Adhyaya 30

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डपुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने भण्डासुरवधो नामैकोनत्रिंशो ऽध्यायः अगस्त्य उवाच अश्वानन महाप्राज्ञ श्रुतमाख्यानमुत्तमम् / विक्रमो ललितादेव्या विशिष्टो वर्णितस्त्वया

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಪುರಾಣದ ಉತ್ತರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಯಗ್ರೀವ–ಅಗಸ್ತ್ಯ ಸಂವಾದದ ಲಲಿತೋಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ‘ಭಂಡಾಸುರವಧ’ ಎಂಬ ಏಕೋನತ್ರಿಂಶ ಅಧ್ಯಾಯ. ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಅಶ್ವಾನನ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ! ನೀನು ಲಲಿತಾದೇವಿಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ವಿಕ್ರಮವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದೆ; ನಾನು ಈ ಉತ್ತಮಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದೆನು।

Verse 2

चरितैरनघैर्देव्याः सुप्रीतो ऽस्मि हयानन / श्रुता सा महतीशक्तिर्मन्त्रिणीदण्डनाथयोः

ಹಯಾನನ! ದೇವಿಯ ನಿರ್ದೋಷ ಚರಿತ್ರಗಳಿಂದ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಮಂತ್ರಿಣೀ ಮತ್ತು ದಂಡನಾಥ—ಈ ಇಬ್ಬರ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನಾನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ।

Verse 3

पश्चात्किमकरोत्तत्र युद्धानन्तरमंबिका / चतुर्थदिनशर्वर्यां विभातायां हयानन

ಹಯಾನನ! ಆ ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಅಂಬಿಕೆ ಏನು ಮಾಡಿದಳು? ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬೆಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿತು?

Verse 4

हयग्रीव उवाच शृणु कुम्भज तत्प्राज्ञ यत्तया जगदंबया / पश्चादाचरितं कर्म निहते भण्डदानवे

ಹಯಗ್ರೀವನು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಕುಂಭಜ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ! ಕೇಳು; ಜಗದಂಬೆ ಭಂಡ ದಾನವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ನಂತರ ಆಕೆ ಆಚರಿಸಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 5

शक्तीनामखिलं सैन्यं दैत्ययुधशतार्दितम् / मुहुराह्लादयामास लोचनैरमृताप्लुतैः

ದೈತ್ಯರ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ನೂರಾರು ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯನ್ನು ದೇವಿಯು ಅಮೃತಸಿಂಚಿತ ನೇತ್ರಗಳಿಂದ ಮರುಮರು ಆನಂದಪಡಿಸಿದಳು।

Verse 6

ललितापरमेशान्याः कटाक्षामृतधारया / जहुर्युद्धपरिश्रान्तिं शक्तयः प्रीतिमानसाः

ಲಲಿತಾ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯ ಕಟಾಕ್ಷಾಮೃತಧಾರೆಯಿಂದ ಪ್ರೀತಚಿತ್ತವಾದ ಶಕ್ತಿಗಳು ಯುದ್ಧಶ್ರಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವು।

Verse 7

अस्मिन्नवसरे देवा भण्डमर्दनतोषिताः / सर्वे ऽपि सेवितुं प्राप्ता ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಂಡಮರ್ಧನದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದ ದೇವರುಗಳು—ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣು ಮುಂತಾದವರು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ—ಎಲ್ಲರೂ ಸೇವಿಸಲು ಬಂದರು।

Verse 8

ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च शक्राद्यास्त्रिदशास्तथा / आदित्या वसवो रुद्रा मरुतः साध्यदेवताः

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ; ಹಾಗೆಯೇ ಇಂದ್ರಾದಿ ತ್ರಿದಶರು; ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರಗಣ, ಮರುತರು ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯದೇವತೆಗಳು.

Verse 9

सिद्धाः किंपुरुषा यक्षा निरृत्याद्या निशाचराः / प्रह्लादाद्या महादैत्याः सर्वे ऽप्यण्डनिवासिनः

ಸಿದ್ಧರು, ಕಿಂಪುರುಷರು, ಯಕ್ಷರು, ನಿರೃತ್ಯಾದಿ ನಿಶಾಚರರು; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಹ್ಲಾದಾದಿ ಮಹಾದೈತ್ಯರು—ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಅಂಡ (ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ) ನಿವಾಸಿಗಳು.

Verse 10

आगत्य तुष्टुवुः प्रीत्या सिंहासनमहेश्वरीम्

ಅವರು ಬಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಿಂಹಾಸನಾಸೀನ ಮಹೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 11

ब्रह्माद्या ऊचुः नमोनमस्ते जगदेकनाथे नमोनमः श्रीत्रिपुराभिधाने / नमोनमो भण्डमहासुरघ्ने नमो ऽस्तु कामेश्वरि वामकेशि

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಜಗದೇಕನಾಥೆ, ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಶ್ರೀತ್ರಿಪುರಾ ಎಂಬ ನಾಮಧಾರಿಣಿ, ಭಂಡ ಮಹಾಸುರಘ್ನಿ, ಹೇ ಕಾಮೇಶ್ವರಿ ವಾಮಕೇಶಿ, ನಿನಗೆ ನಮೋऽಸ್ತು।

Verse 12

चिन्तामणे चिन्तितदानदक्षे ऽचिन्तये चिराकारतरङ्गमाले / चित्राम्बरे चित्रजगत्प्रसूते चित्राख्यनित्ये सुखदे नमस्ते

ಹೇ ಚಿಂತಾಮಣಿ, ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ದಾನದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷೆ, ಅಚಿಂತ್ಯೆ, ದೀರ್ಘಾಕಾರ ತರಂಗಮಾಲಾ-ಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಹೇ ಚಿತ್ರಾಂಬರೆ, ವಿಚಿತ್ರ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಸೂತೆ, ‘ಚಿತ್ರಾ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ನಿತ್ಯೆ, ಸುಖದೆ—ನಮಸ್ತೆ।

Verse 13

मोक्षप्रदे मुग्धशशाङ्कचूडे मुग्धस्मिते मोहनभेददक्षे / मुद्रेश्वरीचर्चितराजतन्त्रे मुद्राप्रिये देवि नमोनमस्ते

ಹೇ ಮೋಕ್ಷಪ್ರದೆ, ಮನೋಹರ ಶಶಾಂಕಚೂಡೆ, ಮಧುರಸ್ಮಿತೆ, ಮೋಹಭೇದದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷೆ; ಮುದ್ರೇಶ್ವರಿ ಚರ್ಚಿತ ರಾಜತಂತ್ರಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಮುದ್ರಾಪ್ರಿಯೆ ದೇವಿ—ನಮೋ ನಮಸ್ತೆ।

Verse 14

क्रूरान्तकध्वंसिनि कोमलाङ्गे कोपेषु कालीं तनुमादधाने / क्रोडानने पालितसैन्यचक्रे क्रोडीकृताशेषभये नमस्ते

ಹೇ ಕ್ರೂರಾಂತಕಧ್ವಂಸಿನಿ, ಕೋಮಲಾಂಗೇ; ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಕಾಳೀ ತನು ಧರಿಸುವವಳೇ; ಕ್ರೋಡಾನನೇ (ವರಾಹಮುಖೀ), ತನ್ನ ಸೈನ್ಯಚಕ್ರವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವಳೇ; ಸಮಸ್ತ ಭಯವನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡವಳೇ—ನಮಸ್ತೆ।

Verse 15

षडङ्गदेवीपरिवारकृष्णे षडङ्गयुक्तश्रुतिवाक्यमृग्ये / षट्चक्रसंस्थे च षडूर्मियुक्ते षड्भावरूपे ललिते नमस्ते

ಹೇ ಷಡಂಗ ದೇವೀಪರಿವಾರಕೃಷ್ಣೇ, ಷಡಂಗಯುಕ್ತ ಶ್ರುತಿವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ಅನ್ವೇಷ್ಯೆ; ಷಟ್ಚಕ್ರಸಂಸ್ಥೆ, ಷಡೂರ್ಮಿಯುಕ್ತೆ; ಷಡ್ಭಾವರೂಪೆ ಲಲಿತೇ—ನಮಸ್ತೆ।

Verse 16

कामे शिवे मुख्यसमस्तनित्ये कान्तासनान्ते कमलायताक्षि / कामप्रदे कामिनि कामशंभोः काम्ये कलानामधिपे नमस्ते

ಹೇ ಕಾಮೇ, ಹೇ ಶಿವೇ, ಸಮಸ್ತ ನಿತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಳೇ, ಪ್ರಿಯ ಆಸನಾಂತೇ ಕಮಲಾಯತಾಕ್ಷೀ! ಕಾಮಪ್ರದೇ, ಕಾಮಿನೀ, ಕಾಮಶಂಭುವಿನ ಕಾಮ್ಯೇ, ಕಲಾನಾಮಧಿಪೇ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 17

दिव्यौषधाद्ये नगरौघरूपे दिव्ये दिनाधीशसहस्रकान्ते / देदीप्यमाने दयया सनाथे देवाधिदेवप्रमदे नमस्ते

ಹೇ ದಿವ್ಯೌಷಧ್ಯಾದಿ ಸ್ವರೂಪಿಣೀ, ನಗರೌಘರೂಪೇ, ದಿವ್ಯೇ ದಿನಾಧೀಶಸಹಸ್ರಕಾಂತೇ! ದಯಯಾ ಸನಾಥೇ ದೇದೀಪ್ಯಮಾನೇ, ದೇವಾಧಿದೇವಪ್ರಮದೇ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 18

सदाणिमाद्यष्टकसेवनीये सदाशिवात्मोज्ज्वलमञ्चवासे / सभ्ये सदेकाल यपादपूज्ये सवित्रि लोकस्य नमोनमस्ते

ಹೇ ಸದಾ ಅಣಿಮಾದ್ಯಷ್ಟಕಸೇವನೀಯೇ, ಸದಾಶಿವಾತ್ಮೋಜ್ಜ್ವಲಮಂಚವಾಸೇ! ಹೇ ಸಭ್ಯೇ, ಸದೇಕಲಯಪಾದಪೂಜ್ಯೇ, ಲೋಕಸ್ಯ ಸವಿತ್ರಿ—ನಮೋ ನಮಸ್ತೇ.

Verse 19

ब्राह्मीमुखैर्मातृगणैर्निषेव्ये ब्रह्मप्रिये ब्राह्मणबन्धमेत्रि / ब्रह्मामृतस्रोतसि राजहंसिब्रह्मेश्वरि श्रीललिते नमस्ते

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮೀಮುಖೈರ್ಮಾತೃಗಣೈರ್ನಿಷೇವ್ಯೇ, ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಿಯೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಬಂಧಮೇತ್ರಿ! ಬ್ರಹ್ಮಾಮೃತಸ್ರೋತಸಿ ರಾಜಹಂಸೀ, ಬ್ರಹ್ಮೇಶ್ವರಿ ಶ್ರೀಲಲಿತೇ—ನಮಸ್ತೇ.

Verse 20

संक्षोभिणीमुख्यसमस्तमुद्रासंसेविते संसरणप्रहन्त्रि / संसारलीलाकृतिसारसाक्षि सदा नमस्ते ललिते ऽधिनाथे / नित्ये कलाषोडशकेन नामाकर्षिण्यधीशि प्रमथेन सेव्ये

ಹೇ ಸಂಕ್ಷೋಭಿಣೀಮುಖ್ಯ ಸಮಸ್ತಮುದ್ರಾಸಂಸೇವಿತೇ, ಸಂಸರಣಪ್ರಹಂತ್ರಿ! ಸಂಸಾರಲೀಲಾಕೃತಿಸಾರಸಾಕ್ಷಿ, ಅಧಿನಾಥೇ ಲಲಿತೇ—ಸದಾ ನಮಸ್ತೇ. ಹೇ ನಿತ್ಯೇ, ಕಲಾಷೋಡಶಕೇನ ‘ನಾಮಾಕರ್ಷಿಣೀ’ ಅಧೀಶಿ, ಪ್ರಮಥೇನ ಸೇವ್ಯೇ—ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 21

नित्ये निरातङ्कदयाप्रपञ्चे नीलालकश्रेणि नमोनमस्ते / अनङ्गपुष्पादिभिरुन्नदाभिरनङ्गदेवीभिरजस्रसेव्ये / अभव्यहन्त्र्यक्षरराशिरूपे हतारिवर्गे ललिते नमस्ते

ಹೇ ನಿತ್ಯೇ, ನಿರಾತಂಕ ದಯಾಪ್ರಪಂಚೇ, ನೀಲ ಅಲಕಶ್ರೇಣಿಯಿಂದ ಶೋಭಿತೇ! ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅನಂಗನ ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಉನ್ನತಳಾಗಿ, ಅನಂಗದೇವಿಯರಿಂದ ಅಜಸ್ರವಾಗಿ ಸೇವಿತಳೇ. ಅಭವ್ಯಹಂತ್ರಿ, ಅಕ್ಷರರಾಶಿರೂಪಿಣಿ, ಶತ್ರುವರ್ಗವನ್ನು ಹತಮಾಡುವ ಹೇ ಲಲಿತೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ತೇ।

Verse 22

संक्षोभिणीमुख्यचतुर्दशार्चिर्मालावृतोदारमहाप्रदीप्ते / आत्मानमाबिभ्रति विभ्रमाढ्ये शुभ्राश्रये शुभ्रपदे नमस्ते

ಸಂಕ್ಷೋಭಿಣೀ ಮೊದಲಾದ ಮುಖ್ಯ ಚತುರ್ದಶ ಅರ್ಚಿಸ್ಸುಗಳ ಮಾಲೆಯಿಂದ ಆವೃತಳಾಗಿ, ಉದಾರ ಮಹಾಪ್ರದೀಪ್ತಳಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ದೇವೀ! ಸ್ವಾತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುವವಳೇ, ವೈಭವಸಂಪನ್ನಳೇ, ಶುಭ್ರಾಶ್ರಯಳೇ, ಶುಭ್ರಪದಳೇ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ತೇ।

Verse 23

सशर्वसिद्धादि कशक्तिवन्द्ये सर्वज्ञविज्ञातपदारविन्दे / सर्वाधिके सर्वगते समस्तसिद्धिप्रदे श्रीललिते नमस्ते

ಶರ್ವಸಿದ್ಧ ಮೊದಲಾದ ಕ-ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ವಂದಿತಳೇ, ಸರ್ವಜ್ಞನಿಂದ ವಿಜ್ಞಾತವಾದ ನಿನ್ನ ಪದಾರವಿಂದವಳೇ! ಸರ್ವಾಧಿಕಳೇ, ಸರ್ವಗತಳೇ, ಸಮಸ್ತ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಶ್ರೀಲಲಿತೇ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ತೇ।

Verse 24

सर्वज्ञजातप्रथमाभिरन्यदेवी भिरप्याश्रितचक्रभूमे / सर्वामराकाङ्क्षितपूरयित्रि सर्वस्य लोकस्य सवित्रि पाहि

ಸರ್ವಜ್ಞನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪ್ರಥಮ ದೇವೀ, ಇತರ ದೇವಿಯರೂ ಆಶ್ರಯಿಸುವ ಚಕ್ರಭೂಮಿಯುಳ್ಳವಳೇ! ಸಮಸ್ತ ಅಮರರ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವಳೇ, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕದ ಸಾವಿತ್ರಿಯೇ—ರಕ್ಷಿಸು।

Verse 25

वन्दे वशिन्यादिकवाग्विभूते वर्द्धिष्णुचक्र द्युतिवाहवाहे / बलाहकश्यामकचे वचो ऽब्धे वरप्रदे सुंदरि पाहि विश्वम्

ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ—ವಶಿನೀ ಮೊದಲಾದ ಕವಿವಾಣಿಯ ವಿಭೂತಿಯನ್ನು, ವೃದ್ಧಿಶೀಲ ಚಕ್ರದ ದ್ಯುತಿಯನ್ನು ಹೊರುವ ದೇವಿಯನ್ನು. ಮೇಘಶ್ಯಾಮ ಕೇಶವಳೇ, ವಾಕ್ಸಮುದ್ರೆಯೇ, ವರಪ್ರದೆಯೇ ಸುಂದರೀ—ಸರ್ವ ವಿಶ್ವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು।

Verse 26

बाणादिदिव्यायुधसार्वभौमे भण्डासुरानीकवनान्तदावे / अत्युग्रतेजोज्ज्वलितांबुराशे प्रसेव्यमाने परितो नमस्ते

ಬಾಣಾದಿ ದಿವ್ಯಾಯುಧಗಳ ಸರ್ವಭೌಮಾಧಿಪತಿನೀ, ಭಂಡಾಸುರಸೈನ್ಯವನವನ್ನೇ ದಹಿಸುವ ದಾವಾಗ್ನಿಯೇ! ಅತ್ಯುಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುವ ಮಹಾಸಾಗರಸ್ವರೂಪಿಣೀ, ಸರ್ವತೋ ಸೇವ್ಯಳಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 27

कामेशि वज्रेशि भगेश्यरूपे कन्ये कले कालविलोपदक्षे / कथाविशेषीकृतदैत्यसैन्ये कामेशयान्ते कमले नमस्ते

ಹೇ ಕಾಮೇಶೀ, ವಜ್ರೇಶೀ, ಭಗೇಶ್ವರೀರೂಪಿಣೀ; ಹೇ ಕನ್ಯೆ, ಹೇ ಕಲಾ, ಕಾಲವಿಲೋಪದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಳೇ! ನಿನ್ನ ಮಹಿಮಾಕಥೆಯಿಂದ ದೈತ್ಯಸೈನ್ಯವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಾಭವಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಹೇ ಕಮಲೇ, ಕಾಮೇಶನ ಅಂತಃಸ್ಥಾನಸ್ವರೂಪಿಣೀ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 28

बिन्दुस्थिते बिन्दुकलैकरूपे बिन्द्वात्मिके बृंहितचित्प्रकाशे / बृहत्कुचंभोजविलोलहारे बृहत्प्रभावे ललिते नमस्ते

ಹೇ ಬಿಂದುಸ್ಥಿತೆ, ಬಿಂದುಕಲೆಯ ಏಕರೂಪಿಣೀ; ಬಿಂದ್ವಾತ್ಮಿಕೇ, ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಚಿತ್ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣಳೇ! ಬೃಹತ್ ಕುಚಕಮಲಗಳ ಮೇಲೆ ಅಲೆಯುವ ಹಾರಧಾರಿಣೀ, ಮಹಾಪ್ರಭಾವಶಾಲಿನೀ ಲಲಿತೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 29

कामेश्वरोत्संगसदानिवासे कालात्मिके देवि कृतानुकंपे / कल्पावसानोत्थित कालिरूपे कामप्रदे कल्पलते नमस्ते

ಹೇ ಕಾಮೇಶ್ವರನ ಉತ್ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿವಾಸಿಸುವ ಕಾಲಾತ್ಮಿಕೇ ದೇವೀ, ಕೃತಾನುಕಂಪೆಯೇ! ಕಲ್ಪಾವಸಾನದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಕಾಳೀರೂಪಿಣೀ, ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಕಲ್ಪಲತೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 30

सवारुणे सांद्रसुधांशुशीते सारङ्गशावाक्षि सरोजवक्त्रे / सारस्य सारस्य सदैकभूमे समस्तविद्येश्वरि संनतिस्ते

ಹೇ ಸವಾರುಣೇ, ಗಾಢ ಚಂದ್ರಕಿರಣಗಳಂತೆ ಶೀತಳೇ; ಹೇ ಸಾರಂಗಶಾವಕನೇತ್ರೇ, ಸರೋಜವಕ್ತ್ರೇ! ಸಾರದ ಸಾರ, ಸದಾ ಏಕೈಕ ಆಧಾರಭೂತಳೇ; ಸಮಸ್ತ ವಿದ್ಯೆಗಳ ಈಶ್ವರೀ, ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ।

Verse 31

तव प्रभावेण चिदग्निजायां श्रीशंभुनाथप्रकडीकृतायाः / भण्डासुराद्याः समरे प्रचण्डा हता जगत्कण्टकतां प्रयाताः

ಹೇ ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಶ್ರೀಶಂಭುನಾಥನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಚಿದಗ್ನಿಜೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಂಡರಾದ ಭಂಡಾಸುರಾದಿಗಳು ಹತರಾಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಕಂಟಕರಾಗಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿ ನಾಶವಾಯಿತು।

Verse 32

नव्यानि सर्वाणि वपूंषि कृत्वा हि सांद्रकारुण्यसुधाप्लवैर्न्नः / त्वया समस्तं भुवनं सहर्षं सुजीवितं सुंदरि सभ्यलभ्ये

ಹೇ ಸುಂದರಿ, ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಲಭ್ಯಳಾದ ದೇವಿ! ನೀ ಗಾಢ ಕರುಣಾಮೃತದ ಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ದೇಹಗಳನ್ನು ನವೀನಗೊಳಿಸಿ, ಸಮಸ್ತ ಭುವನವನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಸುಜೀವಿತಗೊಳಿಸಿದೆ।

Verse 33

श्रीशंभुनाथस्य महाशयस्य द्वितीयतेजः प्रसरात्मके यः / स्थाण्वाश्रमे कॢप्ततया विरक्तः सतीवियोगेन विरस्तभोगः

ಶ್ರೀಶಂಭುನಾಥ ಮಹಾಶಯನ ದ್ವಿತೀಯ ತೇಜಸ್ಸಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದವನು, ಸ್ಥಾಣ್ವಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಸಹಜವಾಗಿ ವೈರಾಗ್ಯನಾಗಿದ್ದು, ಸತೀವಿಯೋಗದಿಂದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದನು।

Verse 34

तेनाद्रिवंशे धृतजन्मलाभां कन्यामुमां योजयितुं प्रवृत्ताः / एवं स्मरं प्रेरितवन्त एव तस्यान्तिकं घोर तपःस्थितस्य

ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಅದ್ರಿವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಕನ್ಯೆ ಉಮೆಯನ್ನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಲು ಮುಂದಾದರು; ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಅವನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಮನ್ಮಥನನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು।

Verse 35

तेनाथ वैराग्यतपोविघातक्रोधेन लालाटकृशानुदग्धः / भस्मावशेषो मदनस्ततो ऽभूत्ततो हि भण्डासुर एष जातः

ನಂತರ ವೈರಾಗ್ಯತಪಸ್ಸಿಗೆ ವಿಘ್ನ ತಂದ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅವನ ಲಲಾಟಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಮನ್ಮಥನು ದಗ್ಧನಾಗಿ ಭಸ್ಮಾವಶೇಷನಾದನು; ಅದರಿಂದಲೇ ಈ ಭಂಡಾಸುರನು ಜನ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 36

ततो वधस्तस्य दुराशयस्य कृतो भवत्या रणदुर्मदस्य / अथास्मदर्थे त्वतनुस्सजातस्त्वं कामसंजीवनमाशुकुर्याः

ಆಗ ನೀನು ಯುದ್ಧೋನ್ಮತ್ತನಾದ ಆ ದುರುದ್ದೇಶಿಯ ವಧೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದೆ. ಈಗ ನಮ್ಮ ಹಿತಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ದೇಹಧಾರಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಕಾಮದೇವನನ್ನು ಶೀಘ್ರ ಪುನರ್ಜೀವನಗೊಳಿಸು.

Verse 37

इयं रतिर्भर्तृवियोगखिन्ना वैधव्यमत्यन्तमभव्यमाप / पुनस्त्वदुत्पादितकामसंगाद्भविष्यति श्रीललिते सनाथा

ಈ ರತಿ ಪತಿವಿಯೋಗದಿಂದ ಖಿನ್ನಳಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಅಶುಭವಾದ ವೈಧವ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಳು. ಆದರೆ ಹೇ ಶ್ರೀಲಲಿತೆ, ನಿನ್ನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕಾಮಸಂಗದಿಂದ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಸನಾಥಳಾಗುವಳು.

Verse 38

तया तु दृष्टेन मनोभवेन संमोहितः पूर्ववदिन्दुमौलिः / चिरं कृतात्यन्तमहासपर्या तां पार्वतीं द्राक्परिणेष्यतीशः

ಅವಳು ತೋರಿಸಿದ ಮನೋಭವನನ್ನು (ಕಾಮದೇವನನ್ನು) ಕಂಡು ಚಂದ್ರಮೌಳಿಯಾದ ಶಿವನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮೋಹಿತನಾಗುವನು. ದೀರ್ಘಕಾಲ ಮಾಡಿದ ಮಹಾತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವಾಗಿ ಈಶ್ವರನು ಆ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಶೀಘ್ರ ವಿವಾಹಮಾಡುವನು.

Verse 39

तयोश्च संगाद्भविता कुमारः समस्तगीर्वाणचमूविनेता / तेनैव वीरेण रणे निरस्य स तारको नाम सुरारिराजः

ಅವರಿಬ್ಬರ ಸಂಗಮದಿಂದ ಕುಮಾರನು ಜನಿಸುವನು; ಅವನು ಸಮಸ್ತ ದೇವಸೈನ್ಯದ ಸೇನಾನಾಯಕನಾಗುವನು. ಆ ವೀರನೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಾರಕನೆಂಬ ದೇವಶತ್ರು ದೈತ್ಯರಾಜನನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಸಂಹರಿಸುವನು.

Verse 40

यो भण्डदैत्यस्य दुराशयस्य मित्रं स लोकत्रयधूमकेतुः / श्रीकण्ठपुत्रैण रणे हतश्चेत्प्राणप्रतिष्ठैव तदा भवेन्नः

ದುರುದ್ದೇಶಿಯ ಭಂಡ ದೈತ್ಯನ ಮಿತ್ರನಾದವನು ತ್ರಿಲೋಕಕ್ಕೂ ಧೂಮಕೇತುವಿನಂತೆ ಉಪದ್ರವಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಅವನು ಶ್ರೀಕಂಠನ ಪುತ್ರನಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದರೆ, ಅದು ನಮಗೆ ಪ್ರಾಣಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಂತೆಯೇ ಆಗುವುದು.

Verse 41

तस्मात्त्वमंबत्रिपुरे जनानां मानापहं मन्मथवीरवर्यम् / उत्पाद्यरत्या विधवात्वदुःखमपाकुरु व्याकुलकुन्तलायाः

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಅಂಬಾ ತ್ರಿಪುರೇ! ಜನರ ಮಾನವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವ ಮನ್ಮಥನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರನನ್ನು ರತಿಯ ಮೂಲಕ ಉತ್ಪನ್ನಮಾಡಿ, ವ್ಯಾಕುಲ ಕೇಶವಳಿಯಾದ ರತಿಯ ವೈಧವ್ಯದ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡು।

Verse 42

एषा त्वनाथा भवतीं प्रपन्ना भर्तृप्रणाशेन कृशाङ्गयष्टिः / नमस्करोति त्रिपुराभिधाने तदत्र कारुण्यकलां विधेहि

ಈ ಅನಾಥೆ, ಭರ್ತೃನಾಶದಿಂದ ಕೃಶವಾದ ದೇಹಯಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವಳು, ನಿನ್ನ ಶರಣಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ; ‘ತ್ರಿಪುರಾ’ ಎಂಬ ನಾಮಧಾರಿಣಿ ದೇವಿ, ಅವಳು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ—ಆದುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಕರುಣೆಯ ಒಂದು ಕಲೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸು।

Verse 43

हयग्रीव उवाच इति स्तुत्वा महेशानी ब्रह्माद्या विबुधोत्तमाः / तां रतिं दर्शयमासुर्मलिनां शोककर्शितम्

ಹಯಗ್ರೀವನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ರೀತಿ ಮಹೇಶಾನಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವರುಗಳು ಶೋಕದಿಂದ ಕೃಶವಾಗಿ ಮಲಿನಳಾದ ರತಿಯನ್ನು (ದೇವಿಯ) ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದರು।

Verse 44

सा पर्यश्रुमुखी कीर्णकुन्तला धूलिधूसरा / ननाम जगदंबां वै वैधव्यत्यक्तभूषणा

ಅವಳ ಮುಖ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಕೂದಲು ಚದುರಿತ್ತು, ಧೂಳಿನಿಂದ ಧೂಸರವಾಗಿತ್ತು; ವೈಧವ್ಯದಿಂದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಅವಳು ಜಗದಂಬೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು।

Verse 45

अथ तद्दर्शनोत्पन्नकारुण्या परमेश्वरी / ततः कटाक्षादुत्पन्नः स्मयमानसुखांबुजः

ಅವಳನ್ನು ಕಂಡು ಪರಮೇಶ್ವರಿಯಲ್ಲಿ ಕರುಣೆ ಉದಯವಾಯಿತು; ನಂತರ ಅವಳ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ನಗುವಿನಿಂದ ಅರಳಿದ ಸುಖರೂಪ ಕಮಲವು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು।

Verse 46

पूर्वदेहाधिकरुचिर्मन्मथो मदमेदुरः / द्विभुजः सर्वभूषाढ्यः पुष्पेषुः पुष्पकार्मुकः

ಪೂರ್ವದೇಹದ ಮೇಲೆಯೇ ಅಧಿಕ ಆಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಮದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನ್ಮಥನು—ದ್ವಿಭುಜ, ಸರ್ವಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ಪುಷ್ಪಬಾಣಧಾರಿ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಧನುಸ್ಸು ಧರಿಸಿದವನು.

Verse 47

आनन्दयन्कटाक्षेण पूर्वजन्मप्रियां रतिम् / अथ सापि रतिर्देवी महत्यानन्दसागरे / मज्जन्ती निजभर्तारमवरोक्य मुदं गता

ಅವನು ತನ್ನ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಪ್ರಿಯೆಯಾದ ರತಿಯನ್ನು ಆನಂದಪಡಿಸಿದನು. ಆಗ ದೇವಿ ರತಿಯೂ ಮಹಾ ಆನಂದಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ತನ್ನ ಭರ್ತಾರನನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡಳು.

Verse 48

आनन्दयन्कटाक्षेण पूर्वजन्मप्रियां रतिम् / अथ सापि रतिर्देवी महत्यानन्दसागरे / मज्जन्ती निजभर्तारमवलोक्य मुदं गता

ಅವನು ತನ್ನ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಪ್ರಿಯೆಯಾದ ರತಿಯನ್ನು ಆನಂದಪಡಿಸಿದನು. ಆಗ ದೇವಿ ರತಿಯೂ ಮಹಾ ಆನಂದಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ತನ್ನ ಭರ್ತಾರನನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡಳು.

Verse 49

श्यामले स्नापयित्वैनां वस्त्रकाञ्च्यादिभूषणैः / अलङ्कृत्य यथापूर्वं शीघ्रमानीयतामिह

ಹೇ ಶ್ಯಾಮಲೇ! ಅವಳಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ವಸ್ತ್ರ, ಕಾಂಚಿ ಮೊದಲಾದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತರು.

Verse 50

तदाज्ञां शिरसा धृत्वा श्यामा सर्वं तथाकरोत / ब्रह्मर्षिभिर्वसिष्ठाद्यैर्वैवाहि कविधानतः

ಆ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿರಸಾ ಧರಿಸಿ ಶ್ಯಾಮಾ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ನೆರವೇರಿಸಿದಳು; ವಸಿಷ್ಠಾದಿ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ವೈವಾಹಿಕ ವಿಧಾನದಂತೆ ಸಮಸ್ತ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು.

Verse 51

कारयामास दंपत्योः पाणिग्रहणमङ्गलम् / अप्सरोभिश्च सर्वाभिर्नृत्यगीतादिसंयुतम्

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಆ ದಂಪತಿಗಳ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಮಂಗಳವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಸಿದನು; ಎಲ್ಲ ಅಪ್ಸರೆಯರೂ ನೃತ್ಯ-ಗೀತಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 52

एतद्दृष्ट्वा महेन्द्राद्या ऋषयश्च तपोधनाः / साधुसाध्विति शंसंतस्तुष्टुवुर्ललितांबिकाम्

ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಮಹೇಂದ್ರಾದಿ ದೇವರುಗಳು ಹಾಗೂ ತಪೋಧನ ಋಷಿಗಳು ‘ಸಾಧು ಸಾಧು’ ಎಂದು ಶಂಸಿಸುತ್ತ ಲಲಿತಾಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 53

पुष्पवृष्टिं विमुञ्चन्तः सर्वे सन्तुष्टमानसाः / बभूवुस्तौ महाभक्त्या प्रणम्य ललितेश्वरीम्

ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೃಪ್ತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು; ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಲಲಿತೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಪ್ರಣಮಿಸಿ ನಿಂತರು।

Verse 54

तत्पार्श्वे तु समागत्य बद्धाञ्जलिपुटौ स्थितौ / अथ कन्दर्पवीरो ऽपि नमस्कृत्य महेश्वरीम् / व्यज्ञापयदिदं वाक्यं भक्तिनिर्भरमानसः

ಅವಳ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅವರು ಬದ್ಧಾಂಜಲಿಯಿಂದ ನಿಂತರು. ನಂತರ ಕಂದರ್ಪವೀರನೂ ಮಹೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಈ ಮಾತನ್ನು ವಿನಂತಿಸಿದನು।

Verse 55

यद्दग्धमीशनेत्रेण वपुर्मे ललितांबिके / तत्त्वदीयकटाक्षस्य प्रसादात्पुनरागतम्

ಹೇ ಲಲಿತಾಂಬಿಕೆ! ಈಶನ ನೇತ್ರದಿಂದ ದಗ್ಧವಾದ ನನ್ನ ದೇಹವು, ನಿನ್ನ ಕಟಾಕ್ಷಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಪುನಃ ಮರಳಿ ಬಂದಿದೆ।

Verse 56

तव पुत्रो ऽस्मि दासो ऽस्मि क्वापि कृत्ये नियुङ्क्ष्व माम् / इत्युक्ता परमेशानी तमाह मकरध्वजम्

ನಾನು ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನು, ನಾನು ನಿನ್ನ ದಾಸನು; ಯಾವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಾದರೂ ನನಗೆ ನಿಯೋಜಿಸು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದವನಿಗೆ ಪರಮೇಶಾನಿ ಮಕರಧ್ವಜನಿಗೆಂದಳು.

Verse 57

श्रीदेव्युवाच वत्सागच्छ मनोजन्मन्न भयं तव विद्यते / मत्प्रसादाज्जगत्सर्वं मोहयाव्याहताशुग

ಶ್ರೀದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ವತ್ಸ, ಹೇ ಮನೋಜನ್ಮನೇ, ಬಾ; ನಿನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನೀನು ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸು; ನಿನ್ನ ವೇಗ ಅಪ್ರತಿಹತವಾಗಿರಲಿ.

Verse 58

तद्बाणपातनाज्जातधैर्यविप्लव ईश्वरः / पर्वतस्य सुतां गौरीं परिणेष्यति सत्वरम्

ಆ ಬಾಣಪಾತದಿಂದ ಧೈರ್ಯವು ಕದಡಿದ ಆ ಈಶ್ವರನು ಶೀಘ್ರವೇ ಪರ್ವತರಾಜನ ಪುತ್ರಿ ಗೌರಿಯನ್ನು ವಿವಾಹಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವನು.

Verse 59

सहस्रकोटयः कामा मत्प्रसादात्त्वदुद्भवाः / सर्वेषां देहमाविश्य दास्यन्ति रतिमुत्तमाम्

ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಿನ್ನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಸಹಸ್ರಕೋಟಿ ಕಾಮರು ಎಲ್ಲರ ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರತಿಯನ್ನು ನೀಡುವರು.

Verse 60

मत्प्रसादेन वैराग्यात्संक्रुद्धो ऽपि स ईश्वरः / देहदाहं विधातुं ते न समर्थो भविष्यति

ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ವೈರಾಗ್ಯದ ಕಾರಣ, ಆ ಈಶ್ವರನು ಕೋಪಗೊಂಡರೂ ನಿನ್ನ ದೇಹದಾಹವನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 61

अदृश्यमूर्तिः सर्वेषां प्राणिनां भवमोहनः / स्वभार्याविरहाशङ्की देहस्यार्धं प्रदास्यति / प्रयातो ऽसौ कातरात्मा त्वद्बाणाहतमानसः

ಅದೃಶ್ಯಮೂರ್ತಿಯಾದ ಅವನು, ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಭವಮೋಹನನು, ಸ್ವಭಾರ್ಯಾವಿರಹದ ಶಂಕೆಯಿಂದ ದೇಹದ ಅರ್ಧವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವನು. ಕಾತರಾತ್ಮನಾಗಿ ಅವನು ಹೊರಟನು; ನಿನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನವನು।

Verse 62

अद्य प्रभृति कन्दर्प मत्प्रसादान्महीयसः / त्वन्निन्दां ये करिष्यन्ति त्वयि वा विमुखाशयाः / अवश्यं क्लीबतैव स्यात्तेषां जन्मनिजन्मनि

ಇಂದಿನಿಂದ, ಹೇ ಕಂದರ್ಪಾ, ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನೀನು ಮಹೀಯಸನಾಗಿದ್ದೀ. ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರಿಗೂ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಮುಖಾಶಯ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೂ, ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕ್ಲೈಬ್ಯವೇ ಸಂಭವಿಸಲಿ।

Verse 63

ये पापिष्ठा दुरात्मानो मद्भक्तद्रोहिणश्च हि / तानगम्यासु नारीषु पातयित्वा विनाशय

ಅತಿಪಾಪಿಷ್ಠರು, ದುರಾತ್ಮರು, ನನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವವರು—ಅವರನ್ನು ಅಗಮ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸಿ ನಾಶಮಾಡು।

Verse 64

येषां मदीय पूजासु मद्भक्तेष्वादृतं मनः / तेषां कामसुखं सर्वं संपादय समीप्सितम्

ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿಯೂ ಆದರದಿಂದ ನೆಲೆಸಿದೆಯೋ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಇಷ್ಟವಾದ ಸಮಸ್ತ ಕಾಮಸುಖವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸು।

Verse 65

इति श्रीललितादेव्या कृताज्ञावचनं स्मरः / तथेति शिरसा बिभ्रत्सांजलिर्निर्ययौ ततः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಲಲಿತಾದೇವಿಯ ಆಜ್ಞಾವಚನವನ್ನು ಕೃತಜ್ಞನಾದ ಸ್ಮರನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು. ‘ತಥೇ’ ಎಂದು ಶಿರಸನ್ನು ವಾಲಿಸಿ, ಅಂಜಲಿ ಹಿಡಿದು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು।

Verse 66

तस्यानङ्गस्य सर्वेभ्यो रोमकूपेभ्य उत्थिताः / बहवः शोभनाकारा मदना विश्वमोहनाः

ಆ ಅನಂಗನ ಎಲ್ಲ ರೋಮಕೂಪಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ಶೋಭನಾಕಾರ, ವಿಶ್ವಮೋಹಕ ಮದನರು ಉದ್ಭವಿಸಿದರು।

Verse 67

तैर्विमोह्य समस्तं च जगच्चक्रं मनोभवः / पुनः स्थाण्वाश्रमं प्राप चन्द्रमौलेर्जिगीषया

ಅವರಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗಚ್ಚಕ್ರವನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಮನೋಭವ (ಕಾಮದೇವ) ಚಂದ್ರಮೌಳಿ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಜಯಿಸಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಾಣ್ವಾಶ್ರಮವನ್ನು ಸೇರಿದನು।

Verse 68

वसंतेन च मित्रेण सेनान्या शीतरोचिषा / रागेण पीठमर्देन मन्दानिलरयेण च

ವಸಂತನೆಂಬ ಮಿತ್ರನೊಂದಿಗೆ, ಶೀತರೋಚಿಯೆಂಬ ಸೇನಾನಿಯೊಂದಿಗೆ, ರಾಗನೆಂಬ ಪೀಠಮರ್ಧನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಂದಾನಿಲರಯನೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಇದ್ದನು।

Verse 69

पुंस्कोकिलगलत्स्वानकाहलीभिश्च संयुतः / शृङ्गारवीरसंपन्नो रत्यालिङ्गितविग्रहः

ಪುಂ-ಕೋಕಿಲಗಳ ಕಂಠಧ್ವನಿಯ ಕಾಹಳಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಶೃಂಗಾರ-ವೀರರಸಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ರತಿಯ ಆಲಿಂಗಿತ ದೇಹಧಾರಿಯಾಗಿ ಅವನು ಇದ್ದನು।

Verse 70

जैत्र शरासनं धुन्वन्प्रवीराणां पुरोगमः / मदनारेरभिमुखं प्राप्य निभय आस्थितः

ಜಯಕರ ಶರಾಸನವನ್ನು ಧುನಿಸುತ್ತ, ವೀರರ ಪುರೋಗಾಮಿಯಾದ (ಕಾಮದೇವ) ಮದನಾರಿ (ಶಿವ)ನ ಎದುರಿಗೆ ತಲುಪಿ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ನಿಂತನು।

Verse 71

तपोनिष्ठं चन्द्रचूडं ताडयामास सायकैः / अथ कन्दर्पबाणौधैस्ताडितश्चन्द्रशेखरः / दूरीचकार वैराग्यं तपस्तत्त्याज दुष्करम्

ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾದ ಚಂದ್ರಚೂಡನನ್ನು ಅವನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಾಡಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ ಕಂದರ್ಪನ ಬಾಣಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಚಂದ್ರಶೇಖರನು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟು ಆ ದುಷ್ಕರ ತಪಸ್ಸನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದನು.

Verse 72

नियमानखिलांस्त्यक्त्वा त्यक्तधैर्यः शिवः कृतः / तामेव पार्वतीं ध्यात्वा भूयोभूयः स्मरातुरः

ಎಲ್ಲ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಶಿವನು ಸ್ಮರಾತುರನಾದನು. ಅವನು ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಪುನಃ ಪುನಃ ಅವಳನ್ನೇ ಸ್ಮರಿಸಿದನು.

Verse 73

निशश्वास वहञ्शर्वः पाण्डुरं गण्डमण्डलम् / बाष्पायमाणो विरही संतप्तो धैर्यविप्लवात् / भूयोभूयो गिरिसुतां पूर्वदृष्टामनुस्मरन्

ಶರ್ವನು ನಿಶ್ವಾಸ ಬಿಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಅವನ ಗಂಡಮಂಡಲ ಪಾಂಡುರವಾಯಿತು. ವಿರಹದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿ, ಧೈರ್ಯ ಕುಸಿತದಿಂದ ದಗ್ಧನಾಗಿ, ಹಿಂದೆ ಕಂಡ ಗಿರಿಸುತೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಸ್ಮರಿಸಿದನು.

Verse 74

अनङ्गबाणदहनैस्तप्यमानस्य शूलिनः / न चन्द्ररेखा नो गङ्गा देहतापच्छिदे ऽभवत्

ಅನಂಗನ ಬಾಣಗಳ ದಹನದಿಂದ ತಪ್ತನಾದ ಶೂಲಿನನ ದೇಹತಾಪವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ಚಂದ್ರರೇಖೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಗಂಗೆಯೂ ಅಲ್ಲ—ಯಾವುದೂ ಸಹಾಯಕವಾಗಲಿಲ್ಲ.

Verse 75

नन्दिभृङ्गिमहाकालप्रमुखैर्गणमण्डलैः / आहृते पुष्पशयने विलुलोठ मुहुर्मुहुः

ನಂದಿ, ಭೃಂಗಿ, ಮಹಾಕಾಲ ಮೊದಲಾದ ಗಣಮಂಡಲಗಳು ತಂದ ಪುಷ್ಪಶಯನದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಮರುಮರು ಉರುಳಾಡಿದನು.

Verse 76

नन्दिनो हस्तमालंब्य पुष्पतल्पान्तरात्पुनः / पुष्पतल्पान्तरं गत्वा व्यचेष्टत मुहुर्मुहुः

ನಂದಿಯ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅವನು ಮತ್ತೆ ಪುಷ್ಪಶಯ್ಯೆಯ ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮರುಮರು ವ್ಯಾಕುಲವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 77

न पुष्पशयनेनेन्दुखण्डनिर्गलितामृते / न हिमानीपयसि वा निवृत्तस्तद्वपुर्ज्वरः

ಪುಷ್ಪಶಯ್ಯೆಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಚಂದ್ರಖಂಡದಿಂದ ಸುರಿದ ಅಮೃತದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಹಿಮಶೀತಲ ಹಾಲಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ—ಅವನ ದೇಹಜ್ವರ ಶಮನವಾಗಲಿಲ್ಲ।

Verse 78

स तनेरतनुज्वालां शमयिष्यन्मुहुर्मुहुः / शिलीभूतान्हिमपयः पट्टानध्यवसच्छिवः / भूयः शैलसुतारूपं चित्रपट्टे नखैर्लिखत्

ದೇಹದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ಮರುಮರು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಶಿವನು ಹಿಮಶೀತಲ ಹಾಲಿನಿಂದ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಪಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದನು; ನಂತರ ಚಿತ್ರಪಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಖಗಳಿಂದ ಶೈಲಸುತೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದನು।

Verse 79

तदालोकनतो ऽदूरमनङ्गार्तिमवर्धयत् / तामालिख्य ह्रिया नम्रां वीक्षमाणां कटाक्षतः

ಆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಅನಂಗವೇದನೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು; ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿದಂತೆ, ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ನೋಡುವ ಅವಳನ್ನೇ ಅವನು ಚಿತ್ರಿಸಿದನು।

Verse 80

तच्चित्रपट्टमङ्गेषु रोमहर्षेषु चाक्षिपत् / चिन्तासंगेन महता महात्या रतिसंपदा / भूयसा स्मरतापेन विव्यथे विषमेक्षणः

ರೋಮಾಂಚಗೊಂಡ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಅವನು ಆ ಚಿತ್ರಪಟ್ಟವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು; ಮಹಾ ಚಿಂತಾಸಂಗ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ರತಿಸಂಪತ್ತಿನ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ, ಹೆಚ್ಚಿದ ಸ್ಮರತಾಪದಿಂದಲೂ ವಿಷಮಲೋಚನ ಶಿವನು ಬಹಳ ವ್ಯಥಿತನಾದನು।

Verse 81

तामेव सर्वतः पश्यंस्तस्यामेव मनो दिशन् / तथैव संल्लपन्सार्धमुन्मादेनोपपन्नया

ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅವಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತ, ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಅವಳಲ್ಲೇ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ಉನ್ಮಾದಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 82

तन्मात्रभूतहृदयस्तच्चित्तस्तत्परायणः / तत्कथासुधया नीतसमस्तरजनीदिनः

ಅವನ ಹೃದಯ ಅವಳಿಂದಲೇ ತುಂಬಿ, ಚಿತ್ತವೂ ಅವಳಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿ, ಅವಳನ್ನೇ ಪರಮಾಶ್ರಯವೆಂದು ಮಾಡಿಕೊಂಡನು; ಅವಳ ಕಥಾಮೃತದಿಂದ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ರಾತ್ರಿದಿನಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತಿದವು।

Verse 83

तच्छीलवर्णन रतस्तद्रूपालोकनोत्सुकः / तच्चारुभोगसंकल्पमालाकरसुमालिकः / तन्मयत्वमनुप्राप्तस्ततापातितरां शिवः

ಅವನು ಅವಳ ಶೀಲವರ್ಣನೆಯಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿ, ಅವಳ ರೂಪದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ, ಅವಳ ಮನೋಹರ ಭೋಗಗಳ ಸಂಕಲ್ಪಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಮಾಲಾಕಾರನಂತಾದನು; ಅವಳಲ್ಲೇ ತन्मಯನಾಗಿ ಶಿವನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಕರ್ಷಿತನಾದನು।

Verse 84

इमां मनोभव रुजमचिकित्स्यां स धूर्जटिः / अवलोक्य विवाहाय भृशमुद्यमवानभूत्

ಧೂರ್ಜಟಿ ಶಿವನು ಮನೋಭವ (ಕಾಮ)ಜನಿತ ಈ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಲ್ಲದ ವೇದನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿವಾಹಕ್ಕಾಗಿ ಬಹಳ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲನಾದನು।

Verse 85

इत्थं विमोह्य तं देवं कन्दर्पो ललिताज्ञया / अथ तां पर्वतसुतामाशुगैरभ्यतापयत्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಲಲಿತೆಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಕಂದರ್ಪನು ಆ ದೇವನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು; ನಂತರ ಪರ್ವತಸುತೆಯನ್ನು ವೇಗವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದಹಿಸಿದನು।

Verse 86

प्रभूतविरहज्वालामलिनैः श्वसितानलैः / शुष्यमाणाधरदलो भृशं पाण्डुकपोलभूः

ವಿರಹದ ಪ್ರಬಲ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಮಲಿನಗೊಂಡ ಅವಳ ಉಸಿರು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಆಯಿತು; ತುಟಿಗಳ ದಳಗಳು ಒಣಗುತ್ತ, ಕಪೋಲಗಳು ಬಹಳ ಪಾಂಡುರವಾದವು।

Verse 87

नाहारे वा न शयने न स्वापे धृतिमिच्छति / मखीसहस्रैः सिषिचे नित्यं शीतोपचारकैः

ಆಹಾರದಲ್ಲೂ, ಶಯನದಲ್ಲೂ, ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲೂ ಅವಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಶೀತೋಪಚಾರಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ನಿತ್ಯ ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ಸಿಂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 88

पुनः पुनस्तप्यमाना पुनरेव च विह्वला / न जगाम रुजाशान्ति मन्मथाग्नेर्महीयसः

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ವಿಹ್ವಲಳಾಗಿ, ಮಹತ್ತಾದ ಮನ್ಮಥಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ನೋವಿಗೆ ಅವಳು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ।

Verse 89

न निद्रां पार्वती भेजे विरहेणोपतापिता / स्वतनोस्तापनेनासौ पितुः खेदमवर्धयत्

ವಿರಹದಿಂದ ತಪ್ತಳಾದ ಪಾರ್ವತಿ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ; ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅವಳು ತಂದೆಯ ದುಃಖವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದಳು।

Verse 90

अप्रतीकारपुरुषं विरहं तुहितुः शिवे / अवलोक्य स शैलेन्द्रो महादुःखमवाप्तवान्

ಹೇ ಶಿವೇ! ಮಗಳ ಪ್ರತಿಕಾರವಿಲ್ಲದ ವಿರಹವನ್ನು ಕಂಡು ಶೈಲೆಂದ್ರ ಹಿಮವಾನ್ ಮಹಾದುಃಖವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು।

Verse 91

भद्रे त्वं तपसा देवं तोषयित्वा महेश्वरम् / भार्तारं तं समृच्छेति पित्रा सम्प्रेरिताथ सा

ಹೇ ಭದ್ರೇ! ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರ ದೇವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಅವರನ್ನೇ ಪತಿಯಾಗಿ ಪಡೆಯು—ಎಂದು ತಂದೆಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅವಳು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಳು।

Verse 92

हिमवच्छैलशिखरे गौरीशिखरनामनि / वकार पतिलाभाय पार्वती दुष्करं तपः

ಹಿಮವತ್ ಪರ್ವತದ ‘ಗೌರೀಶಿಖರ’ ಎಂಬ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ಪತಿಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಪಾರ್ವತಿ ದುಷ್ಕರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಳು।

Verse 93

शिशिरेषु जलावासा ग्रीष्मे दहनमध्यगा / अर्के निविष्टदृष्टिश्च सुघोरं तप आस्थिता

ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದು, ಸೂರ್ಯನ ಮೇಲೆ ದೃಷ್ಟಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವುದು—ಇಂತೆ ಅವಳು ಅತಿಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾದಳು।

Verse 94

तेनैव तपसा तुष्टः सान्निध्यं दत्तवाञ्छिवः / अङ्गीचकार तां भार्यां वैवाहिकविधानतः

ಅದೇ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದ ಶಿವನು ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ, ವೈವಾಹಿಕ ವಿಧಾನದಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು।

Verse 95

अथाद्रिपतिना दत्तां तनयां नलिनेक्षणाम् / सप्तर्षिद्वारतः पूर्वं प्रार्थितामुदवोढ सः

ನಂತರ ಪರ್ವತರಾಜನು ನೀಡಿದ ಕಮಲನಯನಿಯಾದ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು—ಅವನು ಹಿಂದೆ ಸಪ್ತರ್ಷಿದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದವಳನ್ನು—ಅವನು ವಿವಾಹಮಾಡಿಕೊಂಡನು।

Verse 96

तया च रममाणो ऽसौ बहुकालं महेश्वरः / ओषधीप्रस्थनगरे श्वशुरस्य गृहे ऽवसत्

ಅವಳೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹೇಶ್ವರನು ಬಹುಕಾಲ ಓಷಧೀಪ್ರಸ್ಥ ನಗರದಲ್ಲಿ ಶ್ವಶುರನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು.

Verse 97

पुनः कैलासमागत्य समस्तैः प्रमथैः सह / पार्वतीमानिनायाद्रिनाथस्य प्रीतिमावहत्

ಮತ್ತೆ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಮಥರೊಂದಿಗೆ, ಮಾನಿನಿಯಾದ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅದ್ರಿನಾಥನ (ಹಿಮವಂತನ) ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

Verse 98

रममाणस्तया सार्थं कैलासे मन्दरे तथा / विन्ध्याद्रौ हेमशैले च मलये पारियात्रके

ಅವಳೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಕೈಲಾಸ, ಮಂದರ, ವಿಂಧ್ಯಾದ್ರಿ, ಹೇಮಶೈಲ, ಮಲಯ ಮತ್ತು ಪಾರಿಯಾತ್ರ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಿದನು.

Verse 99

नानाविधेषु स्थानेषु रतिं प्राप महेश्वरः / अथ तस्यां ससर्जोग्रं वीर्यं सा सोढुमक्षमा

ನಾನಾವಿಧ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ರತಿಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದನು. ನಂತರ ಅವಳಲ್ಲಿ ಉಗ್ರವಾದ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅವಳು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಹೋಯಿತು.

Verse 100

भुव्यत्यजत्सापि वह्नौ कृत्तिकासु स चाक्षिपत् / ताश्च गङ्गाजले ऽमुञ्चन्सा चैव शरकानने

ಅವಳು ಅದನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತ್ಯಜಿಸಿದಳು; ಅವನು ಅದನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಕೃತ್ತಿಕೆಯರಲ್ಲಿ ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಿದನು. ಕೃತ್ತಿಕೆಯರು ಅದನ್ನು ಗಂಗಾಜಲದಲ್ಲಿ ಬಿಡಿದರು; ಅದು ಶರಕಾನನದಲ್ಲಿ (ಶರವಣದಲ್ಲಿ) ಬಿದ್ದಿತು.

Verse 101

तत्रोद्भूतो महावीरो महासेनः षडाननः / गङ्गायाश्चान्तिकं नीतो धूर्जटिर्वृद्धि मागमत्

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಹಾವೀರ ಮಹಾಸೇನ ಷಡಾನನನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು. ಅವನನ್ನು ಗಂಗೆಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು; ಧೂರ್ಜಟಿ ಶಿವನು ಅವನ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 102

स वर्धमानो दिवसेदिवसे तीव्रविक्रमः / शिक्षितो निजतातेन सर्वा विद्या अवाप्तवान्

ಅವನು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾ ತೀವ್ರ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದನು. ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದನು.

Verse 103

अथ तातकृतानुज्ञः सुरसैन्यपतिर्भवन् / तारकं मारयामास समस्तैः सह दानवैः

ನಂತರ ತಂದೆಯ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ದೇವಸೈನ್ಯದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ, ತಾರಕನನ್ನು ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರೊಡನೆ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

Verse 104

ततस्तारकदैत्येन्द्रवधसन्तोषशालिना / शक्रेण दत्तां स गुहो देवसेनामुपानयत्

ನಂತರ ತಾರಕ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನ ವಧದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನು ನೀಡಿದ ದೇವಸೇನೆಯನ್ನು ಗುಹ (ಸ್ಕಂದ)ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಕರೆತಂದನು.

Verse 105

सा शक्रतनया देवसेना नाम यशस्विनी / आसाद्यरमणं स्कन्दमानन्दं मृशमादधौ

ಅವಳು ಶಕ್ರನ ಪುತ್ರಿ, ಯಶಸ್ವಿನಿ ‘ದೇವಸೇನಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವಳು. ಪ್ರಿಯನಾದ ಸ್ಕಂದನನ್ನು ಪಡೆದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದಳು.

Verse 106

इत्थं संमोहिताशेषविश्वचक्रो मनोभवः / देवकार्यं सुसम्पाद्य जगाम श्रीपुरं पुनः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವಚಕ್ರವನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದ ಮನೋಭವನು ದೇವಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸುಸಂಪನ್ನಗೊಳಿಸಿ ಪುನಃ ಶ್ರೀಪುರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 107

यत्र श्रीनगरे पुण्ये ललिता परमेश्वरी / वर्तते जगतामृद्ध्यै तत्र तां सेवितुं ययौ

ಜಗತ್ತಿನ ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪುಣ್ಯವಾದ ಶ್ರೀನಗರದಲ್ಲಿ ಲಲಿತಾ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ, ಆಕೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸಲು ಅವನು ಹೋದನು।