Adhyaya 306

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नारसिंहादिमन्त्रा नाम पञ्चाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ षष्ठाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्रैलोक्यमोहनमन्त्राः अग्निर् उवाच वक्ष्ये मन्त्रं चतुर्वर्गसिद्ध्यै त्रैलिक्यमोहनम् ः ॐ पुरुषोत्तम त्रिभुवनमदोन्मादकर हूं फट् हृदयाय नमः कर्षय महाबल हूं फट् अस्त्राय त्रिभुवनेश्वर सर्वजनमनांसि हन दारय मम वशमानय हूं फट् नेत्राय त्रैलोक्यमोहन हृषीकेशाप्रतिरूप सर्वस्त्रीहृदयाकर्षण आगच्छ नमः सङ्गाक्षिण्यायकेन न्यासं मूलवदीरितं

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ “ನರಸಿಂಹಾದಿ ಮಂತ್ರಗಳು” ಎಂಬ 305ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಈಗ 306ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ—“ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೋಹನ ಮಂತ್ರಗಳು”—ಆರಂಭ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು: “ಚತುರ್ವರ್ಗಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೋಹನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ‘ಓಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ತ್ರಿಭುವನವನ್ನು ಮದೋನ್ಮತ್ತಗೊಳಿಸುವವನೇ—ಹೂಂ ಫಟ್—ಹೃದಯಾಯ ನಮಃ. ಮಹಾಬಲ, ಆಕರ್ಷಿಸು—ಹೂಂ ಫಟ್—ಅಸ್ತ್ರಾಯ. ತ್ರಿಭುವನೇಶ್ವರ, ಸರ್ವಜನರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಹನು, ಚೀರು, ನನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತರು—ಹೂಂ ಫಟ್—ನೇತ್ರಾಯ ನಮಃ. ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೋಹನ, ಹೃಷೀಕೇಶನ ಪ್ರತಿರೂಪ, ಸರ್ವಸ್ತ್ರೀಹೃದಯಾಕರ್ಷಕ, ಬಾ—ನಮಃ।’ ‘ಸಂಗಾಕ್ಷಿಣೀ’ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಮೂಲಮಂತ್ರದಂತೆ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು।”

Verse 2

इष्ट्वा सञ्जप्य पञ्चाशत्सहस्रमभिषिच्य च कुण्डेग्नौ देविके वह्नौ कृत्वा शतं हुनेत्

ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ಜಪವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಅಭಿಷೇಕವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಿ—ಓ ದೇವಿ—ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಆ ವಹ್ನಿಯಲ್ಲಿ ನೂರು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 3

पृथग्दधि घृतं क्षीरं चरुं साज्यं पयः शृतं द्वादशाहुतिमूलेन सहस्रञ्चाक्षतांस्तिलान्

ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲು, ಚರು (ಅಕ್ಕಿ ಹವಿ), ಹಾಗೂ ತುಪ್ಪಮಿಶ್ರಿತ ಬೇಯಿಸಿದ ಹಾಲನ್ನು ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಒಂದು ಘಟಕವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಕ್ಷತ ಹಾಗೂ ಎಳ್ಳಿನ ಸಾವಿರ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಹೋಮಿಸಬೇಕು।

Verse 4

यवं मधुत्रयं पुष्पं फलं दधि समिच्छतं हुत्वा पूर्णाहुतिं शिष्टं प्राशयेत्सघृतं चरुं

ಯವ, ಮೂರು ವಿಧದ ಮಧು, ಪುಷ್ಪ, ಫಲ, ದಧಿ ಹಾಗೂ ಯೋಗ್ಯ ಸಮಿಧೆಗಳನ್ನು ಹೋಮಿಸಿ, ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ ನೆರವೇರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಶಿಷ್ಟವಾದ ಘೃತಮಿಶ್ರಿತ ಚರುವನ್ನು ಪ್ರಸಾದವಾಗಿ ಪ್ರಾಶನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 5

सम्भोज्य विप्रानाचार्यं तोषयेत्सिध्यते मनुः स्नात्वा यथावदाचम्य वाग्यतो यागमन्दिरं

ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರೆ ಯಜಮಾನನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಯಥಾವಿಧಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ ಯಾಗಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು।

Verse 6

गत्वा पद्मासनं बद्ध्वा शोषयेद्विधिना वपुः रक्षोघ्नविघ्नकृद्दिक्षु न्यसेदादौ सुदर्शनम्

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಪದ್ಮಾಸನವನ್ನು ಬಿಗಿದು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೇಹವನ್ನು ಶೋಷಿಸಿ/ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ರಾಕ್ಷಸನಾಶ ಮತ್ತು ವಿಘ್ನನಿವಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಸುದರ್ಶನ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 7

पञ्चबीजं नाभिमध्यस्थं धूम्रं चण्डानिलात्मकम् अशेषं कल्मषं देहात् विश्लेषयदनुस्मरेत्

ನಾಭಿಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಪಂಚಬೀಜ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು—ಅದು ಧೂಮ್ರವರ್ಣದ ಹಾಗೂ ಚಂಡ ಗಾಳಿಯ ಸ್ವಭಾವದದು; ಅದು ದೇಹದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಕಲ್ಮಷವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 8

रंवीजं हृदयाब्जस्थं स्मृत्वा ज्वालाभिरादहेत् उर्ध्वाधस्तिर्यगाभिस्तु मूर्ध्नि संप्लावयेद्वपुः

ಹೃದಯಕಮಲದಲ್ಲಿ ಇರುವ ‘ರಂ’ ಬೀಜವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಮೂಲಕ (ಮಲಿನತೆಯನ್ನು) ದಹಿಸಬೇಕು; ಆ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಕೆಳಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಹರಡಿ, ಶಿರೋಮಣಿ ತನಕ ದೇಹವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಲಿ।

Verse 9

ध्यात्वामृतैर् वहिश्चान्तःसुषुम्नामार्गगामिभिः एवं शुद्धवपुः प्राणानायम्य मनुना त्रिधा

ಸુષುಮ್ನಾ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಹರಿಯುವ ಅಮೃತಧಾರೆಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಹೀಗೆ ದೇಹವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ತ್ರಿವಿಧವಾಗಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು।

Verse 10

विन्यसेन्न्यस्तहस्तान्तः शक्तिं मस्तकवक्त्रयोः गुह्ये गले दिक्षु हृदि कक्षौ देहे च सर्वतः

ಹಸ್ತನ್ಯಾಸವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಶಿರಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮುಖದಲ್ಲಿ, ಗುಹ್ಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಕಂಠದಲ್ಲಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಕಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ (ಬಗಲಲ್ಲಿ) ಹಾಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 11

आवाह्य ब्रह्मरन्ध्रेण हृत्पद्मे सूर्यमण्डलात् तारेण सम्परात्मानं स्मरेत्तं सर्वलक्षणं

ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದ ಮೂಲಕ ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಹೃದಯಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಆವಾಹನ ಮಾಡಿ, ತಾರಾ (ಬೀಜ)ದ ಮೂಲಕ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಪನ್ನನಾದ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 12

त्रैलोक्यमोहनाय विद्महे स्मराय धीमहि तन्नो विष्णुः प्रचोदयात् आत्मार्चनात् क्रतुद्रव्यं प्रोक्षयेच्छुद्धपात्रकं कृत्वात्मपूजां विधिना स्थण्डिले तं समर्चयेत्

‘ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೋಹನಾಯ ವಿದ್ಮಹೇ, ಸ್ಮರಾಯ ಧೀಮಹಿ, ತನ್ನೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರಚೋದಯಾತ್’ ಎಂದು. ಆತ್ಮಾರ್ಚನೆಯ ನಂತರ ಶುದ್ಧ ಪಾತ್ರದಿಂದ ಜಲವನ್ನು ತೆಗೆದು ಕ್ರತು ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆತ್ಮಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಸ್ಥಂಡಿಲದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 13

कर्मादिकल्पिते पीठे पद्मस्थं गरुडोपरि मर्वाङ्गसुन्दरं प्राप्तवयोलावण्ययौवनं

ಕರ್ಮಾದಿ ವಿಧಿಗಳಂತೆ ಕಲ್ಪಿತ ಪೀಠದಲ್ಲಿ, ಗರುಡನ ಮೇಲಿರುವ ಪದ್ಮಾಸನಸ್ಥ (ದೇವನನ್ನು) ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಅವನು ಸರ್ವಾಂಗಸುಂದರನಾಗಿ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನ ಕಾಂತಿ, ಲಾವಣ್ಯ ಮತ್ತು ಯೌವನತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿರುವನು।

Verse 14

मदाघूर्णितताम्राक्षमुदारं स्मरविह्वलिं दिव्यमाल्याम्वरलेपभूषितं सस्मिताननं

ಮದದಿಂದ ತಿರುಗುವ ತಾಮ್ರವರ್ಣ ನೇತ್ರಗಳಿರುವ, ಉದಾರ ಸ್ವಭಾವದ, ಕಾಮದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲ; ದಿವ್ಯ ಮಾಲ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ಸ್ಮಿತಮುಖನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 15

विष्णुं नानाविधानेकपरिवारपरिच्छदम् लोकानुग्रहणं सौम्यं सहस्रादित्यतेजसं

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ನಾನಾವಿಧ ಪರಿವಾರ ಹಾಗೂ ಪರಿಚರ-ಪರಿಚ್ಛದಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುವ, ಸೌಮ್ಯರೂಪ, ಸಹಸ್ರ ಸೂರ್ಯರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು।

Verse 16

पञ्चवाणधरं प्राप्तकामैक्षं द्विचतुर्भुजम् देवस्त्रीभिर्वृतं देवीमुखासक्तेक्षणं जपेत्

ಪಂಚಬಾಣಧಾರಿಯಾದ ದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು—ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಾಮನೆಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ; ಅವನು ದ್ವಿಭುಜ ಅಥವಾ ಚತುರ್ಭುಜ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿತ; ದೇವಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ವೃತನಾಗಿ, ದೇವಿಯ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಆಸಕ್ತ ನೇತ್ರಗಳಿರುವವನು।

Verse 17

चक्रं शङ्खं धनुः खड्गं गदांमुषलमङ्कुशं पाशञ्च विभ्रतं चार्चेदावाहादिविसर्गतः

ಚಕ್ರ, ಶಂಖ, ಧನುಸ್ಸು, ಖಡ್ಗ, ಗದೆ, ಮುಷಲ, ಅಂಕುಶ ಮತ್ತು ಪಾಶವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ದೇವನನ್ನು—ಆವಾಹನದಿಂದ ವಿಸರ್ಜನೆವರೆಗೆ—ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 18

श्रियं वामोरुजङ्घास्थां श्लिष्यन्तीं पाणिना पतिं साब्जचामरकरां पीनां श्रीवत्सकौस्तुभान्वितां

ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಅವಳು ಅವನ ಎಡ ತೊಡೆ ಮತ್ತು ಜಂಘೆಯ ಮೇಲೆ ಆಸೀನಳಾಗಿ, ಕೈಯಿಂದ ಪತಿಯನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ಚಾಮರ, ಪೀನಸ್ತನಯುತಳು; ಪತಿ ಶ್ರೀವತ್ಸಚಿಹ್ನ ಹಾಗೂ ಕೌಸ್ತುಭಮಣಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತನು।

Verse 19

मालिनं पीतवस्त्रञ्च चक्राद्याढ्यं हरिं यजेत् वाहा खड्गतीक्ष्ण छिन्द खड्गाय नमः शारङ्गाय सशराय हूं फट् भूतग्रामाय विद्महे चतुर्विधाय धीमहि तन्नो ब्रह्म प्रचोदयात् सम्बर्तक श्वसन पोथय हूं फट् स्वाहा पाश बन्ध आकर्षय हूं फट् अङ्कुशेन कट्ट हूं फट् क्रमाद्भुजेषु मन्त्रैः स्वैर् एभिरस्त्राणि पूजयेत्

ಮಾಲಾಧಾರಿಯಾಗಿ, ಪೀತವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ, ಚಕ್ರಾದಿ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಆಯುಧಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು— “ವಾಹಾ! ಹೇ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಖಡ್ಗ, ಛೇದಿಸು; ಖಡ್ಗಾಯ ನಮಃ. ಶಾರ್ಙ್ಗ (ಧನುಸ್ಸು) ಬಾಣಸಹಿತ—ಹೂಂ ಫಟ್. ಭೂತಸಮೂಹವನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯುತ್ತೇವೆ; ಚತುರ್ವಿಧ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆ ಬ್ರಹ್ಮ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಿ. ಹೇ ಸಂಬರ್ತಕ ವಾಯು, ನುಚ್ಚು/ಚೂರುಮಾಡು—ಹೂಂ ಫಟ್ ಸ್ವಾಹಾ. ಹೇ ಪಾಶ, ಬಂಧಿಸು; ಆಕರ್ಷಿಸು—ಹೂಂ ಫಟ್. ಅಂಕುಶದಿಂದ ಹೊಡೆ—ಹೂಂ ಫಟ್.” ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ತತ್ಕ್ರಮಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ದೇವನ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ದಿವ್ಯ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 20

ॐ पक्षिराजाय ह्रूं फट् तार्क्ष्यं यजेत् कर्णिकायामङ्गदेवान् यथाविधि शाक्तिरिन्द्रादियन्त्रेषु तार्क्ष्याद्या धृतचामराः

“ಓಂ ಪಕ್ಷಿರಾಜಾಯ ಹ್ರೂಂ ಫಟ್” ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಯಂತ್ರದ ಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ (ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ) ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ (ಗರುಡ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಂಗದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಇಂದ್ರಾದಿ ಯಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಾದಿ ಗಣವನ್ನು ಚಾಮರಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು/ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 21

शक्तयो ऽन्ते प्रयोज्यादौ सुरेशाद्याश् च दण्डिना पीते लक्ष्मीसरस्वत्यौ रतिप्रीतिजयाः सिताः

ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕರ್ಮಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು; ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ದಂಡಿನೊಂದಿಗೆ ಆವಾಹಿಸಬೇಕು. ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಪೀತವರ್ಣವಾಗಿ; ರತಿ, ಪ್ರೀತಿ, ಜಯೆಯನ್ನು ಶ್ವೇತವರ್ಣವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 22

कीर्तिकान्त्यौ सिते श्यामे तुष्टिपुष्ट्यौ स्मरोदिते लोकेशान्तं यजेद्देवं विष्णुमिष्टार्थसिद्धये

ಇಷ್ಟಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿ (ಒಂದು ಶ್ವೇತ, ಒಂದು ಶ್ಯಾಮ), ತುಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಮರ ಮತ್ತು ಉದಿತಿಯೊಂದಿಗೆ—ಲೋಕೇಶನನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವ—ಆ ದೇವ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 23

ध्यायेन्मन्त्रं जपित्वैनं जुहुयात्त्वभिशेचयेत् ॐ श्रीं क्रीं ह्रीं हूं त्रैलोक्यमोहनाय विष्णवे नमः एतत्पूजादिना सर्वान् कामानाप्नोति पूर्ववत्

ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಂತರ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು— “ಓಂ ಶ್ರೀಂ ಕ್ರೀಂ ಹ್ರೀಂ ಹೂಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೋಹನಾಯ ವಿಷ್ಣವೇ ನಮಃ।” ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಪೂಜಾದಿಗಳಿಂದ, ಹಿಂದಿನಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲಗಳು ಲಭಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 24

तोयैः सम्मोहनी पुष्पैर् नित्यन्तेन च तर्पयेत् ब्रह्मा सशक्रश्रीदण्डी वीजं त्रैलोक्यमोहनम्

ಜಲದಿಂದ, ‘ಸಮ್ಮೋಹಿನೀ’ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ‘ನಿತ್ಯಂತ’ ದ್ರವ್ಯದಿಂದ ನಿತ್ಯ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ), ಶ್ರೀ ಮತ್ತು ದಂಡೀ ಸಹಿತ ಆವಾಹಿಸಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೋಹನ ಬೀಜಮಂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು.

Verse 25

जप्त्वा त्रिलक्षं हुत्वा च लक्षं बिल्वैश् च साज्यकैः तण्डुलैः फलगन्धाद्यैः दूर्वाभिस्त्वायुराप्नुयात्

ಮೂರು ಲಕ್ಷ ಜಪ ಮಾಡಿ, ತುಪ್ಪ ಮಿಶ್ರಿತ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಹೋಮಾಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಕ್ಕಿದಾಣ, ಫಲಗಳು, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಾದಿ ಮತ್ತು ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ (ಹೋಮ/ಅರ್ಚನೆ) ಮಾಡಿದರೆ ದೀರ್ಘಾಯು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 26

तयाभिषेकहोमादिक्रियातुष्टो ह्य् अभीष्टदः फलपुष्पाद्यैर् इति ट ॐ नमो भगवते वराहाय भूर्भुवः स्वःपतये भूपतिद्वं मे देहि हृदयाय स्वाह पञ्चाङ्गं नित्यमयुतं जप्त्वायूराज्यमाप्नुयात्

ಅಭಿಷೇಕ, ಹೋಮ ಮೊದಲಾದ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ (ಭಗವಾನ್) ಇಷ್ಟ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಫಲ-ಪುಷ್ಪಾದಿ ಉಪಹಾರಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. “ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತೇ ವರಾಹಾಯ, ಭೂರ್ಭುವಃ ಸ್ವಃಪತಯೇ; ನನಗೆ ಭೂಪತಿತ್ವವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು; ಹೃದಯಾಯ ಸ್ವಾಹಾ।” ಈ ಪಂಚಾಂಗ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ದೀರ್ಘಾಯು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಾಧಿಕಾರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.