Adhyaya 371

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नरकनिरूपणं नाम सप्तत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथैकसप्तत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः यमनियमाः अग्निर् उवाच संसारतापमुक्त्यर्थं वक्ष्याम्य् अष्टाङ्गयोगकं ब्रह्मप्रकाशकं ज्ञानं योगस्तत्रैकचित्तता

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ “ನರಕನಿರೂಪಣ” ಎಂಬ ಮೂರುನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಮೂರುನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ “ಯಮ-ನಿಯಮಗಳು” ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ಸಂಸಾರತಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಕಾಶಕ ಜ್ಞಾನರೂಪವಾದ ಅಷ್ಟಾಂಗಯೋಗವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಯೋಗವೆಂದರೆ ಚಿತ್ತದ ಏಕಾಗ್ರತೆ.

Verse 2

चित्तवृत्तिर्निरोधश् च जीवब्रह्मात्मनोः परः अहिंसा सत्यमस्तेयं ब्रह्मचर्यापरिग्रहौ

ಚಿತ್ತವೃತ್ತಿಗಳ ನಿರೋಧವೇ ಜೀವ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ/ಆತ್ಮನ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧನ. (ಮೂಲ ವ್ರತಗಳು:) ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯ, ಅಸ್ತೇಯ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಅಪರಿಗ್ರಹ.

Verse 3

यमाः पञ्च स्मृता नियमाद्भुक्तिमुक्तिदाः शौचं सन्तोषतपसी स्वाध्यायेश्वरपूजने

ಯಮಗಳು ಐದು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಭೋಗವೂ ಮುಕ್ತಿಯೂ ನೀಡುವ ಸಾಧನೆಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ—ಶೌಚ, ಸಂತೋಷ, ತಪಸ್ಸು, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ, ಈಶ್ವರಪೂಜೆ.

Verse 4

भूतापीडा ह्य् अहिंसा स्यादहिंसा धर्म उत्तमः यथा गजपदे ऽन्यानि पदानि पथगामिनां

ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಪೀಡೆ ಕೊಡದಿರುವುದೇ ಅಹಿಂಸೆ; ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಧರ್ಮ—ಹೇಗಂದರೆ, ಆನೆಯ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಯಲ್ಲಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಇತರ ಜೀವಿಗಳ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳು ಒಳಗೊಂಡಿರುವಂತೆ.

Verse 5

एवं सर्वमहिंसायां धर्मार्थमभिधीयते उद्वेगजननं हिंसा सन्तापकरणन्तथा

ಹೀಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಹಿಂಸೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಿಂಸೆ ಎಂದರೆ ಉದ್ವೇಗ (ಭಯ-ವ್ಯಾಕುಲತೆ) ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಸಂತಾಪ (ದುಃಖ) ಉಂಟುಮಾಡುವುದು.

Verse 6

रुक्कृतिः शोनितकृतिः पैशुन्यकरणन्तथा ब्रह्मप्रकाशनं ज्ञानमिति ञ यथा नागपदे ऽन्यानीति क पदगामिनामिति ख , ज च हितस्यातिनिषेधश् च मर्मोद्घाटनमेव च

ನೋವುಂಟುಮಾಡುವುದು, ರಕ್ತಪಾತ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಪರನಿಂದೆ/ಚಾಡಿ ಮಾಡುವುದು; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಬಂಧಿತ ಗುಹ್ಯಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವುದು—ಇವು ನಿಂದ್ಯಕರ್ಮಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಮತ್ತೂ ಇತರರನ್ನು ಕುಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರ ದೋಷ; ಹಿತಕರವಾದದ್ದಕ್ಕೂ ಅತಿನಿಷೇಧ, ಹಾಗೂ ಪರರ ಮರ್ಮ/ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವುದೂ ಸೇರಿದೆ.

