Adhyaya 10

Verse 1

इति श्री ब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे रुद्रप्रसववर्णनं नाम नवमो ऽध्यायः ऋषिरुवाच अस्मिन्कल्पे त्वया नोक्तः प्रादुर्भावो महात्मनः / महादेवस्य रुद्रस्य साधकैरृषिभिः सह

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಪೂರ್ವಭಾಗದ ದ್ವಿತೀಯ ಅನುಷಂಗಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ರುದ್ರಪ್ರಸವವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಋಷಿ ಹೇಳಿದರು— ಮಹಾತ್ಮನೇ! ಈ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಸಾಧಕ ಋಷಿಗಳೊಡನೆ ಮಹಾದೇವ ರುದ್ರನ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವವನ್ನು ನೀವು ಹೇಳಿಲ್ಲ।

Verse 2

सूत उवाच उत्पत्तिरादिसर्गस्य मया प्रोक्ता समासतः / विस्तरेण प्रवक्ष्यामि नामानि तनुभिः सह

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು— ಆದಿಸರ್ಗದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ತನುವುಗಳೊಡನೆ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುವೆನು।

Verse 3

पत्नीषु जनयामास महादेवः सुतान्बहून / कल्पेष्वन्येष्वतीतेषु ह्यस्मिन्कल्पे तु ताञ्शृणु

ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪುತ್ರರನ್ನು ಜನಿಸಿದನು. ಹಿಂದಿನ ಇತರ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಆದರೆ ಈ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 4

कल्पादावात्मनस्तुल्यं सुतमध्यायत प्रभुः / प्रादुरा सीत्ततोङ्के ऽस्य कुमारो नीललोहितः

ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವು ತನ್ನಂತೆಯೇ ಸಮಾನವಾದ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ನೀಲಲೋಹಿತನೆಂಬ ಕುಮಾರನು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು।

Verse 5

रुरोद सुस्वरं घोरं निर्दहन्निव तेजसा / दृष्ट्वा रुदन्तं सहसा कुमारं नीललोहितम्

ಅವನು ಮಧುರವಾದರೂ ಭಯಂಕರ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಅತ್ತನು, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುಡುತ್ತಿರುವಂತೆ. ನೀಲಲೋಹಿತ ಕುಮಾರನು ಅಚಾನಕ ಅಳುವುದನ್ನು ನೋಡಿ (ಎಲ್ಲರೂ ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡರು).

Verse 6

किं रोदिषि कुमारेति ब्रह्मा तं प्रत्यभाषत / सो ऽब्रवीद्देहि मे नाम प्रथमं त्वं पितामह

ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಕುಮಾರಾ, ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯ?” ಅವನು ಹೇಳಿದನು—“ಪಿತಾಮಹ, ಮೊದಲು ನನಗೆ ನಾಮವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ।”

Verse 7

रुद्रस्त्वं देव नामासि स इत्युक्तो ऽरुदत्पुनः / किं रोदिषि कुमारेति ब्रह्मा तं प्रत्यभाषत

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—“ದೇವಾ, ನಿನ್ನ ನಾಮ ರುದ್ರ.” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೇಳಿದನು—“ಕುಮಾರಾ, ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯ?”

Verse 8

नाम देहि द्वितीयं मे इत्युवाच स्वयंभुवम् / भवस्त्वं देवनाम्नासि इत्युक्तः सो ऽरुदत्पुनः

ಅವನು ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ—“ನನಗೆ ಎರಡನೆಯ ನಾಮವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ” ಎಂದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—“ದೇವನಾಮವಾಗಿ ನೀನು ‘ಭವ’.” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಿದನು.

Verse 9

किं रोदिषीति तं ब्रह्मा रुदन्तं प्रत्युवाच ह / तृतीयं देहि मे नाम इत्युक्तः सो ऽब्रवीत्पुनः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ—“ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅವನು ಮತ್ತೆ—“ನನಗೆ ಮೂರನೆಯ ನಾಮವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ” ಎಂದನು.

Verse 10

शर्वस्त्वं देव नाम्नासि इत्युक्तः सो ऽरुदत्पुनः / किं रोदिषीति तं ब्रह्मा रुदन्तं प्रत्युवाच ह

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—“ದೇವಾ, ನಿನ್ನ ನಾಮ ಶರ್ವ.” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ—“ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

Verse 11

चतुर्थ देहि मे नाम इत्युक्तः सो ऽब्रवीत्पुनः / ईशानो देवनाम्नासि इत्युक्तः सो ऽरुदत्पुनः

“ನನಗೆ ನಾಲ್ಕನೇ ನಾಮವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಿದನು. “ನೀನು ದೇವನಾಮದಿಂದ ‘ಈಶಾನ’” ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನು ಪುನಃ ಅತ್ತನು.

Verse 12

किं रोदिषीति तं ब्रह्मा रुदन्तं पुनरब्रवीत् / पञ्चमं नाम देहीति प्रत्युवाच स्वयंभुवम्

ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: “ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯ?” ಆಗ ಅವನು ಸ್ವಯಂಭುವಿಗೆ, “ಐದನೇ ನಾಮವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 13

पशूनां त्वं पतिर्देव इत्युक्तः सो ऽरुदत्पुनः / किं रोदिषीति तं ब्रह्मा रुदन्तं पुनरब्रवीत्

“ಓ ದೇವಾ, ನೀನು ಪಶುಗಳ ಅಧಿಪತಿ” ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅತ್ತನು. ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: “ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯ?”

Verse 14

षष्ठं वै देहि मे नाम इत्युक्तः प्रत्युवाच तम् / भीमस्त्वं देव नाम्नासि इत्युक्तः सो ऽरुदत्पुनः

“ನನಗೆ ಆರನೇ ನಾಮವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಅವನು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. “ನೀನು ದೇವನಾಮದಿಂದ ‘ಭೀಮ’” ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನು ಪುನಃ ಅತ್ತನು.

Verse 15

किं रोदिषीति तं ब्रह्मा रुदन्तं पुनरब्रवीत् / सप्तमं देहि मे नाम इत्युक्तः प्रत्युवाच ह

ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: “ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯ?” ಆಗ ಅವನು, “ನನಗೆ ಏಳನೇ ನಾಮವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 16

उग्रस्त्वं देव नाम्नासि इत्युक्तः सो ऽरुदत्पुनः / तं रुदन्तं कुमारं तु मारोदीरिति सो ऽब्रवीत्

“ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಉಗ್ರದೇವ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅತ್ತನು. ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕುಮಾರನಿಗೆ ಅವನು—“ಮಾ ರೋದೀಃ, ಅಳಬೇಡ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

Verse 17

सो ऽब्रवीदष्टमं नाम देहि मे त्वं विभो पुनः / त्वं महादेवनामासि इत्युक्तो विरराम ह

ಅವನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ವಿಭೋ, ನನಗೆ ಎಂಟನೆಯ ನಾಮವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸು.” “ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಮಹಾದೇವ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಅವನು ಶಾಂತನಾದನು.

Verse 18

लब्ध्वा नामानि चैतानि ब्रह्माणं नीललोहितः / प्रोवाच नाम्नामेतेषां स्थानानि प्रदिशेति ह

ಈ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ನೀಲಲೋಹಿತನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಈ ನಾಮಗಳ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಸೂಚಿಸು.”

Verse 19

ततो विसृष्टास्तनव एषां नाम्ना स्वयंभुवा / सूर्यो जलं मही वायुर्व ह्निराकाशमेव च

ನಂತರ ಸ್ವಯಂಭೂ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ನಾಮಗಳಂತೆ ಇವರ ತನುವುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು—ಸೂರ್ಯ, ಜಲ, ಭೂಮಿ, ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶ.

Verse 20

दीक्षिता ब्राह्मणश्चन्द्र इत्येवं ते ऽष्टधा तनुः / तेषु पूज्यश्च वन्द्यश्च नमस्कार्यश्च यत्नतः

ದೀಕ್ಷಿತ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಚಂದ್ರ—ಇಂತೆ ನಿನ್ನ ತನು ಎಂಟು ವಿಧ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಪೂಜ್ಯ, ವಂದ್ಯ ಮತ್ತು ಯತ್ನದಿಂದ ನಮಸ್ಕಾರಾರ್ಹ.

Verse 21

प्रोवाच तं पुनर्ब्रह्मा कुमारं नीललोहितम् / यदुक्तं ते मया पूर्वं नाम रुद्रेति वै विभो

ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ನೀಲಲೋಹಿತ ಕುಮಾರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಭೋ, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಿನ್ನ ನಾಮವು ನಿಜವಾಗಿ ‘ರುದ್ರ’ವೇ.

Verse 22

तस्यादित्यतनुर्नाम्नः प्रथमा प्रथमस्य ते / इत्युक्ते तस्य यत्तेजश्चक्षुस्त्वासीत्प्रकाशकम्

ನಿನ್ನ ಪ್ರಥಮ ನಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ‘ಆದಿತ್ಯತನು’; ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು ಪ್ರಕಾಶ ನೀಡುವ ಕಣ್ಣಿನಂತೆ ಆಯಿತು.

Verse 23

विवेश तत्तदादित्यं तस्माद्रुद्रो ह्यसौ स्मृतः / उद्यतमस्तं यन्तं च वर्जयेद्दर्शनेरविम्

ಆ ತೇಜಸ್ಸು ಆ ಆದಿತ್ಯನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ‘ರುದ್ರ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಉದಯಿಸುವ, ಅಸ್ತಮಿಸುವ ಹಾಗೂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ರವಿಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುವುದನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 24

शश्वच्च जायते यस्माच्छश्वत्संतिष्ठते तु यत् / तस्मात्मूर्यं न वीक्षेत आयुष्कामः शुचिः सदा

ಯಾವನಿಂದ ಸದಾ ಜನನವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಾವನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿತಿ ಇರುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ಶುದ್ಧನು ಸದಾ ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಬಾರದು.

Verse 25

अतीतानागतं रुद्रं विप्रा ह्याप्याययन्ति यत् / उभे संध्ये ह्युपासीना गृणन्तः सामऋग्यजुः

ವಿಪ್ರರು ಎರಡೂ ಸಂಧ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಾಸನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸಾಮ, ಋಕ್, ಯಜುಃಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅತೀತ-ಅನಾಗತಸ್ವರೂಪನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 26

उद्यन्स तिष्ठते ऋक्षु मध्याह्ने च यजुःष्वथ / सामस्वथापराह्णे तु रुद्रः संविशति क्रमात्

ಉದಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆತನು ಋಗ್ವೇದದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಯಜುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ; ಅಪರಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಸಾಮವೇದದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

तस्माद्भवेन्नाभ्युदितो बाह्यस्तमित एव च / न रुद्रम्प्रति मेहेत सर्वावस्थं कथं चन

ಆದ್ದರಿಂದ ಆತನು ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅಸ್ತಮಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ರುದ್ರನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಶುದ್ಧವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಬಾರದು.

Verse 28

एवं युक्तान् द्विजान् देवो रुद्रस्तान्न हिनस्ति वै / ततो ऽप्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं नीललोहितम्

ಈ ರೀತಿ ನಿಯಮಯುಕ್ತರಾದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ದೇವ ರುದ್ರನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ಆ ನೀಲಲೋಹಿತ ದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 29

द्वितीयं नामधेयं ते मया प्रोक्तं भवेति यत् / एतस्यापो द्वितीया ते तनुर्नाम्ना भवत्विति

ನಾನು ನಿನಗೆ ಎರಡನೆಯ ನಾಮವನ್ನು ‘ಭವ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಇದರ ನಿನ್ನ ಎರಡನೆಯ ತನುವು ‘ಆಪಃ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ.

Verse 30

इत्युक्ते त्वथ तस्यासीच्छरीरस्थं रसात्मकम् / विवेश तत्तदा यस्तु तस्मादापो भवः स्मृतः

ಇಂತೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದ ರಸಸ್ವರೂಪ ತತ್ತ್ವವು ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಆ ರಸವು ಆಗ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದುದರಿಂದ ‘ಆಪಃ’ ಅನ್ನು ‘ಭವ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 31

यस्माद्भवन्ति भूतानि ताभ्यस्ता भावयन्ति च / भवनाद्रावनाच्चैव भूतानामुच्यते भवः

ಯಾವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೋ, ಅದರಿಂದಲೇ ಅವು ಪೋಷಿತವಾಗುತ್ತವೆ; ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾಹಗೊಳಿಸುವ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನನ್ನು ‘ಭವ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 32

तस्मान्मूत्रं पुरीषं च नाप्सु कुर्वीत कर्हिचित् / न निष्ठीवेन्नावगाहेन्नैव गच्छेच्च मैथुनम्

ಆದುದರಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಮೂತ್ರವೂ ಮಲವೂ ಬಿಡಬಾರದು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉಗುಳಬಾರದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು, ನೀರಿನ ಸಮೀಪ ಮೈಥುನಕ್ಕೂ ಹೋಗಬಾರದು.

Verse 33

न चैताः परिचक्षीत वहन्त्यो वा स्थिता अपि / मैध्यामेध्यास्त्वपामेतास्तनवो मुनिभिः स्मृताः

ಈ ಜಲರೂಪಗಳನ್ನು—ಹರಿಯುತ್ತಿರಲಿ ಅಥವಾ ನಿಂತಿರಲಿ—ದೋಷದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀರಿನ ಈ ತನುವುಗಳನ್ನು ಮುನಿಗಳು ಶುದ್ಧವೂ ಅಶುದ್ಧವೂ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Verse 34

विवर्णरसगन्धाश्च वर्ज्या अल्पाश्च सर्वशः / अपां योनिः समुद्रस्तु तस्मात्तं कामयन्ति ताः

ಬಣ್ಣ, ರುಚಿ, ವಾಸನೆ ವಿಕೃತವಾದ ನೀರುಗಳು ಮತ್ತು ಅಲ್ಪ ನೀರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವರ್ಜ್ಯ; ನೀರಿನ ಯೋನಿ ಸಮುದ್ರವೇ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವು ಅದನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತವೆ.

Verse 35

मध्याश्चैवामृता ह्यापो भवन्ति प्राप्य सागरम् / तस्मादपो न रुन्धीत समुद्रं कामयन्ति ताः

ಸಾಗರವನ್ನು ಸೇರಿದಾಗ ನೀರು ಮಧುರವೂ ಅಮೃತಸಮಾನವೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀರನ್ನು ತಡೆಯಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಸಮುದ್ರವನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತವೆ.

Verse 36

न हिनस्ति भवो देवो य एवं ह्यप्सु वर्तते / ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा कुमारं नीललोहितम्

ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಭವ ದೇವನು ಯಾರಿಗೂ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ನೀಲಲೋಹಿತ ಕುಮಾರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 37

शर्वेति यत्तृतीयं ते नाम प्रोक्तं मया विभो / तस्य भूमिस्तृतीयस्य तनुर्नाम्ना भवत्त्वियम्

ಹೇ ವಿಭೋ! ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೂರನೇ ನಾಮ ‘ಶರ್ವ’ ಎಂಬುದು. ಆ ಮೂರನೇ ನಾಮಕ್ಕೆ ಈ ಭೂಮಿಯೇ ತನುವಾಗಿ, ನಾಮರೂಪವಾಗಿ ಇರಲಿ.

Verse 38

इत्युक्ते यत्स्थिरं तस्य शरीरे ह्यस्थिसंज्ञितम् / विवेश तत्तदा भूमिं यस्मात्सा शर्व उच्यते

ಇಂತೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಥಿರವಾದ ‘ಅಸ್ಥಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಭಾಗವು ಆಗ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಅದರಿಂದಲೇ ಆಕೆ ‘ಶರ್ವ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 39

तस्मात्कृष्टेन कुर्वीत पुरीषं मूत्रमेव च / न च्छायायां तथा मार्गे स्वच्छायायां न मेहयेत्

ಆದ್ದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು; ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿಯೂ ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 40

शिरः प्रावृत्य कुर्वीत अन्तर्धाय तृणैर्महीम् / एवं यो वर्तते भूमौ शर्वस्तं न हिनस्ति वै

ತಲೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಅಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವವನನ್ನು ಶರ್ವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 41

ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा कुमारं नीललोहितम् / ईशानेति चतुर्थ ते नाम प्रोक्तं मयेह यत्

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ನೀಲಲೋಹಿತ ಕುಮಾರನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು— “ಈಶಾನ” ಎಂಬುದು ನಿನ್ನ ನಾಲ್ಕನೇ ನಾಮ; ಇದನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆನು।

Verse 42

चतुर्थस्य चतुर्थी तु वायुर्नाम्ना तनुस्तव / इत्युक्ते यच्छरीरस्थं पञ्चधा प्राणसंज्ञितम्

ನಾಲ್ಕನೆಯದಿನ ನಾಲ್ಕನೇ ತನು ನಿನ್ನದು “ವಾಯು” ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವನ ದೇಹಸ್ಥ “ಪ್ರಾಣ” ಎಂಬುದು ಐದು ವಿಧವಾಗಿ ವಿಭಜಿತವಾಯಿತು।

Verse 43

विवेश तस्य तद्वायुमीशानस्तन मारुतः / तस्मान्नैनं परिवदेत्प्रवान्तं वायुमीश्वरम्

ಆಗ ಈಶಾನಸ್ವರೂಪವಾದ ಆ ಮಾರುತನು ಆ ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರವಹಿಸುವ ವಾಯು-ಈಶ್ವರನನ್ನು ಯಾರೂ ನಿಂದಿಸಬಾರದು।

Verse 44

यज्ञैर्व्यवहरन्त्येनं ये वै परिचरन्ति च / एवं युक्तं महेशानो नैव देवो हिनस्ति तम्

ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಅವನೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಪರಿಚರಿಸುವವರು— ಹೀಗೆ ಯುಕ್ತರಾದವನನ್ನು ಮಹೇಶಾನನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಯಾವ ದೇವನೂ ಹಾನಿಗೊಳಿಸಲಾರನು।

Verse 45

ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं ध५म्लमीश्वरम् / नाम यद्वै पशुपतिरित्युक्तं पञ्चमं मया

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಧೂಮಲ ಈಶ್ವರಸ್ವರೂಪ ದೇವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು— “ಪಶುಪತಿ” ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ನಾನು ನಿನ್ನ ಐದನೇ ನಾಮವೆಂದು ಹೇಳಿದೆನು।

Verse 46

पञ्चमी पञ्चम स्यैषा तनुर्नाम्नाग्निरस्तु ते / इत्युक्ते यच्छरीरस्थं तेजस्तस्योष्णसंज्ञितम्

“ಪಂಚಮೀ, ಇದು ನಿನ್ನ ಐದನೇ ತನುವು ‘ಅಗ್ನಿ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಇರಲಿ”—ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವನ ದೇಹಸ್ಥ ತೇಜಸ್ಸು ‘ಉಷ್ಣ’ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

Verse 47

विवेश तत्तदा ह्यग्निं तस्मात्पशुपतिस्तु सः / यस्मादग्निः पशुश्चासीद्यस्मात्पाति पशूंश्च सः

ಆಗ ಆ ತೇಜಸ್ಸು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ‘ಪಶುಪತಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಅಗ್ನಿಯೂ ಆಯ್ದನು, ಪಶುವೂ ಆಯ್ದನು; ಮತ್ತು ಅವನೇ ಪಶುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 48

तस्मात्पशुपतेस्तस्य तनुरग्निर्निरुच्यते / तस्मादमेद्यं न दहेन्न च पादौ प्रतापयेत्

ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಪಶುಪತಿಯ ತನುವನ್ನು ‘ಅಗ್ನಿ’ ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವನು ಅಶುದ್ಧವನ್ನು ದಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪಾದಗಳನ್ನೂ ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 49

अधस्तान्नोपदध्याच्च न चैनमतिलङ्घयेत् / नैनं पशुपतिर्देव एवं युक्तं हिनस्ति वै

ಇದರ ಕೆಳಗೆ ಏನನ್ನೂ ಇಡಬಾರದು, ಇದನ್ನು ದಾಟಿಯೂ ಹೋಗಬಾರದು. ಹೀಗೆ ನಿಯಮದಿಂದಿರುವವನನ್ನು ದೇವ ಪಶುಪತಿ ಹಾನಿಗೊಳಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 50

ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं श्वेतपिङ्गलम् / षष्टं नाम मया प्रोक्तं तव भीमेति यत्प्रभो

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಶ್ವೇತ-ಪಿಂಗಲ ದೇವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು—“ಪ್ರಭೋ, ನಿನ್ನ ಆರನೆಯ ನಾಮ ‘ಭೀಮ’ ಎಂದು ನಾನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 51

आकाशं तस्य नाम्नस्तु तनुः षष्ठी भवत्विति / इत्युक्ते सुषिरं तस्य शरीरस्थमभूच्च यत्

ಅವನ ನಾಮದ ಆರನೆಯ ತನು ‘ಆಕಾಶ’ವಾಗಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಕ್ಷಣವೇ, ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಶೂನ್ಯಸ್ಥಾನವು ಆಕಾಶರೂಪವಾಯಿತು.

Verse 52

विवेश तत्तदाकाशं तस्माद्भीमस्य सा तनुः / यदाकाशे स्मृतो देवस्तस्मान्ना संवृतः क्वचित्

ಅವನು ಆ ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಭೀಮನ ಆ ತನು ಆಕಾಶಮಯವಾಯಿತು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 53

कुर्यान्मूत्रं पुरीषं वा न भुञ्जीत पिबेन्न वा / मैथुनं वापि न चरेदुच्छिष्टानि च नोत्क्षिपेत्

ಅವನು ಮೂತ್ರವನ್ನಾಗಲಿ ಮಲವನ್ನಾಗಲಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಬಾರದು; ತಿನ್ನಬಾರದು, ಕುಡಿಯಬಾರದು; ಮೈಥುನವನ್ನೂ ಆಚರಿಸಬಾರದು; ಉಚ್ಛಿಷ್ಟವನ್ನೂ ಎಸೆಯಬಾರದು.

Verse 54

न हिनस्ति च तं देवो यो भीमे ह्येवमाचरेत् / ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं सबलं प्रभुम्

ಭೀಮನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಆಚರಿಸುವವನಿಗೆ ದೇವನು ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ಆ ಬಲಶಾಲಿ ಪ್ರಭು ದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 55

सप्तमं यन्मया प्रोक्तं नामोग्रेति तव प्रभो / तस्य नाम्नस्तनुस्तुभ्यं द्विजो भवति दीक्षितः

ಪ್ರಭುವೇ! ನಾನು ಹೇಳಿದ ಏಳನೆಯ ನಾಮ ‘ಓಗ್ರ’ ಎಂಬುದು; ಆ ನಾಮದ ತನು ಮೂಲಕ ದೀಕ್ಷಿತನಾದ ದ್ವಿಜನು ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 56

एवमुक्ते तु यत्तस्य चैतन्यं वै शरीरगम् / विवेश दीक्षितं तद्वै ब्राह्मणं सोमयाजिनम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನ ದೇಹಗತ ಚೈತನ್ಯವು ನಿಜವಾಗಿ ದೀಕ್ಷಿತ ಸೋಮಯಾಜಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು।

Verse 57

तावत्कालं स्मृतो विप्र उग्रो देवस्तु दीक्षितः / तस्मान्नेमं परिवदेन्नाश्लीलं चास्य कीर्त्तयेत्

ಆ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಆ ವಿಪ್ರನು ‘ಉಗ್ರ ದೇವ’ನೆಂದು ದೀಕ್ಷಿತನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು, ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಅಶ್ಲೀಲವಾಗಿ ಹೇಳಬಾರದು।

Verse 58

ते हरन्त्यस्य पाप्मानं ये वै परिवदन्ति तम् / एवं युक्तान् द्विजानुग्रो देवस्तान्न हिनस्ति वै

ಯಾರು ಅವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಅವನ ಪಾಪವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆ ನಿಯಮಬದ್ಧರಾದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಉಗ್ರ ದೇವನು ಹಾನಿಗೊಳಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 59

ततोब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं भास्करद्युतिम् / अष्टमं नाम यत् प्रोक्तं महादेवेति ते मया

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೂರ್ಯಪ್ರಭೆಯಂತಿರುವ ಆ ದೇವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು— ‘ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ ಎಂಟನೆಯ ನಾಮ “ಮಹಾದೇವ”।’

Verse 60

तस्य नाम्नो ऽष्टमस्यास्तु तनुस्तुभ्यं तु चन्द्रमाः / इत्युक्ते यन्मन स्तस्य संकल्पकमभूत्प्रभोः

ಆ ಎಂಟನೆಯ ನಾಮದ ತನುವು ನಿನಗೆ ಚಂದ್ರನಾಗಲಿ; ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಆ ಪ್ರಭುವಿನ ಮನಸ್ಸು ಸಂಕಲ್ಪಮಯವಾಯಿತು।

Verse 61

विवेश तच्चन्द्रमसं महादेवस्ततः शशी / तस्माद्विभाव्यते ह्येष महादेवस्तु चन्द्रमाः

ಮಹಾದೇವನು ಆ ಚಂದ್ರಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಆಗ ಶಶಿ ಆಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಚಂದ್ರನು ಮಹಾದೇವನೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 62

अमावास्यां न वै छिन्द्याद्वृक्षगुल्मौषधीर्द्विजः / महादेवः स्मृतः सोमस्तस्यात्मा ह्यौषधीगणः

ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜನು ಮರ, ಪೊದೆ, ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಬಾರದು. ಸೋಮನು ಮಹಾದೇವನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಔಷಧಿಗಣವೇ ಅವನ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ.

Verse 63

एवं यो वर्त्तते चैह सदा पर्वणि पर्वणि / न हन्ति तं महादेवो य एवं वेद तं प्रभुम्

ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರ್ವದಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ಹೀಗೆ ವರ್ತಿಸಿ, ಪ್ರಭುವನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದವನನ್ನು ಮಹಾದೇವನು ಹತಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 64

गोपायति दिवादित्यः प्रजा नक्तं तु चन्द्रमाः / एकरात्रौ समेयातां सूर्या चन्द्रमसावुभौ

ಹಗಲು ಆದಿತ್ಯನು ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ; ರಾತ್ರಿ ಚಂದ್ರನು. ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ—ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿ—ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರು ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 65

अमावास्यानिशायां तु तस्यां युक्तः सादा भवेत् / रुद्राविष्टं सर्वमिदं तनुभिर्न्नामभिश्च ह

ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ಆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ನಿಯಮ-ಸಂಯಮಯುಕ್ತನಾಗಿರಲಿ. ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ರುದ್ರಾವಿಷ್ಟ—ಅವನ ತನುವುಗಳೂ ನಾಮಗಳೂ ರೂಪವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.

Verse 66

एकाकी चश्चरत्येष सूर्यो ऽसौ रुद्र उच्यते / सूर्यस्य यत्प्रकाशेन वीक्षन्ते चक्षुषा प्रजाः

ಈ ಸೂರ್ಯನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನೇ ರುದ್ರನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದಲೇ ಪ್ರಜೆಗಳು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವರು.

Verse 67

मुक्तात्मा संस्थितो रुद्रः पिबत्यंभो गभस्तिभिः / अद्यते पीयते चैव ह्यन्नपानादिकाम्यया

ಮುಕ್ತಾತ್ಮನಾದ ರುದ್ರನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ಅನ್ನಪಾನಾದಿಗಳ ಆಸೆಯಿಂದಲೇ ತಿನ್ನುವುದು-ಕುಡಿಯುವುದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 68

तनुरंबूद्भवा सा वै देहेष्वेवोपचीयते / यया धत्ते प्रजाः सर्वाः स्थिरीभूतेन तेजसा

ನೀರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ತನು ದೇಹಗಳಲ್ಲೇ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ಥಿರವಾದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 69

पार्थिवी सा तनुस्तस्य साध्वी धारयते प्रजाः / या च स्थिता शरीरेषु भूतानां प्राणवृत्तिभिः

ಅವನ ಪಾರ್ಥಿವವಾದ, ಸಾಧ್ವಿಯಾದ ತನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಭೂತಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣವೃತ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 70

वातात्मिका तु चैशानी सा प्राणः प्राणिनामिह / पीताशितानि पचति भूतानां जठरेष्विह

ಆ ಈಶಾನೀ ವಾಯುಸ್ವರೂಪಿಣಿಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಾಣ. ಭೂತಗಳ ಜಠರಗಳಲ್ಲಿ ಕುಡಿದುದನ್ನೂ ತಿಂದುದನ್ನೂ ಅವಳೇ ಜೀರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 71

तनुः पाशुपती तस्य पाचकः सो ऽग्निरुच्यते / यानीह शुषिराणि स्युर्देहेष्वन्तर्गतानि वै

ಅವನ ತನುವು ಪಾಶುಪತೀ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅವನ ಪಾಚಕನು ಅಗ್ನಿ ಎಂದು ಉಚ್ಯತೆ. ಇಲ್ಲಿ ದೇಹಗಳೊಳಗೆ ಅಂತರಗತವಾಗಿರುವ ಶೂಷಿರಗಳು (ಖಾಲಿ ಸ್ಥಳಗಳು) ಎಲ್ಲವೂ ಸೂಚಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 72

वायोः संचरणार्थानि भीमा सा प्रोच्यते तनुः / वैतान्यादीक्षितानां तु या स्थितिर्ब्रह्मवादिनाम्

ವಾಯುವಿನ ಸಂಚರಣಾರ್ಥವಾದ ತನುವು ‘ಭೀಮಾ’ ಎಂದು ಪ್ರೋಚ್ಯತೆ. ವೈತಾನ್ಯಾದಿ ದೀಕ್ಷೆಗಳಿಂದ ದೀಕ್ಷಿತರಾದ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ.

Verse 73

तनुरुग्रात्मिका सा तु तेनोग्रो दीक्षितः स्मृतः / यत्तु संकल्पकं तस्य प्रजास्विह समास्थितम्

ಆ ತನು ಉಗ್ರಾತ್ಮಿಕ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ‘ಉಗ್ರ’ ದೀಕ್ಷಿತನೆಂದು ಸ್ಮೃತ. ಅವನ ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿ ಯಾವುದು, ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 74

सा तनुर्मानसी तस्य चन्द्रमाः प्राणिषु स्थितः / नवोनवो यो भवति जायमानः पुनःपुनः

ಅದು ಅವನ ಮಾನಸೀ ತನು; ಚಂದ್ರನು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಪುನಃಪುನಃ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾ ಸದಾ ಹೊಸಹೊಸನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 75

पीयते ऽसौ यथाकालं विबुधैः पितृभिः सह / महादेवो ऽमृतात्मा स चन्द्रमा अम्मयः स्मृतः

ಆ ಚಂದ್ರನು ಯಥಾಕಾಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಪಿತೃಗಳೂ ಸಹಿತವಾಗಿ ಪಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಮೃತಾತ್ಮ ಮಹಾದೇವನೇ ಆ ಚಂದ್ರ; ಅವನು ಅಮೃತಮಯನೆಂದು ಸ್ಮೃತ.

Verse 76

तस्य या प्रथमा नाम्ना तनू रौद्री प्रकीर्त्तिता / पत्नी सुवर्च्चला तस्याः पुत्रश्चास्य शनैश्चरः

ಅವನ ಮೊದಲ ತನು ‘ರೌದ್ರೀ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಅವಳ ಪತ್ನಿ ಸುವರ್ಚ್ಚಲಾ; ಅವನ ಪುತ್ರ ಶನೈಶ್ಚರನು.

Verse 77

भवस्य या द्वितीया तु आपो नाम्ना तनुः स्मृता / तस्या धात्री स्मृता पत्नी पुत्रश्च उशना स्मृतः

ಭವನ ಎರಡನೇ ತನು ‘ಆಪಃ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವಳ ಪತ್ನಿ ಧಾತ್ರೀ; ಪುತ್ರ ಉಶನಾ ಎಂದು ಸ್ಮೃತನು.

Verse 78

शर्वस्य या तृतीयस्य नाम्नो भूमिस्तनुः स्मृता / तस्याः पत्नी विकेशी तु पुत्रो ऽस्याङ्गारकः स्मृतः

ಶರ್ವನ ಮೂರನೇ ತನು ‘ಭೂಮಿ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವಳ ಪತ್ನಿ ವಿಕೇಶೀ; ಪುತ್ರ ಅಙ್ಗಾರಕ ಎಂದು ಸ್ಮೃತನು.

Verse 79

ईशानस्य चतुर्थस्य नाम्ना वातस्तनुस्तु या / तस्याः पत्नी शिवा नाम पुत्रश्चास्या मनोजवः

ಈಶಾನನ ನಾಲ್ಕನೇ ತನು ‘ವಾತ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವಳ ಪತ್ನಿ ಶಿವಾ; ಪುತ್ರ ಮನೋಜವನು.

Verse 80

अविज्ञातगतिश्चैव द्वौ पुत्रौ चानिलस्य तु / नाम्ना पशुपतेर्या तु तनुरग्निर्द्विजैः स्मृता

ಅನಿಲನಿಗೆ ಗತಿ ಅಜ್ಞಾತವಾದ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪಶುಪತಿಯ ‘ಅಗ್ನಿ’ ಎಂಬ ತನು ದ್ವಿಜರಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 81

तस्याः पत्नी स्मृता स्वाहा स्कन्दस्तस्याः सुतः स्मृतः / नाम्ना षष्ठस्य या भीमा तनुराकाशमुच्यते

ಅವನ ಪತ್ನಿ ಸ್ವಾಹಾ ಎಂದು ಸ್ಮೃತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳ ಪುತ್ರ ಸ್ಕಂದನೆಂದು ಸ್ಮೃತ. ಷಷ್ಠ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಭೀಮಾ ಎಂಬ ತನು ‘ಆಕಾಶ’ವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 82

दिशः पत्न्यः स्मृतास्तस्य स्वर्गश्चापि सुतः स्मृतः / अग्रा तनुः सप्तमी या दीक्षितो ब्राह्मणः स्मृतः

ಅವನ ಪತ್ನಿಯರು ದಿಕ್ಕುಗಳು ಎಂದು ಸ್ಮೃತ; ಅವನ ಪುತ್ರನು ಸ್ವರ್ಗವೆಂದೂ ಸ್ಮೃತ. ಏಳನೆಯ ‘ಅಗ್ರಾ’ ಎಂಬ ತನು ದೀಕ್ಷಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 83

दीक्षा पत्नी स्मृता तस्याः संतानः पुत्र उच्यते / नाम्नाष्टमस्य महस्तनुर्या चन्द्रमाः स्मृतः

ಅವಳ ಪತ್ನಿ ದೀಕ್ಷಾ ಎಂದು ಸ್ಮೃತ; ‘ಸಂತಾನ’ ಎಂಬವನು ಪುತ್ರನೆಂದು ಉಚ್ಯತೆ. ಎಂಟನೆಯ ಹೆಸರಿನ ‘ಮಹಃ’ ಎಂಬ ತನು ಚಂದ್ರಮನೆಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 84

तस्य वै रोहिणी पत्नी पुत्रस्तस्य बुधः स्मृतः / इत्येतास्तनवस्तस्य नामभिः सह कीर्तिताः

ಅವನ ಪತ್ನಿ ರೋಹಿಣಿ; ಅವನ ಪುತ್ರ ಬುಧನೆಂದು ಸ್ಮೃತ. ಹೀಗೆ ಅವನ ಈ ತನುವುಗಳು ಹೆಸರುಗಳೊಡನೆ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 85

तासु वन्द्यो नमस्यश्च प्रतिनामतनूषु वै / सूर्येप्सूर्व्यां तथा वायावग्नौ व्योम्न्यथ दीक्षिते

ಆ ಪ್ರತಿನಾಮ-ತನುವುಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ವಂದನೀಯನು, ನಮಸ್ಕಾರಾರ್ಹನು—ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ, ಪೃಥ್ವಿಯಲ್ಲಿ, ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ವ್ಯೋಮದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ದೀಕ್ಷಿತನಲ್ಲಿಯೂ.

Verse 86

भक्तैस्तथा चन्द्रमसि भत्तया वन्द्यस्तु नामभिः / एवं यो वेत्ति तं देवं तनुभिर्नामभिश्च ह

ಭಕ್ತರು ಚಂದ್ರಮಂಡಲದಲ್ಲಿಯೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನ ನಾಮಗಳಿಂದ ವಂದಿಸಲಿ. ಈ ರೀತಿ ಆ ದೇವನನ್ನು ಅವನ ತನುಗಳೂ ನಾಮಗಳೂ ಸಹಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದವನು.

Verse 87

प्रजावानेति सायुज्यमीश्वरस्य भवस्य सः / इत्येतद्वो मया प्रोक्तं गुह्यं भीमास्य यद्यशः

‘ಪ್ರಜಾವಾನ್’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಅವನು ಭವ-ಈಶ್ವರನ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಭೀಮಾಸ್ಯನ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಈ ಗುಹ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದೆನು.

Verse 88

शन्नो ऽस्तु द्विपदे विप्राः शन्नो ऽस्तु च चतुष्पदे / एतत्प्रोक्तमिदानीं च तनूनां नामभि सह / महादेवस्य देवस्य भृगोस्तु शृणुत प्रजाः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ದ್ವಿಪದರಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ಚತುಷ್ಪದರಿಗೆ ಸಹ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಈಗ ತನುಗಳ ನಾಮಗಳೊಡನೆ ಇದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹೇ ಪ್ರಜಗಳೇ, ಭೃಗು ಮೂಲಕ ದೇವಾಧಿದೇವ ಮಹಾದೇವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.