Adhyaya 29

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये आचार्याभिषेको नाम अष्टाविंशो ऽध्यायः अथ ऊनत्रिंशो ऽध्यायः सर्वतोभद्रमण्डलकथनं नारद उवाच साधकः साधयेन्मन्त्रं देवतायतनादिके शुद्धभूमौ गृहे प्रार्च्य मण्डले हरिमीश्वरं आग्नेयेब्जे च प्रकृतिं याम्येब्जे पुरुषं यजेत्

ಇಂತೆ ಆದಿಮಹಾಪುರಾಣವಾದ ಅಗ್ನಿಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಆಚಾರ್ಯಾಭಿಷೇಕ’ ಎಂಬ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ‘ಸರ್ವತೋಭದ್ರ ಮಂಡಲಕಥನ’ ಎಂಬ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು—ಸಾಧಕನು ಶುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಗೃಹದಲ್ಲಾಗಲಿ ದೇವಾಲಯಾದಿಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಮಂತ್ರಸಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಮೊದಲು ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಈಶ್ವರರೂಪವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಆಗ್ನೇಯ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು, ಯಾಮ್ಯ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಪುರುಷನನ್ನು ಯಜಿಸಬೇಕು।

Verse 2

चतुरस्त्रीकृते क्षेत्रे मण्डलादीनि वै लिखेत् रसवाणाक्षिकोष्ठेषु सर्वतोभद्रमालिखेत् पुरुषाद्दक्षिणे च वह्निं नैरृते वारुणेनिलं आदित्यमैन्दवे पद्मे ऋग्यजुश् चैशपद्मके

ಚತುರಸ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಂಡಲಾದಿಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ರಸ, ವಾಣ, ಅಕ್ಷಿ ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯಾಚಿಹ್ನಿತ ಕೋಷ್ಠಗಳಲ್ಲಿ ‘ಸರ್ವತೋಭದ್ರ’ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು. ವಾಸ್ತು-ಪುರುಷನ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ನೈಋತ್ಯದಲ್ಲಿ ವರುಣ ಮತ್ತು ವಾಯುವನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಐಂದವ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಆದಿತ್ಯನನ್ನು (ಸೂರ್ಯ), ಈಶ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಋಗ್ ಮತ್ತು ಯಜುಃ (ವೇದ ವಿಭಾಗ)ಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಸಿಸಬೇಕು।

Verse 3

षट्त्रिंशत्कोष्ठकैः पद्मं पीठं पङ्क्त्यावहिर्भवेत् द्वाभ्यान्तु वीथिका तस्माद् द्वाभ्यां द्वाराणि दिक्षु च इन्द्रादींश् च द्वितीयायां पद्मे षोडशके तथा सामाथर्वाणमाकाशं वायुं तेजस् तथा जलं

ಮೂವತ್ತಾರು ಕೋಷ್ಠಗಳಿಂದ ಪೀಠರೂಪ ಪದ್ಮವನ್ನು ವಿನ್ಯಸಿಸಿ, ಹೊರಗೆ ಸಾಲುಗಳಾಗಿ ಗಡಿ ಇರಲಿ. ನಂತರ ಎರಡು ಕೋಷ್ಠಗಳು ವೀಥಿಕಾ (ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾ ಮಾರ್ಗ) ಆಗಲಿ, ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು-ಎರಡು ಕೋಷ್ಠಗಳು ದ್ವಾರಗಳಿಗೆ ನಿಗದಿಯಾಗಲಿ. ಎರಡನೇ ಪದ್ಮದ ಹದಿನಾರು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಮ ಮತ್ತು ಅಥರ್ವ ವೇದಗಳು ಹಾಗೂ ತತ್ತ್ವಗಳು—ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ತೇಜಸ್ (ಅಗ್ನಿ), ಜಲ—ಇವನ್ನೂ ವಿನ್ಯಸಿಸಬೇಕು।

Verse 4

वर्तुलं भ्रामयित्वा तु पद्मक्षेत्रं पुरोदितम् पद्मार्धे भामयित्वा तु भागं द्वादशमं वहिः पृठिवीञ्च मनश् चैव श्रोत्रं त्वक् चक्षुरर्चयेत् रसनाञ्च तथा घ्राणं भूर्भुवश् चैव षोडशं

ವೃತ್ತಾಕಾರವನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಪದ್ಮಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ವಿನ್ಯಸಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಅರ್ಧಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಹೊರಭಾಗದ ದ್ವಾದಶ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಪೃಥ್ವಿ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೋತ್ರ, ತ್ವಕ್, ಚಕ್ಷು; ಮತ್ತು ರಸನಾ, ಘ್ರಾಣ—ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಭೂಃ ಮತ್ತು ಭುವಃ ಜೊತೆಗೆ ಷೋಡಶ (ಹದಿನಾರನೇ) ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 5

विभज्य भ्रामयेच्छेषं चतुःक्षेत्रन्तु वर्तुलं प्रथमं कर्णिकाक्षेत्रं केशराणां द्वितीयकम् महर्जनस्तपः सत्यं तथाग्निष्टोममेव च अत्यग्निष्टोमकं चोक्थं षोडशीं वाजपेयकं

ವಿಭಜಿಸಿ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಭ್ರಮಿಸಿ ನಾಲ್ಕು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ವೃತ್ತಾಕಾರ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಮೊದಲನೆಯದು ಕರ್ಣಿಕಾ-ಕ್ಷೇತ್ರ (ಮಧ್ಯಭಾಗ), ಎರಡನೆಯದು ಕೇಶರ-ಕ್ಷೇತ್ರ (ದಳಭಾಗ). ಅಲ್ಲಿ ಮಹಃ, ಜನಃ, ತಪಃ, ಸತ್ಯ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ; ಮತ್ತು ಅತ್ಯಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ, ಉಕ್ಥ್ಯ, ಷೋಡಶೀ, ವಾಜಪೇಯ—ಈ ಹೆಸರು/ಯಜ್ಞಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಸಿಸಬೇಕು।

Verse 6

तृतीयं दलसन्धीनां दलाग्राणां चतुर्थकम् प्रसार्य कोणसूत्राणि कोणदिङ्मध्यमन्ततः अतिरात्रञ्च सम्पूज्य तथाप्तोर्याममर्चयेत् मनो बुद्धिमहङ्कारं शब्दं स्पर्शञ्च रूपकं

ದಳಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ಬಿಂದುವನ್ನೂ, ದಳಗಳ ಅಗ್ರಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಬಿಂದುವನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಕೋಣೆಗಳಿಂದ ತಿರ್ಯಕ್ ಸೂತ್ರರೇಖೆಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಕೋಣದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಮಧ್ಯವಾಗಿ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ನಡೆಸಬೇಕು. ನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅತಿರಾತ್ರ ಯಾಗವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆಪ್ತೋರ್ಯಾಮ ಯಾಗವನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಶಬ್ದ-ಸ್ಪರ್ಶ-ರೂಪ ತನ್ಮಾತ್ರೆಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 7

निधाय केशराग्रे तु दलसन्धींस्तु लाञ्छयेत् पातयित्वाथ सूत्राणि तत्र पत्राष्टकं लिखेत् रसं गन्धञ्च पद्मेषु चतुर्विंशतिषु क्रमात् प्रत्यग्निष्टोमकमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ज्योतिष्टोमकमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः जीवं मनोधिपञ्चाहं प्रकृतिं शब्दमात्रकं

ಕೇಶರದ ಅಗ್ರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗುರುತು ಇಟ್ಟು ದಳಸಂಧಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟದಳ ಪದ್ಮರೇಖೆಯನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಪದ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ‘ರಸ’ ಮತ್ತು ‘ಗಂಧ’ ಎಂಬ ಪದಗಳನ್ನು ಲಿಖಿಸಬೇಕು. (ಕೆಲವು ಗುರುತಿತ ಪ್ರತಿಗಳಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರತ್ಯಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಕಂ’, ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ‘ಜ್ಯೋತಿಷ್ಟೋಮಕಂ’ ಎಂಬ ಪಾಠವಿದೆ.) ನಂತರ ‘ಜೀವ’, ‘ಮನೋಧಿಪ’, ‘ಪಂಚಾಹ’, ‘ಪ್ರಕೃತಿ’, ‘ಶಬ್ದಮಾತ್ರಕ’ ಇವುಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು.

Verse 8

दलसन्ध्यन्तरालन्तु मानं मध्ये निधाय तु दलाग्रं भ्रामयेत्तेन तदग्रं तदनन्तरं वासुदेवादिमूर्तीञ्च तथा चैव दशत्मकं मनः श्रोत्रं त्वचं प्रार्च्य चक्षुश् च रसनं तथा

ದಳಸಂಧಿಗಳ ಮಧ್ಯದ ಅಂತರಾಳದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಮಾನ’ ಬಿಂದುವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಅದರಿಂದ ದಳದ ಅಗ್ರವರೆಗೆ ಭ್ರಮಿಸಬೇಕು/ತಿರುಗಿಸಬೇಕು. ಆ ಅಗ್ರದಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ವಾಸುದೇವಾದಿ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ‘ದಶಾತ್ಮಕ’ ಸಮೂಹವನ್ನೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು—ಮನಸ್ಸು, ಶ್ರೋತ್ರ (ಶ್ರವಣ), ತ್ವಕ್ (ಸ್ಪರ್ಶ), ಚಕ್ಷು ಮತ್ತು ರಸನ (ರುಚಿ)।

Verse 9

तदन्तरालं तत्पार्श्वे कृत्वा वाह्यक्रमेण च केशरे तु लिखेद्द्वौ द्वौ दलमध्ये ततः पुनः घ्राणं वाक्पाणिपादञ्च द्वात्रिंशद्वारिजेष्विमान् चतुर्थावरणे पूज्याः साङ्गाः सपरिवारकाः

ಅದರ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತರಾಳಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಬಾಹ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದು, ಕೇಶರದಲ್ಲಿ ಎರಡು-ಎರಡು (ಹೆಸರು/ಗುರುತು) ಬರೆಯಬೇಕು; ನಂತರ ಮತ್ತೆ ದಳಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ. ಈ—ಘ್ರಾಣ, ವಾಕ್, ಪಾಣಿ, ಪಾದ—ಇವುಗಳನ್ನು ಮೂವತ್ತೆರಡು ಪದ್ಮ-ಖಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ನಾಲ್ಕನೇ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಅಂಗಗಳೊಡನೆ ಹಾಗೂ ಪರಿಾರದೊಡನೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 10

पद्मलक्ष्मैतत् सामान्यं द्विषट्कदलमुच्यते कर्णिकार्धेन मानेन प्राक्संस्थं भ्रामयेत् क्रमात् पायूपस्थौ च सम्पूज्य मासानां द्वादशाधिपान् पुरुषोत्तमादिषड्विंशान् वाह्यावरणके यजेत्

ಇದು ಪದ್ಮಲಕ್ಷಣದ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಧಿ; ಇದನ್ನು ದ್ವಿಷಟ್ಕದಳ, ಅಂದರೆ ಹನ್ನೆರಡು ದಳಗಳಿರುವುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕರ್ಣಿಕಾದ ಅರ್ಧಮಾನದಿಂದ, ಪೂರ್ವಸ್ಥಾನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ (ಸ್ಥಾಪನೆ/ಗುರುತು) ಭ್ರಮಿಸಬೇಕು. ಪಾಯು ಮತ್ತು ಉಪಸ್ಥ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಬಾಹ್ಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ತಿಂಗಳ ಹನ್ನೆರಡು ಅಧಿಪತಿಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಪುರುಷೋತ್ತಮಾದಿ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 11

तत्पार्श्वे भ्रमयोगेन कुण्डल्यः षड् भवन्ति हि एवं द्वादश मत्स्याः स्युर्द्विषट्कदलकञ्च तैः चक्राब्जे तेषु सम्पूज्या मासानां पतयः क्रमात् अष्टौ प्रकृतयः षड्वा पञ्चाथ चतुरो ऽपरे

ಅದರ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಭ್ರಮ-ವಿನ್ಯಾಸ ವಿಧಾನದಿಂದ ಆರು ಕುಂಡಲಿಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಮತ್ಸ್ಯ-ಆಕೃತಿಗಳೂ ಹನ್ನೆರಡು ದಳಗಳ ಸಮೂಹವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಚಕ್ರ-ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಮಾಸಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಯಥಾವಿಧಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಈ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೆಲವರು ಎಂಟು ಪ್ರಕೃತಿಗಳು, ಕೆಲವರು ಆರು, ಇತರರು ಐದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನಾಲ್ಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 12

पञ्चपत्राभिसिद्ध्यर्थं मत्स्यं कृत्वैवमब्जकम् व्योमरेखावहिः पीठन्तत्र कोष्टानि मार्जयेत् रजः पातं ततः कुर्याल्लिखिते मण्डले शृणु कर्णिका पीतवर्णा स्याद्रेखाः सर्वाः सिताः समाः

ಪಂಚದಳ ವಿಧಿಯ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮೊದಲು ಮತ್ಸ್ಯ-ರೂಪವನ್ನು ಬರೆದು, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪದ್ಮ-ಆಲೇಖವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ‘ವ್ಯೋಮ-ರೇಖೆ’ಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲಾದ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕೋಷ್ಟಗಳನ್ನು ನಂತರ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಒರೆಸಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ಬರೆದ ಮಂಡಲದ ಮೇಲೆ ರಜಸ್ಸು (ಪುಡಿ) ಚಿಮ್ಮಬೇಕು—ಕೇಳು—ಕರ್ಣಿಕಾ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣವಾಗಿರಲಿ, ಎಲ್ಲ ರೇಖೆಗಳೂ ಸಮವಾಗಿ ಬಿಳಿಯಾಗಿರಲಿ.

Verse 13

त्रीणि कोणेषु पादार्थं द्विद्विकान्यपराणि तु चतुर्दिक्षु विलिप्तानि गात्रकाणि भवन्त्युत द्विहस्ते ऽङ्गुष्टमात्राः स्युर्हस्ते चार्धसमाः सिताः पद्मं शुक्लेन सन्धींस्तु कृष्णेन श्यामतोथवा

ಮೂರು ಕೋನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾದಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು; ಇತರ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿ-ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಪನ/ಬಣ್ಣದಿಂದ ಗಾತ್ರಕಗಳು—ಅಂಗಸಮಾನ ಉಪಭಾಗಗಳು—ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಎರಡು ಕೈಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವು ಅಂಗುಷ್ಟಮಾತ್ರವಾಗಿರಲಿ; ಒಂದು ಕೈಗೆ ಅದರ ಅರ್ಧ, ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣ. ಪದ್ಮವನ್ನು ಬಿಳಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು; ಅದರ ಸಂಧಿ-ರೇಖೆಗಳು ಕಪ್ಪು ಅಥವಾ ಗಾಢ ನೀಲಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕು.

Verse 14

ततः पङ्क्तिद्वयं दिक्षु वीठ्यर्थन्तु विलोपयेत् द्वाराण्याशासु कुर्वीत चत्वारि चतसृष्वपि केशरा रक्तपीताः स्युः कोणान् रक्तेन पूरयेत् भूषयेद्योगपीठन्तु यथेष्टं सार्ववर्णिकैः

ನಂತರ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ವೀಥಿ (ಮಾರ್ಗ)ಗಾಗಿ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಬೇಕು. ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ನಾಲ್ಕು ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಕೇಶರಗಳು ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣವಾಗಿರಲಿ; ಕೋನಗಳನ್ನು ಕೆಂಪಿನಿಂದ ತುಂಬಬೇಕು. ಯೋಗಪೀಠವನ್ನು ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಎಲ್ಲಾ ಬಣ್ಣಗಳ ವರ್ಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.

Verse 15

द्वाराणां पार्श्वतः शोभा अष्टौ कुर्याद्विचक्षणः पङ्क्तिद्वयं द्वयं दिक्षु वीथ्यर्थं विनियोजयेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः तत्पार्श्व उपशोभास्तु तावत्यः परिकीर्तिताः लतावितानपत्राद्यैर् वीथिकामुपशोभयेत् पीठद्वारे तु शुक्लेन शोभारक्तेन पीततः

ದ್ವಾರಗಳ ಎರಡೂ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ವಿಚಕ್ಷಣ ಶಿಲ್ಪಿ ಎಂಟು ಅಲಂಕಾರ-ಘಟಕಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರತಿದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು-ಎರಡು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ವೀಥಿ (ಮಾರ್ಗ) ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ಶೋಭೆಗೆ ವಿನಿಯೋಗಿಸಬೇಕು—ಇದು ಚಿಹ್ನಿತ ಪುಸ್ತಕಪಾಠ. ಪಾರ್ಶ್ವ ಉಪಶೋಭೆಗಳೂ ಅಷ್ಟೇ ಸಂಖ್ಯೆಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಲತಾ-ಕಾರ್ಯ, ವಿತಾನ-ಅಲಂಕಾರ, ಪತ್ರ-ಆಭರಣ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ವೀಥಿಕೆಯನ್ನು ಶೋಭಿಸಬೇಕು. ಪೀಠದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ, ಮಂಗಳಕರ ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.

Verse 16

समीप उपशोभानां कोणास्तु परिकीर्तिताः चतुर्दिक्षु ततो द्वे द्वे चिन्तयेन्मध्यकोष्ठकैः उपशोभाञ्च नीलेन कोणशङ्ख्यांश् च वै सितान् भद्रके पूरणं प्रोक्तमेवमन्येषु पूरणं

ಉಪಶೋಭಾ-ಕೋಷ್ಟಗಳ ಸಮೀಪದ ಕೋಣಗಳು ‘ಕೋಣ-ವಿಭಾಗಗಳು’ ಎಂದು ಪರಿಕೀರ್ತಿತವಾಗಿವೆ. ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಕೋಷ್ಟಗಳೊಂದಿಗೆ ತಲಾ ಎರಡು ಎರಡು ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ಉಪಶೋಭಾ-ಕೋಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕೋಣ-ಸಂಖ್ಯಾಂಕಿತ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಶ್ವೇತ ಬಣ್ಣದಿಂದ ತುಂಬಬೇಕು. ‘ಭದ್ರಕ’ದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ತುಂಬುವ ವಿಧಾನವೇ ಇತರ ವಿನ್ಯಾಸಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 17

चत्वारि वाह्यतो मृज्यादेकैकं पार्श्वयोरपि शोभार्थं पार्श्वयोस्त्रीणि त्रीणि लुम्पद्दलस्य तु त्रिकोणं सितरक्तेन कृष्णेन च विभूषयेत् द्विकोणं रक्तपीताभ्यां नाभिं कृष्णेन चक्रके

ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಎಳೆಯಬೇಕು; ಎರಡೂ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ತಲಾ ಒಂದು ರೇಖೆಯನ್ನೂ ಹಾಕಬೇಕು. ಅಲಂಕಾರಾರ್ಥವಾಗಿ ಎರಡೂ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮೂರು (ರೇಖೆ/ಚಿಹ್ನೆ) ಇರಿಸಬೇಕು. ಪದ್ಮದಳ ವಿನ್ಯಾಸದ ತ್ರಿಕೋಣವನ್ನು ಶ್ವೇತ-ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು; ದ್ವಿ-ತ್ರಿಕೋಣವನ್ನು ಕೆಂಪು-ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ, ಚಕ್ರದ ನಾಭಿಯನ್ನು ಕಪ್ಪಿನಿಂದ ಬಣ್ಣಿಸಬೇಕು.

Verse 18

तद्वद्विपर्यये कुर्यादुपशोभां ततः परम् कोणस्यान्तर्वहिस्त्रीणि चिन्तयेद्द्विर्विभेदतः अरकान् पीतरक्ताभिः श्यामान् नेमिन्तु रक्ततः सितश्यामारुणाः कृष्णाः पीता रेखास्तु वाह्यतः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಪರೀತ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ನಂತರ ಉಪಶೋಭೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಕೋಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಮೂರು ಮೂರು ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಎರಡು ವಿಧದ ಭೇದದಿಂದ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ‘ಅರಕ’ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಹಳದಿ-ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಬೇಕು; ಶ್ಯಾಮ ಭಾಗಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಆದರೆ ನೇಮಿ (ಅಂಚು) ಕೆಂಪಾಗಿರಬೇಕು. ಶ್ವೇತ, ಶ್ಯಾಮ, ಅರುಣ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಹೊರಗಿನ ಅತಿ ರೇಖೆಗಳು ಹಳದಿಯಾಗಿರಲಿ.

Verse 19

एवं षोडशकोष्ठं स्यादेवमन्यत्तु मण्डलम् द्विषट्कभागे षट्त्रिंशत्पदं पद्मन्तु वीथिका शालिपिष्टादि शुक्लं स्याद्रक्तं कौसुम्भकादिकम् हरिद्रया च हारिद्रं कृष्णं स्याद्दग्धधान्यतः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹದಿನಾರು ಕೋಷ್ಟಗಳ ಮಂಡಲವಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಮಂಡಲಗಳೂ ಇವೆ. ಎರಡು ಬಾರಿ ಆರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದರೆ ಮೂವತ್ತಾರು ಪದಗಳ (ಚೌಕಗಳ) ಜಾಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಪದ್ಮಾಕೃತಿ ‘ವೀಥಿಕಾ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅಕ್ಕಿಹಿಟ್ಟು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಶ್ವೇತ, ಕುಸುಂಭ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಕೆಂಪು, ಅರಿಶಿನದಿಂದ ಹಳದಿ, ಮತ್ತು ಸುಟ್ಟ ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣ ತಯಾರಿಸಬೇಕು.

Verse 20

एका पङ्क्तिः प्राभ्यां तु द्वारशोभादि पूर्ववत् द्वादशाङ्गुलिभिः पद्ममेकहस्ते तु मण्डले शमीपत्रादिकैः श्यामं वीजानां लक्षजाप्यतः चतुर्लक्षैस्तु मन्त्राणां विद्यानां लक्षसाधनम्

ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಲು (ಅಲಂಕಾರ) ಮಾಡಬೇಕು; ದ್ವಾರ-ಶೋಭೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಅಂಗುಲ ಪ್ರಮಾಣದ ಪದ್ಮವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಒಂದು ಹಸ್ತದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಶಮೀ ಎಲೆಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಶ್ಯಾಮ (ಗಾಢ) ಬಣ್ಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳ ಜಪ ಒಂದು ಲಕ್ಷ; ಮಂತ್ರಗಳ ಸಿದ್ಧಿ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಜಪದಿಂದ; ವಿದ್ಯೆಯ ಸಾಧನೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜಪದಿಂದ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.

Verse 21

द्विहस्ते हस्तमात्रं स्याद्वृद्ध्या द्वारेण वाचरेत् अपीठञ्चतुरस्रं स्याद्विकरञ्चक्रपङ्कजम् अयुतं बुद्धिविद्यानां स्तोत्राणाञ्च सहस्रकम् पूर्वमेवाथ लक्षेण मन्त्रशुद्धिस् तथात्मनः

ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣ ಒಂದು ಹಸ್ತಮಾತ್ರವಾಗಿರಲಿ. ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ‘ದ್ವಾರ-ನ್ಯಾಯ’ ವಿಧಾನದಿಂದ ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಪೀಠವು ಚತುರಸ್ರವಾಗಿರಲಿ; ಚಕ್ರ-ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅರಗಳು/ದಳಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಇರಲಿ. ಬುದ್ಧಿ-ವಿದ್ಯಾ ಸಿದ್ಧಿಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಜಪ, ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಾವಿರ ಜಪ. ಆದರೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜಪದಿಂದ ಮಂತ್ರಶುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅದೇ ರೀತಿ ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 22

पद्मार्धं नवभिः प्रोक्तं नाभिस्तु तिसृभिः स्मृता अष्टाभिर्द्वारकान् कुर्यान्नेमिन्तु चतुरङ्गुलैः तथापरेण लक्षेण मन्त्रः क्षेत्रीकृतो भवेत् पूर्वमेवासमो होमो वीजानां सम्प्रकीर्तितः

ಪದ್ಮದ ಅರ್ಧಭಾಗದ ಪ್ರಮಾಣ ಒಂಬತ್ತು ಅಂಗುಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಾಭಿ (ಮಧ್ಯ) ಮೂರು ಅಂಗುಲವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎಂಟು (ಅಂಗುಲ) ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ದ್ವಾರಕಗಳನ್ನು (ತೆರೆಗಳು/ದಳಗಳು) ಮಾಡಬೇಕು; ನೇಮಿ (ವಲಯ) ನಾಲ್ಕು ಅಂಗುಲವಾಗಿರಲಿ. ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ಲಕ್ಷಣ (ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಗುರುತು/ಮಾಪಕ)ದಿಂದ ಮಂತ್ರ ‘ಕ್ಷೇತ್ರೀಕೃತ’—ಅಭಿಷಿಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತ—ವಾಗುತ್ತದೆ. ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳಿಗಾಗಿ ಅಸಮ ಹೋಮವು ಪೂರ್ವದಲ್ಲೇ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 23

त्रिधा विभज्य च क्षेत्रमन्तर्द्वाभ्यामथाङ्कयेत् पञ्चान्तस्वरसिद्ध्यर्थं तेष्वस्फाल्य लिखेदरान् पूर्वसेवा दशांशेन मन्त्रादीनां प्रकीर्तिता परश् चर्ये तु मन्त्रे तु मासिकं व्रतमाचरेत्

ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ನಂತರ ಒಳಗಿನ ಎರಡು ರೇಖೆಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಐದು ಅಂತ್ಯಸ್ವರಗಳ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ, ನೆಲವನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸದೆ, ಆ ವಿಭಾಗಗಳ ಮೇಲೆ ಅರಗಳು/ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ಮಂತ್ರಾದಿಗಳ ಪೂರ್ವಸೇವೆಯನ್ನು ದಶಾಂಶ (ಹತ್ತನೇ ಭಾಗ) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಮಂತ್ರದ ಪುರಶ್ಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಸಿಕ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 24

इन्दीवरदलाकारानथवा मातुलाङ्गवत् पद्मपत्रायतान्वापि लिखेदिच्छानुरूपतः भुवि न्यसेद्वामपादं न गृह्णीयात् प्रतिग्रहम् एवं द्वित्रिगुणेनैव मध्यमोत्तमसिद्धयः

ಇಂದೀವರ (ನೀಲಕಮಲ)ದ ದಳಗಳಂತೆ, ಅಥವಾ ಮಾತುಲಾಂಗ (ಬಿಜೋರಾ)ದಂತೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಪದ್ಮಪತ್ರದಂತೆ ದೀರ್ಘಾಕಾರವಾಗಿ—ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಮಪಾದವನ್ನು ವಿಧಿಯಾಗಿ ಇಡಬೇಕು; ಪ್ರತಿಗ್ರಹ (ಉಪಹಾರ/ದಾನ) ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು. ಹೀಗೆ ದ್ವಿಗುಣ ಅಥವಾ ತ್ರಿಗುಣ ಮಾಡಿದರೆ ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

Verse 25

भ्रामयित्वा वहिर् नेमावरसन्ध्यन्तरे स्थितः भ्रामयेदरमूलन्तु सन्धिमध्ये व्यवस्थितः मन्त्रध्यानं प्रवक्ष्यामि येन स्यान्मन्त्रजं फलम् स्थूलं शब्दमयं रूपं विग्रहं वाह्यमिष्यते

ನೇಮಿಯ ಹೊರಭಾಗ ಮತ್ತು ಅವರ-ಸಂಧಿಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಅದನ್ನು ಹೊರಮುಖವಾಗಿ ಭ್ರಮಣಗೊಳಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಸಂಧಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಅರಮೂಲ (ಅರದ ಬೇರು) ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಭ್ರಮಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಮಂತ್ರಜನ್ಯ ಫಲ ದೊರಕುವಂತೆ ಮಂತ್ರಧ್ಯಾನವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಬಾಹ್ಯ ವಿಗ್ರಹವು ಶಬ್ದಮಯವಾದ ಸ್ಥೂಲ ರೂಪವೆಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 26

परिमार्जिता इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः द्विधा इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पञ्चान्तरस्त्वसिद्ध्यर्थमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पञ्चोत्तरस्तु सिद्ध्यर्थमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अरमध्ये स्थितो मधमरणिं भ्रामयेत् समम् एवं सिद्ध्यन्तराः सम्यक् मातुलाङ्गनिभाः समाः सुक्ष्मां ज्योतिर्मयं रूपं हार्दं चिन्तामयं भवेत् चिन्तया रहितं यत्तु तत् परं प्रकीर्तितम्

‘ಪರಿಮಾರ್ಜಿತಾ’—ಎಂದು ಒಂದು ಗುರುತಿಸಿದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠ; ‘ದ್ವಿಧಾ’—ಎಂದು ಮತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ; ‘ಐದು ಅಂತರಗಳು ಅಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥ’—ಎಂದು ಒಂದರಲ್ಲಿ; ಮತ್ತು ‘ಐದಕ್ಕಿಂತ ಮೀರಿದವು (ಐದು) ಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥ’—ಎಂದು ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ. ಅರಣಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಮಧ್ಯ-ಅರಣಿಯನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಧ್ಯಂತರ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿ, ಮಾತುಲಾಂಗ (ಬಿಜೋರ) ಫಲದಂತೆ ಸಮರೂಪವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ, ಚಿಂತಾಮಯ ರೂಪ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಚಿಂತಾರಹಿತವಾದುದೇ ಪರಮವೆಂದು ಕೀರ್ತಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 27

विभज्य सप्तधा क्षेत्रं चतुर्दशकरं समम् द्विधा कृते शतं ह्य् अत्र षण्नवत्यधिकानि तु वराहसिंहशक्तीनां स्थूलरूपं प्रधानतः चिन्तया रहितं रूपं वासुदेवस्य कीर्तितम्

ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು (ಪವಿತ್ರ ಯಂತ್ರಕ್ಷೇತ್ರ) ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಕರಗಳ ಸಮಮಾಪನವಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಎರಡು ಭಾಗ ಮಾಡಿದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನೂರು—ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಂಬತ್ತಾರು—ಇರುತ್ತವೆ. ಇದು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ವರಾಹ-ನರಸಿಂಹ ಶಕ್ತಿಗಳ ಸ್ಥೂಲ (ಬಾಹ್ಯ) ರೂಪವೆಂದು ಕೀರ್ತಿತ; ವಾಸುದೇವನ ರೂಪವು ಚಿಂತನಾ-ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ರಹಿತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 28

कोष्टकानि चतुर्भिस्तैर् मध्ये भद्रं समालिखेत् परितो विसृजेद्वीथ्यै तथा दिक्षु समालिखेत् इतरेषां स्मृतं रूपं हार्दं चिन्तामयं सदा स्थूलं वैराजमाख्यातं सूक्ष्मं वै लिङ्गितं भवेत्

ಅವುಗಳಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಕೋಷ್ಟಕಗಳು (ಖಂಡಗಳು) ರಚಿಸಿ, ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶುಭ ‘ಭದ್ರ’ ರೂಪವನ್ನು ಆಲೇಖಿಸಬೇಕು. ಸುತ್ತಲೂ ವೀಥಿ (ಪರಿಕ್ರಮಣ ಮಾರ್ಗ) ಬಿಡಿಸಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಭಜನಾ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ಇತರರ ರೂಪ ‘ಹಾರ್ದ’—ಸದಾ ಚಿಂತಾಮಯ—ಎಂದು ಸ್ಮೃತ. ಸ್ಥೂಲ ರೂಪ ‘ವೈರಾಜ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪ ‘ಲಿಂಗಿತ’ (ಸೂಚಿತ/ಲಕ್ಷಣಿತ) ಆಗಿರುತ್ತದೆ।

Verse 29

कमलानि पुनर्वीथ्यै परितः परिमृज्य तु द्वे द्वे मध्यमकोष्ठे तु ग्रीवार्थं दिक्षु लोपयेत् चिन्तया रहितं रूपमैश्वरं परिकीर्तितम् हृत्पुण्डरीकनिलयञ्चैतन्यं ज्योतिरव्ययम्

ಮತ್ತೆ ವೀಥಿಗಾಗಿ ಸುತ್ತಲೂ ಕಮಲಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಿಸಿ, ಪರಿಧಿಯನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿಸಿ (ಪರಿಮೃಜ್ಯ) ಮಾಡಬೇಕು. ಮಧ್ಯ ಕೋಷ್ಟಕದಲ್ಲಿ ‘ಗ್ರೀವಾ’ (ಕಂಠ-ರಚನೆ)ಗಾಗಿ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು-ಎರಡು ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಬೇಕು. ಚಿಂತಾರಹಿತವಾದ ರೂಪವೇ ಐಶ್ವರ (ಈಶ್ವರೀಯ) ರೂಪವೆಂದು ಕೀರ್ತಿತ—ಹೃದಯಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿವಾಸಿಸುವ ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ, ಅವ್ಯಯ ಜ್ಯೋತಿ।

Verse 30

चत्वारि वाह्यतः पश्चात्त्रीणि त्रीणि तु लोपयेत् ग्रीवापार्श्वे वहिस्त्वेका शोभा सा परिकीर्तिता वीजं वीजात्मकं ध्यायेत् कदम्बकुसुमाकृतिं कुम्भान्तरगतो दीपो निरुद्धप्रसवो यथा

ಬಾಹ್ಯದಿಂದ ನಂತರ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಮೂರು-ಮೂರು ಭಾಗಗಳನ್ನೂ ಅಳಿಸಬೇಕು. ಗ್ರೀವೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ರೇಖೆ/ಗುರುತು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ—ಅದೇ ಶೋಭೆ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿತ. ಬೀಜ (ಮಂತ್ರ)ವನ್ನು ಬೀಜಸ್ವರೂಪವಾಗಿಯೇ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಕದಂಬ ಪುಷ್ಪಾಕೃತಿಯಾಗಿ—ಕುಂಭದೊಳಗೆ ಇಟ್ಟ ದೀಪದಂತೆ, ಜ್ವಾಲೆಯ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಕೆ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿರುವಂತೆ।

Verse 31

विमृज्य वाह्यकोणेषु सप्तान्तस्त्रीणि मार्जयेत् मण्डलं नवभागं स्यान्नवव्यूहं हरिं यजेत् संहतः केवलस्तिष्ठेदेवं मन्त्रेश्वरो हृदि अनेकशुषिरे कुम्भे तावन्मात्रा गभस्तयः

ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೊಳೆದು ಹೊರಗಿನ ಮೂಲೆಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಒಳಗೆ ಏಳು ರೇಖೆಗಳು ಹಾಗೂ ಹೊರಗೆ ಮೂರು ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಮಾರ್ಜನ ಮಾಡಬೇಕು. ಮಂಡಲವನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ನವವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ಮಂತ್ರೇಶ್ವರನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ. ಅನೇಕ ರಂಧ್ರಗಳಿರುವ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ ಕಿರಣಗಳು ರಂಧ್ರಗಳ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 32

पञ्चविंशतिकव्यूहं मण्डलं विश्वरूपगं द्वात्रिंशद्धस्तकं क्षेत्रं भक्तं द्वात्रिंशता समं प्रसरन्ति वहिस्तद्वन्नाडीभिर्वीजरश्मयः अथावभासतो दैवीमात्मीकृत्य तनुं स्थिताः

ಮಂಡಲವು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವಿಭಾಗಗಳ ವ್ಯೂಹವಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಂಡಿದ್ದು ವಿಶ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ. ಕ್ಷೇತ್ರವು ಮೂವತ್ತೆರಡು ಹಸ್ತ ಪ್ರಮಾಣ; ಅದನ್ನು ಮೂವತ್ತೆರಡು ಸಮಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ നിന്ന് ಬೀಜಶಕ್ತಿಯ ಕಿರಣಗಳು ಹೊರಗೆ ಹರಡುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನಾಡಿಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಬೀಜರಶ್ಮಿಗಳು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಅವು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ದೈವೀ ದೇಹವನ್ನು ತಮ್ಮದಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸ್ಥಿತವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 33

एवं कृते चतुर्विंशत्यधिकन्तु सहस्रकं कोष्ठकानां समुद्दिष्टं मध्ये शोडशकोष्ठकैः हृदयात् प्रस्थिता नाड्यो दर्शनेन्द्रियगोचराः अग्नीषोमात्मके तासां नाड्यौ नासाग्रसंस्थिते

ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೋಷ್ಟಕಗಳು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು ಕೋಷ್ಟಕಗಳಿವೆ. ಹೃದಯದಿಂದ ನಾಡಿಗಳು ಹೊರಟು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲಕ ಗ್ರಾಹ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ-ಸೋಮ ಸ್ವಭಾವದ ಎರಡು ನಾಡಿಗಳು ನಾಸಾಗ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 34

भद्रकं परिलिख्याथ पार्श्वे पङ्क्तिं विमृज्य तु ततः षोडशभिः कोष्टैर् दिक्षु भद्राष्टकं लिखेत् सम्यग्गुह्येन योगेन जित्वा देहसमीरणम् जपध्यानरतो मन्त्री मन्त्रलक्षणमश्नुते

ಮೊದಲು ಭದ್ರಕವನ್ನು ರೇಖಿಸಿ, ಅದರ ಪಕ್ಕದ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ತೊಳೆದು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಹದಿನಾರು ಕೋಷ್ಟಕಗಳಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಭದ್ರಾಷ್ಟಕವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ಯಥಾವಿಧಿ ಗುಹ್ಯಯೋಗದಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲಿನ ಪ್ರಾಣವಾಯುವನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಜಪ-ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ಮಂತ್ರಲಕ್ಷಣ—ಅಂದರೆ ಅದರ ಸಿದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮ—ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 35

ततोपि पङ्क्तिं सम्मृज्य तद्वत् षोडशभद्रकं लिखित्वा परितः पङ्क्तिं विमृज्याथ प्रकल्पयेत् संशुद्धभूततन्मात्रः सकामो योगमभ्यसन् अणिमादिमवाप्नोति विरक्तः प्रविलङ्घ्य च देवात्मके भूतमात्रान्मुच्यते चेन्द्रियग्रहात्

ನಂತರವೂ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು-ಭದ್ರಕವನ್ನು ರೇಖಿಸಬೇಕು; ಅದರ ಸುತ್ತಲಿನ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನೂ ತೊಳೆದು ನಂತರ ಕ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ತನ್ಮಾತ್ರೆಗಳು ಶುದ್ಧವಾದ ಮೇಲೆ, ಫಲಕಾಮನೆಯಿಂದ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವ ಸಾಧಕನು ಅಣಿಮಾದಿ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ವೈರಾಗ್ಯವಂತನು ಅವನ್ನೂ ಮೀರಿ, ದೈವಾತ್ಮಕ ಭೂತಮಾತ್ರ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗ್ರಹಣದ ಬಂಧನದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 36

द्वारद्वादशकं दिक्षु त्रीणि त्रीणि यथाक्रमं षड्भिः परिलुप्यान्तर्मध्ये चत्वारि पार्श्वयोः

ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಾದಶ ದ್ವಾರಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿಕ್ಕಿಗೂ ಮೂರು ಮೂರು ಎಂದು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಆರು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಒಳಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಎರಡೂ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲೂ ನಾಲ್ಕು ದ್ವಾರಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 37

चत्वार्यन्तर्वहिर्द्वे तु शोभार्थं परिमृज्य तु उपद्वारसिद्ध्यर्थं त्रीण्यन्तः पञ्च वाह्यतः

ಶೋಭಾರ್ಥವಾಗಿ ಒಳಗಿನ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನ ಎರಡು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾಡಿ ಸಮತಳಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಉಪದ್ವಾರಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಒಳಗೆ ಮೂರು ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ಐದು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 38

दिक्षु तत्राष्टकं लिखेदिति ख, ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः परिमृज्य तथा शोभां पूर्ववत् परिकल्पयेत् वहिः कोणेषु सप्तान्तस्त्रीणि कोष्ठानि मार्जयेत्

ಅಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ‘ಅಷ್ಟಕ’ವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು—ಇದು ಖ, ಗ, ಘ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳ ಪಾಠ. ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅಲಂಕಾರವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೊರಗಿನ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಏಳು ಮತ್ತು ಒಳಗೆ ಮೂರು ಕೋಷ್ಠಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 39

पञ्चविंशतिकव्यूहे परं ब्रह्म यजेत् कजे मध्ये पूर्वादितः पद्मे वासुदेवादयः क्रमात्

ಪಂಚವಿಂಶತಿ ವ್ಯೂಹ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಪರಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪದ್ಮಯಂತ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವದ ದಳದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ವಾಸುದೇವಾದಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

Verse 40

वराहं पूजयित्वा च पूर्वपद्मे ततः क्रमात् व्यूहान् सम्पूजयेत्तावत् यावत् षड्विंशमो भवेत्

ಪೂರ್ವ ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ವರಾಹನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ವ್ಯೂಹಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ಸ್ಥಾನ/ದೇವತೆ ತಲುಪುವವರೆಗೆ ಪೂಜಾಕ್ರಮವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು.

Verse 41

यथोक्तं व्यूहमखिलमेकस्मिन् पङ्कजे क्रमात् यष्टव्यमिति यत्नेन प्रचेता मन्यते ऽध्वरं

ಪ್ರಚೇತಾ ಎಂಬವರು, ಒಂದೇ ಪಂಕಜ-ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯೂಹವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿ, ಯತ್ನದಿಂದ ಅಧ್ವರ (ಯಜ್ಞ) ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಮನ್ಯತೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ।

Verse 42

सत्पन्तु मूर्तिभेदेन विभक्तं मन्यते ऽच्युतं चत्वारिंशत् करं क्षेत्रं ह्य् उत्तरं विभजेत् क्रमात्

ಹೇ ಅಚ್ಯುತ! ಸತ್ಪಂಥು ಎಂಬವರು, ಮೂರ್ತಿ-ಭೇದದ ಪ್ರಕಾರ ವಿಭಾಗ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಮನ್ಯತೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ; ನಂತರ ನಲವತ್ತು ಕರ ಪ್ರಮಾಣದ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬೇಕು।

Verse 43

एकैकं सप्तधा भूयस्तथैवैकं द्विधा पुनः चतुःषष्ट्युत्तरं सप्तशतान्येकं सहस्रकं

ಪ್ರತಿ ಘಟಕವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಏಳುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಘಟಕವನ್ನು ಪುನಃ ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಏಳು ನೂರು ಅರವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಹಸ್ರ ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 44

कोष्ठकानां भद्रकञ्च मध्ये षोडशकोष्ठकैः पार्श्वे वीथीं ततश्चाष्टभद्राण्यथ च वीथिका

ಕೋಷ್ಠಕಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭದ್ರಕವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು ಕೋಷ್ಠಕಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿ; ನಂತರ ಒಂದು ವೀಥಿ (ಮಾರ್ಗ) ಒದಗಿಸಿ, ಅನಂತರ ಎಂಟು ಭದ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಒಂದು ವೀಥಿಕಾ (ಸಣ್ಣ ಮಾರ್ಗ) ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು।

Verse 45

षोडशाब्जान्यथो वीथी चतुर्विंशतिपङ्कजं वीथीपद्मानि द्वात्रिंशत् पङ्क्तिवीथिकजान्यथ

ವೀಥಿಯ ಪ್ರಮಾಣ ಹದಿನಾರು ‘ಅಬ್ಜ’ (ಕಮಲ-ಘಟಕಗಳು). ಚತುರ್ವಿಂಶತಿ ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಪಂಕಜ-ಘಟಕಗಳು. ವೀಥಿ-ಪದ್ಮದ ಪ್ರಮಾಣ ಮೂವತ್ತೆರಡು; ಹಾಗೆಯೇ ಪಂಕ್ತಿ-ವೀಥಿಕಾ ಪ್ರಕಾರಕ್ಕೂ ಕಮಲ-ಘಟಕಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿವೆ।

Verse 46

चत्वारिंशत्ततो वीथी शेषपङ्क्तित्रयेण च द्वारशोभोपशोभाः स्युर्दिक्षु मध्ये विलोप्य च

ಅನಂತರ ನಲವತ್ತು ವೀಥಿಗಳು (ಮಾರ್ಗಗಳು) ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಉಳಿದ ಮೂರು ಸಾಲುಗಳಿಂದ ದ್ವಾರಗಳ ಮುಖ್ಯ ಹಾಗೂ ಉಪಶೋಭೆಗಳನ್ನು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಮಧ್ಯದ ವಿದಿಕ್ಕುಗಳ ಭಾಗವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

Verse 47

द्विचतुःषड्द्वारसिद्ध्यै चतुर्दिक्षु विलोपयेत् पञ्च त्रीण्येककं वाह्ये शोभोपद्वारसिद्धये

ಎರಡು, ನಾಲ್ಕು ಅಥವಾ ಆರು ದ್ವಾರಗಳ ಯೋಜನೆ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗಲು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ (ನಿಯತ ಭಾಗಗಳನ್ನು) ವಿಲೋಪಿಸಬೇಕು. ಸೌಂದರ್ಯವರ್ಧಕ ಉಪದ್ವಾರಗಳ ಸಿದ್ಧಿಗೆ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಐದು, ಮೂರು ಅಥವಾ ಒಂದು (ಘಟಕ) ವಿಲೋಪಿಸಬೇಕು.

Verse 48

उभे इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः यष्टव्यमिति यज्ञेन इति ग, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः यष्टव्यमिति मन्त्रेण इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रचेता मन्यते ध्रुवमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ह्युत्तममिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः द्वाराणां पार्श्वयोरन्तः षड् वा चत्वारि मध्यतः द्वे द्वे लुम्पेदेवमेव षड् भवन्त्युपशोभिकाः

ದ್ವಾರದ ಎರಡೂ ಪಾರ್ಶ್ವಫಲಕಗಳ ಒಳಗೆ ಆರು ಉಪಶೋಭಿಕೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು/ಕೆತ್ತಬೇಕು; ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಎರಡು-ಎರಡು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಲುಂಪಿಸಿ (ಖಾಲಿ) ಬಿಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಆರು ಉಪಶೋಭಿಕೆಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 49

एकस्यां दिशि सङ्ख्याः स्युः चतस्रः प्रिसङ्ख्यया

ಒಂದು ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಎಣಿಕೆಯಂತೆ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ನಾಲ್ಕೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.

Verse 50

एकैकस्यां दिशि त्रीणि द्वाराण्यपि भवन्त्युत पञ्च पञ्च तु कोणेषु पङ्क्तौ पङ्क्तौ क्रमात् मृजेत् कोष्टकानि भवेदेवं मर्त्येष्ट्यं मण्डलं शुभं

ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮೂರು ದ್ವಾರರಂಧ್ರಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ. ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ಐದು (ಕೋಷ್ಟಕಗಳು) ಇರಲಿ; ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕೋಷ್ಟಕಗಳನ್ನು ಮೃಜಿಸಿ/ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಕೋಷ್ಟಕಯುಕ್ತ ಶುಭ ‘ಮರ್ತ್ಯೇಷ್ಟ್ಯ’ ಮಂಡಲವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.