Adhyaya 298

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे गोनसादिचिकित्सा नाम सप्तनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः षष्टिव्योषगुडक्षीरयोग इति क , ज , ञ , ट च अथाष्टनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः बलग्रहहरबालतन्त्रम् अग्निर् उवाच बालतन्त्रं प्रवक्ष्यामि बालादिग्रहमर्दनं अथ जातदिने वत्सं ग्रही गृह्णाति पापिनी

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಗೋನಸಾದಿಚಿಕಿತ್ಸಾ’ ಎಂಬ ಎರಡು ನೂರ ತೊಂಬತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು; ‘ಷಷ್ಟಿವ್ಯೋಷ-ಗುಡ-ಕ್ಷೀರಯೋಗ’ ಎಂಬ (ಕ, ಜ, ಞ, ಟ ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ) ಒಂದು ಯೋಗವೂ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಿದೆ. ಈಗ ಎರಡು ನೂರ ತೊಂಬತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭ—‘ಬಲಗ್ರಹಹರ ಬಾಲತಂತ್ರ’. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ಶಿಶು-ಬಾಲರನ್ನು ಪೀಡಿಸುವ ಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಮರ್ಧಿಸಿ/ನಿವಾರಿಸುವ ಬಾಲತಂತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ. ಜನ್ಮದಿನದಲ್ಲೇ ಪಾಪಿನೀ ಗ್ರಹಿಣಿ ವತ್ಸ/ಶಿಶುವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Verse 2

गात्रोद्वेगो निराहारो नानाग्रीवाविवर्तनं तच्चेष्टितमिदं तस्यान्मातॄणाञ्च बलं हरेत्

ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಪ/ಉದ್ವೇಗ, ಆಹಾರ ತ್ಯಜಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಹಲವು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮರುಮರು ತಿರುಗಿಸುವುದು—ಇವು ಆ (ಗ್ರಹಪೀಡೆ) ಲಕ್ಷಣಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಇದರಿಂದ ಮಾತೃಕೆಯರ ಬಲವೂ ಹರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 3

सत्स्यमांससुराभक्ष्यगन्धस्रग्धूपदीपकैः लिम्पेच्च धातकीलोध्रमञ्जिष्ठातालचन्दनैः

ಮೀನು, ಮಾಂಸ, ಸುರಾ ಹಾಗೂ ಭಕ್ಷ್ಯ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಗಂಧದೊಂದಿಗೆ, ಹಾರ, ಧೂಪ, ದೀಪಗಳ ಸಹಿತ (ವ್ಯಕ್ತಿ/ವಸ್ತು) ಮೇಲೆ ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಧಾತಕೀ, ಲೋಧ್ರ, ಮಂಜಿಷ್ಠಾ, ತಾಲ ಮತ್ತು ಚಂದನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲೇಪವನ್ನೂ ಹಚ್ಚಬೇಕು.

Verse 4

महिषाक्षेण धूपश् च द्विरात्रे भौषणी ग्रही तच्चेष्टा कासनिश्वासौ गात्रसङ्कोचनं मुहुः

ಮಹಿಷಾಕ್ಷ ಎಂಬ ದ್ರವ್ಯದಿಂದ ಎರಡು ರಾತ್ರಿಗಳು ಧೂಪನ ಮಾಡಿದರೆ ರೋಗಿ ಭೌಷಣೀ-ಗ್ರಹಬಾಧೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ. ಲಕ್ಷಣಗಳು—ವಿಚಿತ್ರ ಚಲನೆ, ಕೆಮ್ಮು, ಕಷ್ಟಶ್ವಾಸ, ಮತ್ತು ಮರುಮರು ಅಂಗಸಂಕೋಚ/ಸೆಳೆತ।

Verse 5

आजमूत्रैर् लिपेत् कृष्णासेव्यापामार्गचन्दनैः गोशृङ्गदन्तकेशैश् च धूपयेत् पूर्ववद्बलिः

ಆಟಿನ ಮೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಾ, ಅಸೇವ್ಯಾ, ಅಪಾಮಾರ್ಗ, ಚಂದನಗಳನ್ನು ಮಿಶ್ರಿಸಿ ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಹಸುವಿನ ಕೊಂಬು, ಹಲ್ಲು, ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ಪೂರ್ವವಿಧವಾಗಿ ಧೂಪನ ಮಾಡಿ; ಬಳಿಕ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 6

ग्रही त्रिरात्रे घण्ठाली तच्चेष्टा क्रन्दनं मुहुः जृम्भणं स्वनितन्त्रासो गात्रोद्वेगमरोचनं

ಗ್ರಹಬಾಧೆಗೆ ಒಳಗಾದವನಿಗೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳೊಳಗೆ ಗಂಟೆಯಂತೆ ಮೊಳಗುವ ಶಬ್ದ (ತಲೆ/ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ) ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಲಕ್ಷಣಗಳು—ವಿಚಿತ್ರ ಚಲನೆ, ಮರುಮರು ಅಳುವುದು, ಮರುಮರು ಜಂಭ, ತನ್ನದೇ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಭಯ, ಅಂಗಗಳ ಅಶಾಂತಿ, ಮತ್ತು ಅರುಚಿ.

Verse 7

केशराञ्जनगोहस्तिदन्तं साजपयो लिपेत् नखराजीबिल्वदलैर् धूपयेच्च बलिं हरेत्

ಕೇಸರ, ಅಂಜನ, ಗೋ-ಉತ್ಪನ್ನಗಳು (ಘೃತಾದಿ), ಆನೆದಂತ—ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಡುಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿಸಿ ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ನಖಕತ್ತರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಲ್ವದ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಧೂಪನ ಮಾಡಿ; ಬಳಿಕ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 8

ग्रही चतुर्थी काकोली गात्रोद्वेगप्ररोचनं फेनोद्गारो दिशो दृष्टिः कुल्माषैः सासवैर् बलिः

ಗ್ರಹಬಾಧಿತನಿಗೆ ಚತುರ್ಥಿ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಕೋಲೀ ಪಕ್ಷಿಯ ಕೂಗು ನಿಮಿತ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತಿ, ಅರುಚಿ, ನುರಿಯುವ ಡಕಾರ, ಹಾಗೂ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ (ಇತ್ತಿಚ್ಚೆ ನೋಡಿಕೆ) ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಕುಲ್ಮಾಷ (ಉಡಿದ ಕಾಳುಗಳು) ಮತ್ತು ಆಸವ (ಕಿಣ್ವ ಮದ್ಯ) ಸಹಿತ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 9

गजदन्ताहिनिर्मोकवाजिमूत्रप्रलेपनं सराजीनिम्बपत्रेण धूतकेशेन छूपयेत्

ಆನೆಯ ದಂತ, ಸರ್ಪನಿರ್ಮೋಕ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಯ ಮೂತ್ರವನ್ನು ಮಿಶ್ರಣಮಾಡಿ ಬಾಹ್ಯ ಲೇಪವಾಗಿ ಹಚ್ಚಬೇಕು. ರೇಖೆಯಿರುವ ಬೇವು ಎಲೆಗಳು ಹಾಗೂ ತೊಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕೂದಲಿನೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಧೂಪನ/ಛೂಪನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 10

हंसाधिका पञ्चमी स्याज्जृम्भाश्वासोर्धधारिणी मुष्टिबन्धश् च तच्चेष्टा बलिं मत्स्यादिना हरेत्

ಐದನೆಯ ಮುದ್ರೆಗೆ ‘ಹಂಸಾಧಿಕಾ’ ಎಂದು ಹೆಸರು. ಇದು ಜಂಭೆಯಂತಿರುವ ಉಸಿರಾಟ, ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿ ಧಾರಣೆ, ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಬಂಧದಿಂದ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಮೀನು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 11

मेषशृङ्गबलालोध्रशिलातालैः शिशुं लिपेत् फट्कारी तु ग्रही षष्ठी भयमोहप्ररोदनं

ಕುರಿಯ ಕೊಂಬು, ಬಲಾ, ಲೋಧ್ರ, ಶಿಲಾ ಮತ್ತು ತಾಲ (ಹರತಾಳ) ಇವುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲೇಪವನ್ನು ಶಿಶುವಿಗೆ ಹಚ್ಚಬೇಕು. ಇದು ‘ಷಷ್ಠೀ’ ಎಂಬ ಗ್ರಹಿಯ ಭಯ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಅತಿರೋದನವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಪರಿಹಾರವಾಗಿದೆ.

Verse 12

निराहारो ऽङ्गविक्षेपो हरेन्मत्स्यादिना बलिं राजीगुग्गुलुकुष्ठेभदन्ताद्यैर् धूपलेपनैः

ನಿರಾಹಾರವಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅಂಗವಿಕ್ಷೇಪ (ಜರ್ಕು/ಕಂಪನ) ಇದ್ದಾಗ ಮೀನು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಉಪದ್ರವವನ್ನು ದೂರಮಾಡಬೇಕು. ಸಾಸಿವೆ, ಗುಗ್ಗುಲು, ಕುಷ್ಠ, ಏಭದಂತ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಧೂಪ ಹಾಗೂ ಲೇಪಗಳಿಂದ ಶಮನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 13

सप्तमे मुक्तकेश्यार्तः पूतिगन्धो विजृम्भणं सादः प्ररोदनङ्कासो धूपो व्याघ्रनखैर् लिपेत्

ಏಳನೆಯ ಉಪದ್ರವದಲ್ಲಿ ರೋಗಿ ಕೂದಲು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕಳವಳಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ದುರ್ವಾಸನೆ, ಮರುಮರು ಜಂಭ, ಸಾದ/ಅಲಸ್ಯ, ಅಳಲು ಮತ್ತು ಕೆಮ್ಮು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹುಲಿಯ ನಖಗಳಿಂದ ಧೂಪನ ಮಾಡಿ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ಲೇಪ ಹಚ್ಚಬೇಕು.

Verse 14

वचागोमयगोमूत्रैः श्रीदण्डी चाष्टमे ग्रही दिशो निरीक्षणं जिह्वाचालनङ्कासरोदनं

ವಚಾ, ಗೋಮಯ ಮತ್ತು ಗೋಮೂತ್ರಗಳಿಂದ ಶಮನೋಪಚಾರ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಂಟನೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ‘ಶ್ರೀದಂಡೀ’ ಎಂಬ ಗ್ರಹವು ಶಿಶುವನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ; ಲಕ್ಷಣಗಳು—ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ಮರುಮರು ನೋಡುವುದು, ನಾಲಿಗೆಯ ಕಂಪನ/ಝಟ್ಕಾ ಚಲನೆ, ಮತ್ತು ಗಂಟಲು ಅಡ್ಡಿಯಾದಂತೆ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಅಳುವುದು.

Verse 15

बलिः पूर्वैव मत्स्याद्यैर् धूपलेपे च हिङ्गुला वचासिद्धर्थलशुनैश्चोर्ध्वग्राही महाग्रही

ಮೊದಲು ಮತ್ಸ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಧೂಪ ಮತ್ತು ಲೇಪ (ರಕ್ಷಣಾ ಪ್ರಯೋಗ)ಗಳಿಗೆ ಹಿಂಗುಲಾ (ಸಿನ್ನಾಬರ್) ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ವಚಾ, ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ (ಬಿಳಿ ಸಾಸಿವೆ) ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿಯೊಂದಿಗೆ ‘ಊರ್ಧ್ವಗ್ರಾಹಿ’ ಹಾಗೂ ‘ಮಹಾಗ್ರಾಹಿ’ ಗ್ರಹಪೀಡೆಯ ಶಮನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 16

उद्वेजनोर्ध्वनिःश्वासः स्वमुष्टिद्वयखादनं रक्तचन्दनकुष्ठाद्यैर् धूपयेल्लेपयेच्छिशुं

ಶಿಶುವಿನಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳುವ ಭಯ, ಮೇಲ್ಮುಖ ಕಷ್ಟಕರ ಉಸಿರಾಟ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಎರಡೂ ಮುಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚುವ/ಚವೆಯುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಕಂಡರೆ, ರಕ್ತಚಂದನ, ಕುಷ್ಠ ಮೊದಲಾದ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಧೂಪನ ಮಾಡಿ, ಲೇಪನ ಹಚ್ಚಿ ಶಿಶುವಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 17

कपिरोमनखैर् धूपो दशमी रोदनी ग्रही तच्चेष्टा रोदनं शश्वत् सुगन्धो नीलवर्णता

ಕಪಿಯ ರೋಮ-ನಖಗಳಂತ ಧೂಪ/ವಾಸನೆ; ದಶಮಿ ತಿಥಿ; ‘ರೋದನೀ’ ಎಂಬ ಗ್ರಹಪೀಡೆ. ಇದರ ಚೇಷ್ಟಾಲಕ್ಷಣಗಳು—ನಿರಂತರ ಅಳುವುದು, ಸುಗಂಧ, ಮತ್ತು ನೀಲವರ್ಣತೆ.

Verse 18

धूपो निम्बेन भूतोग्रराजीसर्जरसैर् लिपेत् बलिं वहिर्हरेल्लाजकुल्माषकवकोदनम्

ಧೂಪಕ್ಕಾಗಿ ಬೇವು ಮತ್ತು ಭೂತೋಗ್ರಾ, ರಾಜೀ, ಸರ್ಜಗಳ ರಸ/ರೆಸಿನ್‌ಗಳಿಂದ ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು. ಬಲಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬೇಕು—ಲಾಜ (ಹೊರಿದ ಅಕ್ಕಿ), ಕುಲ್ಮಾಷ (ಉಡಿಸಿದ ಕಾಳುಗಳು), ಕವಕ, ಮತ್ತು ಓದನ (ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ) ಸಹಿತವಾಗಿ.

Verse 19

यावत्त्रयोदशाहं स्यादेवं धूपादिका क्रिया गृह्नाति मासिकं वत्सं पूतनासङ्कुली ग्रही

ಶಿಶುವಿನ ಬಾಧೆ ಹದಿಮೂರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಇರುವ ತನಕ ಈ ವಿಧವಾಗಿ ಧೂಪಾದಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಸಹಚರಗಣಗಳೊಡನೆ ಪೂತನಾಗ್ರಾಹಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಶಿಶುವನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ।

Verse 20

काकवद्रोदनं श्वासो मूत्रगन्धो ऽक्षिमीलनं गोमूत्रस्नपनं तस्य गोदन्तेन च धूपनम्

ಕಾಗೆಯಂತೆ ಅಳುವುದು, ಉಸಿರಾಟದ ಕಷ್ಟ, ಮೂತ್ರದ ವಾಸನೆ, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು—ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಂಡರೆ ಗೋಮೂತ್ರದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಗೋವಿನ ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಧೂಪನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 21

धूपदीपे चेति ट करकोदनमिति ख पीतवस्त्रं ददेद्रक्तस्रग्गन्धौ तैलदीपकः त्रिविधं पायसम्मद्यं तिलमासञ्चतुर्विधम्

ಧೂಪ ಮತ್ತು ದೀಪ—ಇವು ‘ಟ-ವರ್ಗ’; ‘ಕರಕೋದನ’ ಅನ್ನು ‘ಖ-ವರ್ಗ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ನೀಡಬೇಕು; ಕೆಂಪು ಹಾರ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಎಣ್ಣೆ ದೀಪ ಹಚ್ಚಬೇಕು. ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ಮದ್ಯ ಮೂರು ವಿಧ; ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಮಾಷ ನಾಲ್ಕು ವಿಧ।

Verse 22

करञ्जाधो यमदिशि सप्ताहं तैर् बलिं हरेत् द्विमासिकञ्च मुकुटा वपुः शीतञ्च शीतलं

ಕರಂಜ ಮರದ ಕೆಳಗೆ, ಯಮದಿಶೆಯಲ್ಲಿ, ಆ ವಸ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಏಳು ದಿನ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ದ್ವಿಮಾಸಿಕದಲ್ಲಿ (ಪ್ರೇತ) ಮುಕುಟಧಾರಿ; ಅದರ ದೇಹ ಶೀತವಾಗಿದ್ದು ಶೀತಲತೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ।

Verse 23

छर्धिः स्यान्मुखशोषादिपुष्पगन्धांशुकानि च अपूपमोदनं दीपः कृष्णं नीरादि धूपकम्

ವಾಂತಿ ಆಗಬಹುದು; ಬಾಯಾರಿಕೆ/ಬಾಯಿ ಒಣಗುವುದು ಮೊದಲಾದ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಇರಬಹುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಪಸುಗಂಧಿತ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು; ಅಪೂಪ ಮತ್ತು ಮೋದಕ ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು. ದೀಪ ಹಚ್ಚಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ನೀರ ಮೊದಲಾದ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೃಷ್ಣ ಧೂಪಕವನ್ನೂ ವಿಧಿಸಬೇಕು।

Verse 24

तृतीये गोमुखी निद्रा सविन्मूत्रप्ररोदनम् यवाः प्रियङ्गुः पलनं कुल्माषं शाकमोदनम्

ಮೂರನೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಗೋಮುಖೀ-ನಿದ್ರೆ ಎಂದು ಮುಖವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿ ನಿದ್ರಿಸಬೇಕು; ಪ್ರಾತಃ ಸೂರ್ಯೋದಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಯವ, ಪ್ರಿಯಂಗು, ಪಲನ, ಕುಲ್ಮಾಷ ಮತ್ತು ಶಾಕಯುಕ್ತ ಓದನವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು।

Verse 25

क्षीरं पूर्वे ददेन्मध्ये ऽहनि धूपश् च सर्पिषा पञ्चभङ्गेन तत् स्नानं चतुर्थे पिङ्गलार्तिहृत्

ಮೊದಲು ಹಾಲನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಧೂಪನ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಪಂಚಭಂಗ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ಸ್ನಾನ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ; ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ/ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ಇದು ಪಿಂಗಲಾ ವೇದನೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 26

तनुः शीता पूतिगन्धः शोषः स म्रियते ध्रुवम् पञ्चमी ललना गात्रसादः स्यान्मुखशोषणं

ದೇಹವು ಶೀತವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ದುರ್ಗಂಧ ಹೊರಬಂದು ಶೋಷ (ಕ್ಷಯ) ಇದ್ದರೆ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮೃತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಐದನೇ ದಿನ ಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಗಾತ್ರಸಾದ ಮತ್ತು ಮುಖಶೋಷ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 27

अपानः पीतवर्णश् च मत्स्याद्यैर् दक्षिणे बलिः षण्मासे पङ्कजा चेष्टा रोदनं विकृतः स्वरः

ಇದು ಅಪಾನ-ದೋಷದ ಲಕ್ಷಣ; ವರ್ಣವು ಹಳದಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಮೀನು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಆರನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪದ್ಮದಂತೆ ಅಸ್ಥಿರ ಚಲನೆ, ಅಳಲು ಮತ್ತು ಸ್ವರವಿಕೃತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 28

मत्स्यमांससुराभक्तपुष्पगन्धादिभिर्बलिः सप्रमे तु निराहारा पूतिगन्धादिदन्तरुक्

ಮೀನು, ಮಾಂಸ, ಸುರಾ, ಭಕ್ತ (ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ), ಪುಷ್ಪ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಪ್ರಮೆ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಬಲಿ ನಿರಾಹಾರವಾಗಿ—ದುರ್ಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ದಂತರುಕ ಸೇರಿಸಿ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 29

पिष्टमांससुरामांसैर् बलिः स्याद्यमुनाष्टमे विस्फोटशोषणाद्यं स्यात् तच्चिकित्सान्न कारयेत्

ಯಮುನಾತೀರದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು ಪಿಷ್ಟಮಾಂಸ, ಸುರಾ ಮತ್ತು ಮಾಂಸಗಳಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ವಿಸ್ಫೋಟ, ಶೋಷಣ ಮೊದಲಾದ ಪೀಡೆಗಳು ಉಂಟಾದರೆ, ಅದರ ವೈದ್ಯಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿಸದೆ ವಿಧಿಸಲಾದ ಶಾಂತಿಕರ್ಮವನ್ನೇ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 30

नवमे कुम्भकर्ण्यार्तो ज्वरी च्छर्दति पालकम् रोदनं मांसकुल्माषमद्याद्यैर् वैश्वके बलिः

ನವಮಿಯಂದು ಕುಂಭಕರ್ಣೀ ಪೀಡೆ ಬಂದರೆ ಮಗುವಿನ ಪಾಲಕನು ಜ್ವರಗ್ರಸ್ತನಾಗಿ ವಾಂತಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅಳುವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ವೈಶ್ವದೇವ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಂಸ, ಕುಲ್ಮಾಷ (ಉಡಿಸಿದ ಕಾಳುಗಳು), ಮದ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 31

दशमे तापसी चेष्टा निराहारोक्षिमीलनम् घण्टा पताका पिष्टोक्ता सुरामांसबलिः समे

ದಶಮಿಯಂದು ತಾಪಸೀಯ ಚೇಷ್ಟೆ—ನಿರಾಹಾರ (ಉಪವಾಸ) ಮತ್ತು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚುವುದು. ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಗಂಟೆ ಮತ್ತು ಪತಾಕೆ ಇರುತ್ತವೆ; ಪಿಷ್ಟ (ಹಿಟ್ಟು) ಬಲಿಯನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅದೇ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸುರಾ-ಮಾಂಸ ಬಲಿಯನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 32

राक्षस्येकादशी पीडा नेत्राद्यं न चिकित्सनम् चञ्चला द्वादशे श्वासः त्रासादिकविचेष्टितम्

ರಾಕ್ಷಸೀ ಪೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಏಕಾದಶಿಯಂದು ನೋವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಕಣ್ಣು ಮೊದಲಾದ ವಿಕಾರಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಬಾರದು. ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಅಶಾಂತಿ, ಉಸಿರಾಟದ ಕಷ್ಟ, ಭಯದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅಲುಗಾಟ ಮೊದಲಾದ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ.

Verse 33

बलिः पूर्वे ऽथ मध्याह्ने कुल्मापाद्यैस्तिलादिभिः यातना तु द्वितीये ऽब्दे यातनं रोदनादिकम्

ಮೊದಲು ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಕುಲ್ಮಾಷ ಮೊದಲಾದ ಆಹಾರಗಳು ಹಾಗೂ ಎಳ್ಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಯಾತನೆಯ ಕಾಲ ಎರಡನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ; ಆ ಯಾತನೆ ಅಳುವು ಮೊದಲಾದ ಕಷ್ಟರೂಪವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 34

तिलमांसमद्यमांसैर् बलिः स्नानादि पूर्ववत् तृतीये रोदनी कम्पो रोदनं रक्तमूत्रकं

ಎಳ್ಳು, ಮಾಂಸ, ಮದ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾಂಸಗಳಿಂದ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಸ್ನಾನಾದಿ ಕ್ರಮಗಳು ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ. ಮೂರನೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಳಲು ಮತ್ತು ಕಂಪನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ರಕ್ತಮಿಶ್ರಿತ ಮೂತ್ರಸ್ರಾವವೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 35

गुडौदनं तिलापूपः प्रतिमा तिलपिष्टजा तिलस्नानं पञ्चपत्रैर् धूपो राजफलत्वचा

ಬೆಲ್ಲ ಹಾಕಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಓದನ (ಸಿಹಿ ಅನ್ನ), ಎಳ್ಳಿನ ಅಪೂಪ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳಿನ ಪಿಷ್ಟದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಮೆ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಎಳ್ಳಿನ ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಐದು ಎಲೆಗಳಿಂದ ಧೂಪ ಅರ್ಪಿಸಿ, ರಾಜಫಲದ ತೊಗಟೆಯಿಂದ ಧೂಪನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 36

चतुर्थे चटकाशोफो ज्वरः सर्वाङ्गसादनम् मत्स्यमांसतिलाद्यैश् च बलिः स्नानञ्च धूपनम्

ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಚಾನಕ್ ಊತ, ಜ್ವರ ಮತ್ತು ಸರ್ವಾಂಗ ಶೈಥಿಲ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಮೀನು, ಮಾಂಸ, ಎಳ್ಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಧೂಪನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 37

चञ्चला पञ्चमे ऽब्दे तु ज्वरस्त्रासो ऽङ्गसादनम् मांसौदनाद्यैश् च बलिर्मेषशृङ्गेण धूपनम्

ಐದನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ‘ಚಂಚಲಾ’ ಎಂಬ ಗ್ರಹಪೀಡೆ ಜ್ವರ, ಭೀತಿ ಮತ್ತು ಅಂಗಶೈಥಿಲ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಮಾಂಸ, ಓದನ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಕುರಿಯ ಕೊಂಬಿನಿಂದ ಧೂಪನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 38

पलाशोदुम्बराश्वत्थवटबिल्वदलाम्बुधृक् षष्ठे ऽब्दे धावनीशोषो वैरस्यं गात्रसादनम्

ಪಲಾಶ, ಉದುಂಬರ, ಅಶ್ವತ್ಥ, ವಟ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ವ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ ನೀರನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿ ಬದುಕುವವನಿಗೆ—ಆರನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ—ದೇಹಶೋಷ, ಬಾಯಲ್ಲಿ ವೈರಸ್ಯ (ಕಷಾಯ/ಅರುಚಿ) ಮತ್ತು ಅಂಗದೌರ್ಬಲ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 39

सप्ताहोभिर्बलिः पूर्वैर् धुपस्नानञ्च भङ्गकैः सप्तमे यमुनाच्छर्दिरवचोहासरोदनम्

ಹಿಂದಿನ ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಹಾನಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಧೂಪನಸಹಿತ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ದೇಹಶೈಥಿಲ್ಯ/ಭಂಗವೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಏಳನೇ ದಿನ ಯಮುನಾ ಜಲದಂತೆ ವಾಂತಿ, ಅಸಂಬದ್ಧ ವಾಣಿ, ನಗು ಮತ್ತು ಅಳಲು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 40

मांसपाद्यसमद्याद्यैर् बलिः स्नानञ्च धूपनम् अष्टमे वा जातवेदा निराहारं प्ररोदनम्

ಮಾಂಸ, ಪಾಕಾನ್ನ ಮೊದಲಾದವುಗಳು ಮತ್ತು ಮದ್ಯಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಧೂಪನವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಥವಾ ಎಂಟನೇ ದಿನ ಜಾತವೇದ (ಅಗ್ನಿ)ಗಾಗಿ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿಲಾಪ/ಅಳಲು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 41

कृशरापूपदध्याद्यैर् बलिः स्नानञ्च धूपनम् कालाब्दे नवमे वाह्वोरास्फोटो गर्जनं भयम्

ಕೃಶರಾ (ಖಿಚಡಿ), ಪೂಪ (ಸಿಹಿ ಕೇಕ್), ಮೊಸರು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಧೂಪನವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಾಲಚಕ್ರದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ನಡುಕು/ಚಟಕ್ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಗರ್ಜನೆ ಭಯದ ಸೂಚನೆಗಳು.

Verse 42

बलिः स्यात् कृशरापूपशक्तुकुल्मासपायसैः दशमे ऽब्दे कलहंसी दाहो ऽङ्गकृशता ज्वरः

ಕೃಶರಾ (ಖಿಚಡಿ), ಪೂಪ, ಶಕ್ತು (ಸತ್ತು), ಕುಲ್ಮಾಷ (ಉಡಿದ ಕಾಳು/ಧಾನ್ಯ), ಪಾಯಸ ಇವುಗಳಿಂದ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹತ್ತನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಜಗಳಪ್ರವೃತ್ತಿ, ದಾಹ, ಅಂಗಕ್ಷೀಣತೆ ಮತ್ತು ಜ್ವರ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 43

वैवर्ण्यमिति ठ भागकैर् इति ख पौलिकापूपदध्यन्नैः पञ्चरात्रं बलिं हरेत् निम्बधूपकुष्ठलेप एकादशमके ग्रही

‘ವೈವರ್ಣ್ಯ’ ಎಂಬ ವ್ಯಾಧಿಯಲ್ಲಿ (ಠ-ಖ ಭೇದಾನುಸಾರ) ಪೌಲಿಕಾ/ಅಕ್ಕಿ ಕೇಕ್ (ಪೂಪ), ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಅನ್ನದಿಂದ ಐದು ರಾತ್ರಿಗಳು ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹನ್ನೊಂದನೇ ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಪೀಡೆಯನ್ನು ಬೇವುಧೂಪ ಮತ್ತು ಕುಷ್ಠ (ಕೋಸ್ತಸ್) ಲೇಪದಿಂದ ಶಮನಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 44

देवदूती निष्ठुरवाक् बलिर्लेपादि पूर्ववत् बलिका द्वादशे बलिर्लेपादि पूर्ववत्

ದೇವದೂತೀ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠುರವಾಕ್‌ಗಾಗಿ ಬಲಿ, ಲೇಪನಾದಿ ಕರ್ಮಗಳು ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಬಲಿಕೆಗೆ ಸಹ ದ್ವಾದಶ (ದಿನ/ವ್ರತ)ದಲ್ಲಿ ಬಲಿ, ಲೇಪನಾದಿ ಉಳಿದ ವಿಧಿಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಪೂರ್ವವತ್‌ ನೆರವೇರಬೇಕು.

Verse 45

त्रयोदशे वायवी च मुखवाह्याङ्गसादनम् रक्तान्नगन्धमाल्याद्यैर् बलिः पञ्चदलैः स्नपेत्

ತ್ರಯೋದಶ (ದಿನ/ವ್ರತ)ದಲ್ಲಿ ವಾಯವೀ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು—ಮುಖ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯಾಂಗಗಳ ಸಾಧನ/ಸಂಸ್ಕಾರ. ಕೆಂಪು ಅನ್ನ, ಸುಗಂಧ, ಮಾಲ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಐದು ದಳ/ಎಲೆಗಳಿಂದ ಸ್ನಪನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 46

राजीनिस्वदलैर् धूपो यक्षिणी च चतुर्दशे चेष्टा शूलं ज्वरो दाहो मांसभक्षादिकैर् बलिः

ರಾಜೀನಿ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಧೂಪನ ಮಾಡಬೇಕು; ಚತುರ್ದಶ (ದಿನ/ವ್ರತ)ದಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷಿಣೀ ವಿಧಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಚೇಷ್ಟಾ-ವಿಕಾರ, ಶೂಲ, ಜ್ವರ, ದಾಹ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಮಾಂಸ, ಭಕ್ಷ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 47

स्नानादि पूर्ववच्छान्त्यै मुण्डिकार्तिस्त्रिपञ्चके तच्चेष्टासृक्श्रवः शश्वत्कुर्याम्मातृचिकित्सनम्

ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಸ್ನಾನಾದಿಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವವತ್ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಮುಂಡಿಕಾರ್ತಿ ಮೊದಲಾದ ತ್ರಿ-ಪಂಚಕ ಕಷ್ಟಗಳಲ್ಲಿ, ಜೊತೆಗೆ ಚೇಷ್ಟಾ-ವಿಕಾರ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ರಕ್ತಸ್ರಾವ ಇದ್ದರೆ, ಮಾತೃ-ಚಿಕಿತ್ಸನ (ಮಾತೃ ದೇವತೆಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸಾ-ಕರ್ಮ)ವನ್ನು ಸದಾ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 48

वानरी षोडशी भूमौ पतेन्निद्रा सदा ज्वरः पायसाद्यैस्त्रिरात्रञ्च वलिः स्नानादि पूर्ववत्

ಷೋಡಶೀ (ತಿಥಿ/ದಿನ)ಯಲ್ಲಿ ವಾನರೀ ದೋಷ ಉಂಟಾದರೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಬೇಕು; ನಿದ್ರೆ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಜ್ವರ ಸದಾ ಇರುತ್ತದೆ. ಪಾಯಸಾದಿಗಳಿಂದ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸ್ನಾನಾದಿಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವವತ್ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 49

गन्धवती सप्तदशे गात्रोद्वेगः प्ररोदनम् कुल्माषाद्यैर् बलिः स्नानधूपलेपादि पूर्ववत्

ಹದಿನೇಳನೆಯ ಗಂಧಭೇದ ‘ಗಂಧವತೀ’ಯಲ್ಲಿ ದೇಹೋದ್ವೇಗ ಮತ್ತು ಅಳಲು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಕುಲ್ಮಾಷಾದಿ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಬಲಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಸ್ನಾನ, ಧೂಪನ, ಲೇಪನಾದಿ ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 50

दिनेशाः पूतना नाम वर्षेशाः सुकुमारिकाः आकट्टय एवं सिद्धरूपो ज्ञापयति हरे हरे निर्दोषं कुरु कुरु बालिकां बालं स्त्रियम् पुरुषं वा सर्वग्रहाणामुपक्रमात् चामुण्डे नमो देव्यै ह्रूं ह्रूं ह्रीं अपसर अपसर दुष्टग्रहान् ह्रूं तद्यथा गच्छन्तु गृह्यकाः अन्यत्र पन्थानं रुद्रो ज्ञापयति सर्वबालग्रहेषु स्यान्मन्त्रो ऽयं सर्वकामिकः

ದಿನೇಶರು, ‘ಪೂತನಾ’ ಎಂಬುದು, ವರ್ಷೇಶರು, ಸುಕುಮಾರಿಕೆಗಳು—ಇಂತೆ ಸಿದ್ಧರೂಪ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ: “ಹರೇ ಹರೇ—ಎಲ್ಲ ಗ್ರಹಗಳ ಉಪಕ್ರಮದಿಂದ ಬಾಲಿಕೆ, ಬಾಲ, ಸ್ತ್ರೀ ಅಥವಾ ಪುರುಷನನ್ನು ನಿರ್ದೋಷನಾಗಿಸು, ನಿರ್ದೋಷನಾಗಿಸು. ಓ ಚಾಮುಂಡೇ ದೇವಿ, ನಮೋ: ಹ್ರೂಂ ಹ್ರೂಂ ಹ್ರೀಂ—ದುಷ್ಟಗ್ರಹಗಳೇ, ಅಪಸರ ಅಪಸರ—ಹ್ರೂಂ. ಗೃಹ್ಯಕರು (ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಗ್ರಹಗಳು) ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಂದ ಹೋಗಲಿ; ರುದ್ರನು ದಾರಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ.” ಎಲ್ಲ ಬಾಲಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಮಂತ್ರ ಉಪಯುಕ್ತ; ಇದು ಸರ್ವಕಾಮಿಕ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 51

ॐ नमो भगवति चामुण्डे मुञ्च मुञ्च बलिं बालिकां वा बलिं गृह्ण गृह्ण जय जय वस वस सर्वत्र बलिदाने ऽयं रक्षाकृत् पठ्यते मनुः रक्षन्तु च ज्वराभ्यान्तं मुञ्चन्तु च कुमारकम्

ಓಂ ಭಗವತಿ ಚಾಮುಂಡೆಗೆ ನಮೋ. ಮುಞ್ಚ ಮುಞ್ಚ—ಬಲಿಯನ್ನು (ಗ್ರಹಿಸು), ಬಾಲಿಕೆಯಿಗಾಗಿ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಲಿ; ಬಲಿಯನ್ನು ಗೃಹ್ಣ ಗೃಹ್ಣ. ಜಯ ಜಯ; ಸರ್ವತ್ರ ವಸ ವಸ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಲಿದಾನದಲ್ಲೂ ಈ ರಕ್ಷಾಕರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ—“ಜ್ವರಪೀಡಿತನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ, ಕುಮಾರನನ್ನು (ಆ ಪೀಡೆಯಿಂದ) ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಿ.”