Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 30
Bondage and Liberation Under Māyā; Two Birds Analogy; Marks of the Saintly Devotee
श्रीभगवानुवाच कृपालुरकृतद्रोहस्तितिक्षु: सर्वदेहिनाम् । सत्यसारोऽनवद्यात्मा सम: सर्वोपकारक: ॥ २९ ॥ कामैरहतधीर्दान्तो मृदु: शुचिरकिञ्चन: । अनीहो मितभुक् शान्त: स्थिरो मच्छरणो मुनि: ॥ ३० ॥ अप्रमत्तो गभीरात्मा धृतिमाञ्जितषड्गुण: । अमानी मानद: कल्यो मैत्र: कारुणिक: कवि: ॥ ३१ ॥ आज्ञायैवं गुणान् दोषान् मयादिष्टानपि स्वकान् । धर्मान् सन्त्यज्य य: सर्वान् मां भजेत स तु सत्तम: ॥ ३२ ॥
śrī-bhagavān uvāca kṛpālur akṛta-drohas titikṣuḥ sarva-dehinām satya-sāro ’navadyātmā samaḥ sarvopakārakaḥ
ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ಓ ಉದ್ಧವ, ಸಾಧು ಕರುಣಾಮಯನು, ಯಾರಿಗೂ ದ್ರೋಹ ಮಾಡನು; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ प्रति ಸಹಿಷ್ಣು. ಅವನು ಸತ್ಯಸಾರ, ನಿರ್ದೋಷಾತ್ಮ, ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮ, ಸರ್ವೋಪಕಾರಕ; ಕಾಮಗಳಿಂದ ಅಚಲ ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ, ಮೃದುಸ್ವಭಾವ, ಶುದ್ಧ, ನಿರಾಸಕ್ತ, ಮಿತಾಹಾರಿ, ಶಾಂತ, ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನೇ ಶರಣವೆಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಮುನಿ.
Verses 29-31 describe twenty-eight qualities of a saintly person, and verse 32 explains the highest perfection of life. According to Śrīla Bhaktisiddhānta Sarasvatī Ṭhākura, the seventeenth quality ( mat-śaraṇa, or taking complete shelter of Lord Kṛṣṇa) is the most important, and the other twenty-seven qualities automatically appear in one who has become a pure devotee of the Lord. As stated in Śrīmad-Bhāgavatam (5.18.12) , yasyāsti bhaktir bhagavaty akiñcanā sarvair guṇais tatra samāsate surāḥ. The twenty-eight saintly qualities may be described as follows.