Adhyaya 155

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे विवाहो नाम सतुःपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः आचारः पुष्कर उवाच ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय विष्ण्वादीन् दैवतान् स्मरेत् उभे मूत्रपुरीषे तु दिवा कुर्यादुदङ्मुखः

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ವಿವಾಹ’ ಎಂಬ ನೂರ ಐವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ನೂರ ಐವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ‘ಆಚಾರ’ ಆರಂಭ. ಪುಷ್ಕರನು ಹೇಳಿದನು—ಬ್ರಾಹ್ಮಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ವಿಷ್ಣು ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಹಗಲು ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಮೂತ್ರ-ಪುರೀಷ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 2

रातौ च दक्षिणे कुर्यादुभे सन्ध्ये यथा दिवा न मार्गादौ जले वीप्यां सतृणायां सदाचरेत्

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ದಿನದಂತೆ ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಎರಡೂ ಸಂಧ್ಯಾಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಮಾರ್ಗಾರಂಭದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಉಳುಮೆಯಾದ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಹುಲ್ಲಿರುವ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯೆ ಮಾಡಬಾರದು; ಸದಾ ಸದಾಚಾರದಿಂದ ನಡೆಯಬೇಕು.

Verse 3

शौचं कृत्वा मृदाचम्य भक्षयेद्दन्तधावनं नित्यं नैमित्तिकं काम्यं क्रियाङ्गं मलकर्षणं

ಶೌಚವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ನಿತ್ಯ ದಂತಧಾವನ (ಹಲ್ಲು ಶುದ್ಧಿ) ಮಾಡಬೇಕು. ಇದು ನಿತ್ಯ, ನೈಮಿತ್ತಿಕ, ಕಾಮ್ಯ—ಮೂರು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಅಂಗವಾಗಿ ಮಲ-ಅಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 4

क्रियास्नानं तथा षष्ठं षोढास्नानं प्रकीर्तितं अस्नातस्याफलं कर्म प्रातःस्नानं चरेत्ततः

ಹೀಗೆ ಆರನೆಯದು ‘ಕ್ರಿಯಾ-ಸ್ನಾನ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ; ‘ಷೋಢಾ-ಸ್ನಾನ’ (ಹದಿನಾರು ವಿಧದ ಸ್ನಾನ)ವೂ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸ್ನಾನ ಮಾಡದವನ ಕರ್ಮ ಫಲವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಾತಃಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 5

भूमिष्ठमुद्धृतात् पुण्यं ततः प्रस्रवणोदकं ततो ऽपि सारसं पुण्यं तस्मान्नादेयमुच्यते

ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉಳಿದಿರುವ ನೀರು, ಬಾವಿ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಎತ್ತಿದ ನೀರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪುಣ್ಯಕರ. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಝರಿಯ ನೀರು ಪುಣ್ಯಕರ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸರೋವರದ ನೀರು ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಕರ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅಂಥ ನೀರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 6

तीर्थतोयं ततः पुण्यं गाङ्गं पुण्यन्तु सर्वतः संशोधितमलः पूर्वं निमग्नश् च जलाशये

ಆದ್ದರಿಂದ ತೀರ್ಥದ ನೀರು ಪುಣ್ಯಕರ; ಗಂಗೆಯ ನೀರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಪಾವನಕರ. ಮೊದಲು ಮಲ-ಅಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಶೋಧಿಸಿ, ನಂತರ ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಬೇಕು.

Verse 7

उपस्पृश्य ततः कुर्यादम्भसः परिमार्जनं हिरण्यवर्णास्तिसृभिः शन्नो देवीति चाप्यथ

ಆಚಮನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಜಲದಿಂದ ಪರಿಮಾರ್ಜನ (ಚಿಮ್ಮಿಸಿ/ಒರೆಸಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣ) ಮಾಡಬೇಕು—‘ಹಿರಣ್ಯವರ್ಣಾಃ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮೂರು ಋಚೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ‘ಶನ್ನೋ ದೇವೀ…’ ಮಂತ್ರದಿಂದಲೂ।

Verse 8

आपोहिष्ठेति तिसृभिरिदमापस्तथैव च ततो जलाशये मग्नः कुर्यादन्तर्जलं जपं

‘ಆಪೋ ಹಿ ಷ್ಠಾ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮೂರು ಋಚೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ‘ಇದಮಾಪಃ…’ ಮಂತ್ರದಿಂದಲೂ; ನಂತರ ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 9

तत्राघमर्षणं सूक्तं द्रुपदां वा तथा जपेत् युञ्जते मन इत्य् एवं सूक्तं सूक्तं वाप्यथ पौरुषं

ಅಲ್ಲಿ ಅಘಮರ್ಷಣ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು, ಅಥವಾ ದ್ರುಪದಾ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನೂ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಯುಞ್ಜತೇ ಮನಃ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ತವನ್ನೂ. ಈ ರೀತಿ ಒಂದು ಸೂಕ್ತ—ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಸೂಕ್ತ—ನಂತರ ಪೌರುಷ (ಪುರುಷಸೂಕ್ತ) ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 10

गायत्रीं तु विशेषेण अघमर्षणसूक्तके देवता भाववृत्तस्तु ऋषिश् चैवाघमर्षणः

ಅಘಮರ್ಷಣ-ಸೂಕ್ತದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಾಯತ್ರೀ ಛಂದಸ್ಸು; ದೇವತೆ ಭಾವವೃತ್ತ, ಋಷಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಘಮರ್ಷಣನೇ।

Verse 11

छन्दश्चानुष्टुभं तस्य भाववृत्तो हरिः स्मृतः आपीडमानः शाटीं तु देवतापितृतर्पणं

ಅದರ ಛಂದಸ್ಸು ಅನುಷ್ಟುಭ; ಅದರ ಭಾವವೃತ್ತಿ ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ‘ಆಪೀಡಮಾನಃ’ ಎಂಬ ವಿನಿಯೋಗ ‘ಶಾಟೀ’; ಇದು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣಾರ್ಥ।

Verse 12

पौरुषेण तु सूक्तेन ददेच्चैवोदकाञ्जलिं ततो ऽग्निहवनं कुर्याद्दानं दत्वा तु शक्तितः

ಪೌರುಷ ಸೂಕ್ತದೊಂದಿಗೆ ಅಂಜಲಿಭರ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಅಗ್ನಿಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 13

तत्राघमर्षणमित्यादिः देवतापितृतर्पणमित्यन्तः पाठः झ पुस्तके नास्ति ततो ऽग्निहरणमिति ङ , छ च दीपं दत्वेति झ ततः समभिगच्छेत योगाक्षेमार्थमीश्वरं आसनं शयनं यानं जायापत्यङ्कमण्डलुः

ಇಲ್ಲಿ ‘ಅಘಮರ್ಷಣಂ’ ಇತ್ಯಾದಿಯಿಂದ ‘ದೇವತಾ-ಪಿತೃತರ್ಪಣಂ’ ಇತ್ಯಂತದ ಪಾಠವು ಝ ಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ನಂತರ ಙ ಮತ್ತು ಛ ಪ್ರತಿಗಳಲ್ಲಿ ‘ಅಗ್ನಿಹರಣಂ’ ಎಂಬ ಪಾಠವಿದೆ; ಝ ಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಬದಲು ‘ದೀಪಂ ದತ್ವಾ’ (ದೀಪವನ್ನು ನೀಡಿ) ಎಂದು ಇದೆ. ಬಳಿಕ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ (ಹಿತ-ರಕ್ಷೆ)ಕ್ಕಾಗಿ ಈಶ್ವರನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿ, ಆಸನ, ಶಯನ, ಯಾನ, ಪತ್ನಿ-ಪುತ್ರ, ಅಂಕ/ಖಾಟ ಮತ್ತು ಕಮಂಡಲು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 14

आत्मनः शुचिरेतानि परेषां न शुचिर्भवेत् भाराक्रान्तस्य गुर्विण्याः पन्था देयो गुरुष्वपि

ಇವು ಸ್ವಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಆಚರಣೆಗಳು; ಇವು ಇತರರಿಗೆ ಅಶುದ್ಧಿ ಅಥವಾ ಅಸೌಕರ್ಯ ಉಂಟುಮಾಡಬಾರದು. ಭಾರ ಹೊತ್ತವನಿಗೂ ಗರ್ಭಿಣಿಗೂ ಗುರುಗಳೂ ಸಹ ದಾರಿ ಬಿಡಬೇಕು.

Verse 15

न पश्येच्चार्कमुद्यन्तन्नास्तं यान्तं न चाम्भसि नेक्षेन्नग्नां स्त्रियं कूपं शूनास्थानमघौघिनं

ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ, ಅಸ್ತಮಿಸುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದು. ನಗ್ನ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು, ಬಾವಿಯನ್ನು, ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಮತ್ತು ಪಾಪಸಮೂಹವನ್ನೂ ದೃಷ್ಟಿಸಬಾರದು.

Verse 16

कार्पासाथि तया भस्म नाक्रामेद् यच्च कुत्सितं अन्तःपुरं वित्तिगृहं परदौत्यं ब्रजेन्न हि

ಹತ್ತಿ ಮತ್ತು ಭಸ್ಮದ ಮೇಲೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಂದ್ಯ/ಅಪವಿತ್ರವೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಡುವ ಯಾವುದರ ಮೇಲೂ ಕಾಲಿಡಬಾರದು. ಅಂತಃಪುರಕ್ಕೆ, ಧನಾಗಾರ/ಕೋಶಗೃಹಕ್ಕೆ, ಮತ್ತು ಪರದೌತ್ಯ (ಇತರರ ದೂತಕಾರ್ಯ) ಮಾಡಲು ಸಹ ಹೋಗಬಾರದು.

Verse 17

नारोहेद्विषमान्नावन्न वृक्षं न च पर्वतं अर्थायतनशास्त्रेषु तथैव स्यात् कुतूहली

ಅಸುರಕ್ಷಿತ ದೋಣಿಗೆ ಏರಬಾರದು; ಮರಕ್ಕೂ ಪರ್ವತಕ್ಕೂ ಏರಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಧನ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯನೀತಿಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ವಿವೇಕಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

Verse 18

लोष्टमर्दो तृणच्छेदी नखखादी विनश्यति मुखादिवादनं नेहेद् विना दीपं न रात्रिगः

ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ನುಚ್ಚುವವನು, ಹುಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವವನು, ನಖಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚುವವನು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಬಾಯಿಮೂಲಾದಿಗಳಿಂದ ವಾದ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು; ದೀಪವಿಲ್ಲದೆ ರಾತ್ರಿ ಸಂಚರಿಸಬಾರದು.

Verse 19

नाद्वारेण विशेद्वेश्म न च वक्त्रं विरागयेत् कथाभङ्गं न कुर्वीत न च वासोविपर्ययं

ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬದಿ/ಹಿಂಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಬಾರದು; ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅಸಮಾಧಾನ ತೋರಿಸಬಾರದು. ಮಾತುಕತೆಯ ಹರಿವನ್ನು ಮುರಿಯಬಾರದು; ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿಯೂ ಅಸಮರ್ಪಕವಾಗಿಯೂ ಧರಿಸಬಾರದು.

Verse 20

भद्रं भद्रमिति ब्रूयान्नानिष्टं कीर्तयेत् क्वचित् पालाशमासनं वर्ज्यं देवादिच्छायया व्रजेत्

‘ಭದ್ರಂ ಭದ್ರಂ’ ಎಂದು ಶುಭ ವಚನಗಳನ್ನೇ ಹೇಳಬೇಕು; ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅಶುಭವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬಾರದು. ಪಲಾಶ ಮರದ ಆಸನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ದೇವತೆ ಮೊದಲಾದವರ ನೆರಳಿನ ಮೂಲಕ ಹೋಗಬಾರದು.

Verse 21

न मध्ये पूज्ययोर्यायात् नोच्छिष्टस्तारकादिदृक् नद्यान्नान्यां नदीं ब्रूयान्न कण्डूयेद् द्विहस्तकं

ಎರಡು ಪೂಜ್ಯರ ಮಧ್ಯೆ ಹೋಗಬಾರದು; ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ನೋಡಬಾರದು. ನದಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ನದಿಯನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು; ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.

Verse 22

असन्तर्प्य पितॄन् देवान्नदीपारञ्च न व्रजेत् मलादिप्रक्षिपेन्नाप्सु न नग्नः स्नानमाचरेत्

ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ದೇವರನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸದೆ ನದಿಯ ಆಚೆ ದಡಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಾರದು. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಲಾದಿ ಅಶುದ್ಧಗಳನ್ನು ಹಾಕಬಾರದು; ನಗ್ನವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 23

परभृतो भवेन्न हि इति झ लोष्टमद्दीत्यादिः, न रात्रिग इत्य् अन्तः पाठः, गपुस्तके नास्ति देवाद्रिच्छाययेति ख , छ , ग च मलादिक्षेपयेन्नाप्सु इति ख , ट च ततः समभिगच्छेत योगक्षेमार्थमीश्वरं स्रजन्नात्मनाप्पनयेत् खरादिकरजस्त्यजेत्

ಮನುಷ್ಯನು ಪರಾಶ್ರಿತನಾಗಬಾರದು. ನಂತರ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ—ಹಿತ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆ—ಗಾಗಿ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಬೇಕು. ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ ನಂತರ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು; ಕತ್ತೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಧೂಳಿನಂತೆ ಮಲಿನತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 24

हीनान्नावहसेत् गच्छेन्नादेशे नियसेच्च तैः वैद्यराजनदीहीने म्लेच्छस्त्रीबहुनायके

ಕೀಳಾದ ಅಥವಾ ಅಸುರಕ್ಷಿತ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಬಾರದು. ಅಯೋಗ್ಯ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಾರದು, ಹಾಗೆಯೇ ಅಂಥವರ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸಬಾರದು. ವೈದ್ಯ, ರಾಜ ಮತ್ತು ನದಿ ಇಲ್ಲದ ಪ್ರದೇಶ, ಹಾಗೂ ಮ್ಲೇಚ್ಛರು, ಮಹಿಳೆಯರು ಅಥವಾ ಅನೇಕ ಆಡಳಿತಕರು ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ದೇಶವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 25

रजस्वलादिपतितैर् न भाषेत केशवं स्मरेत् नासंवृतमुखः कुर्याद्धासं जृम्भां तथा क्षुतं

ರಜಸ್ವಲಾ ಮೊದಲಾದ ಅಶೌಚ/ಪತಿತ ಸ್ಥಿತಿಯವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು. ಕೇಶವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚದೆ ನಗುವುದು, ಆಕಳಿಕೆ, ತும್ಮು ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 26

प्रभोरप्यवमनं खद्गोपयेद्वचनं बुधः इन्द्रियाणां नानुकूली वेदरोधं न कारयेत्

ಪ್ರಭುವಿನ ಅವಮಾನಕಾರಿ ಮಾತನ್ನೂ ಜ್ಞಾನಿ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಮ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಇಡುವಂತೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಇಡಬೇಕು. ಇಂದ್ರಿಯಸুখಕ್ಕಾಗಿ ವೇದಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 27

नोपेक्षितव्यो व्याधिः स्याद्रिपुरल्पो ऽपि भार्गव रथ्यातिगः सदाचामेत् विभृयान्नाग्निवारिणी

ಓ ಭಾರ್ಗವ! ರೋಗವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು; ಚಿಕ್ಕ ಶತ್ರುವನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವನು ಸದಾ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ರಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಜಲವನ್ನು ಜೊತೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿ.

Verse 28

न हुङ्कुर्याच्छिवं पूज्यं पादं पादेन नाक्रमेत् प्रत्यक्षं वा परोक्षं वा कस्य चिन्नाप्रियं वदेत्

ಪೂಜ್ಯನಾದ ಶಿವನಿಗೆ ಅವಮಾನ ಸೂಚಿಸುವ “ಹುಂ” ಎಂದು ಹೇಳಬಾರದು; ತನ್ನ ಪಾದದಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಪಾದವನ್ನು ದಾಟಬಾರದು; ಯಾರಿಗೂ ಅಪ್ರಿಯವಾಗುವ ಮಾತನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಲಿ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಲಿ ಹೇಳಬಾರದು.

Verse 29

वेदशास्त्रनरेन्द्रर्षिदेवनिन्दां विवर्जयेत् स्त्रीणामीर्षा न कर्तव्या त्रिश्वासन्तासु वर्जयेत्

ವೇದ-ಶಾಸ್ತ್ರ, ನರೇಂದ್ರ (ರಾಜ), ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ನಿಂದೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಸ್ತ್ರೀಯರ ಬಗ್ಗೆ ಈರ್ಷೆ ಮಾಡಬಾರದು; ‘ತ್ರಿಶ್ವಾಸಾಂತಾ’ (ರಜಸ್ವಲ) ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮ/ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 30

धर्मश्रुतिं देवरतिं कुर्याद्धर्मादि नित्यशः सोमस्य पूजां जन्मर्क्षे विप्रदेवादिपूजनं

ಧರ್ಮಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ದೇವಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ತೊಡಗಿರಬೇಕು; ಧರ್ಮಾದಿ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಜನ್ಮನಕ್ಷತ್ರದ ದಿನ ಸೋಮನ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಾಗೂ ದೇವತೆಗಳಾದಿಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು.

Verse 31

पुर्वत्सोपि इति ङ समाचामेदिति छ स्त्रीणामिच्छेति क देवनतिमिति ग , घ , ङ , ञ , ट च वेदनतिमिति ख ,छ च भद्रं भद्रमिति ब्रूयादित्यादिः, कुर्याद्धर्मादि नित्यश इत्य् अन्तः पाठः झ पुस्तके नास्ति षष्ठीचतुर्दश्यष्टम्यामभ्यङ्गं वर्जयेत्तथा दूराद्गृहान् मूत्रविष्ठे नोत्तमैवैरमाचरेत्

ವಿವಿಧ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಠಭೇದಗಳು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ—ಉದಾ: “ಪೂರ್ವತ್ಸೋಪಿ”, “ಸಮಾಚಾಮೇತ್”, “ಸ್ತ್ರೀಣಾಮಿಚ್ಛಾ”, “ದೇವನತಿ/ವೇದನತಿ”, “ಭದ್ರಂ ಭದ್ರಮಿತಿ ಬ್ರೂಯಾತ್” ಇತ್ಯಾದಿ; ಹಾಗೆಯೇ “ಕುರ್ಯಾದ್ಧರ್ಮಾದಿ ನಿತ್ಯಶಃ” ಎಂಬ ಅಂತಃಪಾಠ ‘ಝ’ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ವಿಧಿ: ಷಷ್ಠೀ, ಚತುರ್ದಶೀ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟಮೀ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಂಗ (ಎಣ್ಣೆ ಮರ್ಧನ) ವರ್ಜಿಸಬೇಕು; ಮೂತ್ರ-ವಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಮನೆಗಳನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ಉತ್ತಮರೊಂದಿಗೆ ವೈರ ಮಾಡಬಾರದು.