Verse 7

सुखापह्नुतिः संरोधो बधो दशविथा च सा यद्भूतहितमत्यन्तं वचः सत्यस्य लक्षणं

‘ಸತ್ಯವಚನ’ ಹತ್ತು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—(ಅದರೊಳಗೆ) ಇತರರ ಸುಖವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುವುದು, ನಿಯಂತ್ರಣ/ಅವರೋಧ ಮತ್ತು ನಿಷೇಧವೂ ಸೇರಿವೆ. ಭೂತಗಳೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಹಿತಕರವಾದ ವಚನವೇ ಸತ್ಯದ ಲಕ್ಷಣ.

Verse 8

सत्यं ब्रूयात्प्रियं ब्रूयान्न ब्रूयात्सत्यमप्रियं प्रियञ्च नानृतं ब्रूयादेष धर्मः सनातनः

ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು, ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನೂ ಹೇಳಬೇಕು. ಅಪ್ರಿಯವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಿಯವಾದ ಅಸತ್ಯವನ್ನೂ ಹೇಳಬಾರದು—ಇದೇ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ.

Verse 9

मैथुनस्य परित्यागो ब्रह्मचर्यन्तदष्टधा स्मरणं कीर्तनं केलिः प्रेक्ष्यणं गुह्यभाषणं

ಮೈಥುನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದೇ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ; ಅದು ಅಷ್ಟವಿಧವೆಂದೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಕಾಮಸ್ಮರಣೆ, ಕಾಮಕಥೆ/ಕೀರ್ತನೆ, ಕೇಲಿ/ರತಿಕ್ರೀಡೆ, ಕಾಮದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದು, ಮತ್ತು ಗುಹ್ಯ/ಅಶ್ಲೀಲ ಸಂಭಾಷಣೆ (ಇತ್ಯಾದಿ).

Verse 10

सङ्कल्पो ऽध्यवसायश् च क्रियानिर्वृत्तिरेव च एतन्मैथुनमष्टाङ्गं प्रवदन्ति मनीषिणः

ಸಂಕಲ್ಪ, ಅಧ್ಯವಸಾಯ (ದೃಢನಿಶ್ಚಯ), ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯಾನಿರ್ವೃತ್ತಿ (ಕ್ರಿಯೆಯ ಪೂರ್ಣತೆ)—ಇವನ್ನೇ ಅಷ್ಟಾಂಗ ಮೈಥುನವೆಂದು ಮನುಷ್ಯಜ್ಞರು/ಮುನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 11

ब्रह्मचर्यं क्रियामूलमन्यथा विफला क्रिया वसिष्ठश् चन्द्रमाः शुक्रो देवाचार्यः पितामहः

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವೇ ಸಮಸ್ತ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕರ್ಮಗಳ ಮೂಲ; ಅದು ಇಲ್ಲದೆ ಕ್ರಿಯೆ ಫಲರಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ—ಎಂದು ವಶಿಷ್ಠ, ಚಂದ್ರ, ಶುಕ್ರ, ದೇವಾಚಾರ್ಯ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹಾಗೂ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 12

तपोवृद्धा वयोवृद्धास्ते ऽपि स्त्रीभिर्विमोहिताः गौडी पैष्टी च माध्वी च विज्ञेयास्त्रिविधाः सुराः

ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧರಾದವರೂ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧರಾದವರೂ ಸಹ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಸುರಾ (ಮದ್ಯ) ಮೂರು ವಿಧ—ಗೌಡೀ, ಪೈಷ್ಟೀ, ಮಾಧ್ವೀ—ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 13

चतुर्थी स्त्री सुरा ज्ञेया ययेदं मोहितं जगत् माद्यति प्रमदां दृष्ट्वा सुरां पीत्वा तु माद्यति

ಚತುರ್ಥಿಯನ್ನು ‘ಸ್ತ್ರೀ’ ಹಾಗೂ ‘ಸುರಾ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಮೋಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಸುಂದರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಮದ್ಯಮತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸುರಾ ಕುಡಿದರೂ ಮದ್ಯಮತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

यस्माद्दृष्टमदा नारी तस्मात्तान्नावलोकयेत् यद्वा तद्वापरद्रव्यमपहृत्य बलान्नरः

ನೋಟ ಬಿದ್ದಾಗ ಸ್ತ್ರೀ ಗರ್ವ/ಕಾಮದಿಂದ ಮದೋನ್ಮತ್ತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಮನುಷ್ಯನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಇತರರ ಯಾವುದೇ ಆಸ್ತಿಯನ್ನೂ ಅಪಹರಿಸಬಾರದು।

Verse 15

अवश्यं याति तिर्यक्त्वं जग्ध्वा चैवाहुतं हविः कौपीनाच्छादनं वासः कन्थां शीतनिवारिणीं

ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ತಿಂದವನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ತಿರ್ಯಕ್-ಯೋನಿ (ಪಶುಜನ್ಮ) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ವಸ್ತ್ರ ಕೇವಲ ಕೌಪೀನವಾಗುತ್ತದೆ; ಚಳಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಚಿಂದಿಯಾದ ಕಂಥೆಯೇ ಆವರಣವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 16

पादुके चापि गृह्णीयात् कुर्यान्नान्यस्य संग्रहं देहस्थितिनिमित्तस्य वस्त्रादेः स्यात्परिग्रहः

ಅವನು ಪಾದುಕೆಯನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು; ಇದಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬಾರದು. ದೇಹಧಾರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ವಸ್ತ್ರಾದಿ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಷ್ಟೇ ಪರಿಗ್ರಹವಾಗಿರಲಿ.

Verse 17

शरीरं धर्मसंयुक्तं रक्षणीयं प्रयत्नतः शौचन्तु द्विविधं प्रोक्तं वाह्यमभ्यन्तरं तथा

ದೇಹವು ಧರ್ಮಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಶೌಚ (ಪವಿತ್ರತೆ) ಎರಡು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಭ್ಯಾಂತರ.

Verse 18

गृज्जलाभ्यां स्मृतं वाह्यं भावशुद्धेरथान्तरं उभयेन शुचिर्यस्तु स शुचिर्नेतरः शुचिः

ಬಾಹ್ಯ ಶೌಚವು ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆಂತರಿಕ ಶೌಚವು ಭಾವಶುದ್ಧಿಯಿಂದ. ಎರಡರಿಂದ ಶುದ್ಧನಾದವನೇ ನಿಜ ಶುದ್ಧ; ಇತರನು ಅಲ್ಲ.

Verse 19

यथा कथञ्चित्प्राप्त्या च सन्तोषस्तुष्टिरुच्यते मनसश्चेन्द्रियाणाञ्च ऐकाग्र्यं तप उच्यते

ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದ ದೊರಕಿದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿರುವುದೇ ಸಂತೋಷ (ತುಷ್ಟಿ) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಏಕಾಗ್ರತೆಯೇ ತಪಸ್ (ತಪಸ್ಸು) ಎಂದು ಉಚ್ಛರಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 20

तज्जयः सर्वधर्मेभ्यः स धर्मः पर उच्यते वाचिकं मन्त्रजप्यादि मानसं रागवर्जनं

ಅದನ್ನು (ಅಂತರಂಗ ಶತ್ರು—ರಾಗ/ಕಾಮ) ಜಯಿಸುವುದು ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಅದೇ ಪರಮಧರ್ಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ವಾಚಿಕ ಶಿಸ್ತು ಮಂತ್ರಜಪಾದಿ; ಮಾನಸ ಶಿಸ್ತು ರಾಗಾಸಕ್ತಿಯ ತ್ಯಾಗ.

Verse 21

शारीरं देवपूजादि सर्वदन्तु त्रिधा तपः प्रणवाद्यास्ततो वेदाः प्रणवे पर्यवस्थिताः

ತಪಸ್ಸು ತ್ರಿವಿಧ—ಶಾರೀರಿಕ, ದೇವಪೂಜೆ ಮೊದಲಾದವು, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ರೂಪಗಳೂ ಸರ್ವಥಾ. ವೇದಗಳು ಪ್ರಣವ (ಓಂ)ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ; ನಿಜವಾಗಿ ವೇದಗಳು ಪ್ರಣವದಲ್ಲೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 22

वाङ्मयः प्रणवः सर्वं तस्मात्प्रणवमभ्यसेत् अकारश् च तथोकारो मकारश्चार्धमात्रया

ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಸಮಸ್ತ ಉಚ್ಚರಿತ ವಾಣಿಯ ಸಾರ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಣವದ ಜಪ-ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದು ಅ, ಉ, ಮ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮತ್ತು ಅರ್ಧಮಾತ್ರೆ (ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅನುನಾದ) ಸಹಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 23

तिस्रो मात्रास्त्रयो वेदाः लोका भूरादयो गुणाः जाग्रत्स्वप्नः सुषुप्तिश् च ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

ಮೂರು ಮಾತ್ರೆಗಳು, ಮೂರು ವೇದಗಳು, ಭೂಃ ಮೊದಲಾದ ಲೋಕಗಳು; ಮೂರು ಗುಣಗಳು; ಜಾಗೃತ್, ಸ್ವಪ್ನ, ಸುಷುಪ್ತಿ ಸ್ಥಿತಿಗಳು; ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರ ಎಂಬ ತ್ರಯವೂ ಇದೆ.

Verse 24

प्रद्युम्नः श्रीर्वासुदेवः सर्वमोङ्गारकः क्रमात् अमात्रो नष्टमात्रश् च द्वैतस्यापगमः शिवः

ಅವನೇ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ; ಅವನೇ ಶ್ರೀ (ಐಶ್ವರ್ಯ-ಮಂಗಳ); ಅವನೇ ವಾಸುದೇವ. ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅವನೇ ಸರ್ವವ്യാപಿ ‘ಓಂ’-ತತ್ತ್ವ. ಅವನು ಅಮಾತ್ರ (ಮಾಪನ-ಸೀಮೆಯಿಲ್ಲದವನು), ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಮಾತ್ರೆಗಳು ಲಯವಾಗುವವನು; ಅವನು ದ್ವೈತದ ಅಪಗಮ—ಅವನೇ ಶಿವ, ಮಂಗಳಕರನು.

Verse 25

ओङ्कारो विदितो येन स मुनिर्नेतरो मुनिः चतुर्थी मात्रा गान्धारी प्रयुक्ता मूर्ध्निलक्ष्यते

ಓಂಕಾರ (ಓಂ)ವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿದವನೇ ಮುನಿ; ಇತರನು (ನಿಜಾರ್ಥದಲ್ಲಿ) ಮುನಿ ಅಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕನೇ ಮಾತ್ರೆ ‘ಗಾಂಧಾರಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು; ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದಾಗ ಶಿರೋಭಾಗದ (ಮೂರ್ಧ) ಲಕ್ಷಣದಿಂದ ಗುರುತಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 26

तत्तुरीयं परं ब्रह्म ज्योतिर्दीपो घटे यथा तथा हृत्पद्मनिलयं ध्यायेन्नित्यं जपेन्नरः

ಆ ‘ತುರೀಯ’ವೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ—ಘಟದೊಳಗಿನ ದೀಪಜ್ಯೋತಿಯಂತೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಹೃದಯಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಿರಂತರ ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 27

प्रणवो धनुः शरो ह्य् आत्मा ब्रह्म तल्लक्ष्यमुच्यते अप्रमत्तेन वेद्धव्यं शरवत्तन्मयो भवेत्

ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಧನುಸ್ಸು, ಆತ್ಮವೇ ಬಾಣ, ಬ್ರಹ್ಮವೇ ಅದರ ಲಕ್ಷ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಪ్రమತ್ತತೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಭೇದಿಸಬೇಕು; ಆಗ ಬಾಣದಂತೆ ಅವನು ಆ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಸ್ವರೂಪನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 28

एतेदेकाक्षरं ब्रह्म एतदेकाक्षरं परं देतदेकाक्षरं ज्ञात्वा यो यदिच्छति तस्य तत्

ಇದೇ ಏಕಾಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮ; ಇದೇ ಪರಮ ಏಕಾಕ್ಷರ. ಈ ಏಕಾಕ್ಷರವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಏನು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ, ಅದು ಅವನಿಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 29

छन्दो ऽस्य देवी गायत्री अन्तर्यामी ऋषिः स्मृतः देवता परमात्मास्य नियोगो भुक्तिमुक्तये

ಈ (ಮಂತ್ರ)ದ ಛಂದಸ್ಸು ದೇವೀ ಗಾಯತ್ರೀ; ಋಷಿಯಾಗಿ ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಇದರ ದೇವತೆ ಪರಮಾತ್ಮ; ಇದರ ವಿನಿಯೋಗ ಭುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ.

Verse 30

भूरग्न्यात्मने हृदयं भुवः प्राजापत्यात्मने शिरः स्वःसूर्यात्मने च शिखा कवचमुच्यते

‘ಭೂಃ’—ಅಗ್ನ್ಯಾತ್ಮ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ—ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿತ; ‘ಭುವಃ’—ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯಾತ್ಮ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ—ಶಿರಸ್ಸಿಗೆ; ಮತ್ತು ‘ಸ್ವಃ’—ಸೂರ್ಯಾತ್ಮ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ—ಶಿಖೆಗೆ. ಇದನ್ನೇ ಕವಚವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 31

ओंभूर्भुवः स्वःकवचं सत्यात्मने ततो ऽस्त्रकं विन्यस्य पूजयेद्विष्णुं जपेद्वै भुक्तिमुक्तये

‘ಓಂ ಭೂರ್ಭುವಃ ಸ್ವಃ’ ಎಂಬ ಕವಚಮಂತ್ರವನ್ನು ಸತ್ಯಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗಾಗಿ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಂತರ ಅಸ್ತ್ರ-ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಭೋಗ-ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 32

जुहुयाच्च तिलाज्यादि सर्वं सम्पद्यते नरे यस्तु द्वादशसाहस्रं जपमन्वहमाचरेत्

ಎಳ್ಳು, ತುಪ್ಪ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರತಿದಿನ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಜಪವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 33

तस्य द्वादशभिर्मासैः परं ब्रह्म प्रकाशते अनिमादि कोटिजप्याल्लक्षात्सारस्वतादिकं

ಆ ಸಾಧಕನಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಅನಿಮಾದಿ ಸಿದ್ಧಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೋಟಿ ಜಪಫಲದಿಂದಲೂ, ಸರಸ್ವತೀಮಂತ್ರಾದಿಗಳ ಲಕ್ಷ ಜಪಫಲದಿಂದಲೂ (ಇದು) ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ।

Verse 34

वैदिकस्तान्त्रिको मिश्रो विष्णार्वै त्रिविधो मखः त्रयानामीप्सितेनैकविधिना हरिमर्चयेत्

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಖ (ಯಜ್ಞ) ಮೂರು ವಿಧ—ವೈದಿಕ, ತಾಂತ್ರಿಕ, ಮಿಶ್ರ. ಈ ಮೂರರಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟವಾದ (ಯೋಗ್ಯವಾದ) ಒಂದೇ ವಿಧಾನದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 35

प्रणम्य दण्डवद्भूमौ नमस्कारेण यो ऽर्चयेत् स याङ्गतिमवाप्नोति न तां क्रतुशतैर् अपि

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತ್ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ನಮಸ್ಕಾರರೂಪದಿಂದ ಅರ್ಚಿಸುವವನು, ನೂರು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ದೊರೆಯದ ಆ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 36

यस्य देवे परा भक्तिर्यथा देवे तथा गुरौ तस्यैते कथिता ह्य् अर्थाः प्रकाशन्ते महात्मनः

ಯಾರಿಗೆ ದೇವನಲ್ಲಿ ಪರಮ ಭಕ್ತಿ ಇರುವದೋ ಮತ್ತು ದೇವನಂತೆ ಗುರುದಲ್ಲಿಯೂ ಭಕ್ತಿ ಇರುವದೋ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಅರ್ಥಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ।