Adhyaya 36

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये पवित्राधिवासनं नाम पञ्चत्रिंशो ऽध्यायः अथ षट्त्रिंशो ऽध्यायः पवित्रारोपणविधानं अग्निर् उवाच प्रातः स्नानं कृत्वा द्वारपालान् प्रपूज्य च प्रविश्य गुप्ते देशे च समाकृष्याथ धारयेत्

ಇಂತೆ ಆದಿಮಹಾಪುರಾಣದ ಆಗ್ನೇಯಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಮுப்பತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ‘ಪವಿತ್ರಾಧಿವಾಸನ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಿದೆ. ಈಗ ಮுப்பತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ—‘ಪವಿತ್ರಾರೋಪಣವಿಧಾನ’. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು: ‘ಪ್ರಾತಃಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದ್ವಾರಪಾಲಕರನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ (ಆಲಯಕ್ಕೆ) ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಗುಪ್ತಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ (ಪವಿತ್ರ ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು) ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ/ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಅನಂತರ ಪವಿತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು.’

Verse 2

पूर्वाधिवासितं द्रव्यं वस्त्राभरणगन्धकं निरस्य सर्वनिर्माल्यं देवं संस्थाप्य पूजयेत्

ಹಿಂದಿನ ಅಧಿವಾಸನದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ನಿರ್ಮಾಲ್ಯವನ್ನು (ಒಣಗಿದ/ತ್ಯಜಿತ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು) ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು. ನಂತರ ದೇವರನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 3

पञ्चामृतैः कषायैश् च शुद्धगन्धोदकैस्ततः पूर्वाधिवासितं दद्याद्वस्त्रं गन्धं च पुष्पकं

ಅನಂತರ ಪಂಚಾಮೃತ, ಕಷಾಯ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಸುಗಂಧಜಲದಿಂದ (ದೇವರನ್ನು) ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಪೂರ್ವಾಧಿವಾಸಿತ ವಸ್ತ್ರ, ಗಂಧ/ಲೇಪ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 4

अग्नौ हुत्वा नित्यवच्च देवं सम्प्रार्थयेन्नमेत् समर्प्य कर्म देवाय पूजां नैमित्तिकीं चरेत्

ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಾಹುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ನಿತ್ಯಕರ್ಮದಂತೆ ಆಚರಿಸಿ, ದೇವರನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು। ಕರ್ಮವನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ ನಂತರ ನೈಮಿತ್ತಿಕ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 5

द्वारपालविष्णुकुम्भवर्धनीः प्रार्थयेद्धरिं अतो देवेति मन्त्रेण मूलमन्त्रेण कुम्भके

ಕುಂಭಕದಲ್ಲಿ ‘ಅತೋ ದೇವೇ…’ ಮಂತ್ರದಿಂದಲೂ ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದಲೂ ದ್ವಾರಪಾಲರು, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಕುಂಭವರ್ಧಿನೀ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು।

Verse 6

कृष्ण कृष्ण नमस्तुभ्यं गृह्णीष्वेदं पवित्रकं लोकपालानिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रार्थयेन्न्यसेदिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पवित्रीकरणार्थाय वर्षपूजाफलप्रदं

“ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ; ಇದಂ ಪವಿತ್ರಕಂ ಗೃಹ್ಣೀಷ್ವ।” (ಕೆಲವು ಗುರುತಿಸಿದ ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ‘ಲೋಕಪಾಲಾನ್’ ಎಂದು, ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು’ ಎಂದು ಇದೆ.) ಇದು ಪವಿತ್ರೀಕರಣಾರ್ಥವಾಗಿದ್ದು ವರ್ಷಪೂಜೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 7

पवित्रकं कुरुध्वाद्य यन्मया दुष्कृतं कृतं शुद्धो भवाम्यहं देव त्वत्प्रसादात् सुरेश्वर

ಇಂದು ಪವಿತ್ರಕ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿರಿ; ನನ್ನಿಂದ ನಡೆದ ಯಾವ ದुष್ಕೃತ್ಯವೂ ಶುದ್ಧವಾಗಲಿ। ಹೇ ದೇವ, ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಶುದ್ಧನಾಗಲಿ।

Verse 8

पवित्रञ्च हृदाद्यैस्तु आत्मानमभिषिच्य च विष्णुकुम्भञ्च सम्प्रोक्ष्य व्रजेद्देवसमीपतः

ಹೃದ್ ಮೊದಲಾದ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ, ಸ್ವಯಂ ಅಭಿಷೇಕ/ಪ್ರೋಕ್ಷಣ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ವಿಷ್ಣು-ಕುಂಭವನ್ನೂ ವಿಧಿಯಾಗಿ ಸಂಪ್ರೀಕ್ಷಿಸಿ, ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 9

पवित्रमात्मने दद्याद्रक्षाबन्धं विसृज्य च गृहाण ब्रह्मसूत्रञ्च यन्मया कल्पितं प्रभो

ಅವನು ಪವಿತ್ರವನ್ನು ತನ್ನಿಗೇ ಧರಿಸಬೇಕು; ರಕ್ಷಾಬಂಧನವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಓ ಪ್ರಭು, ನಾನು ವಿಧಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರ (ಯಜ್ಞೋಪವೀತ)ವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 10

कर्मणां पूरणार्थाय यथा दोषो न मे भवेत् द्वारपालासनगुरुमुख्यानाञ्च पवित्रकम्

ಕರ್ಮಗಳು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂರ್ಣವಾಗಲು—ನನಗೆ ದೋಷ ಉಂಟಾಗದಂತೆ—ದ್ವಾರಪಾಲರು, ಆಸನ (ಪೂಜಾಸ್ಥಾನ), ಗುರು ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯ ಸೇವಕರು/ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸಹ ಪವಿತ್ರಕವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 11

कनिष्टादि च देवाय वनमालाञ्च मूलतः हृदादिविश्वक्सेनान्ते पवित्राणि समर्पयेत्

ಕನಿಷ್ಠಿಕಾ (ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳು)ಯಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಪವಿತ್ರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅದರ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ವನಮಾಲೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಹೃದ್-ಆದಿಯಿಂದ ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನಾಂತವರೆಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪವಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿವೇದಿಸಬೇಕು।

Verse 12

वह्नौ हुत्वाग्निवर्तिभ्यो विष्ण्वादिभ्यः पवित्रकम् प्रार्च्य पूर्णाहुतिं दद्यात् प्रायश्चित्ताय मूलतः

ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಾಹುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಅಗ್ನಿವರ್ತಿಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಷ್ಣು ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಕದಿಂದ ವಿಧಿಯಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿ; ನಂತರ ಮೂಲತಃ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಾರ್ಥವಾಗಿ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು।

Verse 13

अष्टोत्तरशतं वापि पञ्चोपनिषदैस्ततः मणिविद्रुममालाभिर्मन्दारकुसुमादिभिः

ಅಥವಾ ನೂರ ಎಂಟು ಜಪ/ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಐದು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ ವಿಧಾನದೊಂದಿಗೆ, ಮಣಿ–ಪ್ರವಾಳ ಮಾಲೆಗಳು ಹಾಗೂ ಮಂದಾರ ಪುಷ್ಪಾದಿ ಅರ್ಪಣೆಗಳಿಂದ (ಭಗವಂತನನ್ನು) ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 14

इयं सांवत्सरी पूजा तवास्तु गरुडध्वज वनमाला यथा देव कौस्तुभं सततं हृदि

ಹೇ ಗರುಡಧ್ವಜ ಪ್ರಭು! ಈ ವಾರ್ಷಿಕ ಪೂಜೆ ನಿನಗೇ ಆಗಲಿ; ಹೇ ದೇವ, ವನಮಾಲೆಯೂ ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯೂ ಸದಾ ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸಲಿ।

Verse 15

तद्वत् पवित्रतन्तूंश् च पूजां च हृदये वह कामतो ऽकामतो वापि यत्कृतं नियमार्चने

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ತಂತುಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಾಭಾವವನ್ನೂ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧರಿಸು; ನಿಯಮಾರ್ಚನದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಅನಿಚ್ಛೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಮಾಡಿದುದೆಲ್ಲ ಅಂತಃಪೂಜೆಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕೃತವಾಗಲಿ।

Verse 16

विधिना विघ्नलोपेन परिपूर्णं तदस्तु मे प्रार्थ्य नत्वा क्षमाप्याथ पवित्रं मस्तके ऽर्पयेत्

ವಿಧಿಯಂತೆ ವಿಘ್ನನಾಶದೊಂದಿಗೆ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ “ಇದು ನನಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಿ ಪವಿತ್ರವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 17

दत्वा बलिं दक्षिणाभिर्वैष्णवन्तोषयेद्गुरुं रक्षाबन्धं विमुच्य चेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पवित्रं मूलतो दद्याद्रक्षार्थं तद्विसृज्य चेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पवित्रकं त्वञ्च पूजायां हृदये वहेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः विप्रान् भोजनवस्त्राद्यैर् दिवसं पक्षमेव वा

ಬಲಿ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ವೈಷ್ಣವ ಗುರುವನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ರಕ್ಷಾಬಂಧವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು—ಇದು ಒಂದು ಪಾಠ. ಮತ್ತೊಂದು ಪಾಠ—“ರಕ್ಷಾರ್ಥ ಪವಿತ್ರವನ್ನು ಮೂಲದಲ್ಲಿ ನೀಡಿ ಬಳಿಕ ಅದನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು.” ಇನ್ನೊಂದು ಪಾಠ—“ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಕವನ್ನು ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಬೇಕು.” ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭೋಜನ, ವಸ್ತ್ರಾದಿಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಬೇಕು—ಒಂದು ದಿನ ಅಥವಾ ಪಕ್ಷಕಾಲವೂ।

Verse 18

पवित्रं स्नानकाले च अवतार्य समर्पयेत् अनिवारितमन्नाद्यं दद्याद्भुङ्क्तेथ च स्वयं

ಸ್ನಾನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವನ್ನು (ಕುಶ/ಉಂಗುರ) ಇಳಿಸಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ತಡೆಹಿಡಿಯದೆ ಅನ್ನಾದಿಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ, ನಂತರ ತಾನೂ ಭುಂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 19

विसर्जने ऽह्नि सम्पूज्य पवित्राणि विसर्जयेत् सांवत्सरीमिमां पूजां सम्पाद्य विधिवन्मम

ವಿಸರ್ಜನೆಯ ದಿನ ದೇವತೆಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ ಪವಿತ್ರ-ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ ವಾರ್ಷಿಕ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 20

व्रज पवित्रकेदानीं विष्णुलोकं विसर्जितः मध्ये सोमेशयोः प्रार्च्य विष्वक्सेनं हि तस्य च

“ಈಗ, ಹೇ ಪವಿತ್ರಕ! ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ವಿಸರ್ಜಿತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಸೋಮೇಶನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಅವನ (ವಿಷ್ಣುವಿನ) ಪ್ರಧಾನ ಸೇವಕ ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನನನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.”

Verse 21

पवित्राणि समभ्यर्च्य ब्राह्मणाय समर्पयेत् यावन्तस्तन्तवस्तस्मिन् पवित्रे परिकल्पिताः

ಪವಿತ್ರ-ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಅರ್ಚಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಆ ಪವಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ತಂತುಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿರುವರೋ, ಫಲವೂ ಅಷ್ಟೇ ಅನುಪಾತವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 22

तावद्युगसहस्राणि विष्णुलोके महीयते कुलानां शतमुद्धृत्य दश पूर्वान् दशापरान् विष्णुलोकं तु संस्थाप्य स्वयं मुक्तिमवाप्नुयात्

ಅಷ್ಟೇ ಯುಗಸಹಸ್ರಗಳವರೆಗೆ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕುಲದ ನೂರು ಜನರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ—ಹತ್ತು ಪೂರ್ವಜರು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಉತ್ತರಜರು—ಅವರನ್ನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ತಾನೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.