Adhyaya 312

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरिताविद्या नामैकादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ द्वादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः नानामन्त्राः अग्निर् उवाच ॐ विनायकार्चनं वक्ष्ये यजेदाधारशक्तिकम् धर्माद्यष्टककन्दञ्च नालं पद्मञ्च कर्णिकाम्

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ತ್ವರಿತಾವಿದ್ಯಾ’ ಎಂಬ 311ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ 312ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ‘ನಾನಾಮಂತ್ರಗಳು’ ಆರಂಭ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—“ಓಂ, ವಿನಾಯಕಾರ್ಚನೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಆಧಾರಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಧರ್ಮಾದಿ ಅಷ್ಟಕವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಕಂದ, ನಾಳ, ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ಕರ್ಣಿಕೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.”

Verse 2

तारहेम्ना चेति ख केशरं त्रिगुनं पद्मं तीव्रञ्च ज्वलिनीं यजेत् नन्दाञ्च सुयशाञ्चोग्रां तेजोवतीं विन्ध्यवासिनीं

‘ತಾರ’ ಮತ್ತು ‘ಹೇಮ’—ಈ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ—ಮಂತ್ರೋಚ್ಚಾರ ಮಾಡಿ ಕೇಸರ ಹಾಗೂ ತ್ರಿಗುಣ ಪದ್ಮಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ತೀವ್ರಾ ಮತ್ತು ಜ್ವಲಿನೀ ದೇವಿಯರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ನಂದಾ, ಸುಯಶಾ, ಉಗ್ರಾ, ತೇಜೋವತೀ ಮತ್ತು ವಿಂಧ್ಯವಾಸಿನೀ ದೇವಿಯರನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

Verse 3

गणमूर्तिं गणपत्तिं हृदयं स्याद्गणं जयः एकदन्तोत्कटशिरःशिखायाचलकर्णिने

‘ಗಣಮೂರ್ತಿ’ಯನ್ನು ಹೃದಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಿನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು; ‘ಗಣಪತಿ’ಯನ್ನು ಗಣಗಳ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ‘ಗಣಂ ಜಯಃ’ ಎಂಬುದು ಜಯಮಂತ್ರ. ಏಕದಂತ, ಉತ್ಕಟಶಿರ, ಶಿಖಾಯುಕ್ತ ಮತ್ತು ಅಚಲಕರ್ಣಿಯಾದ ವಿನಾಯಕನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

Verse 4

गजवक्त्राय कवचं हूं फडन्तं तथाष्टकं महोदरो दण्डहस्तः पूर्वादौ मध्यतो यजेत्

ಗಜವಕ್ತ್ರ (ಗಣೇಶ)ನಿಗೆ ‘ಹೂಂ ಫಟ್’ ಅಂತ್ಯವಿರುವ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಕವಚ-ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಷ್ಟಕವನ್ನೂ ಆವಾಹಿಸಬೇಕು. ಮಹೋದರ ಮತ್ತು ದಂಡಹಸ್ತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಮೊದಲು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ನಂತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 5

जयो गणाधिपो गणनायको ऽथ गणेश्वरः वक्रतुण्ड एकदन्तोत्कटलम्बोदरो गज

ಜಯವಾಗಲಿ! ಅವರು ಗಣಾಧಿಪ, ಗಣನಾಯಕ ಮತ್ತು ಗಣೇಶ್ವರ; ವಕ್ರತುಂಡ, ಏಕದಂತ, ಉತ್ಕಟ ಲಂಬೋದರ ಹಾಗೂ ಗಜವದನ (ಆನೆಮುಖ) ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 6

वक्त्रो विकटाननो ऽथ हूं पूर्वो विघ्ननाशनः धूम्रवर्णो महेन्द्राद्यो वाह्ये विघ्नेशपूजनम्

‘ವಕ್ತ್ರ’, ‘ವಿಕಟಾನನ’, ನಂತರ ಬೀಜ ‘ಹೂಂ’; ‘ಪೂರ್ವ’, ‘ವಿಘ್ನನಾಶನ’; ‘ಧೂಮ್ರವರ್ಣ’; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಮಹೇಂದ್ರ’ ಮೊದಲಾದವು—ಇವು ವಿಘ್ನೇಶ (ಗಣೇಶ)ನ ಬಾಹ್ಯಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಆವಾಹನೀಯ ನಾಮರೂಪಗಳು.

Verse 7

त्रिपुरापूजनं वक्ष्ये असिताङ्गो रुरुस् तथा चण्डः क्रोधस्तथोन्मत्तः कपाली भीषणः क्रमात्

ಈಗ ನಾನು ತ್ರಿಪುರಾ-ಪೂಜನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಸಿತಾಂಗ, ರುರು, ಚಂಡ, ಕ್ರೋಧ, ಉನ್ಮತ್ತ, ಕಪಾಲೀ, ಭೀಷಣ—ಇವರ ಆವಾಹನ/ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 8

संहारो भैरवो ब्राह्मीर्मुख्या ह्रस्वास्तु भैरबाः ब्रह्माणीषण्मुखा दीर्घा अग्न्यादौ वटुकाः क्रमात्

‘ಸಂಹಾರ’ವೇ ಭೈರವ; ಬ್ರಾಹ್ಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವನೇ ಮುಖ್ಯ. ಭೈರವ ಮಂತ್ರಗಳು ಹ್ರಸ್ವ ಬೀಜರೂಪಗಳು. ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀ ‘ಷಣ್ಮುಖಾ’; ದೀರ್ಘ (ವಿಸ್ತೃತ) ರೂಪಗಳೂ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಟುಕಗಳನ್ನು ಗಣನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

समयपुत्रो वटुको योगिनीपुत्रकस् तथा सिद्धपुत्रश् च वटुकः कुलपुत्रश् चतुर्थकः

ವಟುಕನನ್ನು ‘ಸಮಯ-ಪುತ್ರ’ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಯೋಗಿನೀ-ಪುತ್ರಕ’ ಮತ್ತು ‘ಸಿದ್ಧ-ಪುತ್ರ’ ಎಂದೂ. ನಾಲ್ಕನೇ ಹೆಸರು ‘ಕುಲ-ಪುತ್ರ’.

Verse 10

हेतुकः क्षेत्रपालश् च त्रिपुरान्तो द्वितीयकः अग्निवेतालो ऽग्निजिह्वः कराली काललोचनः

‘ಹೇತುಕ’, ‘ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲ’ (ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದ ರಕ್ಷಕ), ‘ತ್ರಿಪುರಾಂತ’ (ತ್ರಿಪುರಾ ಸಂಹಾರಕ), ‘ದ್ವಿತೀಯಕ’ (ಎರಡನೇ/ಸಹಚರ), ‘ಅಗ್ನಿ-ವೇತಾಲ’ (ಅಗ್ನಿಮಯ ವೇತಾಲ), ‘ಅಗ್ನಿ-ಜಿಹ್ವ’ (ಅಗ್ನಿ-ಜಿಹ್ವ), ‘ಕರಾಳೀ’, ‘ಕಾಲಲೋಚನ’—ಇವು ನಾಮಗಳು.

Verse 11

एकपादश् च भीमाक्ष ऐं क्षें प्रेतस्तयासनं ऐं ह्रीं द्वौश् च त्रिपुरा पद्मासनसमास्थिता

‘ಏಕಪಾದ’ ಮತ್ತು ‘ಭೀಮಾಕ್ಷ’; ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳು ‘ಐಂ’ ‘ಕ್ಷೇಂ’—ಅವಳು ಪ್ರೇತವನ್ನು ಆಸನವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆಸೀನಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಐಂ’ ‘ಹ್ರೀಂ’—ಈ ಎರಡೂ ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ತ್ರಿಪುರೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 12

विभ्रत्यभयपुस्तञ्च वामे वरदमालिकाम् विवासिनीमिति ख त्रिपुरायजनमिति ख , छ , ज , ञ , ट च मूलेन हृदयादि स्याज्जालपूर्णञ्च कामकम्

ಅವಳನ್ನು ಅಭಯಮುದ್ರೆ ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳಾಗಿ, ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ವರದಮುದ್ರೆ ಮತ್ತು ಜಪಮಾಲೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತವಳಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು। ‘ಖ’ (ಮತ್ತು ಖ, ಛ, ಜ, ಞ, ಟ) ಅಕ್ಷರಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ‘ವಿವಾಸಿನೀ’ ಎಂದು, ಹಾಗೆಯೇ ‘ತ್ರಿಪುರಾಯಜನ’ ಎಂದು ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು। ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಹೃದಯಾದಿ ನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಮಂತ್ರಜಾಲ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದಾಗ ‘ಕಾಮಕಂ’ (ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿ) ಕರ್ಮ ಪೂರ್ಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 13

गोमध्ये नाम संलिख्य चाष्टपत्रे च मध्यतः श्मशानादिपटे श्मशानाङ्गारेण विलेखयेत्

ಎಂಟು ದಳಗಳ ಯಂತ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ (ವ್ಯಕ್ತಿಯ) ಹೆಸರನ್ನು ಬರದಿ, ಶ್ಮಶಾನಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಬಳಸುವ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಶ್ಮಶಾನದ ಅಂಗಾರ/ಭಸ್ಮದಿಂದ ಅದನ್ನು ಲಿಖಿಸಬೇಕು।

Verse 14

चिताङ्गारपिष्टकेन मूर्तिं ध्यात्वा तु तस्य च क्षिप्त्वोदरे नीलसूत्रैर् वेष्ट्य चोच्चाठनं भवेत्

ಚಿತೆಯ ಅಂಗಾರದ ಪಿಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿ/ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ನೀಲಿ ದಾರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿದರೆ ಉಚ್ಚಾಟನ (ದೂರಮಾಡುವ) ಕರ್ಮ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 15

ॐ नमो भगवति ज्वालामानिनि गृध्रगणपरिवृते स्वाहा युद्धेगच्छन् जपन्मन्त्रं पुमान् साक्षाज्जयी भवेत् ॐ श्रीं ह्रीं क्लीं श्रियै नमः उत्तरादौ च घृणिनी सूर्या पुज्या चतुर्दले

“ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತಿ ಜ್ವಾಲಾಮಾನಿನಿ ಗೃಧ್ರಗಣಪರಿವೃತೇ ಸ್ವಾಹಾ।” ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವ ಪುರುಷನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ। ಮುಂದಾಗಿ: “ಓಂ ಶ್ರೀಂ ಹ್ರೀಂ ಕ్లీಂ ಶ್ರಿಯೈ ನಮಃ।” ಹಾಗೆಯೇ ಉತ್ತರಾದಿ ದಳಗಳಲ್ಲಿ ಚತುರ್ಧಳ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ‘ಘೃಣಿನೀ’ ಮತ್ತು ‘ಸೂರ್ಯಾ’ರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 16

आदित्या प्रभावती च हेमाद्रिमधुराश्रयः ॐ ह्रीं गौर्यै नमः गौरीमन्त्रः सर्वकरः होमाद्ध्यानाज्जपार्चनात्

ಅವಳು ಆದಿತ್ಯಾ ಹಾಗೂ ಪ್ರಭಾವತೀ; ಹೇಮಾದ್ರಿಯ ಮಾಧುರ್ಯದ ಆಶ್ರಯ. ‘ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಗೌರ್ಯೈ ನಮಃ’—ಈ ಗೌರೀಮಂತ್ರವು ಸರ್ವಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿದಾಯಕ; ಹೋಮ, ಧ್ಯಾನ, ಜಪ, ಅರ್ಚನೆಯಿಂದ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 17

रक्ता चतुर्भुजा पाशवरदा दक्षिणे करे अङ्कुशाभययुक्तान्तां प्रार्थ्य सिद्धात्मना पुमान्

ರಕ್ತವರ್ಣದ, ಚತುರ್ಭುಜ ದೇವಿಯನ್ನು—ಪಾಶಧಾರಿಣಿ, ವರದಾಯಿನಿ, ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಅಂಕುಶ ಮತ್ತು ಅಭಯಮುದ್ರೆಯುಳ್ಳವಳನ್ನು—ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಸಿದ್ಧಚಿತ್ತನಾದ ಪುರುಷನು ಅವಳನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು.

Verse 18

जीवेद्वर्षशतं धीमान्न चौरारिभयं भवेत् क्रुद्धः प्रसादी भवति युधि मन्त्राम्बुपानतः

ಮಂತ್ರಸಂಸ್ಕೃತ ಜಲವನ್ನು ಪಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿ ನೂರು ವರ್ಷ ಜೀವಿಸಬಹುದು; ಕಳ್ಳರು ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳ ಭಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕ್ರುದ್ಧನಾದವನು ಕೂಡ ಶಾಂತನಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಮಂತ್ರಜಲಪಾನದಿಂದ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 19

अञ्जनं तिलकं वश्ये जिह्वाग्रे कविता भवेत् तज्जपान्मैथुनं वश्ये तज्जपाद्योनिवीक्षणम्

ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಅಂಜನ ಹಾಗೂ ತಿಲಕವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ ವಶೀಕರಣಶಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಜಪದಿಂದ ಮೈಥುನ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಇದರ ಜಪದಿಂದ ಯೋನಿದರ್ಶನಸಿದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 20

स्पर्शाद्वशी तिलहोमात्सर्वञ्चैव तु सिध्यति सप्ताभिमन्त्रितञ्चान्नं भुञ्जंस्तस्य श्रियः सदा

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ (ಇತರನು) ವಶನಾಗುತ್ತಾನೆ; ತಿಲಹೋಮದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಏಳು ಬಾರಿ ಮಂತ್ರಾಭಿಮಂತ್ರಿತ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಂಜಿಸುವವನು ಸದಾ ಶ್ರೀಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 21

अर्धनारीशरूपो ऽयं लक्ष्म्यादिवैष्णवादिकः अनङ्गरूपा शक्तिश् च द्वितीया मदनातुरा

ಈ ತತ್ತ್ವವು ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾದಿ ವೈಷ್ಣವಪ್ರಕಾರಕ್ಕೂ ಸೇರಿದೆ. ಎರಡನೇ ಶಕ್ತಿ ಅನಂಗ (ಕಾಮ)ರೂಪಿಣಿ; ಮದನಾತುರತೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 22

पवनवेगा भुवनपाला वै सव्वसिद्धिदा अनङ्गमदनानङ्गमेखलान्ताञ्चपेच्छ्रिये

ಶ್ರೀದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಅವಳ ವೇಗವು ಪವನದಂತೆ, ಅವಳು ಭುವನಪಾಲಕಿ, ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿದಾತ್ರಿ; ಅನಂಗ (ಕಾಮ)ನನ್ನೂ ಮೋಹಿಸುವವಳು, ಮನೋಹರ ಮೇಖಲಾಧಾರಿಣಿ, ಅಂತ್ಯಭಾಗವು ಪಿಚ್ಛಸಮಾನ ದಿವ್ಯಾಲಂಕಾರದಿಂದ ಶೋಭಿತ.

Verse 23

पद्ममध्यदलेषु ह्रीं स्वरान् कादींस्तितः स्त्रियाः षट्कोणे वा घटे वाथ लिखित्वा स्याद्वशीकरं

ಪದ್ಮಯಂತ್ರದ ಮಧ್ಯದಳಗಳಲ್ಲಿ ‘ಹ್ರೀಂ’ ಬೀಜವನ್ನು, ಸ್ವರಗಳು ಮತ್ತು ‘ಕ’ ಆದಿ ವ್ಯಂಜನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸ್ತ್ರೀಯ ಹೆಸರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಬರೆಯಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಷಟ್ಕೋಣದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಘಟದ ಮೇಲೆ ಬರೆಯುವುದರಿಂದ ವಶೀಕರಣಪ್ರಯೋಗ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 24

ॐ ह्रीं छं नित्यक्लिन्ने मदद्रवे ॐ ॐ मूलमन्त्रः षडङ्गओयं रक्तवर्णे त्रिकोणके द्रवणी ह्लादकारिणी क्षोभिणी गुरुशक्तिका

“ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಛಂ ನಿತ್ಯಕ್ಲಿನ್ನೇ ಮದದ್ರವೇ ಓಂ ಓಂ”—ಇದು ಮೂಲಮಂತ್ರ. ಇದರ ಷಡಂಗ-ನ್ಯಾಸಾದಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ದೇವಿ ರಕ್ತವರ್ಣಾ, ತ್ರಿಕೋಣಸ್ಥ; ದ್ರವಣೀ, ಹ್ಲಾದಕಾರಿಣೀ, ಕ್ಷೋಭಿಣೀ ಹಾಗೂ ಗುರುಶಕ್ತಿಸ್ವರൂപಿಣಿ.

Verse 25

ईशानादौ च मध्ये तां नित्यां पाशाङ्कुशौ तथा कपालकल्पकतरुं वीणा रक्ता च तद्वती

ಈಶಾನ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ (ಈಶಾನ್ಯ) ಹಾಗೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಆ ನಿತ್ಯದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಅವಳು ಪಾಶ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಕಪಾಲ, ಕಲ್ಪತರು ಮತ್ತು ವೀಣೆಯನ್ನೂ ಹೊತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳು ರಕ್ತವರ್ಣಾ, ಆ ಚಿಹ್ನಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 26

नित्याभया मङ्गला च नववीरा च मङ्गला दुर्भगा मनोन्मनी पूज्या द्रावा पूर्वादितः स्थिता

ಅವಳು ನಿತ್ಯಾಭಯಾ (ಸದಾ ನಿರ್ಭಯ), ಮಂಗಳಾ (ಶುಭಪ್ರದ), ನವವೀರಾ (ನವವಿಧ ವೀರ್ಯಸಂಪನ್ನ) ಹಾಗೂ ಪುನಃ ಮಂಗಳಾ. ಅವಳು ದುರ್ಭಗಾ (ದುರ್ಭಾಗ್ಯನಾಶಿನಿ), ಮನೋನ್ಮನಿ (ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅತೀತ), ಪೂಜ್ಯಾ, ದ್ರಾವಾ (ಅಡಚಣೆಗಳನ್ನು ಕರಗಿಸುವವಳು); ಪೂರ್ವಾದಿ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 27

ॐ ह्रीं अनङ्गाय नमः ॐ ह्रीं ह्रीं स्मराय नमः मन्मथाय च माराय कामायैवञ्च पञ्चधा कामाः पाशाङ्कुशौ चापवाणाः ध्येयाश् च विभ्रतः

“ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಅನಂಗಾಯ ನಮಃ. ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಹ್ರೀಂ ಸ್ಮರಾಯ ನಮಃ. ಹಾಗೆಯೇ ಮನ್ಮಥ, ಮಾರ ಮತ್ತು ಕಾಮರಿಗೆ ನಮಃ.” ಕಾಮನನ್ನು ಪಂಚಧಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಅವನು ಪಾಶ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶ, ಹಾಗು ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 28

रतिश् च विरतिः प्रीतिर्विप्रीतिश् च मतिर्धृतिः विधृतिः पुष्टिरेभिश् च क्रमात् कामादिकैर् युताः ॐ छं नित्यक्लिन्ने मदद्रवे ॐ ॐ अ आ इ ई उ ऊ ऋ ॠ ऌ ॡ ए ऐ ओ औ अं अः क ख ग घ ङ च छ ज झ ञ ट ठ ड ढ ण त थ द ध न प फ ब भ म य र ल व श ष स ह क्ष ॐ छं नित्यक्लिन्ने मदद्रवे स्वाहा आधारशक्तिं पद्मञ्च सिंहे देवीं हृदादिषु

ರತಿ, ವಿರತಿ, ಪ್ರೀತಿ, ವಿಪ್ರೀತಿ, ಮತಿ, ಧೃತಿ, ವಿಧೃತಿ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟಿ—ಈ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕಾಮಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಜಪಿಸಬೇಕು: “ಓಂ ಛಂ ನಿತ್ಯಕ್ಲಿನ್ನೇ ಮದದ್ರವೇ।” ಅನಂತರ ಮಾತೃಕಾ (ವರ್ಣಮಾಲೆ) ಜಪ—“ಅ ಆ…ಅಂ ಅಃ; ಕ ಖ…ಹ ಕ್ಷ।” ಮತ್ತೆ ಜಪ: “ಓಂ ಛಂ ನಿತ್ಯಕ್ಲಿನ್ನೇ ಮದದ್ರವೇ ಸ್ವಾಹಾ।” ಬಳಿಕ ಆಧಾರಶಕ್ತಿ, ಪದ್ಮ, ಸಿಂಹಾಸನ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಹೃದಯಾದಿ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು।