Adhyaya 33

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये अष्टचत्वारिंशत्संस्कारकथनं नाम द्वात्रिंशो ऽध्यायः अथ त्रयस्त्रिंशो ऽध्यायः पवित्रारोहणविधानं अग्निर् उवाच पवित्रारोहणं वक्ष्ये वर्षपूजाकलं हरेः आषाढादौ कार्तिकान्ते प्रतिपद्वनदा तिथिः

ಇಂತೆ ಆದಿಮಹಾಪುರಾಣವಾದ ಅಗ್ನಿಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಅಷ್ಟಚತ್ವಾರಿಂಶತ್ ಸಂಸ್ಕಾರಕಥನ’ ಎಂಬ ಮೂವತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಯಿತು. ಈಗ ಮೂವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ‘ಪವಿತ್ರಾರೋಹಣವಿಧಾನ’ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ಹರಿಯ ವಾರ್ಷಿಕ ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾರೋಹಣ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಆಷಾಢದ ಆರಂಭದಿಂದ ಕಾರ್ತಿಕಾಂತವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಪದಾ ತಿಥಿ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ.

Verse 2

श्रिया गौर्या गणेशस्य सरस्वत्या गुहस्य च मार्तण्डमातृदुर्गाणां नागर्षिहरिमन्मथैः

ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ) ಮತ್ತು ಗೌರಿಯೊಂದಿಗೆ, ಗಣೇಶ, ಸರಸ್ವತಿ ಹಾಗೂ ಗುಹ (ಸ್ಕಂದ) ಸಹ; ಮಾರ್ತಂಡ (ಸೂರ್ಯ), ಮಾತೃಗಣ ಮತ್ತು ದುರ್ಗೆಯೊಂದಿಗೆ—ನಾಗರು, ಋಷಿಗಳು, ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಮತ್ತು ಮನ್ಮಥ (ಕಾಮ) ಸಹಿತವಾಗಿ.

Verse 3

शिवस्य ब्रह्मणस्तद्वद्द्वितीयादितिथेः क्रमात् यस्य देवस्य यो भक्तः पवित्रा तस्य सा तिथिः

ಶಿವನಿಗೂ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಸಹ ದ್ವಿತೀಯಾ ತಿಥಿಯಿಂದ ಮುಂದಿನ ಕ್ರಮದಂತೆ ಆಚರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾರು ಯಾವ ದೇವತೆಯ ಭಕ್ತನೋ, ಅವನಿಗೆ ಆ (ಸಂಬಂಧಿತ) ತಿಥಿಯೇ ಪವಿತ್ರಕರವಾಗಿದೆ.

Verse 4

आरोहणे तुल्यविधिः पृथक् मन्त्रादिकं यदि वर्धते तिथिरिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सौवर्णे राजतं ताम्रं नेत्रकार्पासिकादिकं

ಆರೋಹಣದಲ್ಲಿ ವಿಧಾನ ಒಂದೇ; ಆದರೆ ಮಂತ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದರೆ, ಗುರುತಿಸಲಾದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ‘ವರ್ಧತೇ ತಿಥಿಃ’ ಎಂಬ ಪಾಠವಿದೆ. ಸುವರ್ಣದ ಬದಲು ರಜತ ಮತ್ತು ತಾಮ್ರವೂ (ಬಳಸಬಹುದು), ಹಾಗೆಯೇ ನೇತ್ರ-ಕಾರ್ಪಾಸಿಕಾ (ಹತ್ತಿಯ ವತ್ತಿ) ಮೊದಲಾದ ಉಪಕರಣಗಳು.

Verse 5

ब्राह्मण्या कर्तितं सूत्रं तदलाभे तु संस्कृतं त्रिगुणं त्रिगुणीकृत्य तेन कुर्यात् पवित्रकं

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ತ್ರೀ) ಕತ್ತಿದ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು; ಅದು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಸ್ಕೃತ (ಶುದ್ಧ/ಅಭಿಮಂತ್ರಿತ) ಸೂತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಮೂರು ಮಡಚಿ, ಮತ್ತೆ ತ್ರಿಗುಣೀಕರಿಸಿ (ಒಂಬತ್ತು ಮಡಚು) ಅದರಿಂದ ಪವಿತ್ರಕವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 6

अष्तोत्तरशतादूर्ध्वं तदर्धं चोत्तमादिकं क्रियालोपाविघातार्थं यत्त्वयाभिहितं प्रभो

ಪ್ರಭೋ! ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ—ಎಣಿಕೆ ೧೦೮ ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿರಬೇಕು, ಮತ್ತು ‘ಉತ್ತಮ’ ಮೊದಲಾದ ದರ್ಜೆಯಿಂದ ಅದರ ಅರ್ಧವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು—ಇದು ವಿಧಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಪ ಮತ್ತು ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು.

Verse 7

मया तत् क्रियते देव यथा यत्र पावित्रकं अविघ्नं तु भवेदत्र कुरु नाथ जयाव्यय

ದೇವಾ! ಇಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಕ ಕರ್ಮ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ, ಯಥಾಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನಡೆಯುವಂತೆ ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಇದರಿಂದ ಈ ಪಾವಿತ್ರ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲಿ ಅವಿಘ್ನವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಿಸಲಿ. ನಾಥಾ, ಜಯಾವ್ಯಯಾ! ಇಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಅನುಗ್ರಹಿಸು.

Verse 8

प्रार्थ्य तन्मण्डलायादौ गायत्र्या बन्धयेन्नरः ॐ नारायणाय विद्महे वासुदेवाय धीमहि

ಮೊದಲು ಆ ಮಂಡಲವನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಆವಾಹನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಗಾಯತ್ರಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ/ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಬೇಕು—“ಓಂ ನಾರಾಯಣಾಯ ವಿದ್ಮಹೇ, ವಾಸುದೇವಾಯ ಧೀಮಹಿ।”

Verse 9

तन्नो विष्णुः प्रचोदयात् देवदेवानुरूपतः जानूरुनाभिनामान्तं प्रतिमासु पवित्रकं

ದೇವದೇವನಿಗೆ ಅನುಗುಣನಾದ ವಿಷ್ಣು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಲಿ. ಪ್ರತಿಮೆಗಳಲ್ಲಿನ ಪವಿತ್ರಕವನ್ನು ಮೊಣಕಾಲು, ತೊಡೆ, ನಾಭಿ ಮತ್ತು ‘ನಾಮ’-ಅಂತ ಪ್ರದೇಶ (ಅಂದರೆ ಕಂಠ/ಮೇಲ್ಭಾಗ) ತನಕ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕು.

Verse 10

पादान्ता वनमाला स्यादष्टोत्त्रसहस्रतः माला तु कल्पसाध्यं वा द्विगुणं षोडशाङ्गुलात्

ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಸಂಖ್ಯೆಯ ವನಮಾಲೆ ಪಾದಾಂತವರೆಗೆ ತೂಗಬೇಕು. ಜಪಮಾಲೆ ಕಲ್ಪವಿಧಿಯಂತೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ; ಇಲ್ಲವೇ ಅದರ ಉದ್ದ ಹದಿನಾರು ಅಂಗುಲದ ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿರಲಿ.

Verse 11

कर्णिका केशरं पत्रं मन्त्राद्यं मण्डलान्तकं मण्डलाङ्गुलमात्रैकचक्राब्जाद्यौ पवित्रकं

ಕರ್ಣಿಕಾ, ಕೇಶರ ಮತ್ತು ಪತ್ರಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು; ಮಂತ್ರವನ್ನು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಂಡಲವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಪವಿತ್ರಕವನ್ನು ಒಂದು ಅಂಗುಲ ಪ್ರಮಾಣದ ಏಕಚಕ್ರ ಕಮಲ (ಚಕ್ರಾಬ್ಜ) ಮೊದಲಾದ ರೂಪಗಳಿಂದ ಮಂಡಲಾಕಾರವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 12

स्थण्डिले ऽङ्गुलमानेन आत्मनः सप्तविंशतिः आचार्याणां च सूत्राणि पितृमात्रादिपुस्तके

ಸ್ಥಂಡಿಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಂಗುಲಮಾನದಂತೆ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಪ್ರಮಾಣಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಆಚಾರ್ಯರ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ದಾಖಲಿಸಬೇಕು.

Verse 13

नाभ्यन्तं द्वादशग्रन्थिं तथा गन्धपवित्रके द्व्यङ्गुलात् कल्पनादौ द्विर्माला चाष्टोत्तरं शतं

ಜಪಸೂತ್ರವು ನಾಭಿವರೆಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ಗ್ರಂಥಿ (ಗಂಟು)ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು; ಸುಗಂಧ ಪವಿತ್ರಕದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ವಿನ್ಯಾಸದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಅಂಗುಲ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಮಾಲೆಯನ್ನು ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿ ನೂರ ಎಂಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 14

अथवार्कचतुर्विंशषड्त्रिंशन्मालिका द्विजः अनामामध्यमाङ्गुष्ठैर् मन्दाद्यैः मालिकार्थिभिः

ಇದೀಗ, ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಅರ್ಕ-ಪ್ರಕಾರದ ಮಾಲಿಕಾ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಮತ್ತು ಮೂವತ್ತಾರು ಮಾತ್ರೆ/ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಮಂದ ಮೊದಲಾದ ಅಂಗುಲಮಾಪಗಳಂತೆ, ಅನಾಮಿಕಾ, ಮಧ್ಯಮಾ ಮತ್ತು ಅಂಗುಷ್ಠಗಳಿಂದ ಎಣಿಸಿ, ಮಾಲಿಕೆಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

Verse 15

माला स्यादष्टोत्तरसहस्रशः इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः गदाद्यमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः चक्राङ्गदौ पवित्रके इति घ, चिह्नितपुतकपाठः मन्दादौ इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः मन्द्राद्यैर् इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः कनिष्टादौ द्वादश वा ग्रन्थयः स्युः पवित्रके रवेः कुम्भहुताशादेः सम्भवे विष्णुवन्मतम्

ಮಾಲೆ 1008 ಜಪ-ಸಂಖ್ಯೆಯದಾಗಿರಬಹುದು. ಪವಿತ್ರಕದಲ್ಲಿ ಗದಾ ಮೊದಲಾದ ಚಿಹ್ನೆಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಅಂಗದ ಚಿಹ್ನೆಗಳೂ ಇರಲಿ. ಕನಿಷ್ಠ ಕ್ರಮದಿಂದ ಪವಿತ್ರಕದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಗ್ರಂಥಿಗಳು (ಗಂಟುಗಳು) ಇರಬೇಕು. ರವಿ, ಕುಂಭ, ಹುತಾಶ (ಅಗ್ನಿ) ಮೊದಲಾದವರಿಗೆ ಪವಿತ್ರಕ ಸಿದ್ಧವಾದರೆ ವಿಧಿ ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆಯೇ ಎಂದು ಮನ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 16

पीठस्य पीठमानं स्यान्मेखलान्ते च कुण्डकं यथाशक्ति सूत्रग्रन्थिपरिचारेथ वैष्णवे

ಪೀಠದ ಪ್ರಮಾಣವು ಪೀಠವಿಧಿಯಂತೆ ಇರಬೇಕು; ಮೇಖಲೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಕುಂಡಕ ಇರಲಿ. ವೈಷ್ಣವ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಸೂತ್ರ ಮತ್ತು ಅದರ ಗ್ರಂಥಿಗಳ (ಗಂಟುಗಳ) ಸರಿಯಾದ ಪರಿಚರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 17

सूत्राणि वा सप्तदश सूत्रेण त्रिविभक्तके रोचनागुरुकर्पूरहरिद्राकुङ्कुमादिभिः

ಅಥವಾ ಹದಿನೇಳು ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು (ದಾರಗಳನ್ನು) ತಯಾರಿಸಬೇಕು. ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದ ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಗೋರೋಚನಾ, ಅಗರು, ಕರ್ಪೂರ, ಅರಿಶಿನ, ಕುಂಕುಮ (ಕೇಸರಿ) ಮೊದಲಾದ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಸಂಸ್ಕಾರ (ಲೇಪನ/ರಂಜನ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 18

रञ्जयेच्चन्दनाद्यैर् वा स्नानसन्ध्यादिकृन्नरः एकादश्यां यागगृहे भगवन्तं हरिं जयेत्

ಅಥವಾ ಚಂದನಾದಿಗಳಿಂದ ಲೇಪನ/ರಂಜನ ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನ-ಸಂಧ್ಯಾ ಮೊದಲಾದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಯಾಗಗೃಹದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 19

समस्तपरिवाराय बलिं पीठे समर्चयेत् क्ष्यौं क्षेत्रपालाय द्वारान्ते द्वारोपरि तथा श्रियं

ಸಮಸ್ತ ಪರಿಭಾರಶಕ್ತಿಗಳೊಡನೆ ದೇವತೆಗೆ ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ‘ಕ್ಷ್ಯೌಂ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಬಾಗಿಲಿನ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 20

धात्रे दक्षे विधात्रे च गङ्गाञ्च यमुनां तथा शङ्खपद्मनिधी पूज्य मध्ये वास्त्वपसारणं सारङ्गायेति भूतानां भूतशुद्धिं स्थितश् चरेत्

ಧಾತ್ರ, ದಕ್ಷ, ವಿಧಾತ್ರ ಹಾಗೂ ಗಂಗಾ‑ಯಮುನಾ ಮತ್ತು ಶಂಖ‑ಪದ್ಮ ನಿಧಿ‑ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಗೃಹ/ಸ್ಥಳದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ‘ವಾಸ್ತ್ವಪಸಾರಣ’ ಎಂಬ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ‘ಸಾರಂಗಾಯೇ’ ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸುತ್ತ ಭೂತಶುದ್ಧಿ ಮಾಡಿ ವಿಘ್ನಕಾರಿ ಸನ್ನಿಧಿಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬೇಕು.

Verse 21

फट् ह्रूनिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रां हः ह्रूं इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रां हः फट् ह्रीमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रां हः फट् इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रूं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः पञ्चोद्घातैर् गन्धतन्मात्ररूपं भूमिमण्डलं चतुरस्रञ्च पीतञ्च कठिनं वज्रलाञ्छितम्

(ಪಾಠಭೇದ:) ‘ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ’—ಒಂದು ಗುರುತಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ; ‘ಓಂ ಹ್ರಾಂ ಹಃ ಹ್ರೂಂ’—ಮತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ; ‘ಓಂ ಹ್ರಾಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೀಂ’—ಒಂದರಲ್ಲಿ; ‘ಓಂ ಹ್ರಾಂ ಹಃ ಫಟ್’—ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ. (ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರ:) ‘ಓಂ ಹ್ರೂಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ—ನಮಃ, ಶಬ್ದ‑ತನ್ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.’ ಐದು ‘ಉದ್ಘಾತ’ ಉಚ್ಚಾರಗಳಿಂದ ಗಂಧ‑ತನ್ಮಾತ್ರಾರೂಪ ಭೂಮಿಮಂಡಲವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಹಳದಿ, ಚತುರ್ಸ್ರ, ಕಠಿಣ, ವಜ್ರ‑ಲಾಂಛಿತ।

Verse 22

इन्द्राधिदैवतं पादयुग्ममध्यगतं स्मरेत् शुद्धञ्च रसतन्मात्रं प्रविलिप्याथ संहरेत् रसमात्ररूपमात्रे क्रमेणानेन पूजकः

ಪೂಜಕನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅಧಿದೇವತೆಯಾಗಿ ಪಾದಯುಗ್ಮದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಶುದ್ಧ ರಸ‑ತನ್ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ (ಲೇಪನದಂತೆ) ಮತ್ತೆ ಲಯಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಈ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ರಸ‑ತನ್ಮಾತ್ರ‑ಮಾತ್ರದಿಂದ ರೂಪ‑ತನ್ಮಾತ್ರ‑ಮಾತ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಬೇಕು.

Verse 23

ॐ ह्रीं हः फट् ह्रूं रसतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रूं हः फट् रूपतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रीं हः फट् ह्रूं स्पर्शतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रीं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः जानुनाभिमध्यगतं श्वेतं वै पद्मलाञ्छितं शुक्लवर्णं चार्धचन्द्रं ध्यायेद्वरुणदैवतं

‘ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ—ನಮಃ, ರಸ‑ತನ್ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.’ ‘ಓಂ ಹ್ರೂಂ ಹಃ ಫಟ್—ನಮಃ, ರೂಪ‑ತನ್ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.’ ‘ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ—ನಮಃ, ಸ್ಪರ್ಶ‑ತನ್ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.’ ‘ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ—ನಮಃ, ಶಬ್ದ‑ತನ್ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.’ ನಂತರ ಮೊಣಕಾಲು ಮತ್ತು ನಾಭಿಯ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ, ಶ್ವೇತ, ಪದ್ಮ‑ಲಾಂಛಿತ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಶುಕ್ಲವರ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಧಚಂದ್ರಧಾರಿಯಾದ ವರುಣದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 24

चतुर्भिश् च तदुद्घातैः शुद्धं तद्रसमात्रकं संहरेद्रूपतन्मात्रै रूपमात्रे च संहरेत्

ಅದರ ನಾಲ್ಕು ‘ಉದ್ಘಾತ’ ಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಆ ತತ್ತ್ವ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ರಸ‑ಮಾತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅದನ್ನು ರೂಪ‑ತನ್ಮಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಲಯಗೊಳಿಸಿ, ಅನಂತರ ರೂಪ‑ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಲಯಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 25

ॐ ह्रूं हः फट् ह्रूं रूपतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रूं हः फट् ह्रूं स्पर्शतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रूं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः इति त्रिभिस्तदुद्घातैस्त्रिकोणं वह्निमण्डलम् नाभिकण्ठमध्यगतं रक्तं स्वस्तिकलाञ्छितं

“ಓಂ ಹ್ರೂಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ— ರೂಪ-ತನ್ಮಾತ್ರವನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಮಃ।” “ಓಂ ಹ್ರೂಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ— ಸ್ಪರ್ಶ-ತನ್ಮಾತ್ರವನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಮಃ।” “ಓಂ ಹ್ರೂಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ— ಶಬ್ದ-ತನ್ಮಾತ್ರವನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಮಃ।” ಈ ಮೂರು ಉದ್ಘಾತಗಳಿಂದ ನಾಭಿ–ಕಂಠ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ, ರಕ್ತವರ್ಣ, ಸ್ವಸ್ತಿಕಚಿಹ್ನಿತ ತ್ರಿಕೋಣ ಅಗ್ನಿ-ಮಂಡಲವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 26

ध्यात्वानलाधिदैवन्तच्छुद्धं स्पर्शे लयं नयत् , चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रं हः फट् हूमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पद्मासनमध्यगतमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रौं हः फट् ह्रूं स्पर्शतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रौं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः कण्ठनासामध्यगतं वृत्तं वै वायुमण्डलम्

ಅಗ್ನಿಯ ಅಧಿದೇವತೆಯನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶ-ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಲಯಗೊಳಿಸಬೇಕು। (ಪಾಠಾಂತರ: “ಓಂ ಹ್ರಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹೂಂ”; ಹಾಗೆಯೇ “ಪದ್ಮಾಸನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ”।) “ಓಂ ಹ್ರೌಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ— ಸ್ಪರ್ಶ-ತನ್ಮಾತ್ರವನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಮಃ।” “ಓಂ ಹ್ರೌಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ— ಶಬ್ದ-ತನ್ಮಾತ್ರವನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಮಃ।” ಕಂಠ ಮತ್ತು ನಾಸಿಕೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ವೃತ್ತಾಕಾರ ಪ್ರದೇಶವೇ ವಾಯು-ಮಂಡಲ।

Verse 27

द्विरुद्घातैर् धूम्रवर्णं ध्यायेच्छुद्धेन्दुलाञ्छितम् स्पर्शमात्रं शब्दमात्रैः संहरेद्ध्यानयोगतः

ಎರಡು ಉದ್ಘಾತಗಳಿಂದ ಧೂಮ್ರವರ್ಣ, ಶುದ್ಧ ಚಂದ್ರಚಿಹ್ನಿತ (ಅಂತರ್ಲಕ್ಷಣ)ವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಧ್ಯಾನಯೋಗದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರವನ್ನು ಶಬ್ದಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಲಯಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 28

ॐ ह्रौं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः एकोद्घातेन चाकाशं शुद्धस्फटिकसन्निभम् नासापुटशिखान्तस्थमाकाशमुपसंहरेत्

“ಓಂ ಹ್ರೌಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ— ಶಬ್ದ-ತನ್ಮಾತ್ರವನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಮಃ।” ನಂತರ ಒಂದು ಉದ್ಘಾತದಿಂದ ಶುದ್ಧ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆಕಾಶ-ತತ್ತ್ವವನ್ನು, ನಾಸಾಪುಟದ ಶಿಖರಾಂತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದುದನ್ನು, ಉಪಸಂಹರಿಸಬೇಕು (ಲಯಗೊಳಿಸಬೇಕು)।

Verse 29

शोषणाद्यैर् देहशुद्धिं कुर्यादेवम् क्रमात्ततः शुष्कं कलेवरं ध्यायेत् पादाद्यञ्च शिखान्तकम्

‘ಶೋಷಣ’ ಮೊದಲಾದ ಸಾಧನೆಗಳಿಂದ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕ್ರಮೇಣ ದೇಹಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು। ನಂತರ ದೇಹವನ್ನು ಶುಷ್ಕ (ನಿರ್ಜಲ) ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಪಾದದಿಂದ ಶಿಖಾಂತವರೆಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 30

यं वीजेन वं वीजेन ज्वालामालासमायुतम् देहं रमित्यनेनैव ब्रह्मरन्ध्राद्विनिर्गतम्

‘ಯಂ’ ಮತ್ತು ‘ವಂ’ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಯುಳ್ಳದಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ರಮ್’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರೋಚ್ಚಾರದಿಂದ ಪ್ರಾಣ/ಆತ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರ (ಶಿರೋಮಧ್ಯ ರಂಧ್ರ)ದಿಂದ ಹೊರಗೆ ನಿರ್ಗಮಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 31

विन्दुन्ध्यात्वा चामृतस्य तेन भस्मकलेवरम् सम्प्लावयेल्लमित्यस्मात् देहं सम्पाद्य दिव्यकम्

ಅಮೃತಸ್ವರೂಪ ಬಿಂದುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಆ ಅಮೃತದಿಂದ ಭಸ್ಮಸಮಾನವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ಲಾವಿತ (ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ವ್ಯಾಪಿಸುವಂತೆ) ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ‘ಲಮ್’ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ದಿವ್ಯ ದೇಹವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು।

Verse 32

न्यासं कृत्वा करे देहे मानसं यागमाचरेत् विष्णुं साङ्गं हृदि पद्मे मानसैः कुसुमादिभिः

ಕೈಯಲ್ಲೂ ದೇಹದಲ್ಲೂ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ ಮಾನಸ ಯಾಗವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಹೃದಯಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಾಂಗ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮಾನಸಿಕ ಪುಷ್ಪಾದಿ ಅರ್ಪಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 33

मूलमन्त्रेण देवेशम्प्रार्चयेद्भुक्तिमुक्तिदम् स्वागतं देवदेवेश सन्निधौ भव केशव

ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇವೇಶನಾದ, ಭುಕ್ತಿ-ಮುಕ್ತಿ ಪ್ರದಾತನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು: “ಸ್ವಾಗತಂ ದೇವದೇವೇಶ; ಸನ್ನಿಧೌ ಭವ ಕೇಶವ” ಎಂದು।

Verse 34

गृहाण मानसीं पूजां यथार्थं परिभाविताम् आधारशक्तिः कूर्माथ पूज्योनन्तो मही ततः

ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಪರಿಭಾವಿತವಾದ ಈ ಮಾನಸ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. (ಧ್ಯಾನಕ್ರಮದಲ್ಲಿ) ಮೊದಲು ಆಧಾರಶಕ್ತಿ, ನಂತರ ಕೂರ್ಮ, ಆಮೇಲೆ ಪೂಜ್ಯನಾದ ಅನಂತ, ನಂತರ ಮಹೀ (ಭೂಮಿ) ಇರುತ್ತದೆ।

Verse 35

मध्येग्न्यादौ च धर्माद्या अधर्मादीन्द्रमुख्यगम् फट् क्रूमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ क्षौं हः फट् क्रूमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ज्वालामालासमप्रभमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः यथास्वमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः धर्मादीनिन्द्रादौ विपरीतकानिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः सत्त्वादि मध्ये पद्मञ्च मायाविद्याख्यतत्त्वके

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ—ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ—ಧರ್ಮಾದಿ ಗುಣಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು; ಇಂದ್ರಾದಿ ಪ್ರಮುಖ ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮಾದಿಗಳನ್ನು ವಿಪರೀತ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಕೆಲವು ಪ್ರತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಪಾಠ “ಫಟ್ ಕ್ರೂಂ” ಹಾಗೂ “ಓಂ ಕ್ಷೌಂ ಹಃ ಫಟ್ ಕ್ರೂಂ” ಎಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ; ಕೆಲವೆಡೆ “ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾಸಮ ಪ್ರಭೆ” ಮತ್ತು “ಯಥಾಸ್ವ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ” ಎಂಬ ಪಾಠವೂ ಇದೆ. ಸತ್ತ್ವಾದಿ ಗುಣಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮಾಯಾ/ವಿದ್ಯಾ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 36

कालतत्त्वञ्च सूर्यादिमण्डलं पक्षिराजकः मध्ये ततश् च वायव्यादीशान्ता गुरुपङ्क्तिकाः

ಕಾಲತತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಾದಿ ಗ್ರಹಮಂಡಲವನ್ನು ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿರಾಜ ಗರುಡನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ವಾಯವ್ಯ (ಉತ್ತರ-ಪಶ್ಚಿಮ)ದಿಂದ ಈಶಾನ (ಉತ್ತರ-ಪೂರ್ವ)ವರೆಗೆ ಗುರುಪಂಕ್ತಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ.

Verse 37

गणः सरस्वती पूज्या नारदो नलकूवरः गुरुर्गुरुपादुका च परो गुरुश् च पादुका

ಗಣನು ಪೂಜ್ಯನು; ಸರಸ್ವತೀ ಪೂಜ್ಯಳು; ನಾರದ ಮತ್ತು ನಲಕೂವರರೂ ಪೂಜ್ಯರು. ಗುರು, ಗುರುಪಾದುಕಗಳು, ಪರಮಗುರು ಮತ್ತು (ಅವರ) ಪಾದುಕಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 38

पूर्वसिद्धाः परसिद्धाः केशरेषु च शक्तयः लक्ष्मीः सरस्वती प्रीतिः कीर्तिः शान्तिश् च कान्तिका

ಕೇಶರಗಳಲ್ಲಿ ಸಹ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು—ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧಾ ಮತ್ತು ಪರಸಿದ್ಧಾ; ಅಂದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಸರಸ್ವತೀ, ಪ್ರೀತಿ, ಕೀರ್ತಿ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿಕಾ.

Verse 39

पुष्टिस्तुष्टिर्महेन्द्राद्या मध्ये वाचाहितो हरिः धृतिः श्रीरतिकान्त्याद्या मूलेन स्थापितो ऽच्युतः

ಪುಷ್ಟಿ, ತುಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮಹೇಂದ್ರಾದಿ ಸಮೂಹವನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ವಾಣಿ/ಮಂತ್ರಬಲದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು. ಧೃತಿ, ಶ್ರೀ, ರತಿ, ಕಾಂತಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಚ್ಯುತನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 40

ॐ अभिमुखो भवेति प्रार्थ्य सन्निहितो भव विन्यस्यार्घ्यादिकं दत्वा गन्धाद्यैर् मूलतो यजेत्

'ஓம் ಅಭಿಮುಖೋ ಭವ' ಮತ್ತು 'ಸನ್ನಿಹಿತೋ ಭವ' ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಅರ್ಘ್ಯ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಗಂಧಾದಿಗಳಿಂದ ಮೂಲ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 41

ॐ भीषय भीषय हृत् शिरस्त्रासय वै पुनः मर्दय मर्दय शिखा अग्न्यादौ शस्त्रतोस्त्रकं

ಓಂ ಭೀಷಯ ಭೀಷಯ (ಭಯಪಡಿಸು), ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ನಡುಗಿಸು. ಶಿಖೆಯನ್ನು ಮರ್ದಯ ಮರ್ದಯ (ಮರ್ದಿಸು). ಅಗ್ನಿ ಮುಂತಾದ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ತ್ರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು.

Verse 42

रक्ष रक्ष प्रध्वंसय प्रध्वंसय कवचाय नमस्ततः ॐ ह्रूं फट् अस्त्राय नमो मूलवीजेन चाङ्गकं

'ರಕ್ಷ ರಕ್ಷ' (ರಕ್ಷಿಸು), 'ಪ್ರಧ್ವಂಸಯ ಪ್ರಧ್ವಂಸಯ' (ನಾಶಮಾಡು), ಕವಚಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಂತರ 'ಓಂ ಹ್ರೂಂ ಫಟ್ ಅಸ್ತ್ರಾಯ ನಮಃ' ಮತ್ತು ಮೂಲ ಬೀಜ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಂಗನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 43

पूर्वदक्षाप्यसौम्येषु मूर्त्यावरणमर्चयेत् वासुदेवः सङ्कर्षणः प्रद्युम्नश्चानिरुद्धकः

ಪೂರ್ವ, ದಕ್ಷಿಣ, ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಮೂರ್ತಿ ಆವರಣವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ವಾಸುದೇವ, ಸಂಕರ್ಷಣ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಅನಿರುದ್ಧರು ಆ ಮೂರ್ತಿಗಳು.

Verse 44

अग्न्यादौ श्रीधृतिरतिकान्तयो मूर्तयो हरेः शङ्खचक्रगदापद्ममग्न्यादौ पूर्वकादिकं

ಅಗ್ನಿ (ಆಗ್ನೇಯ) ಮುಂತಾದ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ, ಧೃತಿ, ರತಿ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿ ಎಂಬ ಹರಿಯ ಮೂರ್ತಿಗಳಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆ ಮತ್ತು ಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿ ಮೂಲೆಯಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 45

शार्ङ्गञ्च मुषलं खड्गं वनमालाञ्च तद्वहिः इन्द्राद्याश् च तयानन्तो नैरृत्यां वरुणस्ततः

ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸು, ಮುಷಲ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ವನಮಾಲೆಯನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದರ ಹೊರಗೆ ಇಂದ್ರಾದಿ ದಿಕ್ಪಾಲರು ಸ್ಥಿತರಾಗಿರಲಿ; ಅದೇ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೈಋತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನಂತನನ್ನು, ನಂತರ ವರುಣನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 46

ब्रह्मेन्द्रेशानयोर्मध्ये अस्त्रावरणकं वहिः ऐरावतस्ततश्छागो महिषो वानरो झषः

ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ಈಶಾನರ ಸ್ಥಾನಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅಸ್ತ್ರಾವರಣ (ರಕ್ಷಾ-ವಲಯ) ಮಾಡಬೇಕು; ಅದರ ಹೊರಗೆ ಐರಾವತ, ನಂತರ ಆಡು, ಮಹಿಷ, ವಾನರ ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 47

गणश् च तासु पूज्यो ऽथ इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः रक्ष रक्ष प्रध्वंसय कवचायेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रीमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः मृगः शशो ऽथ वृषभः कूर्मो हंसस्ततो वहिः पृश्निगर्भः कुमुदाद्या द्वारपाला द्वयं द्वयं

ಅವರಲ್ಲಿ ಗಣೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಇದು ಙ-ಚಿಹ್ನಿತ ಪಾಠ. “ರಕ್ಷ ರಕ್ಷ, ಪ್ರಧ್ವಂಸಯ, ಕವಚಾಯ” —ಇದೂ ಙ-ಚಿಹ್ನಿತ ಪಾಠ. “ಓಂ ಹ್ರೀಂ” —ಇದು ಖ-ಚಿಹ್ನಿತ ಪಾಠ. ದ್ವಾರಪಾಲರಾಗಿ ಜೋಡಿ ಜೋಡಿಯಾಗಿ: ಮೃಗ, ಶಶ, ವೃಷಭ, ಕೂರ್ಮ, ಹಂಸ; ನಂತರ ವಹಿಃ; ಹಾಗೆಯೇ ಪೃಶ್ನಿಗರ್ಭ, ಕುಮುದಾದಿಗಳು—ಎರಡು ಎರಡು ಆಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಲಿ.

Verse 48

पूर्वाद्युत्तरद्वारान्तं हरिं नत्वा बलिं वहिः विष्णुपार्षदेभ्यो नमो बलिपीठे बलिं ददेत्

ಪೂರ್ವದಿಂದ ಉತ್ತರ ದ್ವಾರಾಂತವರೆಗೆ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಬಲಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು. “ವಿಷ್ಣುಪಾರ್ಷದೆಭ್ಯೋ ನಮಃ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಬಲಿಪೀಠದಲ್ಲಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 49

विश्वाय विश्वक्सेनात्मने ईशानके यजेत् देवस्य दक्षिणे हस्ते रक्षासूत्रञ्च बन्धयेत्

‘ವಿಶ್ವ’ ಹಾಗೂ ‘ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನಾತ್ಮ’ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಈಶಾನಕನನ್ನು ಯಜಿಸಬೇಕು (ಪೂಜಿಸಬೇಕು); ದೇವರ ಬಲಗೈಗೆ ರಕ್ಷಾಸೂತ್ರವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು.

Verse 50

संवत्सरकृताचार्याः सम्पूर्णफलदायिने पवित्रारोहणायेदं कौतुकं धारय ॐ नमः

ಸಂವತ್ಸರ ನಿಯಮಾಚರಣೆ ಮಾಡಿದ ಆಚಾರ್ಯರೇ! ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲಪ್ರದಾನಾರ್ಥ ಪವಿತ್ರಾರೋಹಣ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಈ ಕೌತುಕ (ತಾಯಿತ) ಧರಿಸಿರಿ. ಓಂ ನಮಃ।

Verse 51

उपवासादिनियमं कुर्याद्वै देवसन्निधौ उपवासादिनियतो देवं सन्तोषयाम्यहम्

ದೇವಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸಾದಿ ನಿಯಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಉಪವಾಸಾದಿ ವ್ರತದಿಂದ ನಿಯತವಾಗಿ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 52

कामक्रोधादयः सर्वे मा मे तिष्ठन्तु सर्वथा अद्यप्रभृति देवेश यावद्वैशेषिकं दिनम्

ದೇವೇಶಾ! ಇಂದಿನಿಂದ ನಿಗದಿತ ದಿನದವರೆಗೆ ಕಾಮಕ್ರೋಧಾದಿ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನೆಲಸಬಾರದು.

Verse 53

यजमानो ह्य् अशक्तश्चेत् कुर्यान्नक्तादिकं व्रती हुत्वा विसर्जयेत् स्तुत्वा श्रीकरन्नित्यपूजनम् ॐ ह्रीं श्रीं श्रीधराय त्रैलोक्यमोहनाय नमः

ಯಜಮಾನನು ಅಶಕ್ತನಾದರೆ ವ್ರತಧಾರಿ ನಕ್ತಾದಿ (ರಾತ್ರಿ ಭೋಜನಾದಿ) ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿ. ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಸ್ತುತಿಸಿ, ವಿಸರ್ಜಿಸಿ, ಶ್ರೀಕರ ನಿತ್ಯಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಲಿ. (ಮಂತ್ರ:) ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಶ್ರೀಂ ಶ್ರೀಧರಾಯ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೋಹನಾಯ ನಮಃ।