Adhyaya 44

Verse 1

इति श्री ब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमाभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते त्रिचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः // ४३// वसिष्ठ उवाच राजन्नेवं भृगुर्विद्वान्पश्यञ्जनपदान्बहून् / समाजगाम धर्मात्माकृतव्रणसमन्वितः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ (ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ) ಮಧ್ಯಮಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ಘಾತಪಾದದಲ್ಲಿ ಭಾರ್ಗವಚರಿತದ ತ್ರಿಚತ್ವಾರಿಂಶತ್ತಮ ಅಧ್ಯಾಯ. ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ರೀತಿ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಭೃಗು ಅನೇಕ ಜನಪದಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗಿ ವ್ರತನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡನು।

Verse 2

निलिल्युः क्षत्त्रियाः सर्वे यत्र तत्र निरीक्ष्य तम् / व्रजन्तं भार्गवं मार्गे प्राणरक्षणतत्पराः

ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರೂ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಅಡಗಿಕೊಂಡರು; ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಭಾರ್ಗವನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಪ್ರಾಣರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲೇ ತತ್ಪರರಾದರು।

Verse 3

अथाससाद राजेन्द्र रामः स्वपितुराश्रमम् / शान्तसत्त्वसमाकीर्णं वेदध्त्रनिनिनादितम्

ನಂತರ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ರಾಮನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿದನು—ಅದು ಶಾಂತ ಸತ್ತ್ವಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ವೇದಮಂತ್ರಧ್ವನಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 4

यत्र सिंहा मृगा गावो नागमार्ज्जारमूषकाः / समं च रन्ति संहृष्टा भयं त्यक्त्वा सुदूरतः

ಅಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು, ಹಸುಗಳು, ನಾಗಗಳು, ಬೆಕ್ಕುಗಳು, ಇಲಿಗಳು—ಭಯವನ್ನು ಬಹುದೂರ ತಳ್ಳಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಸಮವಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 5

यत्र धूमं समीक्ष्यैव ह्यग्निहोत्रसमुद्भवम् / उन्नदन्ति मयूराश्च नृत्यन्ति च महीपने

ಅಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಧೂಮವನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ನವಿಲುಗಳು ಕೂಗಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿದವು।

Verse 6

यत्र सायन्तने काले सूर्यस्याभिमुखं द्विजैः / जलाञ्जलीन्प्रक्षिपद्भिः क्रियते भूर्चलाविला

ಅಲ್ಲಿ ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ಸೂರ್ಯನ ಅಭಿಮುಖವಾಗಿ ನಿಂತು ಜಲಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಪಾದಚಲನದಿಂದ ಭೂಮಿ ಕಂಪಿಸಿ ಧೂಳಿನಿಂದ ಕಲಕುತ್ತದೆ।

Verse 7

यत्रान्तेवासिभिर्नित्यं वेदाः शास्त्राणि संहिताः / अभ्यस्यन्ते मुदा युक्तैर्ब्रह्मचर्यव्रते स्थितैः

ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮದ ಅಂತರವಾಸಿಗಳು ನಿತ್ಯವೂ ವೇದಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಸಂಹಿತೆಗಳನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 8

अथ रामः प्रसन्नात्मा पश्यन्नाश्रमसंपदम् / प्रविवेश शनै राजन्नकृतव्रणसंयुतः

ನಂತರ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮನಾದ ರಾಮನು ಆಶ್ರಮದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಓ ರಾಜನೇ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಗಾಯವಿರಲಿಲ್ಲ।

Verse 9

जयशब्दं नमःशब्दं प्रोच्चरद्भिर्द्विजात्मजैः / द्विजैश्च सत्कृतो रामः परं हर्षमुपागतः

ದ್ವಿಜಪುತ್ರರು ‘ಜಯ’ ‘ನಮಃ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ, ದ್ವಿಜರು ಸತ್ಕರಿಸಿದಾಗ ರಾಮನು ಪರಮ ಹರ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 10

आश्रमाभ्यन्तरे तत्र संप्रविश्य निजं गृहम् / ददर्श पितरं रामो जमदग्निं तपोनिधिम्

ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ತನ್ನ ಮನೆಯೊಳಗೆ ರಾಮನು ತಪೋನಿಧಿಯಾದ ತಂದೆ ಜಮದಗ್ನಿಯನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 11

साक्षाद्भृगुमिवासीनं निग्रहानुग्रहक्षमम् / पपात चरणोपान्ते ह्यष्टाङ्गालिङ्गितावनिः

ಭೃಗುಮುನಿಯಂತೆ ಸాక్షಾತ್ ಆಸೀನನಾಗಿ, ದಂಡನೆಗೂ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೂ ಸಮರ್ಥನಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯ ಪಾದಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಬಿದ್ದನು।

Verse 12

रामो ऽहं तवा दासो ऽस्मि प्रोच्चरन्निति भूपते / जग्राह चरणौ चापि विधिवत्सज्जनाग्रणीः

“ಹೇ ಭೂಪತೇ! ನಾನು ರಾಮನು; ನಾನು ನಿನ್ನ ದಾಸನು” ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ, ಸಜ್ಜನಾಗ್ರಣಿ ಅವನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಆತನ ಪಾದಯುಗ್ಮವನ್ನು ಹಿಡಿದನು।

Verse 13

अथ मातुश्च चरणवभिवाद्य कृताञ्जलिः / उवाच प्रणतो वाक्यं तयोः संहर्षकारणम्

ನಂತರ ಕೃತಾಂಜಲಿಯಾಗಿ ತಾಯಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೂ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ನಮಿಸಿ, ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಹರ್ಷಕಾರಣವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 14

राम उवाच पितस्तव प्रभावेण तपसो ऽतिदुरासदः / कार्त्तवीर्यो हतो युद्धे समुत्रबलवाहनः

ರಾಮನು ಹೇಳಿದನು—“ಪಿತಾ! ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅತಿದುರ್ಜಯನಾದ, ಮಹಾಸೇನೆ ಮತ್ತು ವಾಹನಬಲ ಹೊಂದಿದ್ದ ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದನು.”

Verse 15

यस्ते ऽपराधं कृतवान्दुष्टमन्त्रिप्रचोदितः / तस्य दण्डो मया दत्तः प्रसह्य मुनिपुङ्गव

“ಮುನಿಪುಂಗವ! ದುಷ್ಟ ಮಂತ್ರಿಗಳ ಪ್ರಚೋದನೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ನಾನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ದಂಡವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 16

भवन्तं तु नमस्कृत्य गतो ऽहं ब्रह्मणोंऽतिकम् / तं नमस्कृत्य विधिवत्स्वकार्यं प्रत्यवेदयम्

ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮದೇವರ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದೆನು. ಅವರಿಗೋ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿದೆನು.

Verse 17

समामुवाच भगवाञ्छ्रुत्वा वृत्तान्तमादितः / व्रज स्वकार्यसिद्ध्यर्थं शिवलोकं सनातनम्

ಆದಿಯಿಂದಲೂ ನಡೆದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭಗವಾನ್ ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು—ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸನಾತನ ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗು.

Verse 18

श्रुत्वाहं तद्वयस्तात नमस्कृत्य पिता महम् / गतवाञ्छिवलोकं वै हरदर्शनकाङ्क्षया

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಾತಾ, ನಾನು ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಹರ (ಶಿವ) ದರ್ಶನದ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದೆನು.

Verse 19

प्रविश्य तत्र भगवन्नुमया सहितः शिवः / नमस्कृतो मया देवो वाञ्छितार्थ प्रदायकः

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಭಗವನ್, ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಶಿವನು ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿದ್ದನು. ಇಚ್ಛಿತ ಫಲ ನೀಡುವ ಆ ದೇವರಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದೆನು.

Verse 20

तदग्रे निखिलः स्वीयो वृत्तान्तो विनिवेदितः / मया समाहितधिया स सर्वं श्रुतवानपि

ಅವರ ಮುಂದೆ ನಾನು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿದೆನು; ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿದರು.

Verse 21

श्रुत्वा विचार्य त त्सर्वं ददौ मह्यं कृपान्वितः / त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं सर्वसिद्धिदम्

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಕೃಪಾನ್ವಿತನಾಗಿ ಅವನು ನನಗೆ ‘ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯ’ ಎಂಬ ಕವಚವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಅದು ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿದಾಯಕ.

Verse 22

तल्लब्ध्वा तं नमस्कृत्य पुष्करं समुपागतः / तत्राहं साधयित्वा तु कवचं हृष्टमानसः

ಅದನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಾನು ಪುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಬಂದೆನು. ಅಲ್ಲಿ ಆ ಕವಚವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನಿಂದಿದ್ದೆನು.

Verse 23

कार्त्तवीर्यं निहत्याजौ शिवलोकं पुनर्गतः / तत्र तौ तु मया दृष्टौ द्वारे स्कन्दविनायकौ

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದೆನು. ಅಲ್ಲಿ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದ ಮತ್ತು ವಿನಾಯಕ—ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕಂಡೆನು.

Verse 24

तौनमस्कृत्य धर्मज्ञ प्रवेष्टुं चोद्यतो ऽभवम् / स मामवेक्ष्य गामपो विशन्तं त्वरयान्वितम्

ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಾನು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಮುಂದಾದೆನು. ನಾನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಒಳಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ದ್ವಾರಪಾಲನು ನನ್ನನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.

Verse 25

वारयामास सहसा नाद्यावसर इत्यथ / मम तेन पितस्तत्र वाग्युद्धं हस्तकर्षणम्

ಅವನು ಅಚಾನಕವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆದು ‘ಇಂದು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ’ ಎಂದನು. ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮತ್ತು ಅವನ ನಡುವೆ ವಾಗ್ಯುದ್ಧವೂ ಕೈಕರ್ಷಣವೂ ನಡೆಯಿತು.

Verse 26

सञ्जातपरशुक्षेममतो ऽभूद्भृगुनन्दन / स तज्ज्ञात्वा समुद्गृह्य मामधश्चोर्द्ध्वमेव च

ಆಗ ಭೃಗುನಂದನನ ಪರಶು ಕ್ಷೇಮವಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಕೆಳಗೂ ಮೇಲಗೂ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದನು.

Verse 27

करेण भ्रामयामास पुनश्चानीतवांस्ततः / तं दृष्ट्वातिक्रुधा क्षिप्तः कुठारो हि मया ततः

ಅವನು ಕೈಯಿಂದ ತಿರುಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದನು. ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ನಾನು ಮಹಾಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಕುಠಾರವನ್ನು ಎಸೆದೆನು.

Verse 28

दन्तो निपति,स्तस्य ततो देव उपागतः / पार्वती तत्र रुष्टाभूत्तदा कृष्णः समागतः

ಅವನ ದಂತವು ಬಿದ್ದಿತು; ನಂತರ ದೇವರು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು. ಅಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿ ಕೋಪಗೊಂಡಳು; ಆಗ ಕೃಷ್ಣನೂ ಆಗಮಿಸಿದನು.

Verse 29

राधया सहितस्तेन सानुनीता वरं ददौ / मह्यं कृष्मो जगामाथ तेन मैत्रीं विधाय च

ರಾಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ನಂತರ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಕೃಷ್ಣನು ಹೊರಟನು.

Verse 30

ततः प्रणम्य देवेशौ पार्वतीपरमेश्वरौ / आगतस्तव सान्निध्यमकृतव्रणसंयुतः

ನಂತರ ದೇವೇಶರಾದ ಪಾರ್ವತಿ-ಪರಮೇಶ್ವರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗಾಯವಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದೆನು.

Verse 31

वसिष्ठ उवाच इत्यक्त्वा भार्गवो रामो विरराम च भूपते / जमदग्निरुवाचेदं रामं शत्रुनिबर्हणम्

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಭಾರ್ಗವ ರಾಮನು, ಓ ರಾಜನೇ, ಮೌನನಾದನು. ಆಗ ಜಮದಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ಓ ಶತ್ರುನಾಶಕ ರಾಮ, ಈ ಮಾತು ಕೇಳು।

Verse 32

जमदग्निरुवाच क्षत्रहत्याभिभूतस्त्वं तावद्दोषोपशान्तये / प्रयश्चित्तं ततस्तावद्यथावत्कर्तुमर्हसि

ಜಮದಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ಕ್ಷತ್ರಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದಿಂದ ನೀನು ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀ; ಆದ್ದರಿಂದ ದೋಷಶಾಂತಿಗಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡು।

Verse 33

इत्युक्तः प्राह पितरं रामो मतिमतां वरः / प्रायश्चित्तं तु तद्योग्यं त्वं मे निर्देष्टुमर्हसि

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು ತಂದೆಗೆ ಹೇಳಿದನು—ನನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೀವು ದಯವಿಟ್ಟು ಸೂಚಿಸಬೇಕು।

Verse 34

जमदग्निरुवाच व्रतैश्च नियमैश्चैव कर्षयन्देहमात्मनः / शाकमूलफलाहारो द्वादशाब्दं तपश्चर

ಜಮದಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ವ್ರತಗಳೂ ನಿಯಮಗಳೂ ಮೂಲಕ ದೇಹವನ್ನು ಕಠಿಣವಾಗಿ ಸಂಯಮಿಸಿ, ಸೊಪ್ಪು-ಬೇರು-ಹಣ್ಣುಗಳ ಆಹಾರದಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡು।

Verse 35

वसिष्ठ उवाच इत्युक्तः प्रणिपत्यैनं मातरं च भृगूद्वहः / प्रययौ तपसे राजन्नकृतव्रणसंयुतः

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆಂದು ಕೇಳಿದ ಭೃಗುಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಮನು ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಹೊರಟನು; ಅವನು ಗಾಯರಹಿತನಾಗಿ ದೃಢವ್ರತಧಾರಿಯಾಗಿದ್ದನು।

Verse 36

स गत्वा पर्वत वरं महेन्द्रमरिकर्षणः / कृत्वाऽश्रमपदं तस्मिंस्तपस्तेपे सुदुश्चरम्

ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವವನು ಮಹೇಂದ್ರವೆಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮಸ್ಥಾನ ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಕರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 37

व्रतैस्तपोभिर्नियमैर्देवताराधनैरपि / निन्ये वर्षाणि कति चिद्रामस्तस्मिन्महामनाः

ವ್ರತಗಳು, ತಪಸ್ಸುಗಳು, ನಿಯಮಗಳು ಹಾಗೂ ದೇವತಾ ಆರಾಧನೆಗಳಿಂದ ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನ ರಾಮನು ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆಯಿತು.