Adhyaya 300

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे ग्रहहृन्मन्त्रादिकं नाम नवनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ त्रिशततमो ऽध्यायः सूर्यार्चनम् अग्निर् उवाच शय्या तु दण्डिसाजेशपावकश् चतुराननः सर्वार्थसाधकमिदं वीजं पिण्डार्थमुच्यते

ಇಂತೆ ಆಗ್ನೇಯ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಗ್ರಹಹೃನ್-ಮಂತ್ರಾದಿಕಂ’ ಎಂಬ ಎರಡೂ ನೂರು ತೊಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಮೂರುನೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ—‘ಸೂರ್ಯಾರ್ಚನ’ ಆರಂಭ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—‘ಶಯ್ಯಾ, ದಂಡಿ, ಸಾಜೇಶ, ಪಾವಕ, ಚತುರಾನನ’ ಎಂಬ ಬೀಜಮಂತ್ರವು ‘ಪಿಂಡ’ (ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸೂತ್ರ) ರೂಪದಲ್ಲಿ ಉಪದಿಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು, ಸರ್ವಾರ್ಥಸಾಧಕವಾಗಿದೆ.

Verse 2

स्वयं दीर्घस्वराद्यञ्च वीजेष्वङ्गानि सर्वशः खातं साधु विषञ्चैव सविन्दुं सकलं तथा

ಬೀಜಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಸ್ವರಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅಂಗ-ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಬೀಜವನ್ನು ‘ಖಾತ’ (ಚಿಹ್ನಿತ/ವಿದೀರ್ಣ) ರೂಪದಲ್ಲಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ‘ವಿಷ’ (ತೀಕ್ಷ್ಣ ತತ್ತ್ವ) ಸಹಿತ, ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಂದು (ಅನುನಾಸಿಕ ಚಿಹ್ನೆ) ಜೊತೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು.

Verse 3

गणस्य पञ्च वीजानि पृथग्दृष्टफलं महत् गणं जयाय नमः एकदंष्ट्राय अचलकर्णिने गजवक्त्राय महोहरहस्ताय पञ्चाङ्गं सर्वसामान्यं सिद्धिः स्याल्लक्षजाप्यतेः

ಗಣೇಶನ ಐದು ಬೀಜಗಳು (ಸೂತ್ರಗಳು) ಇವೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಫಲವು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಹತ್ತಾದದ್ದು ಎಂದು ಕಂಡಿದೆ—(1) ‘ಗಣಂ—ಜಯಾರ್ಥಂ ನಮಃ’, (2) ‘ಏಕದಂಷ್ಟ್ರಾಯ ನಮಃ’, (3) ‘ಅಚಲಕರ್ಣಿನೇ ನಮಃ’, (4) ‘ಗಜವಕ್ತ್ರಾಯ ನಮಃ’, (5) ‘ಮಹೋಹರಹಸ್ತಾಯ ನಮಃ’. ಈ ಪಂಚಾಂಗವು ಸರ್ವಸಾಮಾನ್ಯ; ಲಕ್ಷ ಜಪದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 4

गणाधिपतये गणेश्वराय गणनायकाय गणक्रीडाय दिग्दले पूजयेन्मूर्तीः पुरावच्चाङ्गपञ्चकम् वक्रतुण्डाय एकदंष्ट्राय महोदराय गजवक्त्राय विकटाय विघ्नराजाय धूम्रवर्णाय दिग्विदिक्षु यजेदेताल्लोकांशांश् चैव मुद्रया

ದಿಕ್ಕುಗಳ ದಳಗಳಲ್ಲಿ (ಪತ್ರ/ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ) ಗಣಾಧಿಪತಿ, ಗಣೇಶ್ವರ, ಗಣನಾಯಕ ಮತ್ತು ಗಣಕ್ರೀಡಾ ಎಂಬ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅಂಗ-ಪಂಚಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ವಕ್ರತುಂಡ, ಏಕದಂಷ್ಟ್ರ, ಮಹೋದರ, ಗಜವಕ್ತ್ರ, ವಿಕಟ, ವಿಘ್ನರಾಜ ಮತ್ತು ಧೂಮ್ರವರ್ಣ ಇವರಿಗೆ ಯಜನ ಮಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ಮುದ್ರೆಯ ಮೂಲಕ ಸಂಬಂಧಿತ ಲೋಕಾಂಶ/ದಿಗ್ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಬೇಕು.

Verse 5

मध्यमातर्जनीमध्यगताङ्गुष्ठौ समुष्टिकौ चतुर्भुजो मोदकाढ्यो दण्डपाशाङ्कुशान्वितः

ಅವನ ಅಂಗುಠಗಳು ಮಧ್ಯಮಾ–ತರ್ಜನಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಎರಡೂ ಕೈಗಳು ಮುಷ್ಟಿಯಾಗಿರಲಿ; ಅವನು ಚತುರ್ಭುಜನು, ಮೋದಕಸಂಪನ್ನನು, ದಂಡ, ಪಾಶ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶ ಧಾರಕನು.

Verse 6

दन्तभक्षधरं रक्तं साब्जं पाशाड्कुशैर् वृतम् पूजयेत्तं चतुर्थ्याञ्च विशेषेनाथ नित्यशः

ದಂತ ಮತ್ತು (ಭಂಗ) ದಂತವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಆ ರಕ್ತವರ್ಣ ರೂಪವನ್ನು, ಪದ್ಮಸಹಿತವಾಗಿ, ಪಾಶ–ಅಂಕುಶಗಳಿಂದ ಪರಿವೃತ/ಸೇವಿತವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚತುರ್ಥಿಯಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿತ್ಯವೂ।

Verse 7

श्वेतार्कमूलेन कृतं सर्वाप्तिः स्यात्तिलैर् घृतैः तण्डुलैर् दधिमध्वाज्यैः सौभाग्यं वश्यता भवेत्

ಶ್ವೇತಾರ್ಕದ ಮೂಲದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವು ಸರ್ವಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಎಳ್ಳು, ಘೃತ, ಅಕ್ಕಿ ಕಣಗಳು, ಮೊಸರು, ಜೇನು ಮತ್ತು ಆಜ್ಯದಿಂದ (ಮಾಡಿದರೆ) ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ವಶ್ಯತೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 8

घोषासृक्प्राणधात्वर्दी दण्डी गार्तण्डभैरवः धर्मार्थकाममोक्षाणां कर्ता विम्बपुटावृतः

ಅವನು ಘೋಷ (ಮಂತ್ರನಾದ), ರಕ್ತ, ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಧಾತುಗಳನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವವನು; ದಂಡಧಾರಿ, ಗಾರ್ತಂಡ-ಭೈರವ (ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ಭೈರವ); ಧರ್ಮ–ಅರ್ಥ–ಕಾಮ–ಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು, ವಿಮ್ಬಪುಟದಿಂದ ಆವೃತನು।

Verse 9

ह्रस्वाः स्युर्मूर्तर्यः पञ्च दीर्घा अङ्गानि तस्य च सिन्दूरारुणमीशाने वामार्धदयितं रविं

ಆ ಮೂರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ಲಕ್ಷಣಗಳು ಹ್ರಸ್ವವಾಗಿರಲಿ, ಆದರೆ ಅಂಗಗಳು ದೀರ್ಘವಾಗಿರಲಿ. ಈಶಾನ (ಈಶಾನ್ಯ) ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಿಂಧೂರಾರుణ ವರ್ಣದವನು; ಅವನ ವಾಮಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ರವಿಯನ್ನು ಪ್ರಿಯ/ದಯಿತ ರೂಪವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು।

Verse 10

आग्नेयादिषु कोणेषु कुजमन्दाहिकेतवः स्नात्वा विधिवदादित्यमाराध्यार्घ्यपुरःसरं

ಆಗ್ನೇಯಾದಿ ಕೋಣದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕುಜ, ಮಂದ, ರಾಹು, ಕೇತುಗಳ ಉಪಾಸಕರು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ; ನಂತರ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ವವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ಆದಿತ್ಯ (ಸೂರ್ಯ)ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 11

कृतान्तमैशे निर्माल्यं तेजश् चण्डाय दीपितं रोचना कुङ्कुमं वारि रक्तगन्धाक्षताङ्कुराः

ಕೃತಾಂತ ಮತ್ತು ಮಹೇಶರಿಗೆ ನಿರ್ಮಾಲ್ಯ ಅರ್ಪಣೆ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ; ಚಂಡೆಗೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿತ ದೀಪ. ಜೊತೆಗೆ ಗೋರೋಚನಾ, ಕುಂಕುಮ/ಕೇಸರಿ, ನೀರು, ಕೆಂಪು ಗಂಧ, ಅಕ್ಷತ ಹಾಗೂ ಅಂಕುರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 12

वेणुवीजयवाःशालिश्यामाकतिलराजिकाः जवापुष्पान्वितां दत्वा पात्रैः शिरसि धार्य तत्

ಬೇಣುವೀಜಗಳು, ಯವ, ಅಕ್ಕಿ, ಶ್ಯಾಮಾಕ, ಎಳ್ಳು, ಸಾಸಿವೆ—ಜಪಾಪುಷ್ಪಗಳೊಂದಿಗೆ—ದಾನ/ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿ; ಅದನ್ನು ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಬೇಕು।

Verse 13

जानुभ्यामवनीङ्गत्वा सूर्यायार्घ्यं निवेदयेत् स्वविद्यामन्त्रितैः कुम्भैर् नवभिः प्रार्च्य वै ग्रहान्

ಎರಡು ಮೊಣಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ತನ್ನ ವಿದ್ಯಾಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತವಾದ ಒಂಬತ್ತು ಕುಂಭಗಳಿಂದ ನವಗ್ರಹಗಳನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 14

ग्रहादिशान्तये स्नानं जप्त्वार्कं सर्वमाप्नुयात् संग्रामविजयं साग्निं वीजदोषं सविन्दुकं

ಗ್ರಹಾದಿ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಅರ್ಕ (ಸೂರ್ಯ)ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಫಲಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ—ಅಗ್ನಿಬಲ ಸಹಿತ ಯುದ್ಧವಿಜಯ, ಹಾಗೂ ಬೀಜ/ವಂಶದೋಷ ಮತ್ತು ‘ಬಿಂದು’ದೋಷ ನಿವಾರಣೆ।

Verse 15

न्यस्य मूर्धादिपादान्तं मूलं पूज्य तु मुद्रया स्वाङ्गानि च यथान्यासमात्मानं भावयेद्रविं

ಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾದಾಂತವರೆಗೆ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಿಯತ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ನ್ಯಾಸಾನುಸಾರ ಸ್ವಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಆತ್ಮನನ್ನು ರವಿ (ಸೂರ್ಯ) ರೂಪವಾಗಿ ಭಾವಿಸಬೇಕು.

Verse 16

ध्यानञ्च मारणस्तम्भे पीतगाप्यायने सितम् रिपुघातविधौ कृष्णं मोहयेच्छक्रचापवत्

ಮಾರಣ ಮತ್ತು ಸ್ಥಂಭನ ಧ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪೀತ ವರ್ಣವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ಪೋಷಣ-ವೃದ್ಧಿ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತ, ಶತ್ರುಘಾತ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ, ಮತ್ತು ಮೋಹನಾರ್ಥ ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 17

यो ऽभिषेकजपध्यानपूजाहोमपरः सदा तेजस्वी हृजयः श्रीमान् समुद्रादौ जयं लभेत्

ಯಾರು ಸದಾ ಅಭಿಷೇಕ, ಜಪ, ಧ್ಯಾನ, ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಹೋಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರನಿಷ್ಠನಾಗಿರುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ತೇಜಸ್ವಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಿಜಯಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸಮುದ್ರಾದಿ ಮಹಾಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

ताम्बूलादाविदं न्यस्य जप्त्वा दद्यादुशीरकं न्यस्तुवीजेन हस्तेन स्पर्शनं तद्वशे स्मृतं

ತಾಂಬೂಲಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ಜಪಿಸಿ, ನಂತರ ಉಶೀರಕ (ವೆಟಿವರ್) ನೀಡಬೇಕು. ಬೀಜಮಂತ್ರ ನ್ಯಾಸಗೊಂಡ ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದು ಅವನನ್ನು ವಶಪಡಿಸುವುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.