ್ಜ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಆಮ್ರಾತಕ; ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ, ತಕ, ಬಿಭೀತಕ; ಹಾಗೆಯೇ ಪಿಚುಮರ್ದ, ಚಿಞ್ಚಿಣೀ, ಕರ್ಕಂಧೂ, ಕರ್ಣಿಕಾರಕ—ಇವು ಇಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿತ ವೃಕ್ಷಗಳು.

Verse 10

एते चान्ये च बहवो वृक्षास्तेषु न दृश्यते / पक्षिणामपि वै पन्था मनुष्यस्य कुतः पुनः

ಇವು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ವೃಕ್ಷಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ದಾರಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆಲೂ ಮಾರ್ಗ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಸಿಗುವುದು?

Verse 11

तस्मिन् वने महाघोरे सिंहव्याघ्रसमाकुले / तरक्षुगवयैरृक्षैर्महिषैश्च निषेविते

ಆ ಮಹಾಘೋರ ವನದಲ್ಲಿ—ಸಿಂಹ-ವ್ಯಾಘ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದಲ್ಲಿ—ತರಕ್ಷು (ಹೈನಾ), ಗವಯ (ಕಾಡು ಗೋರ), ಋಕ್ಷ (ಕರಡಿ) ಮತ್ತು ಮಹಿಷಗಳೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

Verse 12

कुञ्ज रैरुरुभिर्नागैर्मर्कटैश्च तथामृगैः / श्वापदैश्च तथा चान्यैः पिशाचै राक्षसैर्वृते

ಆ ವನವು ಆನೆಗಳು, ಮಹಾನಾಗಗಳು, ಕೋತಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೃಗಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು; ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರೂರ ಶ್ವಾಪದಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ—ಪಿಶಾಚರು, ರಾಕ್ಷಸರುಗಳಿಂದಲೂ—ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 13

सन्तप्तको द्विजः किञ्चिद्भयसन्त्रस्तमानसः / कान्दिशीकः समभवढ् यद्भविष्यो ययौ पुनः

ಆ ದ್ವಿಜನು ದುಃಖದಿಂದ ದಗ್ಧನಾಗಿ, ಭಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಲುಗಾಡಿತು. ಅವನು ದಿಕ್ಕುತೋಚದೆ ಆತಂಕಿತನಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ—ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಗತಿಯ ಕಡೆಗೆ—ಹೋದನು.

Verse 14

झङ्कारेषु च झिल्लीनां घूकानां घूत्कृतेष्वपि / दत्तकर्णः कुनीलाङ्गश्चचाल पदपञ्चकम्

ಜಿಲ್ಲಿಗಳ ಕಠೋರ ಝಂಕಾರಗಳಲ್ಲೂ ಗೂಕರ ಘೂತ್ಕಾರಗಳಲ್ಲೂ, ಭಯದಿಂದ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು ಆ ಶ್ಯಾಮಾಂಗನು ಕೇವಲ ಐದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆದನು।

Verse 15

स तत्र वटवृक्षाग्रे स्नायुवद्धं शवं तथा / ददर्श तद्भुजश्चैव पञ्च प्रेतान् सुदारुणाम्

ಅಲ್ಲಿ ವಟವೃಕ್ಷದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾಯುಗಳಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ ಶವವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು; ಅದರ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಐದು ಅತಿದಾರುಣ ಪ್ರೇತಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದನು।

Verse 16

शिरास्थिचर्मशेषाङ्गान् पृष्ठलग्नोदरान् खग / त्यक्तान्नासिकया नेत्रकूपपातभयादिव

ಹೇ ಖಗ (ಗರುಡ)! ತಲೆ, ಎಲುಬು, ಚರ್ಮ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದ ದೇಹಗಳನ್ನೂ, ಕೆಲವರ ಹೊಟ್ಟೆ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಅಂಟಿದಂತೆಯೂ; ಕಣ್ಣಿನ ಗುಂಡಿಗೆ ಬೀಳುವ ಭಯದಿಂದ ಮೂಗಿನ ಮೂಲಕ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುವವರಂತೆ ಅವರನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು।

Verse 17

सूचीक्रककचकव्रातघातपातितकीकसान् / वसाक्तनवमस्तिष्कस्वादनित्यमहोत्सवान्

ಸೂಚಿಯಂತೆ ಚುಚ್ಚುವ ಚಂಚುಗಳ ಗುಂಪಿನ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಅವರು ಬಿದ್ದು ಕಂಕಾಲಮಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದ ಲೇಪಿತರಾಗಿ, ಹೊಸ ಮೆದುಳಿನ ರುಚಿಯ ‘ನಿತ್ಯ ಮಹೋತ್ಸವ’ವೆಂಬ ಅಂತ್ಯರಹಿತ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 18

रणत्कोटिमहादंष्ट्रानस्थिग्रन्थ्यवघट्टितान् / तान्दृष्ट्वा त्रस्तहृदयो गतिमाकुञ्च्य संस्थितः

ಗರ್ಜಿಸುವ ಮಹಾದಂಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನೂ ಅಸ್ಥಿಗಂಟಿನಂತೆ ಕಠಿಣ ದೇಹಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನ ಹೃದಯ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿತು; ಅವನು ಚಲನೆಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ ಸ್ಥಬ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತನು।

Verse 19

ते विलोक्यागतं विप्रमटवीं जनवर्जिताम् / अहं पूर्वमहं पूर्वं यामीत्याक्त्वा प्रदुद्रुवुः

ಜನವಿಲ್ಲದ ಆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು—“ನಾನೇ ಮೊದಲು! ನಾನೇ ಮೊದಲು! ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ!” ಎಂದು ಕೂಗಿ ತಕ್ಷಣ ಓಡಿದರು।

Verse 20

तेषु द्वौद्वावगृह्णीतामस्य हस्तावथापरे / द्वौद्वौ पादावगृह्णीतां मूर्धानं पञ्चमो ऽग्रहीत्

ಅವರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಅವನ ಕೈಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು, ಇನ್ನಿಬ್ಬರೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಇಬ್ಬರು ಅವನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು, ಐದನೇವನು ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು।

Verse 21

स्वजात्युचितवाक्येन स्फुटवर्णवताब्रुवन् / अहं जक्षाम्यहं भक्षामीति कर्षणतत्पराः

ತಮ್ಮ ಜಾತಿಗೆ ತಕ್ಕ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ, ಸ್ಪಷ್ಟ ಉಚ್ಚಾರದಿಂದ ಅವರು—“ನಾನು ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ! ನಾನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ!” ಎಂದು ಕೂಗಿ, ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 22

सहसैव सहैवामुं गृहात्वा व्यगमन्वियम् / कियत्स्थितं बटौ मांसं क्रियन्नेतिन्यभालयन्

ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಟರು. ನಂತರ ನೋಡಿ—“ಈ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಮಾಂಸ ಎಷ್ಟು ಕಾಲದಿಂದ ಉಳಿದಿದೆ, ಇನ್ನೂ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ?” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು।

Verse 23

ते ऽपश्यन्निजदंष्ट्रायः पाटितान्त्रमिमं शवम् / अवतीर्य ततो व्योम्नो गृहीत्वा चरणैः

ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ದಂಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಹರಿದ ಅಂತರಗಳಿರುವ ಆ ಶವವನ್ನು ಕಂಡರು; ನಂತರ ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದು ತಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳಿಂದ (ನಖಗಳಿಂದ) ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದರು।

Verse 24

स्वखण्डितशरीरन्तु पुनर्व्योमैव चक्रमुः / स नीयमानमात्मानं विलोक्य वियति द्विजः

ಅವನ ದೇಹವು ಚೂರುಚೂರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರದಂತೆ ಸುತ್ತಿದನು. ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಆ ದ್ವಿಜನು ಮಧ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಂಗಿ ನೋಡಿದನು.

Verse 25

जगाम मनसा मां स शरणं भयविह्वलः / नमश्चक्रे चक्रधरं चेतसा चिन्मयं समम्

ಭಯದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿ ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಶರಣಾದನು; ಮತ್ತು ಹೃದಯದಿಂದ ಚಕ್ರಧಾರಿ ಪ್ರಭು—ಚಿನ್ಮಯ, ಸಮಭಾವಸ್ವರೂಪ—ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.

Verse 26

वक्रं नक्रं चक्रपातेन दूरे कृत्वा हृत्वा तस्य दुः खं मुकुन्दः / मातङ्गं यो ऽमूमुचन्नक्रवक्त्रात्पाशंसो ऽसौ कर्मणां मे लुनातु

ಚಕ್ರಪಾತದಿಂದ ವಕ್ರ ನಕ್ರವನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳಿ, ಗಜದ ದುಃಖವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡಿ, ನಕ್ರದ ಬಾಯಿಂದ ಗಜವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ಆ ಮುಕುಂದನು ನನ್ನ ಕರ್ಮಪಾಶವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲಿ.

Verse 27

रुद्धाञ्शुद्धान् भूपतीन्मागधेन भीमेनैनं घातयित्वा मुरारिः / निर्बद्धान्यो भर्गयज्ञाय मुक्तश्चक्रो मे ऽसौ कर्मपाशं लुनातु

ಮುರಾರಿಯ ಆ ಚಕ್ರವು—ಭೀಮನ ಮೂಲಕ ಮಾಘಧನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಬಂಧಿತರಾದ ಶುದ್ಧ ರಾಜರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ಭರ್ಗನ ಯಜ್ಞಾರ್ಥವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡದ್ದು—ಅದು ನನ್ನ ಕರ್ಮಪಾಶವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲಿ.

Verse 28

मनसैवैह मामस्तौत्स्तूयमानो ऽहमुत्थितः / अगच्छं सहसा तत्र यत्र प्रेतैः स नीयते

ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು; ನಾನು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಪ್ರೇತರು ಅವನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋದೆನು.

Verse 29

दृष्ट्वा तैर्नोयमानन्तु कौतुकं मे ऽभवत्खग / पप्रच्छ न कियन्तं वै कालं तान्पृष्ठतो ऽन्वगाम्

ಅವರು ಅವನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಓ ಖಗ (ಗರುಡ), ನನಗೆ ಕೌತುಕ ಉಂಟಾಯಿತು. ನಾನು ಕೇಳಿದೆ—ನಾನು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಅನುಸರಿಸಿದೆನು?

Verse 30

मम सन्निधिमात्रेण द्विजातिं तञ्च सर्पहन् / तत्कालं शिविकासुप्तभूपालसुखमाविशत्

ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಆ ದ್ವಿಜನು ಮತ್ತು ಆ ಸರ್ಪಹಂತನು ತಕ್ಷಣವೇ ಪಲ್ಲಕಿಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುವ ರಾಜಸুখವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

Verse 31

मणिभद्रास्ततो मेरुं गच्छन्दृष्टो मया पथि / निकोच्याक्षि स्वपार्श्वं स नीतो वै यक्षराण्मया

ನಂತರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮೇರುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಣಿಭದ್ರನನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆ. ಅವನು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿದನು; ನಾನು ಅವನನ್ನು ನನ್ನ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ—ಯಕ್ಷರಾಜನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ—ಕರೆದೊಯ್ದೆ.

Verse 32

तमवोचं महायक्षं त्वं हि प्रतिभटो भव / प्रेतान्नाशय तद्भूयः शवञ्च हर तद्गतम्

ನಾನು ಆ ಮಹಾಯಕ್ಷನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ—‘ನೀನೇ ಸ್ಥಿರ ಪ್ರತಿಭಟನಾಗು. ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರೇತಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಾಶಮಾಡು; ಆ ಶವವನ್ನು—ಅದರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಸೇರಿಸಿ—ಕೊಂಡೊಯ್ಯು.’

Verse 33

इत्युक्तः स महाघोरं कृत्वा रोषं सुदुः सहम् / जग्राह प्रेतरूपं तत्प्रेतानामपि दुः खदम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆ ಮಹಾಘೋರನು ಸಹಿಸಲಾಗದ ಕೋಪದಿಂದ ಉಕ್ಕಿ, ಪ್ರೇತರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು—ಅದು ಇತರ ಪ್ರೇತಗಳಿಗೂ ದುಃಖಕಾರಕವಾದ ರೂಪ.

Verse 34

स विवृत्य स्वकौ बाहू सृक्किणी परिलेलिहन् / भेदयन्नुरुवातेन प्रेतांस्तान्संमुखो ययौ

ಅವನು ತನ್ನ ಎರಡೂ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ತುಟಿಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಾ, ಮಹಾ ವಾಯುವೇಗದಿಂದ ಆ ಪ್ರೇತಗಳನ್ನು ಚೀರಿ, ಎದುರುಮುಖವಾಗಿ ನೇರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದನು।

Verse 35

बाहुभ्यां द्वौ द्वौ च पद्भ्यां मूर्ध्नैकं च समाहरत् / प्रेतानथापि सहसा जघान दृढमुष्टिना

ಅವನು ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಎರಡು-ಎರಡನ್ನು, ಪಾದಗಳಿಂದ ಎರಡು-ಎರಡನ್ನು, ತಲೆಯಿಂದಲೂ ಒಂದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು; ಬಳಿಕ ಅಚಾನಕ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಬಿಗಿದ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪ್ರೇತಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಿದನು।

Verse 36

ते विवर्णमुखाः सर्वे तं द्विजञ्च शवं तथा / एकैकं हस्तपादैश्च गृहीत्वा युद्धमारभन्

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ದ್ವಿಜನನ್ನೂ ಆ ಶವವನ್ನೂ—ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಕೈ ಅಥವಾ ಒಂದು ಕಾಲು ಹಿಡಿದು—ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು।

Verse 37

ते नखैस्तलघातैश्च पादघातैस्तथैव च / दंष्ट्राघातैश्च सर्वे तमेकं प्रेतं व्यदारयन्

ನಖಗಳಿಂದ, ಕೈತಳದ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ, ಪಾದಗಳ لاتಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ದಂಷ್ಟ್ರಾಘಾತಗಳಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಒಬ್ಬನೇ ಪ್ರೇತವನ್ನು ಚೀರಿ ಹರಿದರು।

Verse 38

तेषां प्रहारान्विफलान्कृत्वा संप्रति तानथ / जीवं न तु शवं तेषां जह्रे प्राणमिवान्तकः

ಅವರ ಪ್ರಹಾರಗಳನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಅವನು ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋದನು—ಶವಗಳಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ—ಅಂತಕನು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ।

Verse 39

हृतमात्रे शवे ते तु पारियात्रे गिरौ द्विजम् / मुक्त्वाधमात्रे प्रमुदिता एकं प्रेतं सुदारुणाः

ಶವವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ ಪಾರಿಯಾತ್ರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಆ ಅತಿಕ್ರೂರರು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು, ಹರ್ಷದಿಂದ ಒಂದು ದೀನ ಪ್ರೇತವನ್ನು ಹಿಡಿದರು।

Verse 40

स वायुगमनः प्रेतः प्राप्तस्तैः क्षणमात्रतः / अदृश्यतां ययौ ते ऽथ हताशा विप्रमागमन्

ಗಾಳಿವೇಗದಂತೆ ಚಲಿಸುವ ಆ ಪ್ರೇತನು ಅವರಿಗೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕನು; ನಂತರ ಅವನು ಕಾಣೆಯಾಗಿ ಹೋದನು, ಅವರು ನಿರಾಶರಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬಳಿಗೆ ಮರಳಿದರು।

Verse 41

प्रारब्धमात्रे विप्रस्य पाटने तत्र पर्वते / मम स्थानस्य विप्रस्य महिम्नेव च तत्क्षणे

ಆ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಠಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ—ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಧಾಮದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ—ಅದು ತಕ್ಷಣವೇ ನೆರವೇರಿತು।

Verse 42

सद्यः स्मृतिः समुत्पन्ना तेषां पूर्वस्य जन्मनः / विप्रं प्रदक्षिणीकृत्यद्विजर्षभमथाब्रुवन्

ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರಿಗೆ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಸ್ಮೃತಿ ಉದಯವಾಯಿತು. ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಅವರು ಹೇಳಿದರು।

Verse 43

अद्य नः क्षन्तुमर्हे ऽसीत्युक्त्वा ते सुरदाम्भिकाः / गिरेरिव परावर्तं समुद्रस्येव शोषणम्

“ಇಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಆ ದೇವತ್ವದ ದಂಭವಿರುವ ಅಹಂಕಾರಿಗಳು—ಪರ್ವತ ಹಿಂದಿರುಗುವಂತೆ, ಸಮುದ್ರ ಒಣಗುವಂತೆ—ವಿಪರೀತ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು।

Verse 44

तेषां तद्वचनं श्रुत्वापृच्छत्केयूयमित्यथ / किं माया किमु वा स्वप्न उताहो चित्तविभ्रमः

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಕೇಳಿದನು—“ನೀವು ಯಾರು?” ಎಂದು. ನಂತರ—“ಇದು ಮಾಯೆಯೇ, ಸ್ವಪ್ನವೇ, ಅಥವಾ ಚಿತ್ತದ ಭ್ರಮೆಯೇ?” ಎಂದು ಸಂಶಯಿಸಿದನು.

Verse 45

प्रेता ऊचुः / अवेहि तत्त्वमेवैतत्प्रेता वै कर्मजा वयम् / ब्राह्मण उवाच / किंनामानः किमाचाराः कथञ्चेमां दशां गताः

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—“ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿ; ನಾವು ಪ್ರೇತರು, ನಮ್ಮದೇ ಕರ್ಮದಿಂದ ಜನಿಸಿದವರು.” ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೇಳಿದನು—“ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರುಗಳು ಏನು? ನಿಮ್ಮ ಆಚರಣೆ ಹೇಗಿತ್ತು? ಮತ್ತು ನೀವು ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದಿರಿ?”

Verse 46

अविनीताः कथं पूर्वं विनीताः साम्प्रतं कथम् / प्रेता ऊचुः / शृणु विप्रेन्द्र वक्ष्यामः प्रश्रानामनुपूर्वशः

“ಹಿಂದೆ ನಾವು ಅವಿನೀತರಾಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ, ಈಗ ವಿನೀತರಾಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ?” ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—“ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಕೇಳು; ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ.”

Verse 47

उत्तराणि महायोगिंस्त्वद्दर्शनगतांहसः / अहं पर्युषितो नाम्ना एष सूचीमुखः स्मृतः

ಓ ಮಹಾಯೋಗಿನ್, ನಾನು ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನದಿಂದ ನನ್ನ ಪಾಪಗಳು ನಿವಾರಣೆಯಾದವು. ನಾನು ‘ಪರ್ಯುಷಿತ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಇವನು ‘ಸೂಚೀಮುಖ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 48

तृतीयः शीघ्रगस्तुर्योरोधको लेखकः परः / ब्राह्मण उवाच / प्रेतानां कर्मजातानां कुतो नाम निरर्थकम्

ಮೂರನೆಯವನು ‘ಶೀಘ್ರಗ’; ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ‘ರೋಧಕ’; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಪರಮ ‘ಲೇಖಕ’. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು—“ಪ್ರೇತಗಳ ಕರ್ಮದಿಂದ ಜನಿಸಿದುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಹೆಸರು ನಿರರ್ಥಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬಹುದು?”

Verse 49

निरुक्तिमेषां नाम्नां वै प्रेता वदत मा चिरम् / श्रीकृष्ण उवाच / एवमुक्तास्तु विप्रेण पृथगुत्तरमब्रुवन्

“ಹೇ ಪ್ರೇತಗಳೇ, ಈ ನಾಮಗಳ ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳಿರಿ.” ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು—ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಅವರು ತಲಾತಲಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದರು.

Verse 50

पर्युषित उवाच / कदाचिच्छ्राद्धकाले वै मया विप्रो निमन्त्रितः

ಪರ್ಯುಷಿತನು ಹೇಳಿದನು—ಒಮ್ಮೆ ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದೆ.

Verse 51

स च कृत्वा विलम्बेन वृद्धो मद्गृहमागतः / अकृतश्राद्धकर्माहं तं पाकं भुक्तवान् क्षुधा

ಅವನು ವಿಳಂಬ ಮಾಡಿ ವೃದ್ಧನಾಗಿ ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು. ನಾನು—ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ ಮಾಡದೆ—ಹಸಿವಿನಿಂದ ಆ ಪಾಕವನ್ನು ತಿಂದೆ.

Verse 52

अददामन्नमाकृष्य विप्रे पर्युषितं कियत् / तस्मात् पापान्मृतः पापो योनिं वै कुत्सितां गतः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡದೆ, ನೀಡಿದುದನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಎಳೆದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳಸಿದ ಅನ್ನ ನೀಡಿದ ಕಾರಣ—ಆ ಪಾಪಿ ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಸತ್ತು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿಂದ್ಯವಾದ, ನೀಚ ಯೋನಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 53

यतः पर्युषितं दत्तं ततः पर्युषितः स्मृतः / सूचीमुख उवाच / कदाचिद्ब्राह्मणी काचित्तीर्थं भद्रवटं ययौ

ಹಳಸಿದ ನಂತರ ದಾನ ನೀಡಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಅದು ‘ಪರ್ಯುಷಿತ’ (ಹಳಸಿದ ದಾನ) ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸೂಚೀಮುಖನು ಹೇಳಿದನು—ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ ‘ಭದ್ರವಟ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

Verse 54

पञ्चवर्षसुता वृद्धा पुत्रमात्रैकजीविता / अहं क्षत्त्रियदायादस्तस्या रोधमकारिषम्

ಅವಳು ಐದು ವರ್ಷದ ಮಗನನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ವೃದ್ಧೆಯಾಗಿದ್ದಳು, ಆ ಒಂದೇ ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದಳು. ನಾನು—ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವಂಶಸ್ಥನಾಗಿದ್ದರೂ—ಅವಳನ್ನು ತಡೆದು ಬಂಧಿಸಿದೆನು.

Verse 55

वने तु विजने तत्र पापाध्वगगतिं गतः / तस्याः सवस्त्रं पाथेयं तत्सूनोर्वसनानि च

ಆ ನಿರ್ಜನವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಪಾಪದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ, ನಾನು ಅವಳ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಯಾಣದ ಆಹಾರವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಅವಳ ಮಗನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡೆನು.

Verse 56

गृहीतानि मया विप्र शिरस्यापीड्य मुष्टिना / तृषार्तस्तत्क्षणं बालः पात्रसंस्थं जलंपिबन्

ಎಲೈ ವಿಪ್ರನೇ, ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದೆನು; ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಬಾಲಕನು ತಕ್ಷಣವೇ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಹೋದನು.

Verse 57

तावन्मात्रोदके देशे मया हुङ्कृत्य वारितः / मयाथ सकलं पीतं जलं पात्रात्तृषावता

ಅಲ್ಪ ನೀರು ಮಾತ್ರವಿದ್ದ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಜೋರಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿ ಅವನನ್ನು ತಡೆದೆನು; ನಂತರ ಬಾಯಾರಿದ ನಾನು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕುಡಿದುಬಿಟ್ಟೆನು.

Verse 58

बालो ऽपि भयसन्त्रस्तः पिपासुर्व्यसुरापतत् / पुत्रशोकान्मृता माता कूपे प्रास्य निजं वपुः

ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲಿದ ಆ ಬಾಲಕನು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟನು. ಪುತ್ರಶೋಕದಿಂದ ತಾಯಿಯು ಬಾವಿಗೆ ಹಾರಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಳು.

Verse 59

एतस्मात्पातकाद्विप्र प्रेतत्वं प्राप्तवानहम् / सूच्यग्रप्रायविवरमुखः पर्वतदेहवान्

ಹೇ ವಿಪ್ರನೇ! ಈ ಪಾತಕದಿಂದ ನಾನು ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಸೂಜಿಯ ತುದಿಯಂತೆ ಅತಿ ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರವಿದ್ದು, ನನ್ನ ದೇಹ ಪರ್ವತದಂತೆ ಮಹತ್ತಾಗಿದೆ.

Verse 60

यद्यपि प्राप्नुयां भक्ष्यं भक्षितुन्तु न शक्यते / मया क्षुधानलेनापि ज्वलतास्यं निकोचितम्

ನನಗೆ ಆಹಾರ ದೊರಕಿದರೂ ಅದನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಹಸಿವಿನ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಉರಿದು ಒಣಗಿ ಸಂಕೋಚಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 61

अत आस्ये तु विवरं सूच्यग्रेण समंमम / एतस्मात्कारणाद्विप्रे नाम्ना सूचीमुखो ऽस्म्यहम्

ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಸೂಜಿಯ ತುದಿಯಷ್ಟೇ ರಂಧ್ರವಿದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ, ಹೇ ವಿಪ್ರನೇ, ನಾನು ‘ಸೂಚೀಮುಖ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 62

शीघ्रग उवाच / पुराहं वैश्यजातीयः साकं सख्या च केनचित् / वाणिज्यं कर्तुमगमं देशमन्यं महाधनः

ಶೀಘ್ರಗನು ಹೇಳಿದನು: ಹಿಂದೆ ನಾನು ವೈಶ್ಯಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದೆ. ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತನೊಂದಿಗೆ, ಮಹಾಧನವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಲು ಬೇರೆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದೆ.

Verse 63

मित्रं च मे बहुधनं तस्य लोभो महांस्ततः / जातो ऽप्यदृष्टवैमुख्यान्मे नष्टं मूलमप्युत

ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನು ಬಹುಧನ ಹೊಂದಿದ್ದನು; ಅದರಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಲೋಭ ಹುಟ್ಟಿತು. ಮತ್ತು ಅದೃಷ್ಟ—ಧರ್ಮ ಹಾಗೂ ಪರಲೋಕಫಲ—ಇವುಗಳಿಂದ ವಿಮುಖನಾದ ಕಾರಣ ನನ್ನ ಮೂಲವೂ ನಾಶವಾಯಿತು.

Verse 64

ततस्तस्मात्तु निष्क्रान्तावावां नावाथ निम्नगाम् / मार्गगां तर्तुमारब्धौ लोहितायति भास्करे

ಆಮೇಲೆ ಆ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಹೊರಟು ನಾವು ದೋಣಿಗೆ ಏರಿ, ಮಾರ್ಗದೊಡನೆ ಹರಿಯುವ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆವು; ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಕೆಂಪಾಗುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 65

सखा स च मदुत्सङ्गे सुष्वापाध्वक्लमाकुलः / अभूत्तदाति पापस्य क्रूरा मतिरतीव मे

ಆ ಸಖನು ದಾರಿಯ ದಣಿವಿನಿಂದ ಕಲುಷಿತನಾಗಿ ನನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಾಪದ ಕಡೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾದ ಪ್ರೇರಣೆ ಉದಯವಾಯಿತು।

Verse 66

तमुत्सङ्गगतं सूरे नष्टे पूरे ऽक्षिपं तदा / कत्कृत्यं कुर्वतो नावि लोकैस्तु ज्ञातमेव न

ಪುರವು ನಾಶವಾದಾಗ, ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನಾನು ಆಗ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಎಸೆದೆನು; ಆದರೆ ಆ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಯಾವ ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು ಎಂಬುದು ಜನರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ।

Verse 67

तस्य यद्वस्तु तत्सर्वं मणिमुक्तादिकाञ्चनम् / आदाय शीग्रगस्तस्माद्देशात्स्वगृहमागतः

ಅವನ ಮಣಿ, ಮುತ್ತು, ಚಿನ್ನಾದಿ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅವನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಆ ದೇಶದಿಂದ ಹೊರಟು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು।

Verse 68

तत्सर्वं स्वगृहे मुक्त्वा तस्य पत्न्यै न्यवेदयम् / दस्युभिर्मे हतो भ्राता धनमाच्छिद्य वै पथि

ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಅವನ ಪತ್ನಿಗೆ ನಾನು ತಿಳಿಸಿದೆನು—“ದರೋಡೆಕೋರರು ನನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಕೊಂದು, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಧನವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಸಿದುಕೊಂಡರು।”

Verse 69

प्रजावति प्रद्रुतो ऽहं मा रोदीत्येवमब्रवम् / शोकार्ता सापि तत्कालं ममत्वं गृहबन्धुषु

ನಾನು ಆತುರದಿಂದ ಆ ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿಗೆ, 'ಅಳಬೇಡ' ಎಂದು ಹೇಳಿದೆನು. ಆದರೂ, ಶೋಕತಪ್ತಳಾದ ಅವಳು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ಮನೆ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಮಕಾರವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಳು.

Verse 70

त्यक्त्वा चाति प्रियान्प्राणाञ्जुहावाग्नौ यथाविधि / ततो निष्कण्टकं तद्धि वीक्ष्य हृष्टो गतो गृहम्

ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅವನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಿದನು. ನಂತರ ಆ ಕಾರ್ಯವು ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾದುದನ್ನು ಕಂಡು ನಾನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆನು.

Verse 71

अभुञ्जं सर्वमागत्य यावज्जीवं तु तद्धनम् / मित्रं पूरे हि निः क्षिप्य यदहं शीघ्रमागतः

ಆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆದ ನಾನು ಬದುಕಿರುವವರೆಗೂ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆನು; ಮತ್ತು ಮಿತ್ರನನ್ನು ನಗರದಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದೆನು.

Verse 72

एतस्मात्कारणात्प्रेतः शीघ्रगो ऽहं तु नामतः / रोधक उवाच / अहन्तु शूद्रजातीयः पुराभूवं मुनीश्वर

'ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಪ್ರೇತವಾಗಿ ನಾನು 'ಶೀಘ್ರಗ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೇನೆ.' ರೋಧಕನು ಹೇಳಿದನು: 'ಎಲೈ ಮುನಿಗಳೇ, ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾನು ಶೂದ್ರ ಜಾತಿಯವನಾಗಿದ್ದೆನು.'

Verse 73

राजप्रसादाप्तमहाशतग्रामाधिकारवान् / वृद्धौ मे पितरावास्तां लघुरेकः सहोदरः

ರಾಜನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾನು ನೂರು ಹಳ್ಳಿಗಳ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೆನು. ನನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳು ವೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ನನಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನಿದ್ದನು.

Verse 74

शीघ्रं स च मया भ्राता लुब्धेनैकः पृथक्कृतः / आप्तवान्परमं दुःखं सोन्नवस्त्रविवर्जितः

ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಲೋಭದಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ; ಆಗ ಅವನು ಅನ್ನವೂ ವಸ್ತ್ರವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಪರಮ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು।

Verse 75

अदत्तां पितरौ च्छन्नं किञ्चित्किञ्चित्तु तस्य च / तस्मै पितृभ्यां यद्दत्तमाप्तेभ्यस्तन्मया श्रुतम्

ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ प्रति ಅವನಿಗೆ ಕೊಡದೆ ಉಳಿದ ಕರ್ತವ್ಯವು ಕೆಲವಷ್ಟು ಗುಪ್ತವಾಗಿಯೂ ಕೆಲವಷ್ಟು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ ಉಳಿದಿತೆಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಮತ್ತು ಅವನ ನಿಮಿತ್ತ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಅಥವಾ ಆಪ್ತರು ನೀಡುವ ದಾನವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವನಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ।

Verse 76

तत्सर्वं तत्त्वतो ज्ञात्वा पित्रो रोधमकारयम् / शून्यमन्दिर एकस्मिन्बद्ध्वा तु निगडैर्दृढैः

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತತ್ತ್ವತಃ ತಿಳಿದು ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಿದೆ; ದೃಢವಾದ ಬೇಡಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿ ಒಂದು ನಿರ್ಜನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದೆ।

Verse 77

ततस्तौ जहतुः प्राणान्दुः खितौ विषपानतः / सोसौ बालो ऽपि बभ्राम पितृभ्यां रहितो द्विज

ನಂತರ ವಿಷಪಾನದಿಂದ ದುಃಖಿತರಾಗಿ ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರು; ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಆ ಬಾಲಕನೂ ಪೋಷಕರಿಲ್ಲದೆ ಅಲೆದಾಡಿದನು।

Verse 78

पुरः पत्तनखर्वाचान् खेटानपि मृतः क्षुधा / एतस्मात्पातकाद्विप्र मृतः प्रेतत्वमागतः

ಹೇ ವಿಪ್ರ, ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟ ಆಹಾರವನ್ನೂ ತಿಂದರೂ, ಉಗುಳಿದುದನ್ನೂ ತಿಂದರೂ ಅವನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸತ್ತನು; ಈ ಪಾತಕದಿಂದ ಆ ಮೃತನು ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 79

रुद्धौ तु पितरौ यस्मान्नाम्नाहं रोधकस्ततः / लेखक उवाच / अहं विप्र पुराभूवमवन्त्यां द्विजलसत्तमः

ನನ್ನ ಪೋಷಕರು 'ರುದ್ಧ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ, ನಾನು 'ರೋಧಕ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟೆನು. ಲೇಖಕನು ಹೇಳಿದನು: ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಹಿಂದೆ ನಾನು ಅವಂತಿ ನಗರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದೆನು.

Verse 80

भद्रस्य राज्ञो देवानां पूजने ऽधिकृतो ह्यहम् / बह्व्यस्तु प्रतिमास्तत्र बभूवुर्बहुनामिकाः

ರಾಜ ಭದ್ರನಿಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನಡೆಸಲು ನನ್ನನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಹಲವಾರು ವಿಗ್ರಹಗಳಿದ್ದವು.

Verse 81

हेम्नस्तदङ्गेषु बहु रत्नजातं बभूव ह / तासां मे कुर्वतः पूजां पापा मतिरजायत

ಆ ವಿಗ್ರಹಗಳ ಅಂಗಾಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಭರಣಗಳಿದ್ದವು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುವಾಗ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಾಪದ ಆಲೋಚನೆ ಉಂಟಾಯಿತು.

Verse 82

अखिलं तीक्ष्णलोहेन तासामङ्गं विशीर्य च / उल्लेखनञ्च रत्नानां नेत्रादिभ्यः कृतं मया

ನಾನು ಹರಿತವಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಆಯುಧದಿಂದ ಅವುಗಳ ದೇಹಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೀಳಿದೆನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಭಾಗಗಳಿಂದ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ತೆಗೆದೆನು.

Verse 83

तथाकृतान्यथाङ्गानि प्रतिमानां निरीक्ष्य च / नेत्राणि च विरत्नानि नृपश्चुक्रोध वह्निवत्

ವಿಗ್ರಹಗಳ ಅಂಗಗಳು ವಿರೂಪಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ರತ್ನಗಳಿಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ರಾಜನು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಕೋಪಗೊಂಡನು.

Verse 84

प्रतिजज्ञे नृपः पश्चादेष ब्राह्मणपुङ्गवः / आभ्यो रत्नं सुवर्णञ्च हृतं येन भविष्यति

ಆ ಬಳಿಕ ರಾಜನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು: 'ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ ಅವರಿಂದ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.'

Verse 85

ज्ञातश्च स हि मे वध्यो भविष्यति न संशयः / अहं तत्सकलं ज्ञात्वा रात्रावसिधरो गृहम्

ನನ್ನ ಗುರುತು ಸಿಕ್ಕಿರುವುದರಿಂದ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಖಚಿತ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತು, ನಾನು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಹೋದೆನು.

Verse 86

राज्ञः प्रविश्य राजानं पशुमारममारयम् / गृहीत्वाथ मणीन् स्वर्णं निशीथे ऽहं गतो ऽन्यतः

ರಾಜನ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಪಶುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಂತೆ ನಾನು ರಾಜನನ್ನು ಕೊಂದೆನು. ನಂತರ ಮಣಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಡುರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋದೆನು.

Verse 87

व्याघ्रेण महातारण्ये नखटङ्कैर्विटङ्कितः / लेखनात्प्रतिमाया यन्मया लोहेन कर्तितम्

ಆ ವಿಶಾಲವಾದ ಮತ್ತು ಭಯಂಕರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಹುಲಿಯು ತನ್ನ ಉಗುರುಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿತು; ನಾನು ಕಬ್ಬಿನದ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಕೆತ್ತಿದ್ದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

Verse 88

एतस्मात्पातकात्प्रेतो लेखको नामतो ऽस्म्यहम् / आसीन्नरकभोगान्ते नः प्रेतत्वमिदं द्विज

ಈ ಪಾಪದಿಂದಾಗಿ ನಾನು 'ಲೇಖಕ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪ್ರೇತವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಓ ದ್ವಿಜನೇ! ನರಕದ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ ನನಗೆ ಈ ಪ್ರೇತತ್ವವು ಬಂದೊದಗಿದೆ.

Verse 89

ब्राह्मण उवाच / संज्ञास्तादृश्य आख्याता यथैता भवता दशाः / वदन्त्वाचारमात्रं मे प्रेता आहारमप्युत

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀವು ಅಂತಹ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಈಗ ನನಗೆ ಪ್ರೇತಗಳ ಆಚಾರ ಮತ್ತು ಆಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿ.'

Verse 90

प्रेता ऊचुः / वेदमार्गानुसरणं लज्जा धर्मो दमः क्षमा / धृतिर्ज्ञानं नैव यत्र वयं तत्र वसामहे

ಪ್ರೇತಗಳು ಹೇಳಿದವು: 'ವೇದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸದ, ಲಜ್ಜೆ, ಧರ್ಮ, ಸಂಯಮ, ಕ್ಷಮೆ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಾವು ವಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ.'

Verse 91

तस्य पीडां वपं कुर्मो नैव श्राद्धं न तर्पणम् / यस्य गेहे तदङ्गात्तु मांसञ्च रुधिरं क्रमात्

ಯಾರಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ ಅಥವಾ ತರ್ಪಣವಿಲ್ಲವೋ, ಅವರಿಗೆ ನಾವು ಪೀಡೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇವು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರ ದೇಹದಿಂದಲೇ ನಾವು ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತೇವೆ.

Verse 92

जक्षामश्च पिबामश्च उक्त आचार एष नः / शृणु चाहारमस्माकं सर्वलोकविगर्हितम्

'ನಾವು ತಿನ್ನುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಕುಡಿಯುತ್ತೇವೆ' - ಇದೇ ನಮ್ಮ ಆಚಾರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈಗ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಿಂದ ನಿಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಮ್ಮ ಆಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ.

Verse 93

दृष्टस्त्वया च किञ्चिद्वै ब्रूमोज्ञातं त्वयानघ / वमनं विडू दूषिका च श्लेष्मा मूत्राश्रुणी तथा

ಎಲೈ ನಿಷ್ಪಾಪಿಯೇ! ನೀವು ಕೆಲವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀರಿ, ಆದರೂ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ವಾಂತಿ, ಮಲ, ಕೀವು, ಕಫ, ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣೀರು ನಮ್ಮ ಆಹಾರ.

Verse 94

एतद्भक्ष्यञ्च पानञ्च मा पृच्छातः परं द्विज / लज्जा नो जायते स्वामिन्नाहारं वदतां स्वकम्

ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಈ ಭಕ್ಷ್ಯವೂ ಪಾನವೂ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೇಳಬೇಡ. ಹೇ ಸ್ವಾಮಿ, ತಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಹೇಳುವವರಿಗೆ ಲಜ್ಜೆ ಉಂಟಾಗದು.

Verse 95

अज्ञानास्तामसा मन्दा कान्दिशीका वयं विभो / अकस्माज्जन्मनां विप्र स्मृतिः प्राप्ता तु पौर्विकी

ಹೇ ವಿಭೋ, ನಾವು ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು—ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತರು, ಮಂದಬುದ್ಧಿಯವರು, ಗೊಂದಲಗೊಂಡು ಅಲೆಯುವವರು. ಹೇ ವಿಪ್ರ, ಅಕಸ್ಮಾತ್ ನಮಗೆ ಪೂರ್ವಜನ್ಮಗಳ ಸ್ಮೃತಿ ಲಭಿಸಿದೆ.

Verse 96

विनीतत्वाविनीतत्वे जानीमो नैव नः प्रभो / श्रीकृष्ण उवाच / एवं वदत्सु प्रेतेषु तथा श्रुतवति द्विजे

ಹೇ ಪ್ರಭೋ, ವಿನಯವೇನು ಅವಿನಯವೇನು—ನಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯದು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು—ಪ್ರೇತರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದ್ವಿಜನು ಹಾಗೆಯೇ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು…

Verse 97

अदर्शयमहं रूपं तदा तार्क्ष्येदमेव वै / स तु दृष्ट्वा द्विजश्रेष्ठो हृद्गतं पुरुषं पुरः

ಆಗ, ಹೇ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ನಾನು ಇದೇ ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದೆನು. ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹೃದಯಸ್ಥ ಪುರುಷನನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಂಡು (ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು).

Verse 98

स्तोत्रैस्तुष्टाव पक्षीश दण्डवत्प्रणनाम माम् / ते ऽपि तेपुस्ततः प्रेता आश्चर्योत्फुल्लचक्षुषः

ಹೇ ಪಕ್ಷೀಶ, ಅವನು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ದಂಡವತ್ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ಆ ಪ್ರೇತರೂ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು; ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಸ್ತರಿಸಿದವು.

Verse 99

प्रणयेन स्खलद्वाचः खग नोचुः किमप्युत / रजसा गोरचित्तानां तमसा मूढचेतसाम् / कृपया यः समुद्धारं कुरुषे वै नमो ऽस्त ते

ಹೇ ಖಗ (ಗರುಡ)! ಪ್ರಣಯದಿಂದ ಅವರ ವಾಣಿ ತಡಬಡಿಸಿತು; ಅವರು ಏನನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಲಾರಿದರು. ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಕಠೋರಚಿತ್ತರಾದವರನ್ನೂ, ತಮೋಗುಣದಿಂದ ಮೂಢಬುದ್ಧಿಯಾದವರನ್ನೂ ನೀನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತೀ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 100

एवं द्विजातौ ब्रुवति प्रभू तप्रभैश्च मुख्यांबरचारियुक्तैः / तदा मदिच्छाप्रभवैर्विमानैः षड्भिः समन्ताद्रुरुचे गिरिः सः

ಪ್ರಭು ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ತನ್ನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ದೀಪ್ತಿಯಾದ ಪ್ರಮುಖ ಆಕಾಶಚಾರೀ ಪರಿಚಾರಕರಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಆಗ ಪ್ರಭುವಿನ ಸಂಕಲ್ಪಮಾತ್ರದಿಂದ ಆರು ವಿಮಾನಗಳು ಪ್ರकटವಾಗಿ, ಆ ಪರ್ವತವು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು।

Verse 101

इत्थं विमानेन मदीयलोकं गतो द्विजरसो ऽप्यथ पञ्चमिस्तैः / प्रेता ययुः स्वर्गमगण्यपुण्यं सत्सङ्गसंसर्गवशात्सुपर्णम्

ಹೀಗೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಹೋಗಿ ಆ ದ್ವಿಜನೂ ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದನು; ಅವನೊಂದಿಗೆ ಆ ಐದು ಪ್ರೇತರೂ—ಹೇ ಸುಪರ್ಣ (ಗರುಡ)!—ಸತ್ಸಂಗದ ಸಂಪರ್ಕಬಲದಿಂದ ಅಪಾರ ಪುಣ್ಯ ಪಡೆದು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು।

Verse 102

प्रेताः संगवशेन नाकमवन्सन्तप्तको ब्राह्मणो विष्वक्सन इति प्रसिद्धविभवो नाम्ना गणे मे ऽभवत् / एतत्ते सकलं मया निगादितं यश्चैतदुत्कीर्तयेद्यश्चेदं शृणुयान्न सो ऽपि पुरुषः प्रेतत्वमाप्नोति हि

ಸಂಗದ ಬಲದಿಂದ ಪ್ರೇತರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದರು; ಮತ್ತು ‘ಸಂತಪ್ತಕ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವೈಭವವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನನ್ನ ಗಣದಲ್ಲಿ ‘ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಸೇರಿಕೊಂಡನು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಇದನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವವನೂ, ಇದನ್ನು ಕೇಳುವವನೂ—ಆ ಪುರುಷನು ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ।