Adhyaya 94: The Birth of Mahiṣāsura and the Goddess’s Victory as Mahīṣamardinī

Verse 1

श्रीवराह उवाच । अथ विद्युत्प्रभो दैत्यस्तथा दूतः विसर्जितः । देव्याः सकाशं गत्वाऽसौ तामुवाच सुमध्यमाम् ॥

ព្រះវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់មក ដៃត្យឈ្មោះ វិទ្យុតប្រភា ដែលត្រូវបានផ្ញើជាទូត បានចូលទៅកាន់សំណាក់ព្រះទេវី ហើយបាននិយាយទៅកាន់នាង អ្នកមានចង្កេះស្រស់ស្អាត។

Verse 2

एवं सञ्चिन्त्य सा देवी महीषी सम्बभूव ह । सखीभिः सह विश्वेशि तीक्ष्णशृङ्गाग्रधारिणी ॥

ដោយគិតពិចារណាដូច្នេះ ព្រះទេវីបានក្លាយជាមហីṣī (ក្របីញី)។ ឱ ព្រះនាងម្ចាស់លោកទាំងមូល នាងនៅជាមួយសហាយទាំងឡាយ ហើយកាន់កាប់ចុងស្នែងមុតស្រួច។

Verse 3

तमृषिं भीषितुं ताभिः सह गत्वा वरानना । असौ बिभीषितस्ताभिस्तां ज्ञात्वा ज्ञानचक्षुषा । आसुरीं क्रोधसम्पन्नः शशाप शुभलोचनाम् ॥

នាងមានមុខស្រស់ (វរាននា) បានទៅជាមួយពួកនោះ ដើម្បីគំរាមឲ្យឥសីនោះភ័យ។ ឥសីនោះភ្ញាក់ផ្អើលដោយពួកនោះ ហើយដោយចក្ខុវិជ្ជា បានដឹងថានាងមានសភាពអាសុរិយៈ; ពោរពេញដោយកំហឹង គាត់បានដាក់បណ្តាសានាងអ្នកមានភ្នែកស្រស់។

Verse 4

यस्माद्भीषयसे मां त्वं महिषीरूपधारिणी । अतो भव महिष्येव पापकर्मे शतं समाः ॥

ព្រោះអ្នកបានធ្វើឲ្យខ្ញុំភ័យ ដោយកាន់យករូបជាក្របីញី ដូច្នេះដោយអំពើបាបនេះ អ្នកចូរជាក្របីពិតៗ រយឆ្នាំ។

Verse 5

एवमुक्ता ततः सा तु सखीभिः सह वेपती । पादयोर्न्यपतत्तस्य शापान्तं कुरु जल्पती ॥

ពេលត្រូវបាននិយាយដូច្នោះ នាងក៏ញ័ររន្ធត់ជាមួយមិត្តស្រីទាំងឡាយ ហើយដួលក្រាបនៅជើងរបស់ទ្រង់ ពោលថា «សូមបញ្ចប់បណ្តាសានេះ»។

Verse 6

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स मुनिः करुणान्वितः । शापान्तमकरोत्तस्या वाक्यं छेदमुवाच ह ॥

ពេលស្តាប់ពាក្យនាង មុនីនោះមានចិត្តអាណិតមេត្តា; គាត់បានរៀបចំឲ្យបណ្តាសារបស់នាងមានទីបញ្ចប់ ហើយបន្ទាប់មកបាននិយាយពាក្យដែលកំណត់លក្ខខណ្ឌ។

Verse 7

अनेनैव स्वरूपेण पुत्रमेकं प्रसूय वै । शापान्तो भविता भद्रे मद्वाक्यं न मृषा भवेत् ॥

«ក្នុងរូបនេះដដែល បន្ទាប់ពីអ្នកបានប្រសូតកូនប្រុសតែមួយ ឱ នាងអ្នកមានសិរីមង្គល បណ្តាសានឹងបញ្ចប់; ពាក្យខ្ញុំមិនមែនមុសា»។

Verse 8

एवमुक्ता गता सा तु नर्मदातीरमुत्तमम् । यत्र तेपे तपो घोरं सिन्धुद्वीपो महातपाः ॥

ពេលបានទទួលការណែនាំដូច្នោះ នាងបានទៅកាន់ច្រាំងដ៏ប្រសើរនៃទន្លេនರ್ಮទា ដែលជាទីកន្លែងដែលមហាតបស្វី សិន្ធុទ្វីប បានធ្វើតបៈដ៏តឹងរឹង។

Verse 9

तत्र चेन्दुमती नाम दैत्यकन्या अतिरूपिणी । सा दृष्टा तेन मुनिना विवस्त्रा मज्जती जले ॥

នៅទីនោះ មានកូនស្រីនៃពូជអសុរ ឈ្មោះ ចេន្ទុមតី មានសម្រស់លើសលប់។ មុនីនោះបានឃើញនាងកំពុងងូតទឹកក្នុងទឹក ដោយគ្មានសម្លៀកបំពាក់។

Verse 10

चस्कन्द स मुनिः शुक्रं शिलाद्रोण्यां महातपाः । तच्च माहिष्मती दृष्ट्वा दिव्यगन्धि सुगन्धि च । ततः सखीरुवाचेदं पिबामीदं जलं शुभम् ॥

មុនីមហាតបស្វីនោះបានបញ្ចេញទឹកពូជចូលក្នុងអាងថ្ម។ ពេលនាងមហិષ្មតីឃើញវា—មានក្លិនក្រអូបទេវី និងក្រអូបផ្អែម—នាងបាននិយាយទៅកាន់មិត្តស្រីថា៖ «ខ្ញុំនឹងផឹកទឹកដ៏មង្គលនេះ»។

Verse 11

एवमुक्त्वा तु सा पीत्वा तच्छुक्रं मुनिसंभवम् । प्राप्ता गर्भं मुनेर्बीजात् सुषाव च तदा सतः ॥

ក្រោយនិយាយដូច្នោះ នាងបានផឹកទឹកពូជនោះដែលកើតពីមុនី។ ដោយពូជរបស់មុនី នាងបានមានគភ៌ ហើយនៅពេលនោះឯង នាងបានសម្រាលកូនល្អម្នាក់។

Verse 12

प्रणम्य प्रयतो भूत्वा कुमारिशतसंकुलाम् । आस्थाने विनयापन्नस्ततो वचनमब्रवीत् ॥

ក្រោយថ្វាយបង្គំ ហើយធ្វើចិត្តឲ្យស្ងប់ស្ងាត់ គាត់បានស្ថិតក្នុងអាកប្បកិរិយានម្រិតនម្រង់ ហើយនិយាយពាក្យនៅសាលាអាសនៈដែលពោរពេញដោយកុមារីរាប់រយ។

Verse 13

तस्याः पुत्रोऽभवद् धीमान् महाबलपराक्रमः । महिषेति स्मृतो नाम्ना ब्रह्मवंशविवर्धनः । स त्वां वरयते देवि देवसैन्यविमर्दनः ॥

កូនប្រុសរបស់នាងបានកើតមក—មានប្រាជ្ញា មានកម្លាំងធំ និងវីរភាពខ្លាំង—ដែលគេរំលឹកដោយនាម “មហិષ” អ្នកបង្កើនវង្សពូជព្រះព្រហ្ម។ ឱ ទេវី អ្នកបំផ្លាញកងទ័ពទេវតា នោះសូមស្វែងសុំអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាមួយអ្នក។

Verse 14

स सुरानपि जित्वाजौ त्रैलोक्यं च तवानघे । दास्यते देवि सुप्रोतस्तव सर्वं महासुरः ॥ तस्यात्मोपप्रदानेन कुरु देवि महत्कृतम् ॥

ដោយបានឈ្នះសូម្បីតែទេវតានៅក្នុងសង្គ្រាម ហើយទទួលបានត្រៃលោកទាំងបី ឱ ទេវីដ៏គ្មានមន្ទិល! មហាអសុរ សុប្រូត នេះ នឹងប្រគល់អ្វីៗទាំងអស់ដល់ព្រះនាង។ ដោយថ្វាយសូម្បីតែខ្លួនឯងជាបូជា ឱ ទេវី គេអង្វរឲ្យព្រះនាងប្រព្រឹត្តកិច្ចដ៏មហិមា (គឺទទួលសំណើររបស់គេ)។

Verse 15

एवमुक्ता तदा देवी तेन दूतेन शोभना । जहास परमा देवी वाक्यं नोवाच किञ्चन ॥

ពេលទូតបាននិយាយដូច្នោះនៅពេលនោះ ទេវីដ៏ភ្លឺរលោងគ្រាន់តែសើចប៉ុណ្ណោះ។ ទេវីដ៏ឧត្តមមិនបានមានព្រះវាចាអ្វីឡើយ។

Verse 16

तस्या हसन्त्या दूतोऽसौ त्रैलोक्यं सचराचरम् । ददर्श कुक्षौ संभ्रान्तस्तत्क्षणात् समपद्यत ॥

នៅពេលនាងសើច ទូតនោះបានឃើញក្នុងពោះនាងមានត្រៃលោកទាំងបី ព្រមទាំងអ្វីៗដែលចល័ត និងអចល័តទាំងអស់។ ដោយភ្ញាក់ផ្អើល គេបានដួលសន្លប់ភ្លាមៗនៅវេលានោះ។

Verse 17

ततो देव्याः प्रतीहारी जया नामातितेजना । देव्याः हृदि स्थितं वाक्यमुवाच तनुमध्यमा ॥

បន្ទាប់មក អ្នកបម្រើប្រចាំព្រះនាងរបស់ទេវី ឈ្មោះ ជយា ដែលភ្លឺរលោងយ៉ាងខ្លាំង និងមានចង្កេះស្ដើង បាននិយាយព្រះវាចាដែលស្ថិតនៅក្នុងព្រះហឫទ័យរបស់ទេវី។

Verse 18

जया उवाच । कन्यार्थी वदते यद्धि तत्त्वया समुदीरितम् । यदि नाम व्रतं चास्याः कौमारं सार्वकालिकम् । अपि चान्याः कुमार्योऽत्र सन्ति देव्याः पदानुगाः ॥

ជយា បាននិយាយថា៖ អ្វីដែលអ្នកបាននិយាយ នោះពិតជាពាក្យរបស់អ្នកដែលប្រាថ្នាចង់បានកញ្ញា។ ប៉ុន្តែបើពិតជាព្រះនាងមានវ្រតកុមារភាពជានិច្ចកាល ទោះយ៉ាងណា នៅទីនេះក៏មានកញ្ញាផ្សេងៗទៀត ដែលជាអ្នកតាមដានក្នុងព្រះបរិវាររបស់ទេវី។

Verse 19

तासामेकापि नो लभ्या किमु देवी स्वयं शुभा । याहि दूत त्वरण् मा ते किञ्चिदन्यद् भविष्यति ॥

ក្នុងចំណោមក្រមុំទាំងនោះ សូម្បីតែម្នាក់ក៏យើងមិនអាចទទួលបាន—ហើយព្រះនាងទេវីផ្ទាល់ ដែលជាមង្គលដោយសភាពរបស់ព្រះនាង តើនឹងទទួលបានដូចម្តេច? ឱ ទូត អ្នកចូរទៅឲ្យរហ័ស; សម្រាប់អ្នក នឹងមិនមានអ្វីផ្សេងទៀតកើតឡើងឡើយ។

Verse 20

एवमुक्तो गतो दूतस्तावद् व्योम्नि महामुनिः । आयातो नारदस्तूर्णं नृत्यन्नुच्चैर्महातपाः ॥

ពេលត្រូវបាននិយាយដូច្នោះ ទូតក៏ចាកចេញទៅ។ ក្នុងពេលនោះ នៅលើមេឃ មហាមុនី នារទ បានមកដល់យ៉ាងរហ័ស រាំទៅផង ហៅស្រែកខ្លាំងទៅផង—ជាមហាតបស។

Verse 21

दिष्ट्या दिष्ट्येति वदतस्तां देवीं शुभलोचनाम् । उपविष्टो जगादाथ आसने परमेऽर्चितः ॥

ដោយនិយាយថា «សំណាងល្អ សំណាងល្អ!» គាត់បានសម្តែងពាក្យទៅកាន់ព្រះនាងទេវីមានភ្នែកស្រស់ស្អាត។ បន្ទាប់មក ពេលអង្គុយលើអាសនៈដ៏ប្រសើរ ហើយត្រូវបានគោរពបូជា គាត់ក៏បាននិយាយ។

Verse 22

प्रणम्य देवीं सर्वेशीमुवाच च महातपाः । देवि देवैरहं प्रीतैः प्रेषितोऽस्मि तवान्तिकम् ॥

ក្រោយពេលក្រាបបង្គំចំពោះព្រះនាងទេវី អធិរាជនៃសព្វសត្វ មហាតបសបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះនាងទេវី ពួកទេវតាដែលពេញចិត្ត បានផ្ញើខ្ញុំមកកាន់ព្រះអង្គ»។

Verse 23

विद्युत्प्रभा उवाच । देवि पूर्वमृषिस्त्वासीदादिसर्गे कसंभवः । सखा सारस्वतो जातः सुपार्श्वो नाम वै विभुः ॥

វិទ្យុតប្រភា បាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះនាងទេវី កាលពីសೃષ્ટិដើម មានឥសីម្នាក់ឈ្មោះ កសំភវ។ មិត្តរបស់គាត់ ដែលកើតឡើងដោយការភ្ជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងព្រះសរស្វតី គឺជាវិភូដ៏មានអំណាចឈ្មោះ សុបារស្វ»។

Verse 24

विजिता देवि दैत्येन महिषाख्येन निर्जराः । त्वां गृहीतुं प्रयत्नं स कृतवान् देवि दैत्यराट् ॥

ឱ ទេវី! ពួកទេវតាអមតៈត្រូវបានអសុរ​ឈ្មោះ មហិષៈ ឈ្នះ; ហើយស្តេចអសុរនោះ ឱ ទេវី បានខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីចាប់យកព្រះនាង។

Verse 25

एवमुक्तोऽस्मि देवैस्त्वां बोधयामि वरानने । स्थिरीभूता महादेवि तं दैत्यं प्रतिघातय ॥

ដោយបានបង្គាប់ពីពួកទេវតា ដូច្នេះ ខ្ញុំសូមជម្រាបដាស់ព្រះនាង ឱ អ្នកមានព្រះមុខស្រស់; ឱ មហាទេវី សូមឈរមាំ ហើយវាយប្រហារអសុរនោះ។

Verse 26

उक्त्वैवान्तरहितः सद्यो नारदः स्वेच्छया ययौ । देवी च कन्यास्ताः सर्वाः सन्नह्यन्तामुवाच ह ॥

ក្រោយពោលពាក្យនោះ នារ៉ទៈបានលាក់ខ្លួនភ្លាមៗ ហើយចាកទៅតាមចិត្តប្រាថ្នា។ រួចទេវីបានមានបន្ទូលទៅកាន់កញ្ញាទាំងអស់ថា៖ «ចូរពាក់អាវុធ ហើយត្រៀមខ្លួន»។

Verse 27

ततः कन्या महाभागाः सर्वास्ता देविशासनात् । बभूवुर्घोररूपिण्यः खङ्गचर्मधनुर्धराः । सङ्ग्रामहेतोः सन्तस्थुर्दैत्यविध्वंसनाय ताः ॥

បន្ទាប់មក កញ្ញាអភិសេកសំណាងល្អទាំងអស់នោះ តាមព្រះបន្ទូលទេវី បានក្លាយជារូបរាងគួរឱ្យខ្លាច កាន់ដាវ ខែល និងធ្នូ។ ដើម្បីសង្គ្រាម ពួកនាងបានឈរត្រៀម ដោយប្តេជ្ញាបំផ្លាញអសុរ។

Verse 28

तावद् दैत्यबलं सर्वं मुक्त्वा देवचमूं द्रुतम् । आययौ यत्र तद् देव्याः सन्नद्धं स्त्रीबलं महत् ॥

ក្នុងពេលនោះ កងទ័ពអសុរទាំងមូលបានបោះបង់កងទ័ពទេវតា ហើយរត់មកយ៉ាងលឿន ទៅកាន់ទីដែលកងកម្លាំងស្ត្រីដ៏ធំរបស់ទេវី ដែលសព្វអាវុធរួចរាល់ កំពុងឈរត្រៀម។

Verse 29

ततस्ताः युयुधुः कन्या दानवैः सह दर्पिताः । क्षणेन तद् बलं ताभिश्चतुरङ्गं निपातितम् ॥

ក្រោយមក កញ្ញាទាំងនោះ ដែលពោរពេញដោយអំណាចសង្គ្រាម បានច្បាំងជាមួយនឹងទាណវទាំងឡាយ ក្នុងពេលមួយរំពេច ដោយសារនាងទាំងនោះ កងទ័ពទាំងបួនផ្នែកត្រូវបានកម្ទេចចុះ។

Verse 30

शिरांसि तत्र केषाञ्चिच्छिन्नानि पतितानि च । अपरेषां विदार्योरः क्रव्यादाः पान्ति शोणितम् ॥

នៅទីនោះ ក្បាលខ្លះត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ និងធ្លាក់ចុះ ចំពោះអ្នកដទៃទៀត ដើមទ្រូងរបស់ពួកគេត្រូវបានចាក់រហែក ពួកអ្នកស៊ីសាច់បានផឹកឈាម។

Verse 31

अन्ये कबन्धभूतास्तु ननृतुर्दैत्यनायकाः । एवं क्षणेन ते सर्वे विध्वस्ताः पापचेतसः । अपरे विद्रुताः सर्वे यत्रासौ महिषासुरः ॥

អ្នកដទៃទៀត ក្លាយជារូបកាយគ្មានក្បាល បានរាំរើបម្រាម ជាមេបិសាចទាំងនោះ ដូច្នេះក្នុងពេលមួយរំពេច ពួកគេទាំងអស់ ដែលមានចិត្តអាក្រក់ ត្រូវបានកម្ទេច និងពួកដែលនៅសល់ទាំងអស់បានភៀសខ្លួនទៅកន្លែងដែលមហិសាសុរៈនៅ។

Verse 32

ततो हाहाकृतं सर्वं यथा दैत्यबलं महत् । एवं तदाकुलं दृष्ट्वा महिषो वाक्यमब्रवीत् । सेनापते किमेतद्धि बलं भग्नं ममाग्रतः ॥

ក្រោយមក កងទ័ពបិសាចដ៏ធំទាំងអស់បានលើកឡើងនូវសំឡេងយំសោក កាលបើឃើញថាវាមានសភាពច្របូកច្របល់ដូច្នេះ មហិសៈបាននិយាយថា មេទ័ពអើយ នេះជាអ្វី - កងទ័ពរបស់ខ្ញុំត្រូវបានកម្ទេចនៅចំពោះមុខខ្ញុំ?

Verse 33

ततो यज्ञहनुर्नामा दैत्यो हस्तिस्वरूपवान् । उवाच भग्नमेतद्धि कुमारिभिः समन्ततः ॥

ក្រោយមក បិសាចឈ្មោះយជ្ញហនុ ដែលមានរូបរាងដូចដំរី បាននិយាយថា ពិតជាមែន នេះត្រូវបានកម្ទេចពីគ្រប់ទិសទាំងអស់ដោយកញ្ញាទាំងនោះ។

Verse 34

तस्याभवन्महातेजाः सिन्धुद्वीपः प्रतापवान् । स हि तीव्रं तपस्तेपे माहिष्मत्यां पुरोत्तमे ॥

ពីគាត់បានកើតមាន សិន្ធុទ្វីបៈ ដែលមានពន្លឺដ៏មហិមា និងអំណាចក្លាហាន។ គាត់បានបំពេញតបៈយ៉ាងតឹងរឹងនៅមាហិષ្មតី នគរដ៏ប្រសើរ។

Verse 35

ततो दुद्राव महिषस्ताः कन्याः शुभलोचनाः । गदामादाय तरसा कन्या दुद्राव वेगवान् ॥

បន្ទាប់មក មហិษៈ (អសុរ) បានរត់ប្រញាប់ទៅរកក្មេងស្រីទាំងនោះដែលមានភ្នែកស្រស់ស្អាត។ ក្មេងស្រីបានកាន់គទា​ដោយកម្លាំង ហើយរត់ចេញទៅយ៉ាងលឿន។

Verse 36

यत्र तिष्ठति सा देवी देवगन्धर्वपूजिता । तत्रैव सोऽसुरः प्रायाद् यत्र देवी व्यवस्थिताः । सा च दृष्ट्वा तमायान्तं विंशद्धस्ता बभूव ह ॥

ទីណាដែលព្រះទេវី ដែលទទួលការគោរពបូជាពីទេវតា និងគន្ធព្វៈ ឈរនៅទីនោះ—អសុរនោះក៏ទៅដល់ទីនោះដែរ កន្លែងដែលព្រះទេវីស្ថិត។ ព្រះនាងឃើញវាចូលមក ក៏ក្លាយជាមានដៃម្ភៃ។

Verse 37

धनुः खङ्गं तथा शक्तिं शरान् शूलं गदां तथा । परशुं डमरुं चैव तथा घण्टां विशालिनीम् । शतघ्नीं मुद्गरं घोरं भुशुण्डीं कुन्तमेव च ॥

ធ្នូ ដាវ សក្តិ (លំពែង) ព្រួញ ត្រីសូល និងគទា; ពូថៅ ដមរុ និងកណ្ដឹងធំ; អាវុធសតឃ្នី ញញួរមុទ្គរ​ដ៏គួរភ័យ ភុសុណ្ឌី និងកុន្ត (ជាវល្លីន)—ទាំងនេះស្ថិតនៅក្នុងដៃព្រះនាង។

Verse 38

मुसलं च तथा चक्रं भिन्दिपालं तथैव च । दण्डं पाशं ध्वजं चैव पद्मं चेति च विंशतिः ॥

ហើយក៏មាន មុសល (ស្នប់) ចក្រ និងភិន្ទិបាល; ដណ្ឌ (ឈើច្រត់) បាស (ខ្សែចង) ធ្វជ (ទង់) និងបដ្ម (ផ្កាឈូក)—ដូច្នេះសរុបបានម្ភៃ។

Verse 39

भूत्वा विंशभुजा देवी सिंहमास्थाय दंशिता । सस्मार रुद्रं देवेशं रौद्रं संहारकारणम् ॥

ព្រះនាងក្លាយជាទេវីមានដៃម្ភៃ ឡើងជិះសីហៈ ត្រៀមសង្គ្រាម; នាងបានរំលឹកដល់ព្រះរុទ្រា ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា—រុទ្រាដ៏កាចសាហាវ ជាមូលហេតុនៃការបំផ្លាញ។

Verse 40

ततो वृषध्वजः साक्षाद् रुद्रस्तत्रैव आययौ । तया प्रणम्य विज्ञप्तः सर्वान् दैत्यान् जयाम्यहम् ॥

បន្ទាប់មក វೃಷធ្វជៈ—ព្រះរុទ្រាផ្ទាល់—បានមកដល់ទីនោះដោយផ្ទាល់។ ទេវីបានក្រាបបង្គំ ហើយទូលថា៖ «ខ្ញុំនឹងឈ្នះដៃត្យទាំងអស់»។

Verse 41

त्वयि सन्निधिमात्रे तु देवदेव सनातन । एवमुक्त्वाऽसुरान् सर्वान् जिगाय परमेश्वरी ॥

«ឱ ព្រះទេវទេវ សនាតន! ត្រឹមតែព្រះអង្គស្ថិតនៅជិតប៉ុណ្ណោះក៏គ្រប់គ្រាន់»។ និយាយដូច្នេះហើយ ព្រះមហាទេវីបានឈ្នះអសុរាទាំងអស់។

Verse 42

मुक्तवा तमेेकं महिषं शेषं हत्वा तमभ्ययात् । यावद् देवी ततः साऽपि तां दृष्ट्वा सोऽपि दुद्रुवे ॥

ដោយលែងទុកតែគោព្រៃ (មហិષ) មួយនោះ ហើយសម្លាប់អ្នកដែលនៅសល់ ទេវីបានចូលទៅរកវា។ ពេលទេវីកំពុងចូលមក វាបានឃើញនាង ហើយវាក៏រត់គេចផងដែរ។

Verse 43

क्वचिद् युध्यति दैत्येन्द्रः क्वचिच्चैव पलायति । क्वचित् पुनर्मृधं चक्रे क्वचित् पुनरुपारमत् ॥

ពេលខ្លះ មេដៃត្យប្រយុទ្ធ; ពេលខ្លះវិញ គេចខ្លួនរត់។ ពេលខ្លះគាត់ត្រឡប់មកបើកសង្គ្រាមម្ដងទៀត; ពេលខ្លះវិញ ក៏ឈប់សម្រាក និងដកថយ។

Verse 44

एवं वर्षसहस्राणि दश तस्य तया सह । दिव्यानि विगतानि स्युर्युध्यतस्तस्य शोभने । बभ्राम सकलं त्वाजौ ब्रह्माण्डं भीतमानसम् ॥

ឱ ស្រីសោភា ខណៈដែលគាត់ប្រយុទ្ធរួមជាមួយនាង ពេលវេលាទិព្វមួយម៉ឺនឆ្នាំបានកន្លងផុត; ក្នុងសមរភូមិនោះ ព្រហ្មណ្ឌទាំងមូលរអិលរអួលដោយចិត្តភ័យខ្លាច។

Verse 45

कुर्वतस्तु तपो घोरं निराहारस्य शोभने । आद्या तु विप्रचित्तेस्तु सुता सुरसुतोपमा । माहिष्मतीति विख्याता रूपेणासदृशी भुवि ॥

ឱ ស្រីសោភា ខណៈដែលគាត់កំពុងធ្វើតបៈដ៏កាចសាហាវដោយអត់អាហារ កូនស្រីច្បងរបស់វិប្រចិត្តិ ដែលប្រៀបដូចកូនស្រីទេវតា មានឈ្មោះល្បីថា «មាហិષ្មតី» ហើយសម្រស់គ្មានអ្នកប្រៀបបានលើផែនដី។

Verse 46

ततः कालेन महता शतशृङ्गे महागिरौ । पद्भ्यामाक्रम्य शूलेन निहतो दैत्यसत्तमः ॥

បន្ទាប់មក ក្រោយពេលយូរណាស់ នៅលើភ្នំធំឈ្មោះ «សតសೃઙ្គ» អ្នកល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមដៃត្យ ត្រូវបានសម្លាប់ ដោយត្រូវជាន់ក្រោមជើង ហើយត្រូវវាយទម្លាក់ដោយត្រីសូល។

Verse 47

शिरश्चिच्छेद खङ्गेन तत्र चान्तःस्थितः पुमान् । निर्गत्य विगतः स्वर्गं देव्याः शस्त्रनिपातनात् ॥

នៅទីនោះ ព្រះនាងទេវីបានកាត់ក្បាលដោយដាវ; ហើយបុរសដែលស្ថិតនៅខាងក្នុងនោះ បានចេញមក ហើយទៅកាន់សួគ៌ ដោយព្រះអานุភាពនៃការបាញ់ទម្លាក់អាវុធរបស់ទេវី។

Verse 48

ततो देवगणाः सर्वे महिषं वीक्ष्य निर्जितम् । सब्रह्मका स्तुतिं चक्रुर्देव्यास्तुष्टेन चेतसा ॥

បន្ទាប់មក ពួកទេវតាទាំងអស់ ពេលឃើញមហិષៈត្រូវបានបង្ក្រាប ក៏រួមជាមួយព្រះព្រហ្ម ធ្វើបទសរសើរដល់ទេវី ដោយចិត្តពេញចិត្ត។

Verse 49

देवा ऊचुः । नमो देवि महाभागे गम्भीरे भीमदर्शने । जयस्ते स्थितिसिद्धान्ते त्रिनेत्रे विश्वतोमुखि ॥

ព្រះទេវតាទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនាងទេវី មហាភាគៈ ជ្រាលជ្រៅ មានទស្សនៈគួរឱ្យខ្លាច។ សូមជ័យជម្នះដល់ព្រះនាង អ្នកឈរជាប់លើសិទ្ធាន្តនៃស្ថិរភាព; ឱ ព្រះនាងមានបីភ្នែក ឱ អ្នកមានមុខទៅគ្រប់ទិស។

Verse 50

विद्याविद्ये जये याज्ये महिषासुरमर्दिनि । सर्वगे सर्वदेवेशि विश्वरूपिणि वैष्णवि ॥

ឱ ព្រះនាងជាវិទ្យា និងអវិទ្យា; ឱ ជ័យ; ឱ អ្នកគួរឱ្យបូជា; ឱ អ្នកសម្លាប់មហិષាសុរ។ ឱ អ្នកសព្វទី; ឱ ម្ចាស់លើទេវតាទាំងអស់; ឱ អ្នកមានរូបជាសកលលោក; ឱ វៃಷ្ណវី។

Verse 51

वीतशोके ध्रुवे देवि पद्मपत्रशुभेक्षणे । शुद्धसत्त्वव्रतस्थे च चण्डरूपे विभावरि ॥

ឱ ព្រះទេវី អ្នកឥតទុក្ខសោក មាំមួន និងអចល។ ឱ អ្នកមានទស្សនៈមង្គលដូចស្លឹកផ្កាឈូក។ ឱ អ្នកឈរជាប់ក្នុងវ្រតៈសត្តវៈបរិសុទ្ធ ប៉ុន្តែទោះយ៉ាងណា ឱ អ្នកមានរូបចណ្ឌ ឱ អ្នកភ្លឺរលោង។

Verse 52

ऋद्धिसिद्धिप्रदे देवि विद्याविद्येऽमृते शिवे । शांकरी वैष्णवी ब्राह्मी सर्वदेवनमस्कृते ॥

ឱ ព្រះទេវី អ្នកប្រទានឫទ្ធិ និងសិទ្ធិ; ឱ វិទ្យា-អវិទ្យា; ឱ អម្រឹតា; ឱ សិវា (មង្គល)។ ឱ សាង្ករី ឱ វៃಷ្ណវី ឱ ប្រាហ្មី—ឱ អ្នកដែលទេវតាទាំងអស់នមស្ការ។

Verse 53

घण्टाहस्ते त्रिशूलास्त्रे महामहिषमर्दिनि । उग्ररूपे विरूपाक्षि महामायेऽमृतस्त्रवे ॥

ឱ អ្នកកាន់កណ្ដឹងក្នុងដៃ; ឱ អ្នកមានត្រីសូលជាអាវុធ; ឱ អ្នកបំផ្លាញមហាមហិષៈ។ ឱ អ្នកមានរូបអាក្រក់គួរឱ្យខ្លាច; ឱ អ្នកមានភ្នែកចម្លែក; ឱ មហាមាយា; ឱ ស្ទ្រីមនៃអម្រឹត។

Verse 54

सर्वसत्त्वहिते देवि सर्वसत्त्वमये ध्रुवे । विद्यापुराणशिल्पानां जननी भूतधारिणी ॥

ឱ ទេវី អ្នកឧទ្ទិសដល់សុខុមាលភាពនៃសត្វទាំងអស់ អ្នកមាំមួន និងស្ថិតពេញក្នុងសត្វទាំងអស់; ជាមាតានៃវិទ្យា ពុរាណ និងសិល្បៈ ជាអ្នកទ្រទ្រង់សត្វដែលបានបង្កើត។

Verse 55

सर्वदेवरहस्यानां सर्वसत्त्ववतां शुभे । त्वमेव शरणं देवि विद्येऽविद्ये श्रियेऽम्बिके । विरूपाक्षि तथा क्षान्ति क्षोभितान्तरजलेऽविले ॥

ឱ អ្នកមានមង្គល អ្នកជារឿងសម្ងាត់នៃទេវទាំងអស់ និងជាមរណៈនៃសត្វមានចិត្តដឹងទាំងអស់។ ឱ ទេវី អ្នកតែមួយគត់ជាទីពឹង—ទាំងវិទ្យា និងអវិទ្យា ទាំងស្រីៈជាសម្បត្តិ ឱ មាតា អំបិកា; អ្នកមានភ្នែកទូលាយ និងជារូបខន្តិៈអត់ធ្មត់—មិនសៅហ្មងទោះបីទឹកក្នុងចិត្តត្រូវរំញោច។

Verse 56

सा सखीभिः परिवृता विहरन्ती यदृच्छया । आगता मन्दरद्रोणीं तत्रापश्यत्तपोवनम् । मुनेरम्बरसंज्ञस्य विविधद्रुममालिनम् ॥

នាងត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយមិត្តស្រីៗ ដើរលេងតាមចិត្តប្រាថ្នា ហើយបានមកដល់ជ្រលងភ្នំមន្ទរា។ នៅទីនោះ នាងបានឃើញព្រៃអាស្រម (តបោវន) របស់មុនីឈ្មោះ អំបរា ដែលតុបតែងដោយដើមឈើនានាដូចជាកម្រងផ្កា។

Verse 57

नमोऽस्तु ते महादेवि नमोऽस्तु परमेश्वरि । नमस्ते सर्वदेवानां भावनित्येऽक्षयेऽव्यये ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គ ឱ មហាទេវី; សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គ ឱ បរមេស្វរី។ សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គ—ប្រភពអចិន្ត្រៃយ៍នៃការកើតមានរបស់ទេវទាំងអស់—អស្ចារ្យមិនអស់ មិនវិនាស និងមិនប្រែប្រួល។

Verse 58

शरणं त्वां प्रपद्यन्ते ये देवि परमेश्वरि । न तेषां जायते किञ्चिदशुभं रणसङ्कटे ॥

ឱ ទេវី ឱ បរមេស្វរី អ្នកណាដែលចូលជ្រកកោនព្រះអង្គ ក្នុងគ្រាអាសន្ននៃសង្គ្រាម នោះមិនមានអមង្គលអ្វីកើតឡើងចំពោះពួកគេឡើយ។

Verse 59

यश्च व्याघ्रभये घोरे चौरराजभये तथा । स्तबवमेनं सदा देवि पठिष्यति यतात्मवान् ॥

ឱ ទេវី! អ្នកណាម្នាក់នៅក្នុងភាពភ័យខ្លាចដ៏សាហាវចំពោះខ្លា ឬភ័យចំពោះចោរ ឬភ័យចំពោះព្រះរាជា/អ្នកគ្រប់គ្រង បើមានចិត្តសម្របសម្រួល និងសូត្របទស្តោត្រនេះជានិច្ច នោះនឹងបានការពារ។

Verse 60

निगडस्थोऽपि यो देवि त्वां स्मरिष्यति मानवः । सोऽपि बन्धैर्विमुक्तस्ते सुसुखं वसते सुखी ॥

ឱ ទេវី! សូម្បីតែមនុស្សដែលត្រូវចងខ្សែសង្វាក់ បើគាត់រំលឹកដល់ព្រះអង្គ នោះគាត់ក៏រួចផុតពីចំណង និងរស់នៅដោយសុខសាន្តយ៉ាងខ្លាំង មានចិត្តពេញចិត្ត។

Verse 61

श्रीवराह उवाच । एवं स्तुता तदा देवी देवैः प्रणतिपूर्वकम् । उवाच देवान् सुश्रोणी वृणुध्वं वरमुत्तमम् ॥

ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ នៅពេលនោះ ពួកទេវតាបានសរសើរទេវីដោយការក្រាបបង្គំជាមុន។ ទេវីអ្នកមានចង្កេះស្រស់ស្អាត បានមានព្រះវាចាដល់ទេវតាទាំងឡាយថា «ចូរជ្រើសរើសពរដ៏ប្រសើរ»។

Verse 62

देवा ऊचुः । देवि स्तोत्रमिदं ये हि पठिष्यन्ति तवानघे । सर्वकामसमापन्नान् कुरु देवि स नो वरः ॥

ពួកទេវតាបាននិយាយថា៖ ឱ ទេវី ឱ អ្នកគ្មានមន្ទិល! អ្នកណាដែលសូត្របទស្តោត្ររបស់ព្រះអង្គនេះ សូមព្រះអង្គប្រទានឲ្យពួកគេបានសម្រេចគោលបំណងទាំងអស់។ ឱ ទេវី សូមឲ្យពរនេះជាពរសម្រាប់ពួកយើង។

Verse 63

एवमस्त्विति तान् देवानुक्त्वा देवी पराऽपरा । विससर्ज ततो देवान् स्वयं तत्रैव संस्थिता ॥

ទេវី—ទាំងលើសលប់ និងស្ថិតនៅក្នុងលោក—បានមានព្រះវាចាទៅកាន់ទេវតាទាំងឡាយថា «ឲ្យបានដូច្នោះ» ហើយបន្ទាប់មកបានអនុញ្ញាតឲ្យទេវតាចាកចេញ ខណៈដែលព្រះនាងនៅស្ថិតទីនោះដដែល។

Verse 64

एतद्द्वितीयं यो जन्म वेद देव्याः धराधरे । स वीतशोको विरजाः पदं गच्छत्यनामयम् ॥

អ្នកណាដែលដឹងអំពីកំណើតទីពីររបស់ព្រះទេវីលើភ្នំអ្នកទ្រទ្រង់ផែនដី នោះនឹងរួចផុតពីទុក្ខសោក និងមលិនភាព ហើយឈានដល់ស្ថានភាពមិនមានរោគា។

Verse 65

लतागृहैस्तु विविधैर्वकुलैर्लकुचैस्तथा । चन्दनैः स्पन्दनैः शालैः सरलैरुपशोभितम् । विचित्रवनखण्डैश्च भूषितं तु महात्मनः ॥

អាស្រមរបស់មហាត្មានោះ ត្រូវបានតុបតែងដោយផ្ទះលតានានា មានដើមបកុល និងលកុច ព្រមទាំងស្រស់ស្អាតដោយឈើចន្ទន៍ ស្បន្ទនៈ សាលៈ និងសរាលៈ ហើយត្រូវបានលម្អបន្ថែមដោយព្រៃតូចៗចម្រុះ។

Verse 66

दृष्ट्वाश्रमपदं रम्यं सासुरी कन्यका शुभम् । माहिष्मती वरारोहा चिन्तयामास भामिनी ॥

ពេលបានឃើញទីតាំងអាស្រមដ៏រីករាយ នាងកញ្ញាដ៏មង្គលនៃវង្សអសុរៈ—មាហិષ្មតី ស្ត្រីមានអវយវៈស្រស់ស្អាត—បានចាប់ផ្តើមគិតពិចារណា។

Verse 67

भीषयित्वाहमेनं तु तापसं त्वाश्रमे स्वयम् । तिष्ठामि क्रीडती सार्धं सखीभिः परमर्चिता ॥

បន្ទាប់ពីខ្ញុំផ្ទាល់បានធ្វើឲ្យតាបសនោះភ័យខ្លាចនៅក្នុងអាស្រមនេះ ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅទីនេះ លេងកម្សាន្តជាមួយសហេលីទាំងឡាយ ហើយទទួលបានការគោរពបូជាយ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់។