Adhyaya 370

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे शरीरावयवा नामो न सप्तत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथसप्रत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः नरकनिरूपणम् अग्निर् उवाच उक्तानि यममार्गाणि वक्ष्ये ऽथ मरणे नृणां ऊष्मा प्रकुपितः काये तीव्रवायुसमीरितः

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಶರೀರಾವಯವಗಳು’ ಎಂಬ ಮೂರುನೂರ ಅರವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಈಗ ಮೂರುನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ‘ನರಕನಿರೂಪಣ’ ಆರಂಭ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ಈಗ ನಾನು ಯಮಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯರ ಮರಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ದೇಹದ ಉಷ್ಣತೆ ಉಗ್ರ ವಾಯುಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ಒಳಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 2

शरीरमुपरुध्याथ कृत्स्नान्दोषान्रुणद्धि वै छिनत्ति प्राणस्थानानि पुनर्मर्माणि चैव हि

ದೇಹವು ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದಾಗ/ಸಂಕುಚಿತವಾದಾಗ ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಎಲ್ಲಾ ದೋಷಗಳನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೂ ಪ್ರಾಣಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳಿಗೂ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 3

शैत्यात् प्रकुपितो वायुश्छिद्रमन्विष्यते ततः द्वे नेत्रे द्वौ तथा कर्णौ द्वौ तु नासापुटौ तथा

ಶೀತದಿಂದ ಪ್ರಕುಪಿತವಾದ ವಾಯು ಆಗ ಒಂದು ರಂಧ್ರ/ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತದೆ. (ಮುಖ್ಯ ರಂಧ್ರಗಳು) ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಎರಡು ಕಿವಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಎರಡು ನಾಸಾಪುಟಗಳು।

Verse 4

ऊर्ध्वन्तु सप्त च्छिद्राणि अष्टमं वदनं तथा एतैः प्राणो विनिर्याति प्रायशः शुभकर्मणां

ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏಳು ರಂಧ್ರಗಳಿವೆ; ಬಾಯಿ ಎಂಟನೆಯದು. ಇವುಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಶುಭಕರ್ಮಿಗಳ ಪ್ರಾಣ ಹೊರಡುತ್ತದೆ।

Verse 5

अधः पायुरुपस्थञ्च अनेनाशुभकारिणां पिण्डं कृत्वा तुव्न्यसेदिति ञ मूर्धानं योगिनो भित्त्वा जीवो यात्यथ चेच्छया

ಕೆಳಗೆ—ಪಾಯು ಮತ್ತು ಉಪಸ್ಥ ಮಾರ್ಗದಿಂದ—ಜೀವನು ನಿರ್ಗಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇದೇ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಅಶುಭಕರ್ಮಿಗಳು ಕರ್ಮಮಲದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ ಪಿಂಡಸಮಾನವಾಗಿ ಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಯೋಗಿ ಶಿರೋಮಧ್ಯದ ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಜೀವನಿರ್ಗಮನವನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

अन्तकाले तु सम्प्राप्रे प्राणे ऽपानमुपस्थिते तमसा संवृते ज्ञाने संवृतेषु च मर्मसु

ಅಂತಕಾಲವು ಬಂದಾಗ—ಅಪಾನವು ಪ್ರಾಣದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು (ಅದರೊಂದಿಗೆ) ಸಂಯೋಗಗೊಳ್ಳುವಾಗ—ಜ್ಞಾನವು ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗುವಾಗ ಮತ್ತು ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳೂ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ,

Verse 7

स जिवो नाभ्यधिष्टानश्चाल्यते मातरिश्वना बाध्यमाणश्चानयते अष्टाङ्गाः प्राणवृत्तिकाः

ನಾಭಿ-ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಅಧಿಷ್ಠಾನವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ಆ ಜೀವನು ಮಾತರಿಶ್ವನ್ (ಪ್ರಾಣವಾಯು) ಮೂಲಕ ಚಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಅವನು ಬಾಧಿತನಾದಾಗ ಪ್ರಾಣದ ಅಷ್ಟಾಂಗ ವೃತ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

च्यवन्तं जायमानं वा प्रविशन्तञ्च योनिषु प्रपश्यन्ति च तं सिद्धा देवा दिव्येन चक्षुपा

ಅವನು ದೇಹದಿಂದ ಚ್ಯುತವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಜನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅಥವಾ ಪುನರ್ಜನ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ—ಸಿದ್ಧರೂ ದೇವರೂ ದಿವ್ಯಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

गृह्णाति तत्क्षणाद्योगे शरीरञ्चातिवाहिकम् आकाशवायुतेजांसि विग्रहादूर्ध्वगामिनः

ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವನು ‘ಅತಿವಾಹಿಕ’ (ಸಂಕ್ರಮಣ/ಸೂಕ್ಷ್ಮ) ಶರೀರವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ದೇಹದಿಂದ ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ತೇಜಸ್ಸು ಎಂಬ ತತ್ತ್ವಗಳು ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಗಮಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 10

जलं मही च पञ्चत्वमापन्नः पुरुषः स्मृतः आतिवाहिकदेहन्तु यमदूता नयन्ति तं

ಸ್ಥೂಲದೇಹವು ಜಲ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ ಪಂಚತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಪುರುಷನು ಪಂಚತ್ವಾಪನ್ನನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಯಮದೂತರು ಅವನನ್ನು ಆತಿವಾಹಿಕ (ಸೂಕ್ಷ್ಮ-ವಾಹಕ) ದೇಹದಲ್ಲಿಯೇ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 11

याम्यं मार्गं महाघोरं षडशीतिसहस्रकम् अन्नोदकं नीयमानो बान्धवैर् दत्तमश्नुते

ಯಮಮಾರ್ಗವು ಮಹಾಘೋರವಾಗಿದ್ದು ಎಂಭತ್ತಾರು ಸಾವಿರ (ಯೋಜನ) ವಿಸ್ತಾರ ಹೊಂದಿದೆ; ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಡುವಾಗ ಅವನು ಬಂಧುಗಳು ನೀಡಿದ ಅನ್ನಜಲವನ್ನು ಭುಂಜಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

यमं दृष्ट्वा यमोक्तेन चित्रगुप्तेन चेरितान् प्राप्नोति नरकान्रौद्रान्धर्मी शुभपथैर् दिवम्

ಯಮನನ್ನು ಕಂಡು, ಯಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವವನು ಭಯಾನಕ ನರಕಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಧರ್ಮಿಷ್ಠನು ಶುಭ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 13

भुज्यन्ते पापिभिर्वक्ष्ये नरकांस्ताश् च यातनाः अष्टाविंशतिरेवाधःक्षितेर्नरककोटयः

ಈ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಪಾಪಿಗಳು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆ ನರಕಗಳನ್ನೂ ಆ ಶಿಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ ನಾನು ವಿವರಿಸುವೆನು. ಭೂಮಿಯ ಕೆಳಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಕೋಟಿ ನರಕಲೋಕಗಳಿವೆ।

Verse 14

सप्तमस्य तलस्यान्ते घोरे तमसि संस्थिताः घोराख्या प्रथमाकोटिः सुघोरा तदधःस्थिता

ಏಳನೆಯ ತಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಘೋರ ತಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ‘ಘೋರಾ’ ಎಂಬ ಮೊದಲನೆಯ ಕೋಟಿಯು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ; ಅದರ ಕೆಳಗೆ ‘ಸುಘೋರಾ’ ಎಂಬ (ಕೋಟಿ) ಇದೆ।

Verse 15

अतिघोरा महाघोरा घोररूपा च पञ्चमी षष्ठी तरलताराख्या सप्तमी च भयानका

ಪಂಚಮಿ ತಿಥಿದೇವಿ ಅತಿಘೋರಾ, ಮಹಾಘೋರಾ ಹಾಗೂ ಘೋರರೂಪಾ; ಷಷ್ಠಿ ‘ತರಲತಾರಾ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ; ಸಪ್ತಮಿ ‘ಭಯಾನಕಾ’ (ಭಯಂಕರಿ).

Verse 16

भयोत्कटा कालरात्री महाचण्डा च चण्डया कोलाहला प्रचण्डाख्या पद्मा नरकनायिका

ಅವಳು ಭಯೋತ್ಕಟಾ, ಕಾಲರಾತ್ರಿ, ಮಹಾಚಂಡಾ ಮತ್ತು ಚಂಡಯಾ; ಕೋಲಾಹಲಾ—ಪ್ರಚಂಡಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಹಾಗೆಯೇ ಪದ್ಮಾ ಮತ್ತು ನರಕನಾಯಿಕಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 17

पद्मावती भीषणा च भीमा चैव करालिका विकराला महावज्रा त्रिकोणा पञ्चकोणिका

(ಅವಳ ನಾಮಗಳು) ಪದ್ಮಾವತೀ, ಭೀಷಣಾ (ಭಯಂಕರಿ), ಭೀಮಾ (ಪ್ರಬಲ), ಕರಾಲಿಕಾ (ವಿಕಟಮುಖಿ), ವಿಕರಾಲಾ (ಅತಿಭಯಂಕರಿ), ಮಹಾವಜ್ರಾ (ಮಹಾವಜ್ರಧಾರಿಣಿ), ತ್ರಿಕೋಣಾ ಮತ್ತು ಪಂಚಕೋಣಿಕಾ.

Verse 18

सदीर्घा वर्तुला सप्तभूमा चैव सुभूमिका दीप्तमायाष्टाविंशतयः कोटयः पापिदुःखदाः

ಸದೀರ್ಘಾ, ವರ್ತುಲಾ, ಸಪ್ತಭೂಮಾ, ಸುಭೂಮಿಕಾ, ದೀಪ್ತಮಾಯಾ—ಈ ನರಕಲೋಕಗಳು ಒಟ್ಟು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಕೋಟಿ; ಪಾಪಿಗಳಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ನೀಡುವವು.

Verse 19

अष्टाविंशतिकोटीनां पञ्च पञ्च च नायकाः रौरवाद्याः शतञ्चैकं चत्वारिंशच्चतुष्टयं

ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಕೋಟಿ (ನರಕ ವಿಭಾಗಗಳಿಗೆ) ನಾಯಕರು ಐದು ಐದು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಇದ್ದಾರೆ. ರೌರವ ಮೊದಲಾದ ನರಕಗಳು ನೂರೊಂದು; ಜೊತೆಗೆ ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕಿನ ಒಂದು ಸಮೂಹವೂ ಇದೆ.

Verse 20

तामिश्रमन्धतामिश्रं महारौरवरौरवौ असिपत्रं वनञ्चैव लोहभारं तथैव च

ತಾಮಿಶ್ರ, ಅಂಧತಾಮಿಶ್ರ, ಮಹಾರೌರವ ಮತ್ತು ರೌರವ, ಅಸಿಪತ್ರ, ಅಸಿಪತ್ರ-ವನ, ಹಾಗೆಯೇ ಲೋಹಭಾರ—ಇವು ನರಕಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 21

नरकं कालसूत्रञ्च महानरकमेव व सञ्जीवनं महावीचि तपनं सम्प्रतापनं

“(ಇವು ನರಕಗಳು:) ನರಕ, ಕಾಲಸೂತ್ರ, ಮಹಾನರಕ, ಸಂಜೀವನ, ಮಹಾವೀಚಿ, ತಪನ, ಸಂಪೃತಾಪನ।”

Verse 22

सङ्घातञ्च सकाकोलं कुद्मलं पूतिमृत्तिकं लोहशङ्कुमृजीषञ्च प्रधानं शाल्मलीं नदीम्

ಮತ್ತೂ ಸಂಘಾತ, ಸಕಾಕೋಲ, ಕುದ್ಮಲ, ಪೂತಿಮೃತ್ತಿಕಾ (ದುರ್ವಾಸನೆಯ ಮಣ್ಣು), ಕಬ್ಬಿಣದ ಶಂಕು ಮತ್ತು ಮೃಜೀಷ—ಇವು ಪ್ರಧಾನ; ಜೊತೆಗೆ ಶಾಲ್ಮಲೀ ಹಾಗೂ ನದಿ-ಯಾತನೆಗಳೂ ಇವೆ।

Verse 23

नरकान्विद्धि कोटीशनागन्वै घोरदर्शनान् पात्यन्ते पापकर्माण एकैकस्मिन्बहुष्वपि

ನರಕಗಳು ಕೋಟ್ಯಂತರವೆಂದು, ಅವು ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅತಿಭೀಕರವೆಂದು ತಿಳಿ; ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ—ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ಒಂದೊಂದರಲ್ಲಿ, ಕೆಲವರು ಅನೇಕದಲ್ಲಿಯೂ।

Verse 24

मार्जारोलूकगोमायुगृघ्रादिवदनाश् च ते तैलद्रोण्यां नरं क्षिप्त्वा ज्वालयन्ति हुताशनं

ಮತ್ತು ಅವರು—ಬೆಕ್ಕು, ಗೂಬೆ, ನರಿಯು, ಗಿಡುಗ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಮುಖವಿರುವ ಯಾತನಾದಾತರು—ಮಾನವನನ್ನು ಎಣ್ಣೆಯ ತೊಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಸೆದು, ನಂತರ ಭಕ್ಷಕ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 25

अम्बरीषेषु चैवान्यांस्ताम्रपात्रेषु चापरान् अयःपात्रेषु चैवान्यान् बहुवह्निकणेषु च

ಕೆಲವು (ಅರ್ಪಣೆಗಳು) ಅಂಬರೀಷ (ಅಡುಗೆ ಪಾತ್ರ)ಗಳಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಡಬೇಕು; ಕೆಲವು ತಾಮ್ರಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ಕಬ್ಬಿಣದ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೆಲವು ಬಹು ಅಗ್ನಿಕಣ-ಚಿಹ್ನಿತ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಡಬೇಕು।

Verse 26

शूलाग्रारोपिताश्चान्ये छिद्यन्ते नरके ऽपरे ताड्यन्ते च कशाभिस्तु भोज्यन्ते चाप्ययोगुडान्

ಕೆಲವರು ಶೂಲದ ಅಗ್ರದಲ್ಲಿ ತೂಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನವರು ನರಕದಲ್ಲಿ ತುಂಡರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರನ್ನು ಚಾಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರನ್ನು ಕಬ್ಬಿಣದ ಗುಂಡುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಬಲವಂತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 27

यमदूतैर् नराः पांशून्विष्ठारक्तकफादिकान् तप्तं मद्यं पाययन्ति पाटयन्ति पुनर्नरान्

ಯಮದೂತರು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಧೂಳು, ಮಲ, ರಕ್ತ, ಕಫ ಮೊದಲಾದವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತವಾದ ಬಿಸಿ ಮದ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವರನ್ನು ಚೀರಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 28

यन्त्रेषु पीडयन्ति स्म भक्ष्यन्ते वायसादिभिः तैलेनोष्णेन सिच्यन्ते छिद्यन्ते नैकघा शिरः

ಅವರನ್ನು ಯಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒತ್ತಿ ಪೀಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕಾಗೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳು ಅವರನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ. ಬಿಸಿ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ನೆನೆಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 29

हा तातेति क्रन्दमानाः स्वकन्निदन्ति कर्म ते महापातकजान्घोरान्नरकान्प्राप्य गर्हितान्

“ಹಾ ತಂದೆ!” ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಯಂಕರ, ಗರ್ಹಿತ ನರಕಗಳನ್ನು ಸೇರಿ ಅವರು ವಿಲಪಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 30

कर्मक्षयात्प्रजायन्ते महापातकिनस्त्विह मृगश्वशूकरोष्ट्राणां ब्रह्महा योनिमृच्छति

ಕರ್ಮಕ್ಷಯವಾಗಿ ಪಾಪಫಲ ಪರಿಪಕ್ವವಾದಾಗ ಮಹಾಪಾತಕಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕನು ಮೃಗ, ಅಶ್ವ, ಶೂಕರ, ಉಷ್ಟ್ರ ಯೋನಿಗಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 31

खरपुक्कशम्लेच्छानां मद्यपः स्वर्णहार्यपि कृमिकीटपतङ्गत्वं गुरुगस्तृणगुल्मतां

ಸುರಾಪಾನಿ ಖರ, ಪುಕ್ಕಶ, ಮ್ಲೇಚ್ಛ ಜನರಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವರ್ಣಹಾರಿಯೂ ಕೃಮಿ, ಕೀಟ, ಪತಂಗ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಗುರುತಲ್ಪಗನು ತೃಣ ಮತ್ತು ಗುಲ್ಮದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

ब्रह्महा क्षयरोगी स्यात् सुरापः श्यावदन्तकः स्वर्णहारी तु कुनखी दुश् चर्मा गुरुतल्पगः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕನು ಕ್ಷಯರೋಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸುರಾಪಾನಿ ಶ್ಯಾವದಂತಕನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವರ್ಣಹಾರಿ ಕುನಖಿ (ನಖರೋಗಿ) ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಗುರುತಲ್ಪಗನು ದುಶ್ಚರ್ಮನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

यो येन संस्पृशत्येषां स तल्लिङ्गो ऽभिजायते अन्नहर्ता मायावी स्यान्मूको वागपहारकः

ಇವರ ವಿರುದ್ಧ ಯಾರು ಯಾವ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಲಿಂಗ/ಲಕ್ಷಣದೊಂದಿಗೆ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅನ್ನಹರ್ತನು ಮಾಯಾವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ವಾಗಪಹಾರಕನು ಮೂಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

धान्यं हृत्वातिरिक्ताङ्गः पिशुनः पूतिनासिकः तैलहृत्तैलपायी स्यात् पूतिवक्त्रस्तु सूचकः

ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಕದ್ದವನು ಅತಿರಿಕ್ತ ಅಂಗವಿರುವ (ವಿಕೃತ) ದೇಹದಿಂದ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪಿಶುನನಿಗೆ ದುರ್ವಾಸನೆಯ ಮೂಗು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ತೈಲಹರ್ತನು ತೈಲಪಾಯಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸೂಚಕನು ದುರ್ವಾಸನೆಯ ಬಾಯಿಯವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 35

परस्य योषितं हृत्वा ब्रह्मस्वमपहृत्य च अरण्ये निर्जने देशे जायते ब्रह्मराक्षसः

ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವತ್ತನ್ನೂ ಕದ್ದವನು, ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನಾಗಿ ಜನ್ಮ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 36

रत्नहारी हीनजातिर्गन्धान् छुछुन्दरी शुभान् पत्रं शाकं शिखी हृत्वा मुखरो धान्यहारकः

ರತ್ನ ಕದ್ದವನು ಹೀನಜನ್ಮ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಕದ್ದವನು ‘ಛುಛುಂದರೀ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಶುಭ ಅರ್ಪಣವಾದ ಎಲೆ-ಸೊಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕದ್ದವನು ‘ಶಿಖೀ’; ಧಾನ್ಯ ಕದ್ದವನು ‘ಮುಖರ’ ಕಳ್ಳನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 37

अजः पशुंपयः काको यानमुष्ट्रः फलं कपिः मधु दंशः फलं गृध्रो गृहकाक उपस्करं

‘ಅಜ’ ಎಂದರೆ ಮೇಕೆ; ‘ಪಶುಂಪಯಃ’ ಎಂದರೆ ಪಶುಗಳ ಹಾಲು; ‘ಕಾಕ’ ಎಂದರೆ ಕಾಗೆ; ‘ಯಾನ-ಉಷ್ಟ್ರ’ ಎಂದರೆ ವಾಹನವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಒಂಟೆ; ‘ಕಪಿ’ ಎಂದರೆ ಕೋತಿ ಹಾಗೂ ಹಣ್ಣು; ‘ದಂಶ’ ಎಂದರೆ ಜೇನು ಮಾಡುವ ಭ್ರಮರ; ‘ಗೃಧ್ರ’ ಎಂದರೆ ಗಿಡುಗ ಹಾಗೂ ಹಣ್ಣು; ‘ಗೃಹಕಾಕ’ ಎಂದರೆ ಮನೆಯ ಕಾಗೆ; ‘ಉಪಸ್ಕರ’ ಎಂದರೆ ಗೃಹೋಪಕರಣಗಳು.

Verse 38

शिवत्री वस्त्रं सारसञ्च झल्ली लवणहारकः उक्त आध्यात्मिकस्तापः शस्त्राद्यैर् आधिभौतिकः

‘ಶಿವತ್ರೀ’, ವಸ್ತ್ರ, ‘ಸಾರಸ’, ‘ಝಲ್ಲೀ’, ‘ಲವಣಹಾರಕ’—ಇವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ತಾಪಕ್ಕೆ (ಉಪಾಯ/ಲಕ್ಷಣ) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಶಸ್ತ್ರಾದಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ತಾಪ ‘ಆಧಿಭೌತಿಕ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 39

ग्रहाग्निदेवपीडाद्यैर् आधिकैविक ईरितः यानं वस्त+इति ख त्रिथा तापं हि संसारं ज्ञानयोगाद्विनाशयेत् कृच्छ्रैर् व्रतैश् च दानाद्यैर् विष्णुपूजादिभिर्नरः

ಗ್ರಹ, ಅಗ್ನಿ, ದೇವಪೀಡೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ‘ಆಧಿದೈವಿಕ’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮನುಷ್ಯನು ಸಂಸಾರದ ತ್ರಿವಿಧ ತಾಪವನ್ನು ಜ್ಞಾನಯೋಗದಿಂದ ನಾಶಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಚ್ಛ್ರ-ವ್ರತದಂತಹ ಕಠಿಣ ವ್ರತಗಳು, ದಾನಾದಿ ಕರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಪೂಜೆ ಮೊದಲಾದ ಭಕ್ತಿವಿಧಿಗಳಿಂದಲೂ ಅದನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಬೇಕು.