Adhyaya 7

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने हिंसाद्यस्वरूपकथनं नाम षष्ठो ऽध्यायः इन्द्र उवाच भगवन्सर्वमाख्यातं हिंसाद्यस्य तु लक्षणम् / स्तेयस्य लक्षणं किं वा तन्मे विस्तरतो वद

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಉತ್ತರಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಹಯಗ್ರೀವ-ಅಗಸ್ತ್ಯ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿನ ಲಲಿತೋಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ‘ಹಿಂಸಾದಿಗಳ ಸ್ವರೂಪಕಥನ’ ಎಂಬ ಆರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ. ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು— ಭಗವನ್! ಹಿಂಸಾದಿಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೀವು ಎಲ್ಲವೂ ವಿವರಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಆದರೆ ಕಳ್ಳತನ (ಸ್ತೇಯ)ದ ಲಕ್ಷಣವೇನು? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 2

बृहस्पतिरुवाच पापानामधिकं पापं हननं जीवजातिनाम् / एतस्मादधिकं पापं विश्वस्ते शरणं गते

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು— ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಾಪಾಪವೆಂದರೆ ಜೀವಜಾತಿಗಳನ್ನು ಹತ್ಯೆಮಾಡುವುದು; ಆದರೆ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪವೆಂದರೆ ನಂಬಿ ಶರಣಾದವನಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವುದು.

Verse 3

विश्वस्य हत्वा पापिष्ठं शूद्रं वाप्यन्त्यजातिजम् / ब्रह्महत्याधिकं पापं तस्मान्नास्त्यस्य निष्कृतिः

ನಂಬಿ ಶರಣಾದವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು— ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪಿಷ್ಠ ಶೂದ್ರನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅಂತ್ಯಜನಾಗಲಿ— ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಪ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ.

Verse 4

ब्रह्मज्ञस्य दरिद्रस्य कृच्छ्रार्जितधनस्य च / बहुपुत्रकलत्रस्य तेन जीवितुमिच्छतः / तद्द्रव्यस्तेयदोषस्य प्रायश्चित्तं न विद्यते

ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞನಾದ, ದರಿದ್ರನಾದ, ಕಷ್ಟಾರ್ಜಿತ ಧನವಿರುವ, ಅನೇಕ ಪುತ್ರ-ಕಲತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದೇ ಧನದಿಂದ ಬದುಕಲು ಬಯಸುವವನ ಧನವನ್ನು ಕದ್ದ ದೋಷಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ.

Verse 5

विश्वस्तद्रव्यहरणं तस्याप्यधिकमुच्यते / विश्वस्ते वाप्यविश्वस्ते न दरिद्रधनं हरेत्

ವಿಶ್ವಾಸಪಾತ್ರನ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವುದು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಪರಾಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವಾಸಪಾತ್ರನಾಗಲಿ ಅವಿಶ್ವಾಸಪಾತ್ರನಾಗಲಿ—ದರಿದ್ರನ ಧನವನ್ನು ಕದಿಯಬಾರದು.

Verse 6

ततो देवद्विजातीनां हेमरत्नापहारकम् / यो हन्यादविचारेण सो ऽश्वमेधफलं लभेत्

ನಂತರ ದೇವರುಗಳೂ ದ್ವಿಜರವರೂ ಆದವರ ಚಿನ್ನ-ರತ್ನಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನನ್ನು ಯಾರು ವಿಚಾರವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

गुरुदेवद्विजसुहृत्पुत्रस्वात्मसुखेषु च / स्तेयादधःक्रमेणैव दशोत्तरगुणं त्वघम्

ಗುರು, ದೇವ, ದ್ವಿಜ, ಸ್ನೇಹಿತ, ಪುತ್ರ ಮತ್ತು ಸ್ವಸೌಖ್ಯ—ಇವುಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದರೆ, ಕೆಳಕ್ರಮವಾಗಿ ಪಾಪವು ಹತ್ತಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 8

अन्त्यजात्पादजाद्वैश्यात्क्षत्रियाद्ब्राह्मणादपि / दशोत्तरगुणैः पापैर्लिप्यते धनहारकः

ಅಂತ್ಯಜ, ಶೂದ್ರ, ವೈಶ್ಯ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ—ಇವರಿಂದ ಧನವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವವನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹತ್ತಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् / रहस्यातिरहस्यं च सर्वपापप्रणाशनम्

ಇಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಒಂದು ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅದು ರಹಸ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪರಮ ರಹಸ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು.

Verse 10

पुरा काञ्चीपुरे जातो वज्राख्यो नाम चोरकः / तस्मिन्पुरवरे रम्ये सर्वैश्वर्यसमन्विताः / सर्वे नीरोगिणो दान्ताः सुखिनो दययाञ्चिताः

ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಂಚೀಪುರದಲ್ಲಿ ವಜ್ರನೆಂಬ ಕಳ್ಳನು ಜನ್ಮಿಸಿದನು. ಆ ರಮ್ಯ ನಗರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯಸಂಪನ್ನರು; ಎಲ್ಲರೂ ನಿರೋಗಿಗಳು, ದಾಂತರು, ಸುಖಿಗಳು, ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದವರು.

Verse 11

सर्वैश्वर्यसमृद्धे ऽस्मिन्नगरे स तु तस्करः / स्तोकास्तोकक्रमेणैव बहुद्रव्यमपाहरत्

ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಈ ನಗರದಲ್ಲಿ ಆ ಕಳ್ಳನು ಸ್ವಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿ ಕ್ರಮೇಣ ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 12

तदरण्ये ऽवटं कृत्वा स्थापयामास लोभतः / तद्गोपनं निशार्धायां तस्मिन्दूरं गते सति

ಲೋಭದಿಂದ ಅವನು ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಂಡಿ ಮಾಡಿ (ಧನವನ್ನು) ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು; ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ದೂರ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಅದು ಗುಪ್ತವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು.

Verse 13

किरातः कश्चिदागत्य तं दृष्ट्वा तु दशांशतः / जहाराविदितस्तेन काष्ठभारं वहन्ययौ

ಒಬ್ಬ ಕಿರಾತನು (ಅರಣ್ಯವಾಸಿ) ಬಂದು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಅದರ ದಶಾಂಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ವಜ್ರನಿಗೆ ತಿಳಿಯದೆ, ಅವನು ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹೊರಟನು.

Verse 14

सो ऽपि तच्छिलयाच्छाद्य मृद्भिरापूर्ययत्नतः / पुनश्च तत्पुरं प्रायाद्वज्रो ऽपि धनतृष्मया

ಅವನು ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ತುಂಬಿ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗುಪ್ತಗೊಳಿಸಿದನು; ವಜ್ರನೂ ಧನತೃಷ್ಣೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಆ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

Verse 15

एवं बहुधनं त्दृत्वा निश्चिक्षेप महीतले / किरातो ऽपि गृहं प्राप्य बभाषे मुदितः प्रियाम्

ಹೀಗೆ ಅಪಾರ ಧನವನ್ನು ನೋಡಿ ಅದನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು. ಬಳಿಕ ಕಿರಾತನು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಹರ್ಷದಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 16

मया काष्ठं समाहर्तुं गच्छता पथि निर्जने / लब्धं धनमिदं भीरु समाधत्स्व धनार्थिनि

ಓ ಭೀರು, ನಾನು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ನಿರ್ಜನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಈ ಧನ ದೊರಕಿತು. ಓ ಧನಾರ್ಥಿನಿ, ಇದನ್ನು ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಇಟ್ಟುಕೋ.

Verse 17

तच्छ्रुत्वा तत्समादाय निधायाभ्यन्तरे ततः / चिन्तयन्ती ततो वाक्यमिदं स्वपतिमब्रवीत्

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳು ಆ ಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಳು. ನಂತರ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.

Verse 18

नित्यं संचरते विप्रो मामकानां गृहेषु यः / मां विलोक्यैवमचिराद्बहुभाग्यवती भवेत्

ನಿತ್ಯವೂ ನನ್ನ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡ ಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನಾಗುವನು.

Verse 19

चातुर्वर्ण्यासु नरीषु स्थेयं चेद्राजवल्लभा / किं तु भिल्ले किराते च शैलूषे चान्त्यजातिजे / लक्ष्मीर्न तिष्ठति चिरं शापाद्वल्मीकजन्मनः

ರಾಜವಲ್ಲಭಾ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯದ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಬೇಕಾದರೂ, ಭಿಲ್ಲ, ಕಿರಾತ, ಶೈಲೂಷ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ದೀರ್ಘಕಾಲ ತಂಗುವುದಿಲ್ಲ—ವಾಲ್ಮೀಕಿ-ಜನ್ಮದ ಶಾಪದಿಂದ.

Verse 20

तथापि बहुभाग्यानां पुण्यानामपि पात्रिणे / दृष्टपूर्वं तु तद्वाक्यं न कदाचिद्वृथा भवेत्

ಆದರೂ, ಬಹುಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಪುಣ್ಯವಂತರಾದ ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರನಿಗೆ, ಹಿಂದೆ ಸತ್ಯವೆಂದು ಕಂಡ ಆ ವಾಕ್ಯವು ಎಂದಿಗೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು।

Verse 21

अथ वात्मप्रयासेन कृच्छ्राद्यल्लभ्यते धनम् / तदेव तिष्ठति चिरादन्यद्गच्छति कालतः

ಮತ್ತೆ, ಸ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗಳಿಸಿದ ಧನವೇ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ; ಇತರ ಧನವು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಹೋಗುತ್ತದೆ।

Verse 22

स्वयमागतवित्तं तु धर्मार्थैर्विनियोजयेत् / कुरुष्वैतेन तस्मात्त्वं वापीकूपादिकाञ्छुभान्

ಸ್ವಯಂ ಬಂದ ಧನವನ್ನು ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿನಿಯೋಗಿಸಬೇಕು; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಇದರಿಂದ ಶುಭವಾದ ಬಾವಿ, ಕೂಪ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸು।

Verse 23

इति तद्वचनं श्रुत्वा भाविभाग्यप्रबोधितम् / बहूदकसमं देशं तत्र तत्र व्यलोकयत्

ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭವಿಷ್ಯದ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಬೋಧಿತನಾಗಿ, ಅವನು ನೀರು ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದನು।

Verse 24

निर्ममे ऽथ महेन्द्रस्य दिग्भागे विमलोदकम् / सुबहुद्रव्यसं साध्यं तटाकं चाक्षयोदकम्

ನಂತರ ಅವನು ಮಹೇಂದ್ರದ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲ ನೀರಿನ, ಬಹು ದ್ರವ್ಯದಿಂದ ನೆರವೇರಬಹುದಾದ, ಅಕ್ಷಯ ಜಲವಿರುವ ಒಂದು ಕೆರೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 25

दत्तेषु कर्मकारिभ्यो निखिलेषु धनेषु च / असंबूर्णं तु तत्कर्म दृष्ट्वा चिन्ताकुलो ऽभवत्

ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸಮಸ್ತ ಧನವನ್ನು ನೀಡಿದರೂ, ಆ ಕಾರ್ಯ ಅಪೂರ್ಣವೆಂದು ಕಂಡು ಅವನು ಚಿಂತಾಕುಲನಾದನು।

Verse 26

तं चोर वज्रनामानमज्ञातो ऽनुचराम्यहम् / तेनैव बहुधा क्षिप्तं धनं भूरि महीतले

‘ವಜ್ರ’ ಎಂಬ ಆ ಕಳ್ಳನನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯದವನಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದೆ; ಅವನೇ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅಪಾರ ಧನವನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಿದನು।

Verse 27

स्तोकंस्तोकं हरिष्यामि तत्रतत्र धनं बहु / इति निश्चित्य मनसा तेनाज्ञातस्तमन्वगात्

‘ಸ್ವಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿರುವ ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದನು।

Verse 28

तथैवात्दृत्य तद्द्रव्यं तेन सेतुमपूरयत् / मध्ये जलावृतस्तेन प्रासादश्चापि शार्ङ्गिणः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಅವನು ಸೇತುವನ್ನು ತುಂಬಿಸಿದನು; ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಾರ್ಙ್ಗಿಣ (ವಿಷ್ಣು)ನ ಪ್ರಾಸಾದವೂ ಜಲದಿಂದ ಆವೃತವಾಯಿತು।

Verse 29

तत्तटाकमभूद्दिव्यमशोषितजलं महत् / सेतुमध्ये चकारासौ शङ्करायतनं महत्

ಆ ಕೆರೆ ದಿವ್ಯವಾಯಿತು—ವಿಶಾಲವಾಗಿ, ಎಂದಿಗೂ ಒಣಗದ ಜಲದಿಂದ; ಮತ್ತು ಅವನು ಸೇತುವಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಂಕರನ ಮಹಾ ಆಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 30

काननं च क्षयं नीतं बहुसत्त्वसमाकुलम् / तेनाग्र्याणि महार्हाणि क्षेत्राण्यपि चकार सः

ಬಹು ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಕಾನನವನ್ನು ಅವನು ಕ್ಷಯಕ್ಕೆ ತಂದನು; ಅದರಿಂದ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೂ ಮಹಾರ್ಹವೂ ಆದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 31

देवताभ्यो द्विजेभ्यश्च पदत्तानि विभज्य वै / ब्राह्मणांश्च समामन्त्र्य देवव्रातमुखान्बहून्

ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದ್ವಿಜರಿಗೂ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ದಾನಗಳನ್ನು ಅವನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹಂಚಿದನು; ಹಾಗೂ ದೇವವ್ರಾತ ಮೊದಲಾದ ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು।

Verse 32

संतोष्य हेमवस्त्राद्यैरिदं वचनमब्रवीत् / क्व चाहं वीरदत्ताख्यः किरातः काष्ठविक्रयी

ಹೆಮ್ಮ, ವಸ್ತ್ರಾದಿಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ ಅವನು ಹೀಗೆಂದನು— ‘ನಾನು ವೀರದತ್ತನೆಂಬ ಕಿರಾತ, ಕಟ್ಟಿಗೆ ಮಾರುವವನು; ನಾನು ಎಲ್ಲ!’

Verse 33

क्व वा महासेतुबन्धः क्व देवालयकल्पना / क्व वा क्षेत्राणि कॢप्तानि ब्राह्मणायतनानि च

ಮಹಾಸೇತುಬಂಧ ಎಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯಗಳ ಕಲ್ಪನೆ ಎಲ್ಲಿ; ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಸಿದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯತನಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆ ಎಲ್ಲಿ!

Verse 34

कृपयैव कृतं सर्वं भवतां भूसुरोत्तमाः / प्रतिगृह्य तथैवैतद्देवव्रातमुखा द्विजाः

ಹೇ ಭೂಸುರೋತ್ತಮರೇ! ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ನೆರವೇರಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವವ್ರಾತ ಮೊದಲಾದ ದ್ವಿಜರು ಇದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ।

Verse 35

द्विजवर्मेति नामास्मै तस्यै शीलवतीति च / चक्रुः संतुष्टमनसो महात्मानो महौजसः

ಆಗ ಮಹಾತ್ಮರೂ ಮಹೌಜಸ್ವಿಗಳಾದ ದ್ವಿಜರು ಸಂತೃಪ್ತಮನದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ‘ದ್ವಿಜವರ್ಮ’ ಎಂದು, ಅವಳಿಗೆ ‘ಶೀಲವತಿ’ ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದರು।

Verse 36

तेषां संरक्षणार्थाय बन्धुमिः सहितो वशी / तत्रैव वसतिं चक्रे मुदितो भार्यया सह

ಅವರ ಸಂರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ವಶನಾದ ಅವನು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡನು।

Verse 37

पुरोहिताभिधानेन देवरातपुरन्त्विति / नाम चक्रे पुरस्यास्य तोष यन्नखिलान्द्विजान्

ಪುರೋಹಿತನ ಹೆಸರನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಈ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ‘ದೇವರಾತಪುರ’ ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದನು; ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರೂ ತೃಪ್ತರಾದರು।

Verse 38

ततः कालवशं प्राप्तो द्विजवर्मा मृतस्तदा / यमस्य ब्रह्मणो विष्णोर्दूता रुद्रस्य चागताः

ನಂತರ ಕಾಲವಶನಾಗಿ ದ್ವಿಜವರ್ಮನು ಆಗ ಮೃತನಾದನು; ಆಗ ಯಮ, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ರುದ್ರರ ದೂತರು ಬಂದರು।

Verse 39

अन्यो ऽन्यमभवत्तेषां युद्धं देवासुरोपमम् / अत्रान्तरे समागत्य नारदो मुनिरब्रवीत्

ಅವರ ನಡುವೆ ದೇವಾಸುರೋಪಮವಾದ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧವು ನಡೆಯಿತು; ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಾರದ ಮುನಿಯು ಬಂದು ಹೀಗೆಂದನು।

Verse 40

मा कुर्वन्तु मिथो युद्धं शृण्वन्तु वचनं मम / अयं किरातश्चैर्येण सेतुबन्धं पुराकरोत्

ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಡಿ; ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಈ ಕಿರಾತನು ಹಿಂದೆ ಚೌರ್ಯಬಲದಿಂದ ಸೇತುಬಂಧವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದನು.

Verse 41

वायुभूतस्चरेदेको यावद्द्रव्यवतो मृतिः / स बहुभ्यो हरेद्द्रव्यं तेषां यावत्तथा मृतिः

ಅವನು ವಾಯುಭೂತನಾಗಿ ಒಬ್ಬನೇ ಸಂಚರಿಸಲಿ, ಧನವಂತನ ಮರಣವಾಗುವವರೆಗೆ. ನಂತರ ಅನೇಕರಿಂದ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಹರಿ, ಅವರಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮರಣವಾಗುವವರೆಗೆ.

Verse 42

गतेष्वखिलदूतेषु श्रुत्वा नारदभाषितम् / चचार द्वादशाब्दं तु वायुभूतोंऽतरिक्षगः

ಎಲ್ಲ ದೂತರು ತೆರಳಿದ ಮೇಲೆ, ನಾರದನು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಾಯುಭೂತನಾಗಿ ಅವನು ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

Verse 43

भार्यां तस्याह स मुनिस्तव दोषो न किञ्चन / त्वया कृतेन पुण्येन ब्रह्मलोकमितो व्रज

ಮುನಿಯು ಅವನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—ನಿನಗೆ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗು.

Verse 44

वायुभूतं पतिं दृष्ट्वा नेच्छति ब्रह्ममन्दिरम् / निर्वेदं परमापन्ना मुनिमेवमभाषत

ವಾಯುಭೂತನಾದ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ. ಪರಮ ನಿರ್ವೇದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಮುನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

Verse 45

विना पतिमहं तेन न गच्छेयं पितामहम् / हहैवास्ते पतिर्यावत्स्वदेहं लभते तथा

ಅವನಿಲ್ಲದೆ, ಪತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ನಾನು ಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಯ್ ಹಾಯ್! ಪತಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವವರೆಗೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತೇನೆ.

Verse 46

ततस्तु या गतिस्तस्य तामेवानुचराम्यहम् / परिहारो ऽथवा किं तु मया कार्यस्तु तेन वा

ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಗತಿ ಬಂದರೂ, ಅದನ್ನೇ ನಾನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪರಿಹಾರವೇನು? ನನ್ನಿಂದಲೋ ಅವನಿಂದಲೋ ಮಾಡುವುದೇನು ಉಳಿದಿದೆ?

Verse 47

इति तस्या वचः श्रुत्वा प्रीतः प्राह तपोधनः / भोगात्मकं शरीरं तु कर्म कार्यकरं तव

ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ತಪೋಧನನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳಿದನು—‘ಭೋಗಸ್ವರೂಪವಾದ ಈ ದೇಹವು ನಿನ್ನ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಸಾಧನ; ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದಾಗಿದೆ.’

Verse 48

मम प्रभावाद्भविता परिहारं वदामि ते / निराहारो महातीर्थेस्नात्वा नित्यं हि सांबिकम्

ನನ್ನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪರಿಹಾರವಾಗುವುದು; ನಿನಗೆ ಉಪಾಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನಿರಾಹಾರನಾಗಿ ಮಹಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಿತ್ಯ ಸಾಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸು.

Verse 49

पूजयित्वा शिवं भक्त्या कन्दमूलफलाशनः / ध्यात्वा हृदि महेशानं शतरुद्रमनुं जपेत्

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಕಂದ-ಮೂಲ-ಫಲಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸು. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶಾನನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ‘ಶತರುದ್ರ’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸು.

Verse 50

ब्रह्महा मुच्यते पापैरष्टोत्तरसहस्रतः / पापैरन्यैश्च सकलैर्मुच्यते नात्र संशयः

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನೂ ಸಾವಿರ ಎಂಟುನೂರು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ ಬಿಡುವನು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 51

इत्यादिश्य ददौ तस्यै रुद्राध्यायं तपोधनः / अनुगृह्येति तां नारीं तत्रैवान्तर्द्धिमागमत्

ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿ ತಪೋಧನನು ಆಕೆಗೆ ರುದ್ರಾಧ್ಯಾಯವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ‘ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದೆ’ ಎಂದು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರಧಾನನಾದನು.

Verse 52

भर्तुः प्रियार्थे संकल्प्य जजाप परमं जपम् / विमुक्तस्तेयदोषेण स्वशरीरमवाप सः

ಪತಿಯ ಪ್ರಿಯಾರ್ಥವಾಗಿ ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ ಅವನು ಪರಮ ಜಪವನ್ನು ಜಪಿಸಿದನು; ಕಳ್ಳತನದ ದೋಷದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆದನು.

Verse 53

ततो वज्राभिधश्चौरः कालधर्ममुपागतः / अन्ये तद्द्रव्यवन्तो ऽपि कालधर्ममुपागताः

ನಂತರ ‘ವಜ್ರ’ ಎಂಬ ಕಳ್ಳನು ಕಾಲಧರ್ಮವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು; ಆ ಧನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಇತರರೂ ಕಾಲಧರ್ಮವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.

Verse 54

यमस्तु तान्समाहूय वाक्यं चैतदुवाच ह

ಆಗ ಯಮನು ಅವರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 55

भवद्भिस्तु कृतं पापं दैवात्सुकृतमप्युत / किमिच्छथ फलं भोक्तुं दुष्कृतस्य शुभस्य वा

ನೀವು ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ; ದೈವಯೋಗದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಪುಣ್ಯವೂ ಸಂಭವಿಸಿದೆ. ಹೇಳಿರಿ, ಯಾವ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ—ದುಷ್ಕೃತದದೋ ಶುಭಕರ್ಮದದೋ?

Verse 56

इति तस्य वचः श्रुत्वा प्रोचुर्वज्रादिकास्ततः / सुकृतस्य फलं त्वादौ पश्चात्पापस्य भुज्यते

ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ವಜ್ರಾದಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಮೊದಲು ಪುಣ್ಯದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಪಾಪದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು.

Verse 57

पुनराह यमो यूयं पुत्रमित्र कलत्रकैः / एतस्यैव बलात्सर्वे त्रिदिवं गच्छत द्रुतम्

ಮತ್ತೆ ಯಮನು ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಪುತ್ರ, ಮಿತ್ರ, ಕಲತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಇವನ ಬಲದಿಂದಲೇ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತ್ರಿದಿವಕ್ಕೆ (ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ) ಹೋಗಿರಿ.

Verse 58

ते ऽधिरुह्य विमानाग्र्यं द्विजवर्माणमाश्रिताः / यथोचितफलोपेतास्त्रिदिवं जग्मुरञ्जसा

ಅವರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ, ದ್ವಿಜವರ್ಮನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು, ಯಥೋಚಿತ ಫಲಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ತ್ರಿದಿವಕ್ಕೆ (ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ) ಹೋದರು.

Verse 59

द्विजवर्माखिलांल्लोकानतीत्य प्रमदासखः / गाणपत्यमनुप्राप्य कैलासे ऽद्यापि मोदते

ಪ್ರಮದೆಯರ ಸಖನಾದ ದ್ವಿಜವರ್ಮನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಗಾಣಪತ್ಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಇಂದಿಗೂ ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 60

इन्द्र उवाच तारतम्यविभागं च कथय त्वं महामते / सेतुबन्धादिकानां च पुण्यानां पुण्यवर्धनम्

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ಪುಣ್ಯಗಳ ತಾರತಮ್ಯವಿಭಾಗವನ್ನು ಹೇಳು; ಸೇತುಬಂಧಾದಿ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ವಿವರಿಸು।

Verse 61

बृहस्पतिरुवाच पुण्यस्यार्द्धफलं प्राप्य द्विजवर्मा महायशाः / वज्रः प्राप्य तदर्धं तु तदर्धेन युताः परे

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ ದ್ವಿಜವರ್ಮನು ಪುಣ್ಯದ ಅರ್ಧ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದನು; ವಜ್ರನು ಅದರ ಅರ್ಧವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಇತರರು ಆ ಅರ್ಧದ ಅರ್ಧದಷ್ಟೇ ಪಾಲುಗಾರರಾದರು।

Verse 62

मनोवाक्कायचेष्टाभिश्चतुर्धाक्रियते कृतिः / विनश्येत्तेन तेनैव कृतैस्तत्परिहारकैः

ಮನ, ವಾಣಿ, ದೇಹ ಮತ್ತು ಚೇಷ್ಟೆ—ಇವುಗಳಿಂದ ಕರ್ಮವು ನಾಲ್ಕು ವಿಧವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ಅದೇ ಮೂಲಕ ಮಾಡಿದ ಪರಿಹಾರಕ (ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ) ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅದು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 63

इन्द्र उवाच आसवस्य तु किं रूपं को दोषः कश्चवा गुणः / अन्नं दोषकरं किं तु तन्मे विस्तरतो वद

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಆಸವದ ಸ್ವರೂಪವೇನು? ಅದರ ದೋಷ ಯಾವುದು, ಗುಣ ಯಾವುದು? ಹಾಗೆಯೇ ಯಾವ ಅನ್ನ ದೋಷಕಾರಕ? ಇದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು।

Verse 64

बृहस्पतिरुवाच पैष्टिकं तालजं कैरं माधूकं गुडसंभवम् / क्रमान्न्यूनतरं पापं तदर्द्धार्द्धार्द्धतस्तथा

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—ಹಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಮಾಡಿದದು, ತಾಳದಿಂದಾದದು, ಕೈರದಿಂದಾದದು, ಮಾಧೂಕದಿಂದಾದದು, ಗುಡದಿಂದಾದದು—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪಾಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಅರ್ಧ-ಅರ್ಧ-ಅರ್ಧವಾಗಿ ಹ್ರಾಸವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 65

क्षत्रियादित्रिवर्णानामासवं पेयमुच्यते / स्त्रीणामपि तृतीयादि पेयं स्याद्ब्राह्मणीं विना

ಕ್ಷತ್ರಿಯಾದಿ ತ್ರಿವರ್ಣರಿಗೆ ಆಸವವು ಪಾನೀಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೂ ತೃತೀಯಾದಿ ಪಾನೀಯ ಸಮ್ಮತ, ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಗೆ ಮಾತ್ರ ವಜ್ರ್ಯ.

Verse 66

पतिहीना च कन्या च त्यजेदृतुमती तथा / अभर्तृसन्निधौ नारी मद्यं पिबति लोलुपा

ಪತಿಹೀನ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನೂ, ಕನ್ಯೆಯನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಋತುಮತಿಯನ್ನು ಸಹ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಭರ್ತೃಸನ್ನಿಧಿ ಇಲ್ಲದೆ ಲೋಲುಪಳಾದ ಸ್ತ್ರೀ ಮದ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾಳೆ.

Verse 67

उन्मादिनीति साख्याता तां त्यजेदन्त्यजामिव

ಅವಳನ್ನು ‘ಉನ್ಮಾದಿನಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವಳನ್ನು ಅಂತ್ಯಜೆಯಂತೆ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 68

दशाष्टषट्चतस्रस्तु द्विजातीनामयं भवेत् / स्त्रीणां मद्यं तदर्द्धं स्यात्पादं स्याद्भर्तृसङ्गमे

ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಇದು ಹತ್ತು, ಎಂಟು, ಆರು, ನಾಲ್ಕು ಎಂಬ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಮದ್ಯವು ಅದರ ಅರ್ಧ; ಭರ್ತೃಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಅದರ ಪಾದ (ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗ) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 69

मद्यं पीत्वा द्विजो मोहात्कृच्छ्रचान्द्रायमं चरेत् / जपेच्चायुतगायत्रीं जातवेदसमेव वा

ದ್ವಿಜನು ಮೋಹದಿಂದ ಮದ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿದರೆ, ಕೃಚ್ಛ್ರ-ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಅಯುತ ಗಾಯತ್ರಿ ಅಥವಾ ‘ಜಾತವೇದಸ’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 70

अम्बिका हृदयं वापि जपेच्छुद्धो भवेन्नरः / क्षत्रियो ऽपि त्रिवर्णानां द्विजादर्धोर्ऽधतः क्रमात्

ಶುದ್ಧನಾಗಿ ‘ಅಂಬಿಕಾ ಹೃದಯ’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದವನು ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ತ್ರಿವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ದ್ವಿಜನ ಜಪದ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಧ ಅಥವಾ ಅದರ ಅರ್ಧ ಜಪ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 71

स्त्रीणामर्धार्धकॢप्तिः स्यात्कारयेद्वा द्विजैरपि / अन्तर्जले सहस्रं वा जपेच्छुद्धिमवाप्नुयात्

ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಅರ್ಧದ ಅರ್ಧ ಎಂಬ ವಿಧಿ ಇದೆ; ಅಥವಾ ದ್ವಿಜರಿಂದಲೂ ಜಪ ಮಾಡಿಸಬಹುದು. ನೀರಿನೊಳಗೆ ನಿಂತು ಸಹಸ್ರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 72

लक्ष्मीः सरस्वती गौरी चण्डिका त्रिपुरांबिका / भैरवो भैरवी काली महाशास्त्री च मातरः

ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಸರಸ್ವತೀ, ಗೌರೀ, ಚಂಡಿಕಾ, ತ್ರಿಪುರಾಂಬಿಕಾ; ಭೈರವ, ಭೈರವೀ, ಕಾಳಿ, ಮಹಾಶಾಸ್ತ್ರೀ—ಇವರೆಲ್ಲ ಮಾತೃಸ್ವರೂಪದ ದೇವಶಕ್ತಿಗಳು.

Verse 73

अन्याश्च शक्तयस्तासां पूजने मधु शस्यते / ब्राह्मणस्तु विना तेन यजेद्वेदाङ्गपारगः

ಅವರ ಇನ್ನಿತರ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಇವೆ; ಅವರ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಮಧು (ಜೇನು) ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅದಿಲ್ಲದೆ ಕೂಡ ಯಜನ ಮಾಡಬಹುದು.

Verse 74

तन्निवेदितमश्नन्तस्तदनन्यास्तदात्मकाः / तासां प्रवाहा गच्छन्ति निर्लेपास्ते परां गतिम्

ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಭುಂಜಿಸಿ, ಅವರಲ್ಲೇ ಅನನ್ಯವಾಗಿ ತದಾತ್ಮರಾಗಿರುವವರು—ಅವರ ದಿವ್ಯ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ನಿರ್ಲೇಪರಾಗಿದ್ದು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 75

कृतस्याखिलपापस्य ज्ञानतो ऽज्ञानतो ऽपि वा / प्रायश्चित्तमिदं प्रोक्तं पराशक्तेः पदस्मृतिः

ಮಾಡಿದ ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳಿಗೆ—ತಿಳಿದು ಮಾಡಿದರೂ ತಿಳಿಯದೆ ಮಾಡಿದರೂ—ಇದು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ: ಪರಾಶಕ್ತಿಯ ಪಾದಸ್ಮರಣೆ।

Verse 76

अनभ्यर्च्य परां शक्तिं पिबेन्मद्यं तु यो ऽधमः / रौरवे नरके ऽब्दं तु निवसेद्ब्रिन्दुसंख्यया

ಪರಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ ಮದ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಅಧಮನು ರೌರವ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬಿಂದುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 77

भोगेच्छया तु यो मद्यं पिबेत्स मानुषाधमः / प्रायश्चितं न चैवास्य शिलाग्निपतनादृते

ಭೋಗಾಸೆಯಿಂದ ಮದ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿಯುವವನು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅಧಮನು; ಶಿಲೆಯೂ ಅಗ್ನಿಯೂ ಒಳಗೆ ಬೀಳುವುದನ್ನು ಹೊರತು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ।

Verse 78

द्विजो मोहान्न तु पिबेत्स्नेहाद्वा कामतो ऽपि वा / अनुग्रहाच्च महतामनुतापाच्च कर्मणः

ದ್ವಿಜನು ಮೋಹದಿಂದಲೂ, ಸ್ನೇಹದಿಂದಲೂ, ಕಾಮದಿಂದಲೂ ಮದ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿಯಬಾರದು; ಮಹಾತ್ಮರ ಅನುಗ್ರಹದ ಹೆಸರಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ತನ್ನ ಕರ್ಮದ ಅನುತಾಪದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ।

Verse 79

अर्चनाच्च पराशक्तेर्यमैश्च नियमैरपि / चान्द्रायणेन कृच्छ्रेण दिनसंख्याकृतेन च / शुद्ध्येच्च ब्राह्मणो दोषाद्द्विगुणाद्बुद्धिपूर्वतः

ಪರಾಶಕ್ತಿಯ ಅರ್ಚನೆ, ಯಮ-ನಿಯಮಗಳ ಆಚರಣೆ, ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಮತ್ತು ದಿನಸಂಖ್ಯೆಯಂತೆ ಮಾಡಿದ ಕೃಚ್ಛ್ರದಿಂದ—ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ದ್ವಿಗುಣ ದೋಷದಿಂದಲೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।