Adhyaya 13

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीये उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे द्वादशो ऽध्यायः // १२// बृहस्पतिरुवाच सकृदभ्यर्चिताः प्रीता भवन्ति पितरो ऽव्ययाः / योगात्मानो महात्मानो विपाप्मानो महौजसः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ದ್ವಾದಶ ಅಧ್ಯಾಯ. ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರವೂ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಅವ್ಯಯ ಪಿತೃಗಳು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಯೋಗಾತ್ಮರು, ಮಹಾತ್ಮರು, ಪಾಪರಹಿತರು, ಮಹೌಜಸ್ಸುಳ್ಳವರು।

Verse 2

प्रेत्य च स्वर्गलोकाय कामैश्च बहुलं भुवि / येषु वाप्यनुगृह्णन्ति मोक्षप्राप्तिः क्रमेण तु

ದೇಹತ್ಯಾಗದ ನಂತರ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನೂ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಕಾಮನೆಗಳ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ; ಯಾರ ಮೇಲೆ ಅವರು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಕ್ರಮೇಣ ಮೋಕ್ಷಪ್ರಾಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 3

तानि वक्ष्याम्यहं सौम्य सरांसि सरितस्तथा / तीर्थानि चैव पुण्यानि देशांश्छैलांस्तथाश्रमान्

ಓ ಸೌಮ್ಯನೇ! ನಾನು ಆ ಸರೋವರಗಳು, ನದಿಗಳು, ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳು, ದೇಶಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು ಹಾಗೂ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 4

पुण्यो हि त्रिषु लोकेषु सदैवामरकण्टकः / पर्वतप्रवरः पुण्यः सिद्धयारणसेवितः

ಅಮರಕಂಟಕವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ಪುಣ್ಯಮಯ; ಅದು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಪುಣ್ಯಸ್ವರೂಪ, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 5

यत्र वर्षसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च / तपः सुदुश्चरं तेपे भगवानङ्गिराः पुरा

ಅಲ್ಲಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಅಂಗಿರಸರು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳು, ಪ್ರಯುತಗಳು ಮತ್ತು ಅರ್ಬುದಗಳಷ್ಟು ಕಾಲ ಅತ್ಯಂತ ದುಶ್ಚರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು.

Verse 6

यत्र मृत्योर्गतिर्न्नास्ति तथैवासुररक्षसाम् / न भयं नैव चालक्ष्मीर्यावद्भूमिर्द्धरिष्यति

ಅಲ್ಲಿ ಮರಣಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಸುರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೋ ಗತಿಯಿಲ್ಲ. ಭೂಮಿ ಧರಿಸುವವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಅಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 7

तपसा तेजसा तस्य भ्रजते स नगोत्तमः / शृङ्गे माल्यवतो नित्यं वह्निः संवर्त्तको यथा

ಅವನ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಮಾಲ್ಯವಂತ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಸಂವರ್ತಕ ಅಗ್ನಿ ನಿತ್ಯ ಜ್ವಲಿಸುವಂತೆ.

Verse 8

मृदवस्तु सुगन्धाश्च हेमाभाः प्रियदर्शनाः / शान्ताःकुशा इति ख्याताः परिदक्षिणनर्मदाम्

ಅವು ಮೃದು ವಸ್ತುಗಳು, ಸುಗಂಧಯುಕ್ತ, ಸ್ವರ್ಣಪ್ರಭೆಯಂತಿರುವ, ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಮನೋಹರ. ಅವು ‘ಶಾಂತ ಕುಶ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದು ನರ್ಮದೆಯನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

Verse 9

दृष्टवान्स्वर्गसोपानं भगवानङ्गिराः पुरा / अग्निहोत्रे महातेजाः प्रस्तारार्थं कुशोत्तमान्

ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಅಂಗಿರರು ಸ್ವರ್ಗಸೋಪಾನವನ್ನು ಕಂಡರು. ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವರು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾರಾರ್ಥವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಶಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

Verse 10

तेषु दर्भेषु यः पिण्डान्मरकण्टटकपर्वते / दद्यात्सकृदपि प्राज्ञस्तस्य वक्ष्यामि यत्फलम्

ಆ ದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಜ್ಞಾನಿ ಮರ್ಕಣ್ಟಟಕ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಲವಾದರೂ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು.

Verse 11

तद्भवत्यक्षयं श्राद्धं पितॄणां प्रीतिवर्धनम् / अन्तर्द्धानं च गच्छन्ति क्षेत्रमासाद्य तत्सदा

ಅದು ಅಕ್ಷಯ ಶ್ರಾದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸೇರಿ ಅವರು ಸದಾ ಅಂತರ್ಧಾನವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 12

तत्र ज्वालासरः पुण्यं दृश्यते चापि पर्वसु / सशल्यानां च सत्त्वानां विशल्यकरणी नदी

ಅಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವಾದ ‘ಜ್ವಾಲಾಸರ’ವು ಪರ್ವಕಾಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಆ ನದಿ ಶಲ್ಯವಿರುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಶಲ್ಯರಹಿತರನ್ನಾಗಿಸುವುದು.

Verse 13

प्राग्दक्षिणायतावर्त्ता वापी सा सुनगोत्तमे / कलिङ्गदेशपश्चार्द्धे शृङ्गे माल्यवतो विभोः

ಆ ವಾಪಿ ಪೂರ್ವ-ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ವಕ್ರವಾಗಿ ಹರಿಯುವಂತೆ ಸುನಗೋತ್ತಮ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದೆ; ಕಲಿಂಗದೇಶದ ಪಶ್ಚಿಮಾರ್ಧದಲ್ಲಿ, ವಿಭುವಾದ ಮಾಲ್ಯವತ ಪರ್ವತದ ಶೃಂಗದಲ್ಲಿ ಅದು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 14

सिद्धिक्षेत्रमृषिश्रेष्ठा यदुक्तं परमं भुवि / संमतं देवदैत्यानां श्लोकं चाप्युशना जगौ

ಓ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ದೇವರುಗಳಿಗೂ ದೈತ್ಯರಿಗೂ ಸಮ್ಮತವಾದುದು; ಅದನ್ನು ಕುರಿತು ಉಶನಾ ಋಷಿಯೂ ಒಂದು ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು.

Verse 15

धन्यास्ते पुरुषा लोके ये प्राप्यामरकण्टकम् / पितॄन्संतर्पयिष्यन्तिश्राद्धे पितृपरायणाः

ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧನ್ಯರು ಅವರು—ಅಮರಕಂಟಕವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಪಿತೃಪರಾಯಣರಾಗಿದ್ದು, ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತರ್ಪಣದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವವರು.

Verse 16

अल्पेन तपसा सिद्धिं गमिष्यन्ति न संशयः / सकृदेवार्चितास्तत्र स्वर्गमामरकण्टके

ಸ್ವಲ್ಪ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಅವರು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವರು—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅಮರಕಂಟಕದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ದೇವಾರ್ಚನೆ ಮಾಡಿದರೂ ಸ್ವರ್ಗಪ್ರಾಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 17

महेन्द्रःपर्वतः पुण्यो रम्यः शक्रनिषेवितः / तत्रारुह्य भवेत्पूतः श्राद्धं चैव महाफलम्

ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತವು ಪುಣ್ಯವೂ रम್ಯವೂ ಆಗಿ ಶಕ್ರನಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಏರಿದವನು ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಮಹಾಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 18

वैलाटशिखरे युक्त्वा दिव्यं चक्षुः प्रवर्तते / अधृष्यश्चैव भूतानां देववच्चरते महीम्

ವೈಲಾಟ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದಾಗ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿ ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನು ಭೂತಗಳಿಗೆ ಅಜೇಯನಾಗಿ ದೇವನಂತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

सप्तगोदावरे चैव गोकर्णे च तपोवने / अश्वमेधफलं स्नात्वा तत्र दत्त्वा भवेत्ततः

ಸಪ್ತಗೋದಾವರಿ ಹಾಗೂ ಗೋಕರ್ಣದ ತಪೋವನದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

Verse 20

धूतपापस्थलं प्राप्य पूतः स्नात्वा भवेन्नरः / रुद्रस्तत्र तपस्तेपे देवदेवो महेश्वरः

ಧೂತಪಾಪಸ್ಥಳವನ್ನು ಸೇರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವದೇವ ಮಹೇಶ್ವರ ರುದ್ರನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

Verse 21

गोकर्णे निहितं देवैर् नास्तिकानां निदर्शनम् / अब्राह्मणस्य सावित्रीं पठतस्तु प्रणश्यति

ಗೋಕರ್ಣದಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ನಾಸ್ತಿಕರಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ನಿದರ್ಶನವನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸಾವಿತ್ರಿ (ಗಾಯತ್ರಿ) ಪಠಿಸಿದರೆ ಅವನು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

देवर्षिभवने शृङ्गे सिद्धचारणसेविते / आरुह्यतं निय मवांस्ततो याति त्रिविष्टपम्

ಸಿದ್ಧಚಾರಣರು ಸೇವಿಸುವ ದೇವರ್ಷಿಭವನದ ಶೃಂಗಕ್ಕೆ ನಿಯತಾತ್ಮನಾಗಿ ಏರಿದವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ (ಸ್ವರ್ಗ)ವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

दिव्यैश्चन्दनवृक्षैश्च पादपैरुपशोभितम् / आपश्चन्दनसंयुक्ताः स्पन्देति सततं ततः

ಆ ಪ್ರದೇಶವು ದಿವ್ಯ ಚಂದನ ವೃಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪಾದಪಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಚಂದನಸುಗಂಧಯುಕ್ತ ಜಲಗಳು ಸದಾ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಕಂಪಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 24

नदी प्रवर्तते ताभ्यस्ताम्रपर्णीति नामतः / या चन्दनमहाखण्डाद्दक्षिणं याति सागरम्

ಅಲ್ಲಿಂದ ‘ತಾಂಬ್ರಪರ್ಣೀ’ ಎಂಬ ನದಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ; ಅದು ಚಂದನದ ಮಹಾಖಂಡದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಸಾಗಿಹೋಗಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ.

Verse 25

नद्यास्तस्याश्च ताम्रायास्तूह्यमाना महोदधौ / शङ्खा भवन्ति शुक्त्यश्च जायते यासु मौक्तिकम्

ಆ ತಾಂಬ್ರಪರ್ಣೀ ನದಿ ಮಹಾಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸೇರುವಾಗ ಶಂಖಗಳು ಮತ್ತು ಶುಕ್ತಿಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುತ್ತುಗಳು ಜನಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 26

उदकानयनं कृत्वा शङ्खमौक्तिकसंयुतम् / आधिभिर्व्याधिभिश्चैव मुक्ता यान्त्यमरावतीम्

ಶಂಖ ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಆ ನೀರನ್ನು ತಂದುಕೊಂಡರೆ, ಆಧಿ-ವ್ಯಾಧಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು ಅಮರಾವತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 27

चन्दनेभ्यः प्रसूतानां शङ्खानां मौक्तिकस्य वा / पापकर्त्तॄनपि पितॄंस्तारयन्ति यथाश्रुति

ಶ್ರುತಿಯಂತೆ, ಚಂದನದಿಂದ ಪ್ರಸೂತವಾದ ಶಂಖಗಳು ಅಥವಾ ಮುತ್ತುಗಳ ಪುಣ್ಯವು ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ಸಹ ತಾರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 28

चन्द्रतीर्थे कुमार्यां च कावेरीप्रभवे क्षये / श्रीपर्वतस्य तीर्थेषु वैकृते च तथा गिरौ

ಚಂದ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಕುಮಾರ್ಯಾಂ (ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯಲ್ಲಿ), ಕಾವೇರಿ ಉದ್ಭವಸ್ಥಾನದ ಸಂಗಮಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೀಪರ್ವತದ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವೈಕೃತ ಎಂಬ ಗಿರಿಶಿಖರದಲ್ಲೂ।

Verse 29

एकस्था यत्र दृश्यन्ते वृक्षाह्यौशीरपर्वते / पलाशाः खदिरा बिल्वाः प्लक्षाश्वत्थविकङ्कताः

ಔಶೀರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪಲಾಶ, ಖದಿರ, ಬಿಲ್ವ, ಪ್ಲಕ್ಷ, ಅಶ್ವತ್ಥ ಮತ್ತು ವಿಕಂಕತ ವೃಕ್ಷಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 30

एवं द्विमण्डलाविद्धं विज्ञेयं द्विजसत्तमाः / अस्मिंस्त्यक्त्वा जनोंऽगाति क्षिप्रं यात्यमरावतीम्

ಹೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರೇ! ಇದನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ‘ದ್ವಿಮಂಡಲಾವಿದ್ಧ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ; ಇಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನು ಶೀಘ್ರವೇ ಅಮರಾವತಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 31

श्रीपर्वतस्य तीर्थे तु वैकृते च तथा गिरौ / कर्माणि तु प्रयुक्ता नि सिद्ध्यन्ति प्रभवाप्यये

ಶ್ರೀಪರ್ವತದ ತೀರ್ಥದಲ್ಲೂ ವೈಕೃತ ಗಿರಿಯಲ್ಲೂ ಆಚರಿಸಿದ ಕರ್ಮಗಳು, ಉದಯ-ಕ್ಷಯ ಎಂಬ ಎರಡೂ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 32

दुष्प्रयुक्ता हि पितृषु सुप्रयोगा भवन्त्युत / पितॄणां दुहिता पुण्या नर्मदा सरितां वरा

ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ತಪ್ಪಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದ ಕರ್ಮಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರಯೋಗವಾಗುತ್ತವೆ; ಪಿತೃಗಳ ಪುಣ್ಯವತಿ ಪುತ್ರಿ ನರ್ಮದಾ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು.

Verse 33

यत्र श्राद्धानि दत्तांनि ह्यक्षयाणि भवन्त्युत / माठरस्य वने पुण्ये सिद्धचारणसेविते

ಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ದಾನಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಕ್ಷಯ ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೋ—ಸಿದ್ಧಚಾರಣರು ಸೇವಿಸುವ ಮಾಠರನ ಪುಣ್ಯ ವನದಲ್ಲಿ.

Verse 34

अन्तर्द्धानेन गच्छन्ति युक्त्वा तस्मिन्महा गिरौ / विन्ध्ये चैव गिरौ पुण्ये धर्माधर्मनिदर्शनीम्

ಅವರು ಆ ಮಹಾಗಿರಿಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿಕೊಂಡು ಅಂತರ್ಧಾನವಾಗಿ ತೆರಳುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪುಣ್ಯವಾದ ವಿಂಧ್ಯಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ–ಅಧರ್ಮವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಸೂಚನೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 35

धारां पापा न पश्यन्ति धारां पश्यन्ति साधवः / तत्र तद्दृश्यते पापं केषां चित्पापकर्मणाम्

ಪಾಪಿಗಳು ಆ ಧಾರೆಯನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಸಾಧುಗಳು ಆ ಧಾರೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳ ಪಾಪವೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 36

कैलासे या मतङ्गस्य वापी पापनिषूदनी / स्नात्वा तस्या दिवं यान्ति कामचारा विहङ्गमाः

ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ಮತಂಗನ ಪಾಪನಾಶಿನಿ ವಾಪಿ ಇದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸಂಚರಿಸುವ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರುತ್ತವೆ.

Verse 37

शौर्पारके तथा तीर्थे पर्वते पालमञ्जरे / पाण्डुकूपे समुद्रान्ते पिण्डारकतटे तथा

ಶೌರ್ಪಾರಕ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ, ಪಾಲಮಂಜರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿಯೂ; ಸಮುದ್ರಾಂತದ ಪಾಂಡುಕೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪಿಂಡಾರಕ ತಟದಲ್ಲಿಯೂ.

Verse 38

विमले च विपापे च संकल्पं प्राप्य चाक्षयम् / श्रीवृक्षे चित्रकूटे च जंबूमार्गे च नित्यशः

ವಿಮಲ ಹಾಗೂ ಪಾಪರಹಿತ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯ ಸಂಕಲ್ಪ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಶ್ರೀವೃಕ್ಷ, ಚಿತ್ರಕೂಟ ಮತ್ತು ಜಂಬೂಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ನಿತ್ಯ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 39

असितस्य गिरौ पुण्ये योगाचार्यस्य धीमतः / तत्रापि श्राद्धमानन्त्यमसितायां च नित्यशः

ಧೀಮಂತ ಯೋಗಾಚಾರ್ಯ ಅಸಿತನ ಪುಣ್ಯಗಿರಿಯಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಸಿತಾ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ, ನಿತ್ಯ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಅನಂತ ಫಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 40

पुष्करेष्वक्षयं श्राद्धं तपश्चैव महाफलमा / महोदधौ प्रभासे च तद्वदेव विनिर्दिशेत्

ಪುಷ್ಕರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಅಕ್ಷಯ; ತಪಸ್ಸು ಮಹಾಫಲದಾಯಕ; ಮಹಾಸಮುದ್ರದ ತೀರದ ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಎಂದು ನಿರ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 41

देविकायां वृषो नाम कूपः सिद्धनिषेवितः / समुत्पतन्ति तस्यापो गवां शब्देन नित्यशः

ದೇವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ‘ವೃಷ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಸಿದ್ಧರು ಸೇವಿಸುವ ಒಂದು ಬಾವಿಯಿದೆ; ಹಸುಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಅದರ ನೀರು ನಿತ್ಯ ಮೇಲೇಳಿ ಉಕ್ಕುತ್ತದೆ।

Verse 42

योगेश्वरैः सदा जुष्टः सर्वपापबहिष्कृतः / दद्याच्छ्राद्धं तु यस्तस्मिंस्तस्य वक्ष्यामि यत्फलम्

ಆ ಸ್ಥಳವು ಯೋಗೇಶ್ವರರಿಂದ ಸದಾ ಸೇವಿತ, ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವದು; ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೀಡುವವನ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು।

Verse 43

अक्षयं सर्वकामीयं श्राद्धं प्रीणाति वै पितॄन् / जातवेदः शिला तत्र साक्षादग्नेः सनातनात्

ಈ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದ ಅಕ್ಷಯ ಶ್ರಾದ್ಧವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ‘ಜಾತವೇದ’ ಶಿಲೆ ಸನಾತನ ಅಗ್ನಿಯ ಸాక్షಾತ್ ಸ್ವರೂಪವೇ.

Verse 44

श्राद्धानि चाग्निकार्यं च तत्र कुर्यात्सदा क्षयम् / यस्त्वग्निं प्रविशेत्तत्र नाकपृष्ठे स मोदते

ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನೂ ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಸದಾ ಅಕ್ಷಯ ಫಲದಾಯಕವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 45

अग्निशान्तः पुनर्जातस्तत्र दत्तं ततो ऽक्षयम् / दशाश्वमेधिके तीर्थे तीर्थे पञ्चाश्वमेधिके

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಶಾಂತನಾಗಿ ಅವನು ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ದಾನ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ದಶಾಶ್ವಮೇಧಿಕ’ ಹಾಗೂ ‘ಪಂಚಾಶ್ವಮೇಧಿಕ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

Verse 46

यथोद्दिष्टफलं तेषां क्रतूनां नात्र संशयः / ख्यातं हयशिरो नाम तीर्थं सद्यो वरप्रदम्

ಆ ಕ್ರತುಗಳ ಫಲವು ಯಥೋಕ್ತವಾಗಿಯೇ ಇಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ‘ಹಯಶಿರೋ’ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತೀರ್ಥವು ತಕ್ಷಣವೇ ವರಪ್ರದವಾಗಿದೆ.

Verse 47

श्राद्धं तत्र सदाक्षय्यं दाता स्वर्गे च मोदते / श्राद्धं सुंदनिसुंदे च देयं पापनिषू दनम्

ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಸದಾ ಅಕ್ಷಯ; ದಾತನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸುಂದ-ನಿಸುಂದ ಸಂಬಂಧಿತ ಸ್ಥಳ/ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಅದು ಪಾಪನಾಶಕ.

Verse 48

श्राद्धं तत्राक्षयं प्रोक्तं जपहोमतपांसि च / जतुङ्गे शुभे तीर्थे तर्पयेत्सततं पितॄन्

ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಅಕ್ಷಯ ಫಲಕೊಡುವುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಜಪ, ಹೋಮ, ತಪಸ್ಸೂ ಸಹ. ಜತುಂಗ ಎಂಬ ಶುಭ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 49

दृश्यते पर्वसु च्छाया यत्र नित्यं दिवौकसाम् / पृथिव्यामक्षयं दत्तं विरजा यत्र पादपः

ಪರ್ವದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಲೋಕವಾಸಿಗಳ ನೆರಳು ನಿತ್ಯ ಕಾಣುವ ಸ್ಥಳ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ದಾನ ಅಕ್ಷಯವಾಗುವ ಸ್ಥಳ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ವಿರಜಾ’ ಎಂಬ ವೃಕ್ಷ ಇರುವ ಸ್ಥಳ.

Verse 50

योगेश्वरैः सदा जुष्टः सर्वपापबहिष्कृतः / दद्याच्छ्राद्धं तु यस्तस्मिंस्तस्य वक्ष्यामि यत्फलम्

ಆ ಸ್ಥಳವು ಯೋಗೇಶ್ವರರಿಂದ ಸದಾ ಸೇವಿತವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು.

Verse 51

अर्चितास्तेन वै साक्षाद्भवन्ति पितरः सदा / अस्मिंल्लोके वशी च स्यात्प्रेत्य स्वर्गे मही यते

ಅವನಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಸದಾ ಪೂಜಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದು, ಮರಣಾನಂತರ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 52

प्रायशो मद्रवा पुण्या शिवो नाम ह्रदस्तथा / तत्र व्याससरः पुण्यं दिव्यो ब्रह्मह्रदस्तथा

ಅಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ‘ಮದ್ರವಾ’ ಎಂಬ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಶಿವ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಹ್ರದವೂ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವಾದ ‘ವ್ಯಾಸಸರ’ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯವಾದ ‘ಬ್ರಹ್ಮಹ್ರದ’ವೂ ಇವೆ.

Verse 53

ऊर्ज्जन्तः पर्वतः पुण्यो यत्र योगेश्वरालयः / अत्रैव चाश्रमः पुण्यो वसिष्ठस्य महात्मनः

ಊರ್ಜ್ಜಂತ ಎಂಬ ಈ ಪುಣ್ಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಯೋಗೇಶ್ವರನ ದಿವ್ಯಾಲಯವಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠರ ಪುಣ್ಯ ಆಶ್ರಮವೂ ಇದೆ.

Verse 54

ऋग्यजुः सामशिरसः कपोताः पुष्पसाह्वयाः / आख्यान पञ्चमा वेदाः सृष्टा ह्येते स्वयंभुवा

ಋಗ್, ಯಜುಃ, ಸಾಮ—ಇವುಗಳ ಶಿರೋಭಾಗದಿಂದ ‘ಕಪೋತ’ ಮತ್ತು ‘ಪುಷ್ಪ’ ಎಂಬ ಶಾಖೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು; ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಐದನೇ ವೇದವೆಂದು ಮಾಡಿ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವಯಂಭುವು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

Verse 55

गत्वैतान्मुच्यते पापद्द्विजो वह्निं समाश्रयन् / श्राद्धं चानन्त्यमेतेषु जपहोमतपांसि च

ಈ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ದ್ವಿಜನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಫಲ ಅನಂತ; ಜಪ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 56

पुण्डरीके महातीर्थे पुण्डरीकसमं फलम् / ब्रह्मतीर्थे महाप्राज्ञ सर्वयज्ञसमं फलम्

ಪುಂಡರೀಕ ಮಹಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪುಂಡರೀಕಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ! ಬ್ರಹ್ಮತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 57

सिंधुसागरसंभेदे तथा पञ्चनदे क्षयम् / विरजायां तथा पुण्यं मद्रवायां च पर्वते

ಸಿಂಧು–ಸಾಗರ ಸಂಗಮಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪಂಚನದದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿರಜಾ ನದಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಪುಣ್ಯ, ಮದ್ರವಾ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 58

देयं सप्तनदे श्राद्धं मानसे वा विशेषतः / महाकूटे ह्यनन्ते च गिरौ त्रिककुदे तथा

ಸಪ್ತನದಿಯಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾನಸದಲ್ಲಿ, ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಮಹಾಕೂಟ, ಅನಂತ ಮತ್ತು ತ್ರಿಕಕುಡ ಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 59

संध्यायां च महानद्यां दृश्यते महादद्भुतम् / अश्रद्दधानं नाभ्येति सा चाभ्येति धृतव्रतम्

ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾನದಿಯಲ್ಲಿ ಮಹದದ್ಭುತವು ಕಾಣುತ್ತದೆ—ಅಶ್ರದ್ಧೆಯವನ ಬಳಿಗೆ ಅದು ಬಾರದು; ಧೃತವ್ರತನ ಬಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತದೆ.

Verse 60

संश्रयित्वैकमेकेन सायाह्नं प्रति नित्यशः / तस्मिन्देयं सदा श्राद्धं पितॄणामक्षयार्थिनाम्

ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವರು ನಿತ್ಯವೂ ಸಾಯಾಹ್ನದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 61

कृतात्मा वाकृतात्मा च यत्र विज्ञायते नरः / स्वर्गमार्गप्रदं नाम तीर्थं सद्यो वरप्रदम्

ಎಲ್ಲಿ ನರನು ಕೃತಾತ್ಮನೋ ಅಕೃತಾತ್ಮನೋ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೋ, ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗಪ್ರದ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ತಕ್ಷಣವೇ ವರಪ್ರದವಾಗಿದೆ.

Verse 62

चीराण्युत्सृज्य यस्मिंस्तु दिवं सप्तर्षयो गाताः / अद्यापि तानि दृश्यन्ते चीराण्यंभोगतानि तु

ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಚೀರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರೋ, ಆ ಚೀರಗಳು ಇಂದಿಗೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

Verse 63

स्नात्वा स्वर्गमवाप्नोति तस्मिंस्तीर्थेत्तमे नरः / ख्यातमायतनं तत्र नन्दिनः सिद्धसेवितम्

ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು ಸೇವಿಸುವ ನಂದಿಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಆಲಯವಿದೆ.

Verse 64

नन्दीश्वरस्य सा मूर्त्तिर्निराचारैर्नदृश्यते / दृश्यन्ते काञ्चना युपास्त्वर्चिषो भास्करोदये

ನಂದೀಶ್ವರನ ಆ ಮೂರ್ತಿ ಆಚಾರರಹಿತರಿಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಯೂಪಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಪ್ರಕಾಶ ಕಿರಣಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ.

Verse 65

कृत्वा प्रदक्षिणं तांस्तु गच्छन्त्यानन्दिता दिवम् / सर्वतश्च कुरुक्षेत्रं सुतीर्थं तु विशेषतः

ಅವುಗಳಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಭಕ್ತರು ಆನಂದದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವೇ ಸುತೀರ್ಥ, ಆದರೆ ಇದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ.

Verse 66

पुण्यं सनत्कुमारस्य योगेशस्य महात्मनः / कीर्त्यते च तिलान्दत्त्वा पितृभ्योवै सदाक्षयम्

ಮಹಾತ್ಮ ಯೋಗೇಶನಾದ ಸನತ್ಕುಮಾರನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ—ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಎಳ್ಳು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಸದಾ ಅಕ್ಷಯ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 67

उक्तमेवाक्षयं श्राद्धं धर्मराजनिषेवितम् / श्राद्धं दत्तममावास्यां विधिना च यथाक्रमम्

ಧರ್ಮರಾಜನು ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಿದದ್ದೇ ಅಕ್ಷಯ ಶ್ರಾದ್ಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ವಿಧಿಯಂತೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಶ್ರಾದ್ಧ.

Verse 68

पुंसः सन्निहितायां तु कुरूक्षेत्रे विशेषतः / अर्चयित्वा पितॄंस्तत्र स पुत्रस्त्वनृणो भवेत्

ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದ ಪುತ್ರನು ಪಿತೃಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 69

सरस्वत्यां विनशने प्लक्षप्रश्रवणे तथा / व्यासतीर्थे दृषद्वत्यां त्रिप्लक्षे च विशेषतः

ಸರಸ್ವತಿಯಲ್ಲಿ ವಿನಶನ, ಪ್ಲಕ್ಷಪ್ರಶ್ರವಣ, ದೃಷದ್ವತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ತ್ರಿಪ್ಲಕ್ಷ—ಇವು ವಿಶೇಷ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳು.

Verse 70

देयमोङ्कारपवने श्राद्धमक्षयमिच्छता / शक्रावतारे गङ्गायां मैनाके च नगोत्तमे

ಅಕ್ಷಯ ಫಲದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಓಂಕಾರಪವನದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಗೆಯ ಶಕ್ರಾವತಾರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿಯೂ।

Verse 71

यमुनाप्रभवे चैव सर्वपापैः प्रमुच्यते / अत्युष्णाश्चातिशीताश्च आपस्तस्मिन्निदर्शनम्

ಯಮುನಾ ಉದ್ಭವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ (ಸ್ನಾನಾದಿಗಳಿಂದ) ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅತ್ಯುಷ್ಣ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅತಿಶೀತವಾಗಿರುವುದು ಅದರ ಲಕ್ಷಣ.

Verse 72

यमस्य भगिनी पुष्या मार्त्तण्डदुहिता शुभा / तत्राक्षयं सदा श्राद्धं पितृभिः पूर्वकीर्त्तितम्

ಯಮನ ಸಹೋದರಿ, ಶುಭವಾದ ಮಾರ್ತಾಂಡನ ಪುತ್ರಿ ಪುಷ್ಯಾ—ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಸದಾ ಅಕ್ಷಯ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪಿತೃಗಳು ಪೂರ್ವದಲ್ಲೇ ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Verse 73

ब्रह्मतुण्डह्रदे स्नात्वा सद्दयो भवति ब्राह्मणः / तस्मिंस्तु श्राद्धमानन्त्यं जपहोमतपांसि च

ಬ್ರಹ್ಮತುಂಡ ಹ್ರದದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತಕ್ಷಣವೇ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಅನಂತ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ; ಜಪ, ಹೋಮ, ತಪಸ್ಸುಗಳೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 74

स्थाणुभूतो ऽचरत्तत्र वसिष्टो वै महातपाः / अद्यापि तत्र दृश्यन्ते पादपा मणिबर्हणाः

ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ವಸಿಷ್ಠನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಣುವಿನಂತೆ ಅಚಲನಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದನು. ಇಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಮಣಿಯಂತ ಬರ್ಹಣಗಳನ್ನುಳ್ಳ ಮರಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 75

तुला तु दृश्यते तत्र धर्मान्धर्मनिधर्शिनी / यथा वै तोलितं विप्रैस्तीर्थानां फलमुत्तमम्

ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ತೂಗುತಕ್ಕಡಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಪ್ರರು ತೂಗಿದಂತೆ ತೀರ್ಥಗಳ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಫಲವು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 76

पितॄणां दुहिता योगा गन्धकालीति विश्रुता / चतुर्थो ब्रह्मणस्त्वंशः पराशरकुलोद्भवः

ಪಿತೃಗಳ ಪುತ್ರಿ ‘ಯೋಗಾ’ ಗಂಧಕಾಳಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು. ಪರಾಶರಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ನಾಲ್ಕನೇ ಅಂಶವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 77

व्यसिष्यति चतुर्द्धा वै वेदं धीमान्महामुनिः / महायोगं महात्मानं या व्यासं जनयिष्यति

ಧೀಮಾನ್ ಮಹಾಮುನಿ ವೇದವನ್ನು ನಾಲ್ಕಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸುವನು. ಮಹಾಯೋಗಿ, ಮಹಾತ್ಮ ವ್ಯಾಸನನ್ನು ಜನ್ಮ ನೀಡುವವಳೂ ಅವಳೇ.

Verse 78

अच्छोदकं नामसरस्तत्राच्छोदासमुद्भवः / मत्स्ययोनौ पुनर्जाता नियोगात्कारणेन तु

ಅಲ್ಲಿ ‘ಅಚ್ಚೋದಕ’ ಎಂಬ ಸರೋವರವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೋದೆಯ ಉದ್ಭವವಾಯಿತು. ನಿಯೋಗದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವಳು ಮತ್ಸ್ಯಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದಳು.

Verse 79

तस्यास्त्वाद्याश्रमे पुण्ये पुण्यकृद्भिर्निषेविते / दत्तं सकृदपि श्राद्धमक्षयं समुदाहृतम्

ಅವಳ ಆದ್ಯ ಪುಣ್ಯಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳು ನಿತ್ಯ ಸೇವಿಸುವ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಒಮ್ಮೆ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವೂ ‘ಅಕ್ಷಯ’ ಫಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 80

नद्यां योगसमाधानं दत्तं युगपदुद्भवेत् / कुबेरतुङ्गे पापघ्नं व्यासतीर्थेतथैव च

ನದಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಗಸಮಾಧಾನದಿಂದ ನೀಡಿದ ದಾನವು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಕುಬೇರತುಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯಾಸತೀರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಪಾಪಘ್ನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 81

पुण्यायां ब्रह्मणो वेद्यां श्राद्धमानन्त्यमिष्यते / सिद्धैस्तु सेविता नित्यं दृश्यते तु कृतात्मभिः

ಪುಣ್ಯಮಯ ಬ್ರಹ್ಮವೇದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಅನಂತ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಿದ್ಧರು ಅದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕೃತಾತ್ಮರು ಅದನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 82

अनिवर्तनं तु नन्दायां वेद्याः प्रागुत्तरदिशि / सिद्धिक्षेत्रं सुरैर्जुष्टं यत्प्राप्य न निवर्त्तते

ವೇದಿಯ ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಂದೆಯಲ್ಲಿ ‘ಅನಿವರ್ತನ’ ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಿಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ; ದೇವತೆಗಳು ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಪಡೆದವನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 83

महालये पदं न्यस्तं महादेवेन धीमता / भूतानामनुकंपार्थं नास्तिकानां निदर्शनम्

ಮಹಾಲಯದಲ್ಲಿ ಧೀಮಂತ ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು—ಭೂತಗಳ ಮೇಲಿನ ಅನುಕಂಪಾರ್ಥವಾಗಿ, ನಾಸ್ತಿಕರಿಗೆ ನಿದರ್ಶನವಾಗಿ।

Verse 84

विरजे त्वक्षयं श्राद्धं पूर्वमेव महालये / नन्दायां विरजे चैव तथैव च महालये

ವಿರಜೆಯಲ್ಲೂ ಮಹಾಲಯದಲ್ಲೂ ಪೂರ್ವದಿಂದಲೇ ಅಕ್ಷಯ ಶ್ರಾದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ನಂದಾಯಲ್ಲೂ, ವಿರಜೆಯಲ್ಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾಲಯದಲ್ಲೂ।

Verse 85

आत्मानं तारयन्तीह दशपूर्वान्दशापरान् / काकह्रदे जातिस्मर्यं सुवर्णममितौजसम्

ಇಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಉದ್ಧರಿಸಿ, ಹತ್ತು ಪೂರ್ವಜರನ್ನೂ ಹತ್ತು ಉತ್ತರಜರನ್ನೂ ತಾರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕಾಕಹ್ರದದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಸ್ಮೃತಿ ನೀಡುವ, ಬಂಗಾರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 86

कौमारं च सरः पुण्यं नागभोगाभिरक्षितम् / कुमारतीर्थे स्नात्वा तु त्रिदिवं याति मानवः

ಕೌಮಾರ ಎಂಬ ಪುಣ್ಯ ಸರೋವರವು ನಾಗಭೋಗಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿದೆ; ಕುಮಾರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮಾನವನು ತ್ರಿದಿವ (ಸ್ವರ್ಗ)ವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 87

देवालये तपस्तस्वा एकपादेन दुश्चरम् / निराहारो युगं दिव्यमुमातुङ्गो स्थितो ज्वलन्

ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಒಂದೇ ಪಾದದ ಮೇಲೆ ದುಶ್ಚರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ನಿರಾಹಾರನಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಯುಗಕಾಲ ಉಮಾತುಂಗ (ಉಮೆಯ ಪ್ರಿಯ) ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 88

उमातुङ्गे भृगोस्तुङ्गे ब्रह्मतुङ्गे महालये / तत्र श्राद्धानि देयानि नित्यमक्षयमिच्छता

ಉಮಾತುಂಗ, ಭೃಗೋತುಂಗ, ಬ್ರಹ್ಮತುಂಗ, ಮಹಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಅಕ್ಷಯ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 89

अक्षयं तु सदा श्राद्धं शालग्रामे समन्ततः / दुष्कृतं दृश्यते तत्र प्रत्यक्षमकृतात्मनाम्

ಶಾಲಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಸದಾ ಅಕ್ಷಯ; ಅಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಸಂಯಮವಿಲ್ಲದವರ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ।

Verse 90

प्रत्यदेशो ह्यशिष्टानां शिष्टानां च विशेषतः / तत्र देवह्रदः पुण्यो ब्रह्मणो नागराट् शुचिः

ಆ ಪ್ರದೇಶವು ಅಶಿಷ್ಟರಿಗೆ ದಂಡಸ್ಥಾನ, ಶಿಷ್ಟರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಮಂಗಳಕರ; ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುಣ್ಯ ದೇವಹ್ರದವೂ, ಶುದ್ಧ ನಾಗರಾಟ್ ಕೂಡ ಇದೆ।

Verse 91

पिण्डं गृह्णति हि सतां न गृह्णात्यसतां सदा / अतिप्रदीप्तैर्भुजगैर्भोक्तुमन्नं न शक्यते

ಸಜ್ಜನರ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ದುರ್ಜನರದು ಎಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲ; ಅತಿಯಾಗಿ ದಹಿಸುವ ಸರ್ಪಗಳ ನಡುವೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಜಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತೆ।

Verse 92

प्रत्यक्षं दृश्यते धर्मस्तीर्थयोर्नतयोर्द्वयोः / कारवत्यां च शाण्डिल्यां गुहायां वामनस्य च

‘ನತ’ ಎಂಬ ಎರಡು ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಾರವತಿ, ಶಾಂಡಿಲ್ಯಾ ಮತ್ತು ವಾಮನನ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿಯೂ।

Verse 93

गत्वा चैतानि पूतःस्याच्छ्रदद्धमक्षयमेव च / जपो होमस्तपो ध्यानं यत्किञ्चित्सुकृतं भवेत्

ಈ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿದವನು ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಶ್ರದ್ಧೆ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಜಪ, ಹೋಮ, ತಪ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯಾವುದಾದರೂ ಸತ್ಕರ್ಮ—ಎಲ್ಲವೂ ಪುಣ್ಯಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 94

ब्रह्मचर्यं च यौ धत्ते गुरुभक्तिं शतं समाः / एवमाद्यास्सरिच्छ्रेष्ठा यत्स्नानादघमोक्षणम् / कुमारधारा तत्रैव दृष्टा पापं प्रणश्यति

ಯಾರು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನೂರು ವರ್ಷ ಗುರುಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅಂತಹ ಆದ್ಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿಗಳು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪಮೋಚನವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕುಮಾರಧಾರೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 95

ध्यानासनं तु तत्रैव व्यासस्याद्यापि दृश्यते / शैलः कान्तिपुराभ्याशे प्रागुदीच्यां दिशि स्थितः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ವ್ಯಾಸರ ಧ್ಯಾನಾಸನವು ಇಂದಿಗೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಕಾಂತಿಪುರದ ಸಮೀಪ ಪೂರ್ವೋತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆ ಶೈಲ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 96

पुण्य पुष्करिणी तत्र किरातगणरक्षिता / यस्यां स्नात्वा सकृद्विप्रः कामानाप्नोति शाश्वतान्

ಅಲ್ಲಿ ಕಿರಾತಗಣಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಣ್ಯ ಪುಷ್ಕರಿಣಿ ಇದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಇಷ್ಟಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 97

अदृश्यः सर्वभूतानां देववच्चरते महीम्

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅದೃಶ್ಯನಾಗಿ, ದೇವನಂತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 98

काश्यपस्य महातीर्थं कालसर्पिरिति श्रुतम् / तत्र श्राद्धानि देयानि नित्यमक्षयमिच्छता

ಕಾಶ್ಯಪನ ಮಹಾತೀರ್ಥವು ‘ಕಾಲಸರ್ಪಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ನಿತ್ಯ ಅಕ್ಷಯ ಫಲ ಬಯಸುವವನು ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ನಿತ್ಯ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 99

देवदारुवने वापि धारायास्तु निदर्शनम् / निर्धूतानि तु पापानि दृश्यन्ते सुकृतात्मनाम्

ದೇವದಾರು ವನದಲ್ಲಿಯೂ ಧಾರೆಯ ಇದೇ ನಿದರ್ಶನ—ಸುಕೃತಾತ್ಮರ ಪಾಪಗಳು ಅಲ್ಲಿ ತೊಳೆದು ಹೋಗಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 100

भागीरथ्यां प्रयागे तु नित्यमक्षयमुच्यते / कालञ्जरे दशार्णायां नैमिषे कुरुजाङ्गले

ಭಾಗೀರಥಿಯ ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಅಕ್ಷಯ ಫಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಲಂಜರ, ದಶಾರ್ಣಾ, ನೈಮಿಷ ಮತ್ತು ಕುರುಜಾಂಗಲದಲ್ಲಿಯೂ.

Verse 101

वाराणस्यां नगर्यां च देयं श्राद्धं प्रयत्नतः / तत्र योगेश्वरो नित्यं तस्यां दत्तमथाक्षयम्

ವಾರಾಣಸೀ ನಗರದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಯೋಗೇಶ್ವರನು ನಿತ್ಯವಿರುವುದರಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ನೀಡಿದುದು ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 102

गत्वा चैतानि पूर्तः स्याच्छ्राद्धमक्षय्यमेव च / जबो होमस्तथा ध्यानं यत्किञ्चित्सुकृतं भवेत्

ಈ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪೂರ್ಥ-ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶ್ರಾದ್ಧವೂ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಜಪ, ಹೋಮ, ಧ್ಯಾನ—ಯಾವುದೇ ಸುಕೃತ ಕರ್ಮ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 103

लौहित्ये वैतरण्यां चस्वर्गवेद्यां तथैव च / सा तु देवी समुद्रान्ते दृश्यते चैव नामभिः

ಲೌಹಿತ್ಯ, ವೈತರಣಿ ಹಾಗೂ ಸ್ವರ್ಗವೇದಿ ಎಂಬ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆ ದೇವಿ ಸಮುದ್ರತೀರದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ನಾಮಗಳಿಂದ ದರ್ಶನ ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 104

गयायां धर्मवृष्ठे तु सरसि ब्रह्मणस्तथा / गयां गृध्रवटे चैव श्राद्धं दत्तं महाफलम्

ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೃಷ್ಟ ಎಂಬ ಸರೋವರದಲ್ಲಿಯೂ, ಬ್ರಹ್ಮಸರೋವರದಲ್ಲಿಯೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಗಯೆಯ ಗೃಧ್ರವಟದಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಮಹಾಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 105

हिमं च पतते तत्र समन्तात्पञ्चयो जनम् / भरतस्याश्रमे पुण्ये ऽरण्यं पुण्यतमं स्मृतम्

ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಐದು ಯೋಜನಗಳವರೆಗೆ ಹಿಮಪಾತವಾಗುತ್ತದೆ; ಭರತನ ಪುಣ್ಯಾಶ್ರಮದ ಆ ಅರಣ್ಯವು ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಮಯವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 106

मतङ्गस्य वनं तत्र दृश्यते सर्वमानुषैः / स्थापितं धर्मसर्वस्वं लोकस्यास्य निदर्शनम्

ಅಲ್ಲಿ ಮತಂಗ ಋಷಿಯ ವನವು ಎಲ್ಲ ಮಾನವರಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಅದು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಧರ್ಮಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ನಿದರ್ಶನವಾಗಿದೆ.

Verse 107

यद्दण्डकवनं पुण्यं पुण्यकृद्भिर्निषेवितम् / यस्मिन्प्राहुर्विशल्येति तीर्थं सद्यो निदर्शनम्

ಪುಣ್ಯಕರರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವ ಆ ಪುಣ್ಯ ದಂಡಕವನದಲ್ಲಿ ‘ವಿಶಲ್ಯಾ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವು ತಕ್ಷಣವೇ ದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 108

तुलामानैस्तथा चापि शास्त्रैश्च विविधैस्तथा / उन्मच्चन्ति तथा लग्न ये वै पापकृतो जनाः

ತೂಲಾಮಾನಗಳು ಹಾಗೂ ನಾನಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳು ಮೋಹದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತರಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 109

तृतीयायां तथा पादे निराधायां तु मण्डले / महाह्रदे च कौशिक्यां दत्तं श्राद्धं महाफलम्

ತೃತೀಯಾ ತಿಥಿಯ ಪಾದದಲ್ಲಿ, ನಿರಾಧಾ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ, ಕೌಶಿಕಿಯ ಮಹಾಹ್ರದದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಮಹಾಫಲಪ್ರದವಾಗಿದೆ।

Verse 110

मुण्डपृष्टे पदं न्यस्तं महादेवेन धीमता / बहुदेवयुगांस्तप्त्वा तपस्तीव्रं सुदश्चरम्

ಮುಂಡಪೃಷ್ಠದಲ್ಲಿ ಧೀಮಂತ ಮಹಾದೇವನು ಪಾದವನ್ನಿಟ್ಟನು; ಅನೇಕ ದೇವಯುಗಗಳವರೆಗೆ ತೀವ್ರವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ದುಶ್ಚರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 111

अल्पेनाप्यत्र कालेन नरो धर्मपरायणः / पाप्मानमुत्सृजत्याशु जीर्णां त्वचमिवोरगः

ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಧರ್ಮಪರಾಯಣನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪವನ್ನು ಶೀಘ್ರ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಾವೊಂದು ಜೀರ್ಣ ಚರ್ಮವನ್ನು ಬಿಸಾಡುವಂತೆ।

Verse 112

सिद्धानां प्रीतिजननं पपानां च भयङ्करम् / लेलिहानैर्महाघोरै रक्ष्यते सुमहोरगैः

ಇದು ಸಿದ್ಧರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಜನಕ, ಪಾಪಿಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರ; ನಾಲಿಗೆ ಚಾಚುತ್ತಾ ಲೆಲಿಹಾನ ಮಾಡುವ ಮಹಾಘೋರ ಮಹೋರಗಗಳು ಇದನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತವೆ।

Verse 113

नाम्ना कनकनन्दीति तीर्थं जगति विश्रुतम् / उदीच्यां मुण्डपृष्टस्य ब्रह्मर्षिगणसेवितम्

‘ಕನಕನಂದೀ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ಈ ತೀರ್ಥವು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಇದು ಮುಂಡಪೃಷ್ಠದ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಣರಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 114

तत्र स्नात्वा दिवंयान्ति स्वशरीरेण मानवाः / दत्तं वापि सदा श्राद्धमक्षय्यं समुदाहृतम्

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮಾನವರು ತಮ್ಮದೇ ದೇಹದೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವೂ ಸದಾ ಅಕ್ಷಯ ಫಲದಾಯಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 115

ऋणैस्त्रिभिस्ततः स्नात्वा निष्क्रीणाति नरस्तनुम् / मानसे सरसि स्नात्वा श्राद्धंनिर्वर्त्तयेत्ततः

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮನುಷ್ಯನು ಮೂರು ಋಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಮಾನಸ ಸರಸಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 116

तीरे तु सरसस्तस्य देवस्या यतनं महत् / आरुह्य तु जपंस्तत्र सिद्धो याति दिवं ततः

ಆ ಸರಸಿನ ತೀರದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವನ ಮಹತ್ತಾದ ಆಲಯವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಏರಿ ಜಪ ಮಾಡುವವನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 117

उत्तरं मानसं गत्वासिद्धिं प्राप्नोत्यनुत्तमाम् / स्नात्वा तस्मिन्सरश्रेष्ठे दृश्यते महादद्भुतम्

ಉತ್ತರ ಮಾನಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅನುತ್ತಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸರಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಹಾ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 118

दिवश्च्युता महाभागा ह्यन्तरिक्षे विराजते / गङ्गा त्रिपथगा देवी विष्णुपादाच्च्युता सती

ದಿವ್ಯಲೋಕದಿಂದ ಅವತರಿಸಿದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ಗಂಗೆಯು ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳು ತ್ರಿಪಥಗಾ ದೇವಿ, ವಿಷ್ಣುಪಾದದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪವಿತ್ರ ಸತಿ.

Verse 119

आकाशे दृश्यते तत्र तोरणं सूर्यसन्निभम् / जांबूनदमयं पुण्यं स्वगद्वारमिवायतम्

ಅಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ಪ್ರಕಾಶದ ತೋರಣವು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅದು ಪುಣ್ಯವಾದ ಜಾಂಬೂನದ ಸ್ವರ್ಣಮಯ, ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಸ್ವರ್ಗದ್ವಾರವಂತೆ ಇದೆ.

Verse 120

ततः प्रवर्त्तते भूयः सर्वसागरमण्डिका / पावनी सर्वभूतानां धर्मज्ञानां विशेषतः

ನಂತರ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಹರಿದು, ಎಲ್ಲ ಸಾಗರಗಳ ಮಂಡಲದಂತೆ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧರ್ಮಜ್ಞರನ್ನು.

Verse 121

चन्द्रभागा च सिद्धुश्च शुभे मानससंभवे / सागरं पश्चिमं यातो दिव्यः सिंधुनदो वरः

ಶುಭ ಮಾನಸಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಚಂದ್ರಭಾಗಾ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧು—ಈ ದಿವ್ಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಿಂಧು ನದಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

Verse 122

पर्वतो हिमवान्नाम नानाधातुविभूषितः / आयतो वै सहस्राणि योजनानां बहुनि तु

ಹಿಮವಾನ್ ಎಂಬ ಪರ್ವತವು ನಾನಾ ಧಾತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ. ಅದರ ವಿಸ್ತಾರವು ಅನೇಕ ಸಹಸ್ರ ಯೋಜನಗಳವರೆಗೆ ಹರಡಿದೆ.

Verse 123

सिद्धचारणसंकीर्णा देवर्षिगणसेविता / तत्र पुष्करिणी रम्या सुषुम्णा नाम नामतः

ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ದೇವರ್ಷಿಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಒಂದು ಮನೋಹರ ಪುಷ್ಕರಿಣಿ ಇದೆ; ನಾಮತಃ ಅದರ ಹೆಸರು ‘ಸುಷುಮ್ಣಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

Verse 124

दशवर्षसहस्राणि तस्यां स्नातस्तु जीवति / श्राद्धं भवति चानन्तं तत्र दत्तं महोदयम्

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಅನಂತ ಫಲದಾಯಕವಾಗಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯೋದಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 125

तारयेच्च सदा श्राद्धे दशपूर्वान्दशापरान् / सर्वत्र हिमवान्पुण्यो गङ्गा पुण्या समन्ततः

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸದಾ ಹತ್ತು ಪೂರ್ವಜರನ್ನೂ ಹತ್ತು ಪರವರನ್ನೂ ತಾರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಿಮವಾನ್ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪುಣ್ಯಮಯನು, ಗಂಗೆಯು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಪವಿತ್ರಳು.

Verse 126

समुद्रगाः समुद्राश्च सर्वे पुण्याः समन्ततः / एवमादिषु चान्येषु श्राद्धं निर्वर्तयेद्बुधः

ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ನದಿಗಳೂ ಸಮುದ್ರಗಳೂ—ಎಲ್ಲವೂ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಪುಣ್ಯಮಯ; ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 127

पुतो भवति वै स्नात्वा हुत्वा दत्त्वा तथैव च / शेलसानुषु शृङ्गेषु कन्दरेषु गुहासु च

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಹೋಮಮಾಡಿ, ದಾನಕೊಟ್ಟವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಪರ್ವತಗಳ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ, ಶೃಂಗಗಳಲ್ಲಿ, ಕಂದರಗಳಲ್ಲಿ, ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ.

Verse 128

उपह्वरनितंबेषु तथा प्रस्रवणेषु च / पुलिनेष्वापगानां च तथैव प्रभवेषु च

ಉಪಹ್ವರ-ನಿತಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರಸ್ರವಣಗಳಲ್ಲಿ; ನದಿಗಳ ಪುಲಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಉದ್ಭವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ।

Verse 129

महोदधौ गवां गोष्टे संगमेषु वनेषु च / सुसंमृष्टोपलिप्तेषु त्दृद्येषु सुरभिष्वथ

ಮಹಾಸಾಗರ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಗೋವುಗಳ ಗೋಷ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಸಂಗಮಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವನಗಳಲ್ಲಿ; ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಸಕಿಸಿ ಲೇಪಿಸಿದ, ದೃಢ ಹಾಗೂ ಸುಗಂಧಿತ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ।

Verse 130

गोमयेनोपलिप्तेषु विविक्तेषु गृहेषु च / कुर्याच्छ्राद्धमथैतेषु नित्यमेव यथाविधि

ಗೋಮಯದಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ ಏಕಾಂತ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ; ಇಂತಹ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 131

प्राग्दक्षिणां दिशं गत्वा सर्वकामचिकीर्षया / एवमेतेषु सर्वेषु श्राद्धं कुर्यादतन्द्रितः

ಪೂರ್ವ-ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ; ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಈ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಅಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 132

एतेष्वेव तु मेधावी ब्राह्मीं सिद्धिमवाप्नुयात् / त्रैवर्णविहितैः स्थाने धर्मे वर्णाश्रमे रतैः

ಈ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಮೇಧಾವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ತ್ರೈವರ್ಣರಿಂದ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಧರ್ಮದಲ್ಲೂ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಚಾರದಲ್ಲೂ ರತವಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ।

Verse 133

कौपस्थानं च संत्यागात्प्राप्यते पितृपूजनम् / तीर्थान्यनुसरन्वीरः श्रद्दधानः समाहितः

ಕೌಪಸ್ಥಾನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ ಪಿತೃಪೂಜೆಯ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನಾಗಿ ಸಮಾಹಿತನಾದ ವೀರನು ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 134

कृतपापो ऽपि शुध्येत किं पुनः शुभकर्मकृत् / तिर्यग्योनिं न गच्छेच्च कुदेशे च न जायते

ಪಾಪ ಮಾಡಿದವನೂ ಶುದ್ಧನಾಗಬಹುದು; ಹಾಗಾದರೆ ಶುಭಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನು ಇನ್ನೆಷ್ಟು! ಅವನು ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಕುদেশದಲ್ಲೂ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 135

स्वर्गी भवति विप्रो वै मोक्षोपायं च विन्दति / अश्रद्दधानः पापायुर्नास्तिको ऽच्छिन्नसंशयः

ವಿಪ್ರನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷೋಪಾಯವನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದ, ಪಾಪಾಯು, ನಾಸ್ತಿಕನ ಸಂಶಯ ಕಡಿದುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 136

हेतुनिष्ठश्च पञ्चैते न तीर्थे फलभागिनः / गुरुतीर्थे परा सिद्धिस्तीर्थानां परमं पदम्

ಹೇತುವಾದದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರಾದ ಈ ಐವರು ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಫಲಭಾಗಿಗಳಲ್ಲ. ಗುರುತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪರಮಸಿದ್ಧಿ ಇದೆ; ಅದೇ ತೀರ್ಥಗಳ ಪರಮಪದ.

Verse 137

ध्यानं तीर्थं परं तस्माद्ब्रह्मतीर्थं सनातनम् / उपवासात्परं ध्यानमिन्द्रियाणां निवर्त्तनम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಧ್ಯಾನವೇ ಪರಮ ತೀರ್ಥ—ಸನಾತನ ಬ್ರಹ್ಮತೀರ್ಥ. ಉಪವಾಸಕ್ಕಿಂತ ಧ್ಯಾನ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಅದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 138

उपवासनिबद्धैर्हि प्राणैरेव पुनः पुनः / प्राणापानौ वशे कृत्वा वशगानीन्दियाणि च

ಉಪವಾಸದಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾದ ಪ್ರಾಣಗಳಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರಾಣಾಪಾನಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ ವಶಗಾಮಿಗಳಾಗಿಸಬೇಕು।

Verse 139

बुद्धिं मनसि संयम्य सर्वेषां तु निवर्त्तनम् / प्रत्याहारं कृतं विद्धि मोक्षोपायमसंशयम्

ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಯಮಿಸಿ ಎಲ್ಲದಿಂದಲೂ ಹಿಂತಿರುಗಿಸುವುದೇ ‘ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರ’; ಅದು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಮೋಕ್ಷೋಪಾಯವೆಂದು ತಿಳಿ।

Verse 140

इन्द्रियाणां मनो घोरं बुद्ध्यादीनां विवर्त्तनम् / अना हारो क्षयं याति विद्यादनशनं तपः

ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮನಸ್ಸು ಭಯಂಕರ; ಅದು ಬುದ್ಧಿ ಮೊದಲಾದವನ್ನೂ ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅನಾಹಾರ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅನಶನವನ್ನು ತಪಸ್ಸೆಂದು ತಿಳಿ।

Verse 141

निग्रहे बुद्धिमन्सोरन्यबुद्धिर्न जायते / क्षीणेषु सर्वदोषेषु क्षीणेष्वेवेन्द्रियेषु च

ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬುದ್ಧಿ ಹುಟ್ಟದು; ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳು ಕ್ಷೀಣವಾದಾಗ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳೂ ಕ್ಷೀಣವಾದಾಗ.

Verse 142

परिनिर्वाति शुद्धात्मा यथा वह्निरनिधनः / कारणेभ्यो गुणेभ्यश्च व्यक्ताव्यक्ताच्च कुत्स्नशः

ಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಕಾರಣಗಳು, ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತ-ಅವ್ಯಕ್ತಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅತೀತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 143

नियोजयति क्षेत्रज्ञं तेभ्योयोगेन योगवित् / तस्य नास्ति गतिः स्थानं व्यक्ताव्यक्ते च सर्वशः / न सन्नासन्न सदसन्नैव किञ्चिदवस्थितः

ಯೋಗವಿತ್ ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಆ ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ವ್ಯಕ್ತ-ಅವ್ಯಕ್ತ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಗತಿಯಿಲ್ಲ, ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ. ಅವನು ನ ಸತ್, ನ ಅಸತ್; ಸದಸತ್ ಕೂಡ ಅಲ್ಲ—ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಸ್ಥಿರನಲ್ಲ.